ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಜಕೀಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಕೇವಲ ಆಪ್‌ನ ಆಂತರಿಕ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳಷ್ಟೇ ಕಾರಣವಲ್ಲ; ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳ ಸರ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವ ‘ಆಪರೇಷನ್ ಕಮಲ’ದಂತಹ ಕೊಳಕು ರಾಜಕಾರಣವೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಜನಾದೇಶ ಪಡೆದ ಸರ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಅಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಲು ಕೇಂದ್ರ ತನಿಖಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ವಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕರನ್ನು ಬೆದರಿಸುವ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಿಜೆಪಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ಆರೋಪಗಳಿವೆ
ಪಂಜಾಬ್ ವಿಧಾನಸಭೆ ಚುನಾವಣೆ 2027ರ ಫೆಬ್ರವರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿದ್ದು, ಕೇವಲ 10 ತಿಂಗಳುಗಳು ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿವೆ. ಆದರೆ, ಈ ಚುನಾವಣೆಗೂ ಮುನ್ನವೇ ಪಂಜಾಬ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವ ಆಮ್ ಆದ್ಮಿ ಪಕ್ಷದ (ಆಪ್) ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಉರುಳಿಸಲು ಕೇಂದ್ರದ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಮಹಾಸಂಚು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಶಿವಸೇನೆ ಹಾಗೂ ಎನ್‌ಸಿಪಿ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಎರಡು ಹೋಳಾಗಿ ಒಡೆದು ಸರ್ಕಾರ ರಚಿಸಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ, ಇದೀಗ ರಾಘವ್ ಚಡ್ಡಾ ಮತ್ತು ಅವರ ಬೆಂಬಲಿಗರ ಸೆಳೆದು ಆಪ್ ಅನ್ನು ಸಹ ವಿಭಜಿಸುವ ಭಾರಿ ಹುನ್ನಾರವೊಂದು ತೆರೆಮರೆಯಲ್ಲಿ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.
ಈಗ ಆಪ್‌ಗೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿ ತಮ್ಮ ಬೆಂಬಲಿಗರೊಂದಿಗೆ ಬಿಜೆಪಿ ಸೇರಿರುವ ರಾಘವ್ ಚಡ್ಡಾ ಹಾಗೂ ಸಂದೀಪ್‌ ಪಾಠಕ್ ಅವರಿಗೆ 2022ರ ಪಂಜಾಬ್ ವಿಧಾನಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಆಪ್ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಟಿಕೆಟ್ ಹಂಚುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ವಹಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಕ್ಕಾಗಿ ಬೀದಿಗಿಳಿದು ದುಡಿದ ಮೂಲ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ಕೇವಲ ತಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಆಪ್ತರಾಗಿರುವವರಿಗೆ ಹಾಗೂ ನಿಷ್ಠಾವಂತರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಟಿಕೆಟ್ ನೀಡಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ಆರೋಪಗಳು ಅಂದೇ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಕೇಳಿಬಂದಿದ್ದವು. ಇದರ ನೇರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಪ್ರಸ್ತುತ ವಿಧಾನಸಭೆಯಲ್ಲಿರುವ 92 ಆಪ್ ಶಾಸಕರಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಮಂದಿ ಚಡ್ಡಾ ಮತ್ತು ಪಾಠಕ್ ಅವರ ಕಟ್ಟಾ ಬೆಂಬಲಿಗರೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಪಕ್ಷದೊಳಗಿನ ಆಂತರಿಕ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಅಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗೀಡುಮಾಡಿತ್ತು.
ಇದೀಗ, ಅಂದು ಯಾರು ಟಿಕೆಟ್ ಹಂಚಿಕೆಯ ಉಸ್ತುವಾರಿ ವಹಿಸಿದ್ದರೋ ಅವರೇ ಬಿಜೆಪಿ ಸೇರಿ ತಮ್ಮ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಕೇಸರಿ ಪಕ್ಷದೊಂದಿಗೆ ವಿಲೀನಗೊಳಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಪಕ್ಷದ 10 ರಾಜ್ಯಸಭಾ ಸದಸ್ಯರ ಪೈಕಿ ಮೂರನೇ ಎರಡರಷ್ಟು (7 ಸದಸ್ಯರು) ಒಮ್ಮೆಗೆ ಪಕ್ಷ ತೊರೆದಿರುವುದರಿಂದ ಆಪ್‌ಗೆ ತುಂಬಲಾರದ ಆಘಾತವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿದೆ.
