ಜಡ್ಜ್ ಲೋಯಾ ಅವರ ಪ್ರಕರಣದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಇಂದಿನ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಾದ ತಬಸ್ಸುಮ್ ಖಾನ್ ಅವರವರೆಗಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು, ನಮ್ಮ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಆಂತರಿಕ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯ ಸವಾಲುಗಳ ನೈಜ ದರ್ಪಣವಾಗಿದೆ. ಶೋಷಿತರ, ಸಾಮಾನ್ಯರ ಧ್ವನಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅತಿಮುಖ್ಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ನ್ಯಾಯದ ತಕ್ಕಡಿಯನ್ನು ವಾಲಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕದಿದ್ದರೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಕಾನೂನಿನ ಮೇಲಿರುವ ನಂಬಿಕೆ ಹುಸಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಾದ ತಬಸ್ಸುಮ್ ಖಾನ್ ಅವರು ಗುಂಪು ಹತ್ಯೆ ಪ್ರಕರಣವೊಂದರಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದ 7 ಅಪರಾಧಿಗಳಿಗೆ ಜೀವಾವಧಿ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಿ ದಿಟ್ಟ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದರು. ಆದರೆ, ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದ ಈ ದಿಟ್ಟತನಕ್ಕೆ ಅವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಅಭಿನಂದನೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಕೋಮುವಾದಿ ಶಕ್ತಿಗಳ ಬೆದರಿಕೆ ಮತ್ತು ಗುಂಪಿನ ಆಕ್ರೋಶ. ಅಪರಾಧಿಗಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಿದ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ವಿರುದ್ಧವೇ ಗುಂಪುಗಳು ತಿರುಗಿಬಿದ್ದ ಈ ಘಟನೆಯು, ಭಾರತದ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಅಪಾಯಕಾರಿ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಜಗಜ್ಜಾಹೀರು ಮಾಡಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಿಗೆ ಬಂದ ಬೆದರಿಕೆಯಲ್ಲ, ಇಡೀ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮೇಲಿನ ನೇರ ದಾಳಿಯಾಗಿದೆ.
ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ, ಶೋಷಿತರ ಮತ್ತು ದಮನಿತರ ಪಾಲಿನ ಕೊನೆಯ ಭರವಸೆಯ ಕಿರಣವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಸಂವಿಧಾನದ ರಕ್ಷಕರಾಗಿರುವ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಿಗೇ ರಕ್ಷಣೆ ಇಲ್ಲದಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾದರೆ, ಅದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನೇ ಅಲುಗಾಡಿಸುತ್ತದೆ. ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಪರವಾಗಿ, ಪ್ರಭಾವಿ ಅಪರಾಧಿಗಳ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ತೀರ್ಪು ನೀಡುವ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬೆದರಿಕೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವುದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬಹುದೊಡ್ಡ ದುರಂತ. ಇಂತಹ ಬೆದರಿಕೆಗಳು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ನೈತಿಕ ಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವ ಮತ್ತು ನಿರ್ಭೀತ ನ್ಯಾಯದಾನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಯುಂಟುಮಾಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಹುನ್ನಾರವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿವೆ.
ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಮತ್ತು ಹೈಕೋರ್ಟ್ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಿಗೆ ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ಭದ್ರತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಜಿಲ್ಲಾ ಮತ್ತು ತಾಲೂಕು ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ವಿಚಾರಣಾ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ತೀರಾ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. ಇವರು ಸ್ಥಳೀಯ ರಾಜಕೀಯ ಮುಖಂಡರು, ರೌಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಪರಾಧಿಗಳ ನೇರ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬರುವ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟಕಡೆಯ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಈ ಕೆಳಹಂತದ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ನೀಡುವ ತೀರ್ಪುಗಳು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಪ್ರಭಾವಿಗಳ ಕೆಂಗಣ್ಣಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಸೂಕ್ತ ಭದ್ರತೆಯ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ ಇವರು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಳಿಕೋರರ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ಮೇಲಿನ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಅಪಾಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ 2014ರಲ್ಲಿ ನಿಗೂಢವಾಗಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದ ಸಿಬಿಐ ವಿಶೇಷ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಜಡ್ಜ್ ‘ಬಿ.ಎಚ್. ಲೋಯಾ’ ಅವರ ಪ್ರಕರಣ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತದೆ. ತೀವ್ರ ಸಂಚಲನ ಮೂಡಿಸಿದ್ದ, ಪ್ರಭಾವಿ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದ ‘ಸೊಹ್ರಾಬುದ್ದೀನ್ ಶೇಖ್ ನಕಲಿ ಎನ್‌ಕೌಂಟರ್’ ಪ್ರಕರಣದ ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ಅವರು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಅವರ ಹಠಾತ್ ಸಾವು ಇಂದಿಗೂ ಅನೇಕ ಅನುಮಾನಗಳಿಗೆ ಎಡೆಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಸಾವಿನ ಕುರಿತು ಎಸ್‌ಐಟಿ ತನಿಖೆಯಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಕೂಗು ಬಲವಾಗಿ ಕೇಳಿಬಂದರೂ, ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿನ ಲೋಪಗಳಿಂದಾಗಿ ಅದಕ್ಕೆ ತಾರ್ಕಿಕ ಅಂತ್ಯ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಇದು ಪ್ರಭಾವಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರಕರಣ ನಡೆಸುವ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಎದುರಿಸುವ ಜೀವಭಯವನ್ನು ಎತ್ತಿತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಇದನ್ನು ಓದಿದ್ದೀರಾ? ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕತೆ: ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಸ್ವರೂಪ
ಜಡ್ಜ್ ಲೋಯಾ ಅವರ ನಿಗೂಢ ಸಾವು ಅಥವಾ ಜಡ್ಜ್ ತಬಸ್ಸುಮ್ ಖಾನ್ ಅವರಿಗೆ ಒದಗಿದ ಬೆದರಿಕೆಯಂತಹ ಘಟನೆಗಳು ನ್ಯಾಯಾಂಗದಲ್ಲಿ ‘ಶೀತಲ ಪರಿಣಾಮ’ವನ್ನು ಬೀರುತ್ತವೆ. ಪ್ರಭಾವಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಮಾಫಿಯಾಗಳು ಅಥವಾ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪುಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕಠಿಣ ತೀರ್ಪುಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಮುನ್ನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಹಾಗೂ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕಪಡುವಂತಹ ಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ. ಭೀತಿಯ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯದಾನ ಅಸಾಧ್ಯ. ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಭಯಮುಕ್ತರಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸೋಲುವುದು ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಮೊರೆಯಿಡುವ ಅಮಾಯಕ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು.
ಈ ಬೆದರಿಕೆಗಳು ಕೇವಲ ಮಾನಸಿಕ ಕಿರುಕುಳಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ, ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಭೌತಿಕ ಹತ್ಯೆಯ ರೂಪವನ್ನೂ ಪಡೆದಿವೆ. 2021ರಲ್ಲಿ ಜಾರ್ಖಂಡ್‌ನ ಧನ್‌ಬಾದ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಸೆಷನ್ಸ್ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಾಗಿದ್ದ ‘ಉತ್ತಮ್ ಆನಂದ್’ ಅವರನ್ನು ಮುಂಜಾನೆಯ ವಾಯುವಿಹಾರದ ವೇಳೆ ಆಟೋರಿಕ್ಷಾ ಹರಿಸಿ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ಮಾಫಿಯಾಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕಠಿಣ ನಿಲುವು ತಳೆದಿದ್ದೇ ಅವರ ಹತ್ಯೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಇಂತಹ ಘೋರ ಕೃತ್ಯಗಳು ಅಪರಾಧಿಗಳಿಗೆ ಕಾನೂನಿನ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಹಾಗೂ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರನ್ನು ತಮ್ಮ ದಾರಿಯ ಅಡ್ಡಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಮುಗಿಸಿಬಿಡುವ ಕ್ರೌರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತವೆ.
