ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹ ತಡೆಯುವುದು ಕೇವಲ ಸರ್ಕಾರದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲ; ಅದು ಇಡೀ ಸಮಾಜದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಒಂದು ಬಾಲಕಿಯ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಆಕೆಯ ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಉಳಿಸಿದಂತೆ. ಹೀಗಾಗಿ ರಾಯಚೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹ ತಡೆಗೆ ಗ್ರಾಮ ಮಟ್ಟದಿಂದ ಜಿಲ್ಲಾ ಮಟ್ಟದವರೆಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ನಿಗಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ರೂಪಿಸಿ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹ ಮುಕ್ತ ಜಿಲ್ಲೆಯತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹ ತಡೆಗೆ ರಾಜ್ಯ ಹಾಗೂ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಹಲವು ಕಾನೂನು ಕ್ರಮಗಳ ಜತೆಗೆ ಗ್ರಾಮೀಣ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿಯೂ ನಿರಂತರ ಜಾಗೃತಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿವೆ. ಅಂಗನವಾಡಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರು, ಆಶಾ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರು, ಶಿಕ್ಷಕರು, ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿ ಮಟ್ಟದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ಮಕ್ಕಳ ರಕ್ಷಣಾ ಘಟಕಗಳು ಹಾಗೂ ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಇಲಾಖೆಗಳು ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹದ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳ ಕುರಿತು ಜನರಲ್ಲಿ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸುತ್ತಿವೆ. ಆದರೂ ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕದ ಹಿಂದುಳಿದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹದ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಬಾರದಿರುವುದು ಕಳವಳಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ರಾಯಚೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಗಂಭೀರತೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಳೆದ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಒಟ್ಟು 285 ದೂರುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಈ ಪೈಕಿ 268 ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ 19 ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹ ನಡೆದಿರುವುದು ದಾಖಲಾಗಿದೆ.ವಿಶೇಷವಾಗಿ 2025ರಲ್ಲಿ ದೂರುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ನಡೆದ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಏರಿಕೆ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ.
ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿದ ದೂರುಗಳು
2024ರಲ್ಲಿ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ 90 ದೂರುಗಳು ಸ್ವೀಕೃತವಾಗಿದ್ದವು. ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಇಲಾಖೆಗಳ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶದಿಂದ 88 ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗಿದ್ದು, 2 ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹಗಳು ನಡೆದಿರುವುದು ದಾಖಲಾಗಿದೆ.
2025ರಲ್ಲಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಆತಂಕಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ವರ್ಷ 113 ದೂರುಗಳು ಸ್ವೀಕೃತವಾಗಿದ್ದು, 104 ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ 9 ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಅಂದರೆ ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ದೂರುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ 23ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದು, ನಡೆದ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ 2ರಿಂದ 9ಕ್ಕೆ ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆ.
2026ರ ಜೂನ್ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ 82 ದೂರುಗಳು ಸ್ವೀಕೃತವಾಗಿವೆ. ಈ ಪೈಕಿ 76 ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗಿದ್ದು, 6 ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹ ನಡೆದಿರುವುದು ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಕೇವಲ ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲೇ ಇಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಕರಣಗಳು ವರದಿಯಾಗಿರುವುದು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ.
ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹದ ಹಿಂದೆ ಹಲವು ಕಾರಣಗಳು
ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಬಡತನ, ಅನಕ್ಷರತೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಒತ್ತಡ, ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಆಚರಣೆಗಳು, ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಸುರಕ್ಷತೆ ಕುರಿತು ಪೋಷಕರಲ್ಲಿರುವ ಆತಂಕ, ಶಾಲೆಯಿಂದ ಮಕ್ಕಳ ಹೊರಗುಳಿಯುವಿಕೆ ಹಾಗೂ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕಾನೂನಿನ ಬಗ್ಗೆ ಸಮರ್ಪಕ ಅರಿವಿನ ಕೊರತೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣಗಳಾಗಿವೆ.
ಕೆಲವು ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೇಗ ಮದುವೆ ಮಾಡಿದರೆ ಕುಟುಂಬದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆಂಬ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಯೂ ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ. ಬಾಲಕಿಯ ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ, ಸ್ವಾವಲಂಬನೆ ಹಾಗೂ ಭವಿಷ್ಯದ ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸುವ ಬದಲು ಮದುವೆಯನ್ನೇ ಪರಿಹಾರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವ ಮನೋಭಾವ ಬದಲಾಗಬೇಕಿದೆ.
ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹದ ಪರಿಣಾಮ: ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ತಾಯ್ತನದ ಹೊರೆ
ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹದ ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರ ಪರಿಣಾಮವೆಂದರೆ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ಗರ್ಭಧಾರಣೆಯಾಗುವುದು. ರಾಯಚೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿರುವ ಬಾಲ ಗರ್ಭಿಣಿಯರ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳು ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ಆತಂಕಕಾರಿ ಮುಖವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತವೆ.
2024ರಲ್ಲಿ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ 686 ಬಾಲ ಗರ್ಭಿಣಿಯರು ದಾಖಲಾಗಿದ್ದಾರೆ. 2025ರಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಖ್ಯೆ 663ಕ್ಕೆಇಳಿಕೆಯಾದರೂ, ಇದು ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿದೆ. 2026ರ ಜೂನ್ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ 100 ಬಾಲ ಗರ್ಭಿಣಿಯರು ದಾಖಲಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಬಾಲ ಗರ್ಭಿಣಿಯರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕೇವಲ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹದ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನೇರವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗದು. ಆದರೆ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ವಿವಾಹ, ಗರ್ಭಧಾರಣೆ ಮತ್ತು ತಾಯ್ತನದಂತಹ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಗಳು ಬಾಲಕಿಯರ ಆರೋಗ್ಯ, ಶಿಕ್ಷಣ ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಗಂಭೀರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ.
ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೂ ಗಂಭೀರ ಪರಿಣಾಮ
ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ಗರ್ಭಧಾರಣೆಯಾಗುವುದರಿಂದ ಬಾಲಕಿಯರ ದೈಹಿಕ ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತಡ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಪೂರ್ಣ ದೈಹಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೂ ಮುನ್ನ ಗರ್ಭಧಾರಣೆಯಾಗುವುದರಿಂದ ಗರ್ಭಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಎದುರಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ. ಇದರ ಜತೆಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಮೊಟಕುಗೊಳ್ಳುವುದು, ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಯ ಅವಕಾಶ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಅವಲಂಬನೆಯಲ್ಲೇ ಜೀವನ ನಡೆಸುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಬಹುದು.
ಹೀಗಾಗಿ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹವನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ನೋಡದೆ, ಮಕ್ಕಳ ಹಕ್ಕು, ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಮಹಿಳಾ ಸಬಲೀಕರಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
ತಡೆದ ಪ್ರಕರಣಗಳೇ ಹೆಚ್ಚಿವೆ; ಆದರೂ ‘ಶೂನ್ಯ’ ಗುರಿ ಏಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ?
ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಸಾಕಷ್ಟು ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹಗಳನ್ನು ತಡೆದಿರುವುದು ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. 2024ರಲ್ಲಿ 90 ದೂರುಗಳಲ್ಲಿ 88, 2025ರಲ್ಲಿ 113 ದೂರುಗಳಲ್ಲಿ 104 ಹಾಗೂ 2026ರ ಜೂನ್‌ವರೆಗೆ 82 ದೂರುಗಳಲ್ಲಿ 76 ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಇಲಾಖೆಗಳ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹ ನಡೆದರೂ ಅದು ಗಂಭೀರ ವೈಫಲ್ಯವೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯುವಂತಿಲ್ಲ. ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹ ನಡೆಯುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬರುವ ಮುನ್ನವೇ ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ತಡೆಯುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಲಪಡಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಸ್ಥಳೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅಗತ್ಯ
ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹವನ್ನು ತಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ಇಲಾಖೆಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮುದಾಯದ ಪಾತ್ರವೂ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿ ಸದಸ್ಯರು, ಶಿಕ್ಷಕರು, ಅಂಗನವಾಡಿ ಹಾಗೂ ಆಶಾ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರು, ಸ್ವಸಹಾಯ ಸಂಘಗಳು, ಯುವಕ-ಯುವತಿಯರ ಸಂಘಟನೆಗಳು, ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಸಂಶಯಾಸ್ಪದ ಮದುವೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಕ್ಷಣ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಬೇಕು.