ರಾಜ್ಯಸಭಾ ಸದಸ್ಯರ ಈ ದಿಢೀರ್ ಪಕ್ಷಾಂತರವು ಕೇವಲ ಮೇಲ್ಮನೆಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಪಂಜಾಬ್‌ನ ಶಾಸಕರ ಮಟ್ಟಕ್ಕೂ ವಿಸ್ತರಿಸಬಹುದೆಂಬ ಭೀತಿ ಆಪ್ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ವಿಧಾನಸಭೆಯಲ್ಲಿರುವ ಬಹುತೇಕ ಶಾಸಕರು ಚಡ್ಡಾ ಮತ್ತು ಪಾಠಕ್ ಅವರ ಕೃಪಾಕಟಾಕ್ಷದಿಂದಲೇ ಟಿಕೆಟ್ ಪಡೆದು ಗೆದ್ದವರಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಬೆಂಬಲಿತ ಶಾಸಕರನ್ನು ಬಿಜೆಪಿಯತ್ತ ಸೆಳೆದು ಬಹುಮತದ ಭಗವಂತ್ ಮಾನ್ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಉರುಳಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಆತಂಕ ದಟ್ಟವಾಗಿದೆ.
ದೆಹಲಿಯ ನಂತರ ಪಂಜಾಬ್‌ನಲ್ಲಿ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ವಿಜಯ ಸಾಧಿಸಿ, ಭವಿಷ್ಯದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಕ್ಷವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಭರವಸೆ ಮೂಡಿಸಿದ್ದ ಆಪ್, ಇದೀಗ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ಲಿಷ್ಟಕರವಾದ ಸವಾಲನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಕಾರದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ದೃಢ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಬಂದ ಪಕ್ಷವೊಂದು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಅತಿದೊಡ್ಡ ರಾಜಕೀಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಾಗಿದೆ.
ಆಮ್ ಆದ್ಮಿ ಪಕ್ಷದ ಉಗಮದ ಇತಿಹಾಸವು ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಹಾಗೂ ಜನಪರವಾದ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿದೆ. 2011ರಲ್ಲಿ ಅಣ್ಣಾ ಹಜಾರೆ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ದೆಹಲಿಯ ರಾಮಲೀಲಾ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ವಿರೋಧಿ ಜನಾಂದೋಲನದ (ಇಂಡಿಯಾ ಅಗೇನ್ಸ್ಟ್ ಕರಪ್ಷನ್) ಗರ್ಭದಿಂದ 2012ರ ನವೆಂಬರ್ 26ರಂದು ಆಪ್ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಜನ್ಮತಾಳಿತು. ಕೇವಲ ಹೋರಾಟಗಳ ಮೂಲಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ರಾಜಕೀಯದ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅದನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯೊಂದಿಗೆ ಅರವಿಂದ್ ಕೇಜ್ರಿವಾಲ್, ಪ್ರಶಾಂತ್ ಭೂಷಣ್ ಹಾಗೂ ಯೋಗೇಂದ್ರ ಯಾದವ್ ಅವರಂತಹ ಪ್ರಮುಖರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಈ ಪಕ್ಷ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಯಿತು. ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ (ಆಮ್ ಆದ್ಮಿ) ದೈನಂದಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಧ್ವನಿಯಾಗಿ, ಪಾರದರ್ಶಕ ಆಡಳಿತದ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಇದು ಚುನಾವಣಾ ಕಣಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಿತು.
ಪಕ್ಷವನ್ನು ತಳಮಟ್ಟದಿಂದ ಸಂಘಟಿಸುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಅಧಿಕಾರದ ಗದ್ದುಗೆಗೆ ತರುವಲ್ಲಿ ಆಪ್ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಗಮನಾರ್ಹ ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿವೆ. ದೆಹಲಿಯ ಮೂಲೆಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು, ಆಟೋ ಚಾಲಕರು ಹಾಗೂ ಯುವಜನರನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ ಆಧಾರಿತ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ಪಕ್ಷವು ಬದಿಗೊತ್ತಿತು. ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಮೂಲಭೂತ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳಾದ ನೀರು, ವಿದ್ಯುತ್, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೇಲೆ ಪಕ್ಷವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಗಮನ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿತು. 2013ರ ದೆಹಲಿ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿಯ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿ, ನಂತರ 2015ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 70ರಲ್ಲಿ 67 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಮೂಲಕ ಪಕ್ಷವು ಅಕ್ಷರಶಃ ರಾಜಕೀಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೇ ನಿರ್ಮಿಸಿತು.
ಈ ಪಕ್ಷದ ಬೃಹತ್ ಸಂಘಟನೆ ಮತ್ತು ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಕಾರಣರಾದವರ ಪಟ್ಟಿ ಸಾಕಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಿದೆ. ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷದ ಬುನಾದಿಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿ ಮಾಡಿದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮನೀಶ್ ಸಿಸೋಡಿಯಾ, ಕುಮಾರ್ ವಿಶ್ವಾಸ್, ಸಂಜಯ್ ಸಿಂಗ್, ಆತಿಶಿ ಅವರಂತಹ ಯುವ ನಾಯಕರು ಪಕ್ಷದ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಹಗಲಿರುಳು ಶ್ರಮಿಸಿದರು. ಈ ಎಲ್ಲ ನಾಯಕರ ಸಮರ್ಪಣಾ ಭಾವ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಅನಾಮಧೇಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ನಿರಂತರ ಶ್ರಮದ ಫಲವಾಗಿ ಆಪ್ ದೆಹಲಿಯ ಗಡಿಯನ್ನೂ ದಾಟಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬೇರುಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.
ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಸತತ ಯಶಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಅರವಿಂದ್ ಕೇಜ್ರಿವಾಲ್ ಅವರ ಅಗಾಧ ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಚಾಣಾಕ್ಷ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಕಡೆಗಣಿಸುವಂತೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ದೆಹಲಿ ಮತ್ತು ಪಂಜಾಬ್ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಪ್ ಕಂಡ ಬೃಹತ್ ಗೆಲುವಿನಲ್ಲಿ ಕೇಜ್ರಿವಾಲ್ ಅವರ ಪಾತ್ರ ಬಹು ದೊಡ್ಡದು. ಅವರು ರೂಪಿಸಿದ ‘ದೆಹಲಿ ಮಾದರಿ’ ಆಡಳಿತದ ಭರವಸೆಗಳು ಜನರನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಧ್ಯಮ ಹಾಗೂ ಕೆಳಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದವರನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಆಕರ್ಷಿಸಿದವು. ಕೇಜ್ರಿವಾಲ್ ಅವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ವರ್ಚಸ್ಸು, ನೇರ ನುಡಿ ಹಾಗೂ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರೊಡನೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬೆರೆಯುವ ಶೈಲಿಯು ಆಪ್‌ಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಬಲವಾದ ಚುನಾವಣಾ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿತು.
ಇದನ್ನು ಓದಿದ್ದೀರಾ? ಟ್ರಂಪ್ ಆಡಳಿತದಿಂದ ಅಮೆರಿಕ ಬಿಡಲು ಮುಂದಾದ ಶೇ. 40ರಷ್ಟು ಭಾರತೀಯರು
ಈ ಎಲ್ಲ ನಿರಂತರ ಸಂಘಟನಾತ್ಮಕ ಯತ್ನಗಳ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರತಿಫಲವೇ 2022ರ ಪಂಜಾಬ್ ವಿಧಾನಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷವು ಕಂಡ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಗೆಲುವು. ಒಟ್ಟು 117 ಸದಸ್ಯ ಬಲದ ಪಂಜಾಬ್ ವಿಧಾನಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಆಮ್ ಆದ್ಮಿ ಪಕ್ಷವು ಬರೋಬ್ಬರಿ 92 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಭಾರಿ ಬಹುಮತದೊಂದಿಗೆ ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು. ದಶಕಗಳಿಂದ ಪಂಜಾಬ್ ಅನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಶಿರೋಮಣಿ ಅಕಾಲಿ ದಳದಂತಹ ಘಟಾನುಘಟಿ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಆಪ್ ಅಕ್ಷರಶಃ ಧೂಳೀಪಟ ಮಾಡಿತು. ಈ ವಿಜಯವು ಆಪ್ ಅನ್ನು ಕೇವಲ ದೆಹಲಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾದ ಪಕ್ಷವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಬಲ್ಲ ಶಕ್ತಿ ಎಂಬ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಜನರಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸಿತ್ತು.
ಪಂಜಾಬ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಭಗವಂತ್ ಮಾನ್ ನೇತೃತ್ವದ ಆಪ್ ಸರ್ಕಾರ ಹಲವು ಮಹತ್ವದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಚಾಲನೆ ನೀಡಿತು. ಜನರಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದ ಪ್ರಮುಖ ಭರವಸೆಯಂತೆ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು 300 ಯೂನಿಟ್ ಉಚಿತ ವಿದ್ಯುತ್ ಒದಗಿಸಿದ್ದು ಪಂಜಾಬ್‌ನ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ವರದಾನವಾಯಿತು. ದೆಹಲಿಯ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ‘ಆಮ್ ಆದ್ಮಿ ಕ್ಲಿನಿಕ್’ (ಮೊಹಲ್ಲಾ ಕ್ಲಿನಿಕ್) ಗಳನ್ನು ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ತೆರೆದು ಉಚಿತ ಹಾಗೂ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲಾಯಿತು. ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ, ಸಾವಿರಾರು ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗಗಳ ಭರ್ತಿ ಹಾಗೂ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ನಿಗ್ರಹ ಸಹಾಯವಾಣಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸರ್ಕಾರವು ತನ್ನ ಜನಪರ ಆಡಳಿತದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ನೀಡಿತ್ತು.
