ದೇಶದ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿನ ಅಕ್ರಮಗಳು, ಪರೀಕ್ಷಾ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ ಸೋರಿಕೆ ಆರೋಪಗಳು ಹಾಗೂ ಲಕ್ಷಾಂತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಭವಿಷ್ಯದೊಂದಿಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಚೆಲ್ಲಾಟಕ್ಕೆ ಉತ್ತರದಾಯಿತ್ವ ಇರಬೇಕು. ಕೇಂದ್ರ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಚಿವ ಧರ್ಮೇಂದ್ರ ಪ್ರಧಾನ್ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಬೇಕು. ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸುಧಾರಣೆ ಆಗಬೇಕು. ಯುವಜನರ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಭದ್ರತೆ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಆಗ್ರಹಿಸಿ ದೆಹಲಿಯ ಜಂತರ್ ಮಂತರ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೋನಮ್ ವಾಂಗ್ಚುಕ್ ಅವರು ಅನಿರ್ದಿಷ್ಟಾವಧಿ ಉಪವಾಸ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ತಮ್ಮ ಜೀವ ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟಿರುವ ಸೋನಮ್ ಅವರ ಹೋರಾಟ, ಈಗ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ, ದೇಶದ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರ, ಭವಿಷ್ಯದ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಹೋರಾಟವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅವರ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಭಾರೀ ಬೆಂಬಲ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹಲವಾರು ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳು, ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಸೋನಮ್ ಪರವಾಗಿ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿಭಟನಾನಿರಕ ಯುವಜನರು ಮತ್ತು ಸೋನಮ್ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸರ್ಕಾರ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಬೇಕೆಂದು ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಲೋಕಸಭೆಯ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ನಾಯಕ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರು ಸೋನಮ್ ಪರವಾಗಿ ಈವರೆಗೆ ದನಿ ಎತ್ತಿಲ್ಲ, ಬೆಂಬಲ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿಲ್ಲ. ಈ ಬಗ್ಗೆ ರಾಜಕೀಯ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬಂದಿವೆ.
ಸೋನಮ್ ಅವರ ಉಪವಾಸ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ಟಿಎಂಸಿ, ಎಎಪಿ, ಶಿವಸೇನೆ (ಯುಟಿಬಿ), ಎಡಪಕ್ಷಗಳು, ಆರ್‌ಜೆಡಿ, ಭೀಮ್ ಆರ್ಮಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳು ಬೆಂಬಲ ಸೂಚಿಸಿವೆ. ಕೆಲವರು ನೇರವಾಗಿ ಜಂತರ್ ಮಂತರ್‌ಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ, ಬೆಂಬಲ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವರು ಉಪವಾಸ ಕೈಬಿಡುವಂತೆ ಮನವಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಶಶಿ ತರೂರ್‌ ಸೇರಿದಂತೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಕೆಲವು ನಾಯಕರು ಕೂಡ ಸೋನಮ್ ಹೋರಾಟದೊಂದಿಗೆ ನಿಲ್ಲುವುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಮಾತ್ರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮೌನವಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಅಂದಹಾಗೆ, ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರು ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ ಸೋರಿಕೆ, ನಿರುದ್ಯೋಗದ ವಿರುದ್ಧ ಹಾಗೂ ಸಚಿವ ಧರ್ಮೇಂದ್ರ ಪ್ರಧಾನ್ ರಾಜೀನಾಮೆ ಆಗ್ರಹಿಸಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ‘ಛಾತ್ರೋಂ ಕಿ ಗೂಂಜ್’ (ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಧ್ವನಿ) ಆಂದೋಲನಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರ್ಯಸೂಚಿಯೂ ಇದೇ ವಿಷಯಗಳ ಸುತ್ತ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಅದೇ ವಿಷಯಗಳಿಗಾಗಿ ಜೀವ ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟು ಉಪವಾಸ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಸೋನಮ್ ವಾಂಗ್ಚುಕ್ ಅವರನ್ನು ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಭೇಟಿಯಾಗದಿರುವುದು ಅಥವಾ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬೆಂಬಲ ನೀಡದಿರುವುದು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ.
ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರು ಸೋನಮ್ ಅವರ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ನೈತಿಕ ನಾಯಕತ್ವ ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಅನೇಕರು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಅಸಹಜವೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ನಾಯಕನ ಪಾತ್ರವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಸಂಸತ್ತಿನ ಒಳಗೆ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಸಂಸತ್ತಿನ ಹೊರಗೂ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಹೋರಾಟಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಲ್ಲುವುದು, ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳಿಗೆ ದನಿಗೂಡಿಸುವುದು ಕೂಡ ಅವರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಭಾರತೀಯ ರಾಜಕೀಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರು ಜನಾಂದೋಲನಗಳಿಗೆ ನೇರ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿರುವ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿವೆ.
ಈ ಲೇಖನ ಓದಿದ್ದೀರಾ?: ಬಿಗಡಾಯಿಸಿದೆ ಸೋನಮ್ ಆರೋಗ್ಯ; ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯೇ ಅಪರಾಧಿ – ಸಿಗದು ಕ್ಷಮೆ!
ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು-ಉದಾಹರಣೆಗಳ ನಡುವೆ, ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಬೆಂಬಲ ಘೋಷಿಸದೇ ಇರುವುದರ ಹಿಂದೆ ಕೆಲವು ಕಾರಣಗಳಿವೆ ಎಂದೂ ರಾಜಕೀಯ ಪಡಸಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಗಳಿವೆ. ಸಿಜೆಪಿ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಈ ಹೋರಾಟ ಇನ್ನೂ ನಿರ್ಣಾಯಕ ತಿರುವು ಪಡೆದಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ ಈ ಹೋರಾಟವನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರೇರಿತ ಚಳವಳಿ ಎಂದು ಚಿತ್ರಿಸಲು ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಈ ವೇದಿಕೆಗೆ ಇಳಿದರೆ, ‘ಹೋರಾಟವು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ’ವೆಂದು ಬಿಜೆಪಿ ತನ್ನ ಪ್ರಚಾರವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲಪಡಿಸಬಹುದು ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಹೋರಾಟದ ವೇದಿಕೆಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಪ್ರಚಲಿತದಲ್ಲಿವೆ. ಅಂತೆಯೇ, ಇಂತಹ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೈತಿಕ ನಾಯಕತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಅಸಮಾಧಾನವೂ ಇದೆ.
ಸೋನಮ್ ವಾಂಗ್ಚುಕ್ ಅವರ ಉಪವಾಸ ಮುಂದುವರಿದಂತೆ, ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಬೆಂಬಲದ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಇನ್ನಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸರ್ಕಾರದ ಮೌನದ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ನಾಯಕತ್ವದ ಪಾತ್ರವೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಲ್ಲಿ ಅಸಮಾಧಾನಕ್ಕೆ ಪುಷ್ಟಿ ನೀಡುತ್ತಿದೆ. ಸೋನಮ್ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಬೇಕು ಎಂಬ ಆಗ್ರಹದ ಜೊತೆಗೆ, ಅವರಿಗೆ ರಾಹುಲ್ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಬೇಕೆಂಬ ಒತ್ತಾಯವೂ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಕೋಚಿಂಗ್‌ ಸೆಂಟರ್‌ಗಳ ರಾಜಧಾನಿ ಎನಿಸಿರುವ ಕೋಟದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ನೀಟ್ ಸಂತ್ರಸ್ತರ ಜೊತೆಗಿನ ಸಂವಾದ, ನೀಟ್ ಅಕ್ರಮ ಬಯಲಿಗೆಳೆದ ಯುವಕ ರಾಹುಲ್ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾಗಿರೋದು, ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪೋಷಕರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳಿರುವುದು… ಇವೆಲ್ಲವೂ ರಾಹುಲ್ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರುವುದಕ್ಕೆ ಪುರಾವೆ. ಆದರೆ, ಈಗ ಮಾತನಾಡದಿದ್ದರೆ ಆ ಎಲ್ಲ ಶ್ರಮ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಲಿದೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಜೆನ್‌ ಝೀಗಳು ರಾಹುಲ್ ಅವರ ನಾಯಕತ್ವದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