ಇದೇ ರೀತಿ, ಕಾಶಿ ವಿಶ್ವನಾಥ-ಜ್ಞಾನವಾಪಿ ಮಸೀದಿ ಪ್ರಕರಣದ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ವಾರಣಾಸಿಯ ಸಿವಿಲ್ ಜಡ್ಜ್ ರವಿಕುಮಾರ್ ದಿವಾಕರ್ ಅವರಿಗೆ ಕೊಲೆ ಬೆದರಿಕೆ ನ್ಯಾಯಾಂಗದ ಮೇಲಿನ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ನೈಜ ಉದಾಹರಣೆ. ಕೇವಲ ಹೊರಗಿನವರಿಂದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, 2021ರಲ್ಲಿ ಬಿಹಾರದ ಮಧುಬನಿಯಲ್ಲಿ ಎಡಿಜೆ ಅವಿನಾಶ್ ಕುಮಾರ್ ಅವರ ಚೇಂಬರ್‌ನಲ್ಲೇ ಇಬ್ಬರು ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಅವರ ಮೇಲೆ ಹಲ್ಲೆ ನಡೆಸಿದ ಘಟನೆ ರಕ್ಷಕರೇ ಭಕ್ಷಕರಾದ ದುರಂತವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ, ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ ಸೇರಿದಂತೆ ದೇಶದ ನಾನಾ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಉಗ್ರರ ಅಥವಾ ಭೂಮಾಫಿಯಾಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕಠಿಣ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸುವ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಅನಾಮಧೇಯ ಬೆದರಿಕೆ ಕರೆಗಳನ್ನು, ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಇದು ಕಾನೂನಿನ ರಕ್ಷಕರಿಗೇ ಜೀವ ರಕ್ಷಣೆ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿರುವ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಬೆತ್ತಲಾಗಿಸುತ್ತದೆ.
ನ್ಯಾಯಾಂಗದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಇಂತಹ ಸರಣಿ ದಾಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಬೆದರಿಕೆಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ 2021ರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ‘ಸ್ವಯಂ ಪ್ರೇರಿತ’ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದ ಜಡ್ಜ್ ತಬಸ್ಸುಮ್ ಖಾನ್ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ವರದಿಯಾಗಿರುವಂತೆ, ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟಿನ ಈ ಮಹತ್ವದ ಪ್ರಕರಣವು ಪ್ರಸ್ತುತ ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾದಂತಿದೆ. ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಗಳು ತಮ್ಮ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರಕರಣಗಳ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸುವವರಿಗೆ ದಿನದ 24 ಗಂಟೆಯೂ ಬಿಗಿ ಭದ್ರತೆ ಒದಗಿಸುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಭಾರತದ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪಾವಿತ್ರ್ಯತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸಮಗ್ರ ಮತ್ತು ಕಠಿಣ ಕ್ರಮಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗಾಗಿಯೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಭದ್ರತಾ ಪಡೆಯನ್ನು ರಚಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಭೀರ ಚಿಂತನೆ ನಡೆಯಬೇಕಿದೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನೇರವಾಗಿ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಿಗೆ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕುವವರ ವಿರುದ್ಧ ತಕ್ಷಣವೇ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಮೊಕದ್ದಮೆ ದಾಖಲಿಸಿ ಕಠಿಣ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸುವ ತ್ವರಿತಗತಿಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಜಾರಿಗೆ ಬರಬೇಕು. ಬೆದರಿಕೆಗಳ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನವನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಿಗೂ ತಕ್ಷಣವೇ ಭದ್ರತೆ ಒದಗಿಸುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರಗಳು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕು.
ಜಡ್ಜ್ ಲೋಯಾ ಅವರ ಪ್ರಕರಣದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಇಂದಿನ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಾದ ತಬಸ್ಸುಮ್ ಖಾನ್ ಅವರವರೆಗಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು, ನಮ್ಮ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಆಂತರಿಕ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯ ಸವಾಲುಗಳ ನೈಜ ದರ್ಪಣವಾಗಿದೆ. ಶೋಷಿತರ, ಸಾಮಾನ್ಯರ ಧ್ವನಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅತಿಮುಖ್ಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ನ್ಯಾಯದ ತಕ್ಕಡಿಯನ್ನು ವಾಲಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕದಿದ್ದರೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಕಾನೂನಿನ ಮೇಲಿರುವ ನಂಬಿಕೆ ಹುಸಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಿಗೆ ನಿರ್ಭೀತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಟ್ಟಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಂವಿಧಾನದ ಆಶಯಗಳು ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸಾಕಾರಗೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯ.
