ಹಲವು ದಶಕಗಳಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಶಿಸ್ತುಬದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಹಾಗೂ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಮುರಿದು, 72ನೇ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚಲನಚಿತ್ರ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪ್ರದಾನ ಸಮಾರಂಭವನ್ನು ಇದೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ದೆಹಲಿಯಿಂದ ಗುಜರಾತ್‌ಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ನವದೆಹಲಿಯ ವಿಜ್ಞಾನ ಭವನದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಹಾಗೂ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ದಿಢೀರನೆ ಗುಜರಾತ್‌ನ ಏಕತಾ ನಗರಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಕೇವಲ ಆಶ್ಚರ್ಯವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ತೀವ್ರ ಅಸಮಾಧಾನ ಹಾಗೂ ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ಹೀಗೆ ಏಕಾಏಕಿ ದೆಹಲಿಯ ಕೇಂದ್ರಿತ ನಿಯಮವನ್ನು ಮುರಿಯಲು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ರಾಜಕೀಯ ದುರುದ್ದೇಶ ಹಾಗೂ ಗುಜರಾತ್‌ನ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಹುನ್ನಾರ ಎಂಬುದು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ. ದೇಶದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ಕಲೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕಾದ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ‘ಏಕತಾ ಪ್ರತಿಮೆ’ಯ (ಸ್ಟ್ಯಾಚ್ಯೂ ಆಫ್ ಯೂನಿಟಿ) ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಮೂಲ ಆಶಯಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಘನತೆಗೆ ಬಗೆದ ದೊಡ್ಡ ದ್ರೋಹವಾಗಿದೆ.
ಈ ಬಾರಿಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವಿಜೇತರ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಈ ನಿಯಮ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಅಸಲಿ ಉದ್ದೇಶ ಮತ್ತಷ್ಟು ನಿಚ್ಚಳವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾಶ್ಮೀರ ವಿಷಯಾಧಾರಿತ ‘ಆರ್ಟಿಕಲ್ 370’ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಚಲನಚಿತ್ರ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಹಾಗೂ ಆನಂದ್ ಎಲ್. ರೈ ಅವರ ‘ಸ್ಟ್ಯಾಚ್ಯೂ ಆಫ್ ಯೂನಿಟಿ’ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನಿರ್ದೇಶನ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಿ, ಅದೇ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಬಳಿ ಸಮಾರಂಭ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವುದು ಇದು ನೈಜ ಕಲೆಯ ಆಚರಣೆಯೋ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಚಾರದ ವೇದಿಕೆಯೋ ಎಂಬ ಅನುಮಾನವನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ.
ದೆಹಲಿಯು ದೇಶದ ರಾಜಧಾನಿಯಾಗಿದ್ದು, ಎಲ್ಲಾ ರಾಜ್ಯಗಳ, ಭಾಷೆಗಳ ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ತಲುಪಲು ಹಾಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದ ಮನ್ನಣೆ ಪಡೆಯಲು ಸೂಕ್ತವಾದ ತಟಸ್ಥ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇದೀಗ ಕೇವಲ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ದ್ರೌಪದಿ ಮುರ್ಮು ಅವರ ಗುಜರಾತ್ ಭೇಟಿಯ ನೆಪವೊಡ್ಡಿ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಏಕತಾ ನಗರಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸುವುದು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತ ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರ ದೂರದ ರಾಜ್ಯಗಳ ವಿಜೇತರಿಗೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನಟ ಮಮ್ಮುಟ್ಟಿ ಅವರಿಗೆ, ಭಾರಿ ಭೌತಿಕ ಹಾಗೂ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಅನನುಕೂಲ ಉಂಟುಮಾಡಲಿದೆ.
ಒಂದು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಯು ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಕೇವಲ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ರಾಜ್ಯದ ಪರವಾಗಿ, ಅದರ ವೈಭವೀಕರಣಕ್ಕಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಕಾರಿ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ. ಕೇವಲ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳ ಪ್ರವಾಸದ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ದಶಕಗಳ ಸುದೀರ್ಘ ಇತಿಹಾಸವಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸಮಾರಂಭದ ಮೂಲ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗಾಳಿಗೆ ತೂರುವುದು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸರಿ? ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇದು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ತಪ್ಪು ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಿಗೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಲಿದೆ.
ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, 72ನೇ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚಲನಚಿತ್ರ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸಮಾರಂಭವು ಸಿನಿಮಾ ರಂಗದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಗೌರವಿಸುವ ಬದಲು, ನಿಯಮಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಅಜೆಂಡಾಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕಲೆಯ ಪಾವಿತ್ರ್ಯತೆಯನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿ, ಗುಜರಾತ್ ಅನ್ನು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತರಲು ದೆಹಲಿಯ ವಿಜ್ಞಾನ ಭವನದ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕಡೆಗಣಿಸಿರುವುದು ಭಾರತೀಯ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅಳಿಸಲಾಗದ ಒಂದು ಕಪ್ಪು ಚುಕ್ಕೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ.
