ಚೀನಾ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೈಫಲ್ಯ ಕಂಡಿದೆ. ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಸೇನಾ ಪಡೆಗಳ ಮುಖಾಮುಖಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿದಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ದೇಶದ ಜನರಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಡುವ ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರಯತ್ನ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿದೆ. ’56 ಇಂಚಿನ ಎದೆಗಾರಿಕೆ’ ಕೇವಲ ಚುನಾವಣಾ ವೇದಿಕೆಗಳ ಮತ್ತು ಭಾಷಣಗಳ ಗುಡುಗಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆಯೇ ಹೊರತು, ಚೀನಾದ ವಿಸ್ತರಣಾವಾದಿ ನೀತಿಯನ್ನು ತಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವಾಗಿದೆ.
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಗಡಿ ರಕ್ಷಣೆಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ’56 ಇಂಚಿನ ಎದೆಗಾರಿಕೆ’ಯ ಬಗ್ಗೆ ಸದಾ ಮಾತನಾಡುವ ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ನೇತೃತ್ವದ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ, ಚೀನಾ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗುತ್ತಿರುವುದು ದೇಶದ ಆತಂಕವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ. ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿ ಇದೆ, ಯಾರೂ ನಮ್ಮ ಗಡಿಯೊಳಗೆ ನುಸುಳಿಲ್ಲ ಎಂದು ದೇಶದ ಜನರನ್ನು ನಂಬಿಸುವ ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಒಂದು ಕಡೆಯಾದರೆ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಗಡಿ ನಿಯಂತ್ರಣ ರೇಖೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ (ಎಲ್‌ಎಸಿ) ಚೀನಾ ಸೇನೆಯ ಅತಿಕ್ರಮಣ ಮತ್ತು ತಗಾದೆಗಳು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಡೋಕ್ಲಾಮ್ ಮತ್ತು ಗಲ್ವಾನ್ ಸಂಘರ್ಷದ ನಂತರ ಇದೀಗ ಅರುಣಾಚಲ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ತನ್ನ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಿದೆ ಎಂಬ ಕಟು ಸತ್ಯ ಸ್ವತಃ ಭದ್ರತಾ ಪಡೆಯ ಉನ್ನತ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬರ ಹೇಳಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಬಯಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ದ್ವಂದ್ವ ನೀತಿ ಮತ್ತು ಚೀನಾದ ವಿಸ್ತರಣಾವಾದದ ಎದುರಿನ ಮಂಡಿಯೂರುವಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಎತ್ತಿತೋರಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಇಂಡೋ-ಟಿಬೆಟಿಯನ್ ಬಾರ್ಡರ್ ಪೊಲೀಸ್ (ಐಟಿಬಿಪಿ) ಮಹಾನಿರ್ದೇಶಕ ಶತ್ರುಜೀತ್ ಕಪೂರ್ ಅವರು ರಾಜಸ್ಥಾನದ ಅಲ್ವಾರ್‌ನಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನೀಡಿದ ಹೇಳಿಕೆಯು ಕೇಂದ್ರದ ಸುಳ್ಳು ಕಥನಗಳನ್ನು ಬಯಲು ಮಾಡಿದೆ. “ಅರುಣಾಚಲ ಪ್ರದೇಶದ ಹಲವು ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಚೀನಾ ಪಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಮುಖಾಮುಖಿ ನಡೆದಿದ್ದು, ಆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಈಗಲೂ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ” ಎಂದು ಅವರು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ದೇಶದ ಉನ್ನತ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿರುವ ಭದ್ರತಾ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬರು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಇದೇ ಮೊದಲು. ಈ ಹೇಳಿಕೆಯು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗಡಿ ವಿವಾದವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಅರುಣಾಚಲ ಪ್ರದೇಶದ ಗಡಿ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ಸೇನೆಯು (ಪಿಎಲ್‌ಎ) ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಗಸ್ತು ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಸಂಚನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಕಳೆದ ತಿಂಗಳು ಅರುಣಾಚಲ ಪ್ರದೇಶದ ಅಪ್ಪರ್ ಸುಬನ್ಸಿರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಟಕ್ಸಿಂಗ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ಸೇನೆ ಅತಿಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ ಯತ್ನಿಸಿದ ವರದಿಗಳು ಬಂದಿದ್ದವು. ಇದರ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ಮೊದಲ ವಾರದಲ್ಲಿ ವಾಚಾ-ದಮಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಸೇನಾಪಡೆಗಳ ಕಾರ್ಪ್ಸ್ ಕಮಾಂಡರ್ ಮಟ್ಟದ ಮಾತುಕತೆಗಳು ನಡೆದಿದ್ದವು. ಈ ಮಾತುಕತೆಗಳು ನಡೆದು ವಾರಗಳು ಉರುಳಿದರೂ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಸುಧಾರಿಸಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಐಟಿಬಿಪಿ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರ ಹೇಳಿಕೆ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದೆ. ಅಂದರೆ, ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ ಮತ್ತು ಐಟಿಬಿಪಿ ಯೋಧರು ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಗಲಿರುಳು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟು ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕತ್ವ ಮಾತ್ರ ದೇಶದ ಜನರಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಂಸತ್ತಿಗೆ ನೈಜ ವಾಸ್ತವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದು ದೇಶದ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಯ ಮೇಲಿನ ಗಂಭೀರ ರಾಜಿ.