ಮದುವೆ ನಡೆಯುವ ದಿನದಂದು ತಡೆಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮದುವೆಯ ಸಿದ್ಧತೆ ಆರಂಭವಾಗುವ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೇ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆದು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಲಿದೆ. ಶಾಲೆಯಿಂದ ಬಾಲಕಿಯರು ಏಕಾಏಕಿ ಹೊರಗುಳಿಯುವುದು, ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥದ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ನಡೆಯುವುದು ಅಥವಾ ಬಾಲಕಿಯರನ್ನು ಮದುವೆಗೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿ ದೊರೆತಾಗಲೇ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕಿದೆ.
ಜಾಗೃತಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಬೇಕಿದೆ
ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹ ತಡೆಗೆ ಕೇವಲ ಕರಪತ್ರ ಹಂಚಿಕೆ, ಸಭೆ ಹಾಗೂ ಜಾಗೃತಿ ಜಾಥಾಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗ್ರಾಮದಲ್ಲೂ ನಿರಂತರ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಬಾಲಕಿಯರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಹಕ್ಕುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ನೀಡುವುದರ ಜತೆಗೆ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಕಾನೂನು, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತ ಸಂವಾದ ನಡೆಸಿ, ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹದ ವಿರುದ್ಧ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತುವ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಮೂಡಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ. ಬಾಲಕಿಯರು ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಮದುವೆಯ ಒತ್ತಡವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಸುರಕ್ಷಿತ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿದ್ದೀರಾ? ಹಾವೇರಿ | ಪ್ರತಿ ಟನ್ ಕಬ್ಬಿಗೆ ರೂ. 5,500 ದರ ನಿಗದಿಗೆ ಆಗ್ರಹ; ಬೃಹತ್…
ರಾಯಚೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ 2024ರಿಂದ 2026ರ ಜೂನ್‌ವರೆಗೆ ಸ್ವೀಕೃತವಾದ ದೂರುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹಾಗೂ ನಡೆದ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹಗಳ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳು ಸಮಸ್ಯೆ ಇನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಬಾರದಿರುವುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನೂರಾರು ಬಾಲ ಗರ್ಭಿಣಿಯರು ದಾಖಲಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಬಾಲಕಿಯರ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ.
ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹ ತಡೆಯುವುದು ಕೇವಲ ಸರ್ಕಾರದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲ; ಅದು ಇಡೀ ಸಮಾಜದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಒಂದು ಬಾಲಕಿಯ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಆಕೆಯ ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಉಳಿಸಿದಂತೆ. ಹೀಗಾಗಿ ರಾಯಚೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹ ತಡೆಗೆ ಗ್ರಾಮ ಮಟ್ಟದಿಂದ ಜಿಲ್ಲಾ ಮಟ್ಟದವರೆಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ನಿಗಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ರೂಪಿಸಿ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹ ಮುಕ್ತ ಜಿಲ್ಲೆಯತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
ರಫಿ ಗುರುಗುಂಟ
ಗುಲಬರ್ಗಾ ವಿವಿಯಿಂದ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಎಂ ಎ ಪದವಿ, ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕ ವಲಯ ಕೋರ್ಡಿನೇಟರ್