ಅದ್ಭುತ ಜನಾಂದೋಲನವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಯಾವ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಸಿಡಿದೆದ್ದು ಈ ಪಕ್ಷ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತ್ತೋ, ಅದೇ ಪಕ್ಷವು ಇಂದು ಈ ರೀತಿಯ ಭಾರಿ ಅವನತಿ ಹೊಂದಲು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವೇ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಗಂಭೀರ ಆರೋಪಗಳು. ದೆಹಲಿಯ ಮದ್ಯ ನೀತಿ ಹಗರಣವು ಆಪ್‌ನ ‘ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯ’ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೆ. ಪಕ್ಷದ ಉನ್ನತ ನಾಯಕರು ಜೈಲು ಪಾಲಾಗಿದ್ದು, ತನಿಖಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ನಿರಂತರ ದಾಳಿಗಳು ಪಕ್ಷದ ನೈತಿಕ ಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿಸಿವೆ. ಕಳಂಕ ರಹಿತ ಆಡಳಿತ ನೀಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದವರೇ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷದ ಮೇಲಿದ್ದ ಅಚಲ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸಿದೆ.
ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಆರೋಪಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ನಾಯಕತ್ವದ ಅತಿಯಾದ ಕೇಂದ್ರೀಕರಣ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷದ ಮೂಲ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿಂದ ನಾಯಕರು ದೂರ ಸರಿದಿದ್ದೇ ಪಕ್ಷದ ಹಿನ್ನಡೆಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ. ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಆಂತರಿಕ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಸಹಿಸದ ಮನೋಭಾವ ಹಾಗೂ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಧೋರಣೆಗಳು ನಿಷ್ಠಾವಂತ ನಾಯಕರಲ್ಲಿ ಭ್ರಮನಿರಸನ ಮೂಡಿಸಿವೆ.
ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಜಕೀಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಕೇವಲ ಆಪ್‌ನ ಆಂತರಿಕ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳಷ್ಟೇ ಕಾರಣವಲ್ಲ; ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳ ಸರ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವ ‘ಆಪರೇಷನ್ ಕಮಲ’ದಂತಹ ಕೊಳಕು ರಾಜಕಾರಣವೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಜನಾದೇಶ ಪಡೆದ ಸರ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಅಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಲು ಕೇಂದ್ರ ತನಿಖಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಾದ ಇ.ಡಿ ಮತ್ತು ಸಿಬಿಐಗಳನ್ನು ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕರನ್ನು ಬೆದರಿಸುವ, ಇಲ್ಲವೇ ಹಣ ಹಾಗೂ ಅಧಿಕಾರದ ಆಮಿಷವೊಡ್ಡಿ ಖರೀದಿಸುವ ಕೊಳಕು ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಿಜೆಪಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ಆರೋಪಗಳಿವೆ.
ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ, ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶ ಹಾಗೂ ಕರ್ನಾಟಕದಂತಹ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಇದೇ ಕುತಂತ್ರವನ್ನು ಇದೀಗ ಪಂಜಾಬ್‌ನಲ್ಲೂ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ, ‘ವಿಪಕ್ಷ ಮುಕ್ತ ಭಾರತ’ ನಿರ್ಮಾಣದ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಮೂಲ ಆಶಯಗಳನ್ನೇ ಬುಡಮೇಲು ಮಾಡುವ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಆಟಕ್ಕೆ ಬಿಜೆಪಿ ಕೈಹಾಕಿದೆ ಎಂಬುದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಪರ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ದನಿಗಳ ದೊಡ್ಡ ಆತಂಕವಾಗಿದೆ.
ಹಾಗಾದರೆ, ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆಘಾತಗಳ ನಡುವೆ ಆಮ್ ಆದ್ಮಿ ಪಕ್ಷವು ಮುಂದೆ ಮತ್ತೆ ಏಳಿಗೆಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಎಂದರೆ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕುವಂತಿಲ್ಲ. ರಾಜಕೀಯವೆಂಬುದು ನಿರಂತರ ಬದಲಾವಣೆಯ ಚದುರಂಗದಾಟ; ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಗೆಲುವೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ, ಯಾವ ಸೋಲೂ ಅಂತಿಮವಲ್ಲ. ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ತೊಳೆಯಲು ಬಂದ ಆಪ್ ಪಕ್ಷವೇ ಇಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿರುವ ದೃಶ್ಯವು ಭಾರತೀಯ ರಾಜಕಾರಣದ ಬಹುದೊಡ್ಡ ವಿಪರ್ಯಾಸ. ತನ್ನದೇ ನಾಯಕರ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗಳ ಭಾರಕ್ಕೆ ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವ ಈ ಪಕ್ಷವು, ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಬೇಕಾದರೆ ತನ್ನ ಉಗಮದ ಮೂಲ ಬೇರುಗಳತ್ತ ಹಾಗೂ ಜನಪರ ಕಾಳಜಿಯತ್ತ ಮರಳಬೇಕಿದೆ.