ಈ ಗಂಭೀರ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರ ಮೌನ ಕಿವುಡಾಗಿಸುವಂತಿದೆ. ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಎಐಸಿಸಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ಖರ್ಗೆ ಅವರು ಎತ್ತಿರುವ ಮೂರು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಬಳಿ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ. ಗಲ್ವಾನ್ ಸಂಘರ್ಷದ ಬಳಿಕ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಕ್ಲೀನ್ ಚಿಟ್ ನೀಡಿದ್ದ ಪ್ರಧಾನಿಯವರು, ಈಗ ಅರುಣಾಚಲ ಪ್ರದೇಶದ ವಿಚಾರದಲ್ಲೂ ಅದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ದೇಶದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿರುವ ಅರುಣಾಚಲ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ನಮ್ಮ ಯೋಧರನ್ನು ಗಸ್ತು ತಿರುಗಲು ಬಿಡದೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಪ್ರಧಾನಿ ಮಾತ್ರ ಈ ಬಗ್ಗೆ ತುಟಿ ಬಿಚ್ಚದಿರುವುದು ಅವರ ‘ಬಲಿಷ್ಠ ನಾಯಕತ್ವ’ದ ಮುಖವಾಡವನ್ನು ಕಳಚಿಹಾಕಿದೆ.
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕೇಳಿರುವ ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅತ್ಯಂತ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿದೆ. ವಾಚಾ-ದಮಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಪ್ಸ್ ಕಮಾಂಡರ್ ಮಟ್ಟದ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆದು 47 ದಿನಗಳಾದರೂ ಕೇವಲ 180 ಕಿ.ಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖಾಮುಖಿ ಏಕೆ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ? ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಗಸ್ತು ಹಕ್ಕನ್ನು ಚೀನಾಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲಾಗಿದೆಯೇ? ಅರುಣಾಚಲ ಪ್ರದೇಶದ ಗಡಿ ವಾಸ್ತವದ ಬಗ್ಗೆ ದೇಶದ ಜನರನ್ನು ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿರುವುದು ಏಕೆ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ರಕ್ಷಣಾ ಸಚಿವಾಲಯವಾಗಲಿ, ಪ್ರಧಾನಿ ಕಾರ್ಯಾಲಯವಾಗಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉತ್ತರ ನೀಡಿಲ್ಲ. ಗಡಿ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಚುನಾವಣಾ ಭಾಷಣಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿರುವ ಕೇಂದ್ರದ ಧೋರಣೆ ಇಲ್ಲಿ ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಕೇವಲ ಗಡಿ ಭದ್ರತೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಆರ್ಥಿಕ ರಂಗದಲ್ಲೂ ಚೀನಾ ಎದುರು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಮಂಡಿಯೂರಿದೆ. ಗಲ್ವಾನ್ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ 20 ಭಾರತೀಯ ಯೋಧರು ಹುತಾತ್ಮರಾದ ನಂತರ ಚೀನಾ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಡಿಜಿಟಲ್ ಸ್ಟ್ರೈಕ್ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬಹಿಷ್ಕರಿಸುವ ದೊಡ್ಡ ನಾಟಕವನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಆಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳೇ ಬೇರೆ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತವೆ. 2020-21ರ ಆರ್ಥಿಕ ವರ್ಷದಿಂದೀಚೆಗೆ ಚೀನಾದಿಂದ ಆಗುವ ಆಮದು ಶೇ 102 ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ! ಚೀನಾ ಜೊತೆಗಿನ ವ್ಯಾಪಾರ ಕೊರತೆ 112.16 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್‌ಗಳಿಗೆ (ಶೇ 155 ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಳ) ತಲುಪಿದೆ. ‘ಮೇಕ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾ’ ಯೋಜನೆ ಈಗ ‘ಇಂಪೋರ್ಟ್ ಫ್ರಮ್ ಚೀನಾ’ ಆಗಿ ಬದಲಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಖರ್ಗೆ ಅವರ ಟೀಕೆ ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರು ಸತ್ಯ. ಒಂದು ಕಡೆ ಚೀನಾ ನಮ್ಮ ಗಡಿ ಅತಿಕ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಅದೇ ಚೀನಾದ ಹೂಡಿಕೆಗಳಿಗೆ ಸರ್ಕಾರ ರತ್ನಗಂಬಳಿ ಹಾಸುತ್ತಿರುವುದು ಎಂತಹ ವಿಪರ್ಯಾಸ!
ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲೂ ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿಯವರ ‘ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳುವ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕತೆ’ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಫಲವಾಗಿದೆ. ಈವರೆಗೆ ಮೋದಿ ಮತ್ತು ಕ್ಸಿ ಜಿನ್‌ಪಿಂಗ್ ನಡುವೆ ಕನಿಷ್ಠ 23 ಸಭೆಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತಾ ಸಲಹೆಗಾರ ಅಜಿತ್ ದೋವಲ್ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ 25 ಸುತ್ತಿನ ವಿಶೇಷ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಮಾತುಕತೆಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಆದರೂ, 2020ರ ಮೇ ತಿಂಗಳಿಗೂ ಮುನ್ನ ಭಾರತ ಹೊಂದಿದ್ದ ಗಸ್ತು ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಈ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ರಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಬ್ರಿಕ್ಸ್ ಶೃಂಗಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ಅಧ್ಯಕ್ಷರ ಜೊತೆ ಕರಲಾಘವ ಮಾಡಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಯಶಸ್ಸಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ, ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸಭೆಗಳಿಂದ ಭಾರತದ ಗಡಿ ಭದ್ರತೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಪ್ರತಿಫಲ ಶೂನ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರುಣಾಚಲದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಸಾರಿ ಹೇಳುತ್ತಿವೆ.
ಐಟಿಬಿಪಿ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರ ಹೇಳಿಕೆಯ ನಂತರ ತೀವ್ರ ಮುಜುಗರಕ್ಕೀಡಾದ ವಿದೇಶಾಂಗ ಸಚಿವಾಲಯ (ಎಂಇಎ) ನೀಡಿರುವ ಸ್ಪಷ್ಟನೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವಾಗಿದೆ. “ಚೀನಾ ಪಡೆಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತ ಗಸ್ತು ಕ್ರಮದಿಂದ ಹೊರಹೋದಾಗ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಎಂಇಎ ವಕ್ತಾರರು ಅತ್ಯಂತ ಹಗುರವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಚೀನಾದ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಅತಿಕ್ರಮಣವನ್ನು ಕೇವಲ ‘ಗಸ್ತು ಕ್ರಮದ ಬದಲಾವಣೆ’ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಮೂಲಕ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಚೀನಾದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕುವ ದಯನೀಯ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇದೇ ವೇಳೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರಗಳಿಗೆ ರಕ್ಷಣಾ ಸಚಿವಾಲಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಂದು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಯತ್ನವೂ ನಡೆದಿದೆ. ಇದು ಸರ್ಕಾರದೊಳಗಿನ ಸಮನ್ವಯದ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಪಲಾಯನವಾದಿ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಚೀನಾ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸೇನೆಯನ್ನು ಜಮಾವಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಗಡಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ದ್ವಿ-ಬಳಕೆಯ (ಮಿಲಿಟರಿ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕ) ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದೆ, ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದೆ. ಡ್ರೋನ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ತನ್ನ ಗಡಿ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯವನ್ನು ಅಭೂತಪೂರ್ವ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುತ್ತಿದೆ. ನಮ್ಮ ಐಟಿಬಿಪಿ ಪಡೆಯೂ ಗಲ್ವಾನ್ ಮಾದರಿಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಶೌರ್ಯ ಕಮಾಂಡೋಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ತರಬೇತಿ ನೀಡುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಡ್ರೋನ್ ಬಳಕೆಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡುತ್ತಿದೆ. ನಮ್ಮ ಭದ್ರತಾ ಪಡೆಗಳು ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಅರಿತು ಸಜ್ಜಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕೇಂದ್ರದ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕತ್ವ ಮಾತ್ರ ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ಬಾಂಧವ್ಯ ಸುಧಾರಿಸಿದೆ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿದೆ.
ಚೀನಾ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೈಫಲ್ಯ ಕಂಡಿದೆ. ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಸೇನಾ ಪಡೆಗಳ ಮುಖಾಮುಖಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿದಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ದೇಶದ ಜನರಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಡುವ ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರಯತ್ನ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿದೆ. ’56 ಇಂಚಿನ ಎದೆಗಾರಿಕೆ’ ಕೇವಲ ಚುನಾವಣಾ ವೇದಿಕೆಗಳ ಮತ್ತು ಭಾಷಣಗಳ ಗುಡುಗಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆಯೇ ಹೊರತು, ಚೀನಾದ ವಿಸ್ತರಣಾವಾದಿ ನೀತಿಯನ್ನು ತಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಧಾನಿಯವರು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಟೀಕಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸಂಸತ್ತನ್ನು ಮತ್ತು ದೇಶದ ಜನರನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಚೀನಾ ಗಡಿಯಲ್ಲಿನ ನೈಜ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಬೇಕಾದ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಕೇವಲ ವಾಕ್ಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ದೇಶದ ಗಡಿ ಮತ್ತು ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಸರ್ಕಾರ ಇನ್ನಾದರೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.
