ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ತರಗತಿಗೆ ಬರುವವರೆಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಕಾಯಬಾರದು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಜೀವನ ಎಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಶಿಕ್ಷಣವೂ ತಲುಪಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಶಿಕ್ಷಣ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳೊಳಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯೊಂದಿಗೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಸಾಗುವ ಜೀವಂತ ಶಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶಾಲೆ-ಕಾಲೇಜಿನ ತರಗತಿ ಕೊಠಡಿಯೇ ಜ್ಞಾನದ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಶಿಕ್ಷಕರು ಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಮುಖ ಮೂಲವಾಗಿದ್ದರು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಕಲಿಕೆಯ ಆಸಕ್ತಿ, ಶಿಸ್ತು ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಕನಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ತರಗತಿಗಳಿಗೆ ಹಾಜರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಂದು ಆ ದೃಶ್ಯ ಬದಲಾಗಿದೆ. ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಖಾಲಿ ಬೆಂಚುಗಳು ಕೇವಲ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಗೈರುಹಾಜರಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವು ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಹೊಸ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ವಾಸ್ತವಗಳ ಮೌನ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿವೆ.
ಪದವಿ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಹಾಜರಾತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಕೇವಲ ಶಿಸ್ತಿನ ಕೊರತೆ ಅಥವಾ ಓದಿನ ಮೇಲಿನ ನಿರಾಸಕ್ತಿಯ ಪರಿಣಾಮವಲ್ಲ. ಅದು ಕಳೆದ ಎರಡು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ತಾಂತ್ರಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು, ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಉದ್ಯೋಗದ ಅವಕಾಶಗಳು, ಕೋವಿಡ್ ನಂತರದ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ಯುವಜನರ ಬದುಕಿನ ಆದ್ಯತೆಗಳಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಮಹತ್ತರ ಬದಲಾವಣೆಯ ಪ್ರತಿಫಲವಾಗಿದೆ.
ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆಯುವ ಅವಕಾಶಗಳು ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದವು. ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಇಂದಿನಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್‌ಗಳೂ ಎಲ್ಲರ ಕೈಯಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಕರ ಉಪನ್ಯಾಸ, ಗ್ರಂಥಾಲಯದ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಮತ್ತು ತರಗತಿ ಚರ್ಚೆಗಳೇ ಜ್ಞಾನಾರ್ಜನೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಧನಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಹಾಜರಾತಿಗೆ ಅಂಕಗಳನ್ನು ನೀಡದಿದ್ದರೂ ತರಗತಿಗಳು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಂದ ಕಿಕ್ಕಿರಿದು ತುಂಬಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಶಿಕ್ಷಣವೇ ಬದುಕನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಏಕೈಕ ಸಾಧನ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿತ್ತು.
ಆದರೆ ಕೋವಿಡ್- ಈ ಸಮೀಕರಣವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸಿತು. ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಕುಟುಂಬಗಳು ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದವು. ಉದ್ಯೋಗ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಪೋಷಕರ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೇ ದುಡಿದು ಮನೆಗೆ ಆಸರೆಯಾಗಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಯಿತು. ಡೆಲಿವರಿ ಸೇವೆಗಳು, ಇ-ಕಾಮರ್ಸ್ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಮಾಲ್‌ಗಳು, ಕಾಲ್ ಸೆಂಟರ್‌ಗಳು, ರೈಡ್-ಶೇರಿಂಗ್ ಸೇವೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಗಿಗ್ ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಅವರಿಗೆ ತಕ್ಷಣದ ಆದಾಯದ ಮೂಲಗಳಾದವು. ಶಿಕ್ಷಣ ಭವಿಷ್ಯದ ಭರವಸೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರೆ, ಉದ್ಯೋಗ ಇಂದಿನ ಅನ್ನವನ್ನು ಒದಗಿಸಿತು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಅನೇಕ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಬದುಕಿನ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿದರು.
