ಕೊರೊನಾ ಮಹಾಮಾರಿ ಇಡೀ ದೇಶವನ್ನು ತಲ್ಲಣಗೊಳಿಸಿ, ಪ್ರತಿದಿನ ಸಾವಿರಾರು ಸಾವುಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ 2020ರ ಆ ಭೀಕರ ದಿನಗಳನ್ನು ದೇಶ ಇನ್ನೂ ಮರೆತಿಲ್ಲ. ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಸಾಕು ಎಂದು ಜನ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬಂಧಿಯಾಗಿದ್ದ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಉನ್ನತ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿರುವ ಲೋಕಸಭಾ ಸ್ಪೀಕರ್ ಓಂ ಬಿರ್ಲಾ ಅವರು ರಾಜಸ್ಥಾನದ ಕೋಟಾದಲ್ಲಿ ಕೋಚಿಂಗ್ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ಮರುಪ್ರಾರಂಭಿಸಲು ತೀವ್ರ ಒತ್ತಡ ಹೇರಿದ್ದರು.
ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಕೋಚಿಂಗ್ ದಂಧೆಯೇ ಮುಖ್ಯ ಎಂಬಂತೆ ಅಂದಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಅಶೋಕ್ ಗೆಹ್ಲೋಟ್ ಅವರಿಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆದಿದ್ದ ಸ್ಪೀಕರ್ ಅವರ ನಡೆ, ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕ್ರೂರ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿತ್ತು.ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯವರಿಗೆ ಬರೆದಿದ್ದ ಆ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಓಂ ಬಿರ್ಲಾ ಅವರು ಕೋಟಾವನ್ನು ‘ಶಿಕ್ಷಣದ ಕಾಶಿ’ ಎಂದು ವೈಭವೀಕರಿಸಿದ್ದರು. ವೈದ್ಯಕೀಯ (NEET) ಮತ್ತು ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ (JEE) ಪ್ರವೇಶ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗಾಗಿ ದೇಶದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗಳಿಂದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದರು.
ಆದರೆ, 2020ರ ಆ ಭೀಕರ ಕೊರೊನಾ ಅಲೆಯ ನಡುವೆ, ಲಸಿಕೆಯೂ ಇಲ್ಲದ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ನಗರದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸುವುದು ‘ಕೋವಿಡ್ ಸ್ಫೋಟ’ಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮತ್ತು ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದ್ದರು.ಕೋಚಿಂಗ್ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಮಾಲೀಕರು, ಮೆಸ್ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಹಾಗೂ ಸ್ಥಳೀಯ ನಿವಾಸಿಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿ ಹದಗೆಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬ ಕುಂಟು ನೆಪವನ್ನು ಬಿರ್ಲಾ ಅವರು ಅಂದು ಮುಂದಿಟ್ಟಿದ್ದರು.
ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟವಿದ್ದದ್ದು ನಿಜವಾದರೂ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಆರೋಗ್ಯ ಸುರಕ್ಷತೆಗಿಂತ ಸ್ಥಳೀಯರ ಜೀವನೋಪಾಯ ಮತ್ತು ಕೋಟಾದ ‘ಬೃಹತ್ ಕೋಚಿಂಗ್ ಮಾಫಿಯಾ’ದ ಆರ್ಥಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಅವರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿದ್ದು ಅಮಾನವೀಯವಾಗಿತ್ತು. ಕೇವಲ ಆರ್ಥಿಕ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ದೇಶದ ನಾನಾ ಭಾಗಗಳ ಮುಗ್ಧ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಬಲಿಪಶು ಮಾಡುವ ಹುನ್ನಾರ ಇದರ ಹಿಂದಿತ್ತೇ ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಈಗಲೂ ಕಾಡುತ್ತಿವೆ.2020ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 30ರಂದು ಕೇಂದ್ರ ಗೃಹ ಸಚಿವಾಲಯ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ್ದ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ‘ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಂತರ’ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು ಕೋಚಿಂಗ್ ತೆರೆಯಬಹುದು ಎಂದು ಬಿರ್ಲಾ ತಮ್ಮ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.
ಆದರೆ, ಉಸಿರು ಕಟ್ಟುವಂತಹ ವಾತಾವರಣವಿರುವ, ನೂರಾರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಭುಜಕ್ಕೆ ಭುಜ ತಾಕಿಸಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಕೋಟಾದ ಕಿಕ್ಕಿರಿದ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ‘ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಂತರ’ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಾರ್ಯಸಾಧುವೇ? ಕೊಠಡಿಯೊಳಗೆ ಎಸಿ (AC) ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕೂರುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸೋಂಕು ಹರಡುವ ವೇಗದ ಕನಿಷ್ಠ ವಾಸ್ತವಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನೂ ಅಂದು ಬದಿಗೊತ್ತಲಾಗಿತ್ತು.ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೊರೊನಾ ಪ್ರಭಾವ ಕೊಂಚ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದ್ದ ಬಿರ್ಲಾ, ಪಂಜಾಬ್, ಹರಿಯಾಣ, ಅಸ್ಸಾಂ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಂತಹ ರಾಜ್ಯಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಕೋಚಿಂಗ್ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ತೆರೆದಿವೆ ಎಂದು ಉದಾಹರಣೆ ನೀಡಿದ್ದರು.
ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳು ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಆತುರದ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಂಡಿವೆ ಎಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ, ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಲಯವಾದ ಕೋಟಾದಲ್ಲೂ ಅದೇ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಹಾದಿಯನ್ನು ತುಳಿದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಜೀವವನ್ನು ಪಣಕ್ಕಿಡಬೇಕಿತ್ತೆ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಅಂದಿನ ಆಡಳಿತ ವರ್ಗದ ಬಳಿ ಉತ್ತರಿರಲಿಲ್ಲ.ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ನೆಪವೊಡ್ಡಿ, ಕೇವಲ ಕೋಚಿಂಗ್ ಲಾಬಿಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಲು 2020ರ ಆ ಭೀಕರ ಕೋವಿಡ್ ಆತಂಕದ ನಡುವೆಯೂ ಕೋಟಾ ಸೇರಿದಂತೆ ಇಡೀ ರಾಜಸ್ಥಾನದಾದ್ಯಂತ ಕೋಚಿಂಗ್ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಲು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲೆ ಭೀಕರ ರಾಜಕೀಯ ಒತ್ತಡ ಹೇರಲಾಗಿತ್ತು.
