ದೇಶದ ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗದ ಕೊರತೆ ತೀವ್ರ ಸ್ವರೂಪ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು, ಯುವ ನಿರುದ್ಯೋಗ ದರವು ಆತಂಕಕಾರಿ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಏರಿಕೆ ಕಂಡಿದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಾಂಖ್ಯಿಕ ಕಚೇರಿ (NSO) ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿರುವ ಆವರ್ತಕ ಕಾರ್ಮಿಕ ಬಲ ಸಮೀಕ್ಷೆಯ (PLFS) ತ್ರೈಮಾಸಿಕ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಜುಲೈ–ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ತ್ರೈಮಾಸಿಕದಲ್ಲಿ 15ರಿಂದ 29 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ನಗರ ಯುವಕರ ನಿರುದ್ಯೋಗ ದರವು ಶೇ 18.9ಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದೆ. ಇದು ಕಳೆದ ಆರು ತ್ರೈಮಾಸಿಕಗಳಲ್ಲೇ ದಾಖಲಾದ ಗರಿಷ್ಠ ಮಟ್ಟವಾಗಿದೆ. ಹಿಂದಿನ ತ್ರೈಮಾಸಿಕದಲ್ಲಿ ಈ ದರವು ಶೇ 18.2ರಷ್ಟಿತ್ತು. ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದು ಸಾವಿರಾರು ಕನಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ನಗರಕ್ಕೆ ಬರುವ ಯುವಜನತೆ, ಸೂಕ್ತ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಗದೆ ಭಾರಿ ಹತಾಶೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಬಿಸಿ ಯುವಕರಿಗಿಂತ ಯುವತಿಯರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ತಟ್ಟುತ್ತಿರುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ಕಳವಳಕಾರಿ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ವಾರದ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಯ (CWS) ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ನಗರ ಯುವತಿಯರ ನಿರುದ್ಯೋಗ ದರವು ಮೊದಲ ತ್ರೈಮಾಸಿಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಶೇ 25.2ರಿಂದ ಶೇ 26.1ಕ್ಕೆ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಏರಿಕೆಯಾಗಿದ್ದು, ಇದು ಕೂಡ ಆರು ತ್ರೈಮಾಸಿಕಗಳ ಗರಿಷ್ಠ ಮಟ್ಟವಾಗಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ನಗರ ಯುವಕರ ನಿರುದ್ಯೋಗ ದರವು ಹಿಂದಿನ ತ್ರೈಮಾಸಿಕದ ಶೇ 16ರಿಂದ ಶೇ 16.5ಕ್ಕೆ ಏರಿಕೆಯಾಗಿದ್ದು, ಇದೂ ಸಹ ಕಳೆದ ಆರು ತ್ರೈಮಾಸಿಕಗಳಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಧಿಕ ದರವಾಗಿದೆ. ಮಹಿಳೆಯರು ಉದ್ಯೋಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ತಾರತಮ್ಯ ಹಾಗೂ ಸೀಮಿತ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಈ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ತೋರಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಸಮೀಕ್ಷೆಯ ವರದಿಯಲ್ಲಿರುವ ನಕ್ಷೆಯು ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ತ್ರೈಮಾಸಿಕಗಳಿಂದ ನಗರ ಯುವ ನಿರುದ್ಯೋಗ ದರದಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ನಿರಂತರ ಏರಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಿದೆ. ಸಿಡಬ್ಲ್ಯುಎಸ್ (CWS) ವಿಧಾನದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, ಉಲ್ಲೇಖಿತ ವಾರದಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಗಂಟೆಯೂ ಕೆಲಸ ಸಿಗದ, ಆದರೆ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಗಂಟೆಯಾದರೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಲಭ್ಯವಿದ್ದ ಅಥವಾ ಕೆಲಸ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ‘ನಿರುದ್ಯೋಗಿ’ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ಮತ್ತು ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳೆರಡಕ್ಕೂ ಮಾಸಿಕ ಮತ್ತು ತ್ರೈಮಾಸಿಕ ಅಂದಾಜುಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಲು ಜನವರಿ 2025ರಲ್ಲಿ ಈ ಸಮೀಕ್ಷೆಯ ವಿಧಾನವನ್ನು ಪರಿಷ್ಕರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೂ, ಕೇವಲ ಒಂದು ಗಂಟೆಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವುದರಿಂದ, ನಿರುದ್ಯೋಗದ ನೈಜ ಚಿತ್ರಣ ಮತ್ತಷ್ಟು ಭೀಕರವಾಗಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ ಎಂದು ತಜ್ಞರು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಕೇವಲ ಯುವಕರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, 15 ವರ್ಷ ಮೇಲ್ಪಟ್ಟವರ ವಿಶಾಲ ವಯೋಮಾನದ ಒಟ್ಟಾರೆ ನಿರುದ್ಯೋಗ ದರವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಈ ದರವು ಹಿಂದಿನ ತ್ರೈಮಾಸಿಕದ ಶೇ 5.4ರಿಂದ ಶೇ 5.1ಕ್ಕೆ ತುಸು ಇಳಿಕೆ ಕಂಡಿದೆ. ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಪರಿಷ್ಕೃತ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದ 15 ವರ್ಷ ಮೇಲ್ಪಟ್ಟವರ ನಿರುದ್ಯೋಗ ದರವು ಹಿಂದಿನ ತ್ರೈಮಾಸಿಕದ ಶೇ 4.8ರಿಂದ ಪ್ರಸ್ತುತ ಶೇ 4.3ಕ್ಕೆ ಇಳಿಕೆಯಾಗಿರುವುದು ಈ ಒಟ್ಟಾರೆ ಇಳಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಇದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಗರ ನಿರುದ್ಯೋಗ ದರವು ಶೇ 6.8ಕ್ಕೆ ಏರಿದ್ದು, ನಾಲ್ಕು ತ್ರೈಮಾಸಿಕಗಳ ಗರಿಷ್ಠ ಮಟ್ಟ ತಲುಪಿದೆ. ಇದು ನಗರ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಯ ನಡುವೆ ಉಂಟಾಗಿರುವ ಭಾರಿ ಅಸಮತೋಲನವನ್ನು ಎತ್ತಿತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಇನ್ನು ಗ್ರಾಮೀಣ ಮತ್ತು ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳೆರಡನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿದ ಸಂಯೋಜಿತ ಯುವ ನಿರುದ್ಯೋಗ ದರವು ಈ ತ್ರೈಮಾಸಿಕದಲ್ಲಿ ಶೇ 13.5ರಷ್ಟಿದೆ ಎಂದು ವರದಿಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿವೆ. ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಯುವ ನಿರುದ್ಯೋಗ ದರವು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರೂ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಯುವ ನಿರುದ್ಯೋಗ ದರವು ಶೇ 14.7ರಿಂದ ಶೇ 13.6ಕ್ಕೆ ಇಳಿಕೆ ಕಂಡಿರುವುದು ಒಟ್ಟಾರೆ ದರವು ವಿಪರೀತ ಏರಿಕೆಯಾಗದಂತೆ ತಡೆದಿದೆ. ಕೃಷಿ ವಲಯದಲ್ಲಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು, ಗ್ರಾಮೀಣ ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತ್ರಿ ಯೋಜನೆಯ ಆಸರೆ ಹಾಗೂ ಸ್ವಯಂ ಉದ್ಯೋಗದ ಹೆಚ್ಚಳವು ಗ್ರಾಮೀಣ ಯುವಕರಿಗೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ನೆಮ್ಮದಿ ತಂದಿರುವುದು ಈ ಇಳಿಕೆಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ಸಮೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿದ ದೇಶದ 20 ಪ್ರಮುಖ ರಾಜ್ಯಗಳ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದಾಗ, ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಕ್ಷರತೆ ಹೊಂದಿರುವ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜ್ಯ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಸಮಸ್ಯೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಡುತ್ತಿರುವುದು ವಿಪರ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ. 15 ವರ್ಷ ಮೇಲ್ಪಟ್ಟವರ ನಿರುದ್ಯೋಗ ದರದಲ್ಲಿ ಕೇರಳವು ಶೇ 8.7ರಷ್ಟು ದಾಖಲಿಸುವ ಮೂಲಕ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದೆ. ಇದು ಆ ರಾಜ್ಯದ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿನ ತೀವ್ರ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಹಾಗೂ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗದಿರುವ ಕೊರತೆಯನ್ನು, ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗದ ನಡುವಿನ ಅಂತರವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ.
ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಯುವಕರ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಏರಿಕೆಯು ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಉದ್ಯೋಗಗಳ ನಡುವಿನ ಕಂದಕವನ್ನು ಎತ್ತಿತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ವಲಸೆ ಬರುವ ಯುವಜನತೆಗೆ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ವಲಯ ಅಥವಾ ಕೈಗಾರಿಕಾ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತ ವೇತನದ ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಸಿಗದಿರುವುದರಿಂದ ಅವರು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಅರೆಕಾಲಿಕ ಕೆಲಸ ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ಆದಾಯದತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸರ್ಕಾರದ ಅಧಿಕೃತ ದತ್ತಾಂಶಗಳೇ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುವಂತೆ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ತುಸು ಸುಧಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ನಗರ ಪ್ರದೇಶದ ಯುವಕ-ಯುವತಿಯರಿಗೆ ಭರವಸೆಯ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಡಲು ತ್ವರಿತ ಗತಿಯ ಆರ್ಥಿಕ ಯೋಜನೆಗಳು ಹಾಗೂ ಉದ್ಯೋಗಾಧಾರಿತ ಕೌಶಲ್ಯಾಭಿವೃದ್ಧಿಯ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