ಇದನ್ನು ಓದಿದ್ದೀರಾ?: ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗೆ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲ: ದೇಶಾದ್ಯಂತ 86 ಲಕ್ಷ ದಾಖಲಾತಿ ಇಳಿಕೆ, ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೂ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳತ್ತ ಒಲವು
ಇಂದಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಕೇವಲ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಲ್ಲ. ಆತ ದುಡಿಯುವ ಯುವಕ, ಕುಟುಂಬದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ಸದಸ್ಯ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಅನಿವಾರ್ಯ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಈ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಅರಿಯದೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಗೈರುಹಾಜರಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಇಂದು ಹಲವಾರು ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾತಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿದ್ದರೂ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಹದಿನೈದು ಅಥವಾ ಇಪ್ಪತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಡೆಲಿವರಿ ಮಾಡುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ತರಗತಿಗೆ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಗೆ ಕೆಲಸದ ಪಾಳಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬರುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಸಂಜೆ ಕಾಲೇಜುಗಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ದಿನವಿಡೀ ದುಡಿದು ಸಂಚಾರದ ದಟ್ಟಣೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ತಡವಾಗಿ ತರಗತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ. ಅನೇಕರು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನಗಳನ್ನು ಸಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಒತ್ತಡದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಅವರ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಲ್ಲ; ಬದುಕಿನೊಂದಿಗೆ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಹೋರಾಟದ ಅನಿವಾರ್ಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿದೆ.
ಡಿಜಿಟಲ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ: ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮಹತ್ವದ ಬದಲಾವಣೆ ಡಿಜಿಟಲ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ತಂದಿದೆ. ಇಂದು ಜ್ಞಾನವು ತರಗತಿ ಕೊಠಡಿಯ ಗೋಡೆಗಳೊಳಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್‌ನಲ್ಲೇ ಸಾವಿರಾರು ಉಪನ್ಯಾಸಗಳು, ಇ-ಪುಸ್ತಕಗಳು, ವೀಡಿಯೊ ಪಾಠಗಳು, ಆನ್‌ಲೈನ್ ಕೋರ್ಸ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ ಆಧಾರಿತ ಅಧ್ಯಯನ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು ಲಭ್ಯವಿವೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ತನ್ನ ಅನುಕೂಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ತನಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ.
ಇದು ಶಿಕ್ಷಣದ ಪ್ರಜಾಸತ್ತೀಕರಣಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಭೌತಿಕ ತರಗತಿಗೆ ಹಾಜರಾಗುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಣದ ವಿಧಾನ ಬದಲಾಗಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಇನ್ನೂ ಹಳೆಯ ಮಾದರಿಯಲ್ಲೇ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿವೆ. ನಿಗದಿತ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿಗಳು, ಕಡ್ಡಾಯ ಹಾಜರಾತಿ, ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬದಲಾಗದ ಪಠ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗದ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಆಂತರಿಕ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ: ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳ ಆಂತರಿಕ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಪದ್ಧತಿಯೂ ಪುನರ್‌ಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ಒಳಪಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಹಾಜರಾತಿಗೆ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಮೀಸಲಿಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಅನೇಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಅದನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಇಂದಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಬದುಕಿನ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ ಕೇವಲ ಹಾಜರಾತಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಿದರೆ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಇನ್ನಷ್ಟು ದುರ್ಬಲವಾಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ.
