ದೆಹಲಿಯ ಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಸುದೀರ್ಘ ಕಾಲ ನಡೆದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ರೈತ ಹೋರಾಟವು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಮಂಡಿಯೂರಿಸಿದ್ದನ್ನು ದೇಶ ಕಂಡಿತ್ತು. ಆ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಚಳವಳಿಯ ನಂತರ, ರಾಜಧಾನಿಯ ಜಂತರ್ ಮಂತರ್ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿರುವ ‘ಕಾಕ್‌ರೋಚ್ ಜನತಾ ಪಾರ್ಟಿ’ (CJP) ನೇತೃತ್ವದ ಯುವಜನರ ಆಂದೋಲನವು ಭಾರತದ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಹೋರಾಟಗಳ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಿಷ್ಟ ಹಾಗೂ ಪ್ರಭಾವಿ ಜನಾಂದೋಲನವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
ಈ ಜಂತರ್ ಮಂತರ್ ಹೋರಾಟದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ವಿಶೇಷತೆಯೆಂದರೆ, ಇದರ ವ್ಯಾಪಕ ತಳಹದಿ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇದು ಕೇವಲ ನೀಟ್ (NEET) ಪರೀಕ್ಷಾರ್ಥಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಆಕ್ರೋಶವಾಗಿ ಕಂಡರೂ, ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ, ಕಸಬು ಮತ್ತು ಪ್ರದೇಶಗಳ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಇಡೀ ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ತರವನ್ನೂ ತಲುಪಿದೆ. ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವರ್ಗವೂ ಈ ಆಂದೋಲನದಲ್ಲಿ ತಮಗಾದ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡು ಧ್ವನಿಗೂಡಿಸಿರುವುದು ಈ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ದೆಹಲಿ ಗಡಿಯ ರೈತ ಚಳವಳಿಯಷ್ಟೇ ಪ್ರಬಲವಾದ ನೈತಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿದೆ.
ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಮತ್ತು ಯುವಜನರ ಪ್ರಮುಖ ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ, ಸೋನಮ್ ವಾಂಗ್‌ಚುಕ್ ಅವರಂತಹ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜದ ಹಿರಿಯ ಹೋರಾಟಗಾರರು, ಮನೋಜ್ ಜಾರಂಗೆ ಪಾಟೀಲ್ ಅವರಂತಹ ಬೃಹತ್ ಸಮುದಾಯದ ನಾಯಕರು ಹಾಗೂ ವಿವಿಧ ರೈತ-ಕಾರ್ಮಿಕ, ಹಿಂದುಳಿದ, ದಲಿತ, ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಈ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪೋಷಕರು, ಹಿರಿಯ ನಾಗರಿಕರು, ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞರು ಮತ್ತು ಆಡಳಿತದ ಸರಿ-ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ರಾಜಕೀಯ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ಬಂದಿರುವುದು ಈ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನೀಡಿದೆ.
ಅಮಾಯಕ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪೊಲೀಸರು ನಡೆಸಿದ ಕ್ರೂರ ಬಲಪ್ರಯೋಗವು ಈ ಸಮಾಜಮುಖಿ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿದೆ. ದೆಹಲಿಯ ನಾಗರಿಕರು ಸೇರಿದಂತೆ ದೇಶದ ಮೂಲೆಮೂಲೆಗಳ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ಆನ್‌ಲೈನ್ ವೇದಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ಧರಣಿನಿರತ ಯುವಕರಿಗೆ ಆಹಾರ, ನೀರು, ವೈದ್ಯಕೀಯ ನೆರವು ಹಾಗೂ ವಸತಿ ಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಅಥವಾ ಸಂಘಟನಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಭಾರತೀಯನ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ‘ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಆಂದೋಲನ’ವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದೆ.
ಸರ್ಕಾರದ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ನಿರ್ಬಂಧಗಳು, ಮೆಟ್ರೋ ನಿಲ್ದಾಣಗಳ ಬಂದ್ ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸ್ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಈ ಹೋರಾಟದ ಪ್ರವಾಹ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಉಕ್ಕುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಸಮಾಜದ ಎಲ್ಲ ವರ್ಗಗಳೂ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ನಿಂತಿರುವ ಈ ಜಂತರ್ ಮಂತರ್ ಧರಣಿಯು, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಗಳ ಮತ್ತು ಯುವಜನರ ಸಾಮೂಹಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಮುಂದೆ ಎಂತಹ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಆಡಳಿತವೂ ಮಣಿಯಲೇಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ದೇಶಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಡುತ್ತಿದೆ.