ಹೀಗಾಗಿ ಆಂತರಿಕ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಮರುಅರ್ಥೈಸುವ ಕಾಲ ಬಂದಿದೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಭೌತಿಕ ಹಾಜರಾತಿಗಿಂತ ಅವನ ಕಲಿಕೆಯ ಗುಣಮಟ್ಟ, ಕೌಶಲ್ಯ, ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹತ್ವ ನೀಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಇಂದು ಕಂಡುಬರುತ್ತಿರುವ ನಿರಂತರ ಗೈರುಹಾಜರಿ, ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವ ದಾಖಲಾತಿಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಕೋರ್ಸ್‌ಗಳು ಅಥವಾ ಕಾಲೇಜುಗಳ ಮುಚ್ಚುವಿಕೆಯಂತಹ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಕೇವಲ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಲ್ಲ; ಅವು ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆಗಳಾಗಿವೆ. ಶಿಕ್ಷಣವು ಸಮಾಜದ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಸಮಾಜ ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹಳೆಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತರಗತಿಗಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಕರೆತರಬೇಕು ಎಂಬುದಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಬದುಕಿನ ಹೊಸ ವಾಸ್ತವಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಹೇಗೆ ರೂಪಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದಾಗಿದೆ.
ಈ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಮಹತ್ವದ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವ ತರಗತಿ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿಗಳು, ಆನ್‌ಲೈನ್ ಮತ್ತು ಆಫ್‌ಲೈನ್ ಸಂಯೋಜಿತ ಕಲಿಕಾ ವಿಧಾನಗಳು, ಉದ್ಯೋಗೋನ್ಮುಖ ಹಾಗೂ ಕೌಶಲ್ಯಾಧಾರಿತ ಪಠ್ಯಕ್ರಮಗಳು, ನಿರಂತರ ಮತ್ತು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಹಾಗೂ ದುಡಿಯುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಬೆಂಬಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಇಂದಿನ ಅಗತ್ಯಗಳಾಗಿವೆ.
ಇದನ್ನು ಓದಿದ್ದೀರಾ?: ಜಾಗತಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಮತ್ತು ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರ ಯುದ್ಧ ಮೀಮಾಂಸೆ
ಸಂಜೆ ಕಾಲೇಜಿನ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲನಾಗಿ ಈ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ನಾನು ಪ್ರತಿದಿನ ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ದಿನವಿಡೀ ದುಡಿದು ಆಯಾಸದಿಂದ ತರಗತಿಗೆ ಬರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಕನಸುಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ. ಅವರು ಗೈರಾಗಿರುವುದು ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದಲ್ಲ; ಅವರು ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಬದುಕಿನೊಂದಿಗೆ. ಅವರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಅವರನ್ನು ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸುವುದು ನ್ಯಾಯವಲ್ಲ. ಈ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು; ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯದ ಕನಸುಗಳಿಂದ ದೂರವಾಗಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ನಡುವೆಯೂ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಕೈಬಿಡದೆ ಮುಂದುವರಿಸುವ ಅವರ ಸಂಕಲ್ಪವೇ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ನಿಜವಾದ ಆಶಾಕಿರಣವಾಗಿದೆ.
ನಾವು ಶಿಕ್ಷಣದ ಇತಿಹಾಸದ ಮಹತ್ವದ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ. ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತಿರುವ ತರಗತಿ ಬೆಂಚುಗಳು ಶಿಕ್ಷಣದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವು ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಹೊಸದಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇಡುತ್ತಿವೆ. ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ತನ್ನ ಪ್ರಸ್ತುತತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾತ್ರ ಹೊಸ ತಲೆಮಾರಿನ ಆಶಯಗಳಿಗೆ ದಿಕ್ಕು ತೋರಬಲ್ಲದು.
ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ತರಗತಿಗೆ ಬರುವವರೆಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಕಾಯಬಾರದು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಜೀವನ ಎಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಶಿಕ್ಷಣವೂ ತಲುಪಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಶಿಕ್ಷಣ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳೊಳಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯೊಂದಿಗೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಸಾಗುವ ಜೀವಂತ ಶಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಡಾ. ಸುದರ್ಶನ್ ಕುಮಾರ್ ಎ.
ಲೇಖಕರು, ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರು ಹಾಗೂ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ವಿಭಾಗದ ಸಹ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು
ಎಪಿಎಸ್ ಸಂಜೆ ಕಲಾ ಮತ್ತು ವಾಣಿಜ್ಯ ಕಾಲೇಜು, ಬೆಂಗಳೂರು
