ಒಂದೆಡೆ ದಿನನಿತ್ಯದ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳ ಬೆಲೆ ಗಗನಕ್ಕೇರಿ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಜೇಬಿಗೆ ಕತ್ತರಿ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ರಾಜ್ಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರ “ಟ್ರಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಆರ್ಥಿಕತೆ”ಯ ಭವ್ಯ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಮುಂದಿಡುತ್ತಿವೆ. ಸದ್ಯ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿರುವ ರಾಜಕೀಯ ಹಾಗೂ ಆರ್ಥಿಕ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳು, ‘ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ಬರೆ’ ಮತ್ತು ‘ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಆಕರ್ಷಕ ಆಸೆ’ಯ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿವೆ. ಈ ನಡೆಯು ಕೇಂದ್ರದ ಬಿಜೆಪಿ ಸರ್ಕಾರದ ಧೋರಣೆಗಳನ್ನೇ ರಾಜ್ಯದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರವೂ ಅನುಕರಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ಚರ್ಚೆಗೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿದೆ.
ದಸರಾ ಮತ್ತು ದೀಪಾವಳಿಯ ಹಬ್ಬದ ಸೀಸನ್ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ಸಾಲು ಸಾಲು ಆಘಾತಗಳು ಎದುರಾಗಿವೆ. ನಂದಿನಿ ಹಾಲಿನ ದರ ಲೀಟರ್‌ಗೆ ₹8 ರಿಂದ ₹12 ರವರೆಗೆ ಏರಿಕೆಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಮೊಸರಿನ ಬೆಲೆ ಲೀಟರ್‌ಗೆ ಭಾರಿ ₹12 ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಹೋಟೆಲ್ ಹಾಗೂ ಟೀ ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಚಹಾ-ಕಾಫಿ ಬೆಲೆ ₹3 ರಿಂದ ₹5 ರಷ್ಟು ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆ.
ಬಿಎಂಟಿಸಿ ಮತ್ತು ಕೆಎಸ್‌ಆರ್‌ಟಿಸಿ ಸೇರಿದಂತೆ ನಾಲ್ಕೂ ರಸ್ತೆ ಸಾರಿಗೆ ನಿಗಮಗಳ ಪ್ರಯಾಣ ದರ ಶೇ. 23 ರಿಂದ 33 ರಷ್ಟು ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಬಿಎಂಟಿಸಿ ಕನಿಷ್ಠ ಟಿಕೆಟ್ ದರ ₹6 ರಿಂದ ₹10ಕ್ಕೆ ಏರಿದ್ದರೆ, ವಾಯುವಜ್ರ ದರಗಳು ₹90 ತಲುಪಿವೆ.
ಸೋನಾ ಮಸೂರಿ ಅಕ್ಕಿ ಬೆಲೆ ಕೆಜಿಗೆ ₹95-98 ತಲುಪಿ ಶತಕದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಗೃಹಬಳಕೆಯ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಸಿಲಿಂಡರ್ ಬೆಲೆ ₹944 ಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದೆ.
ಉಚಿತ ‘ಶಕ್ತಿ’ ಯೋಜನೆಯಡಿ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಉಚಿತ ಪ್ರಯಾಣ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಸರ್ಕಾರ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಹಾಲು, ದಿನಸಿ ಹಾಗೂ ಬಸ್ ದರ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮೂಲಕ “ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ನೀಡಿ ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ” ಎಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಹಾಗೂ ಸಣ್ಣ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ತೀವ್ರ ಅಸಮಾಧಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುವಿಗೂ ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರ ಮಾತ್ರ ಬೃಹತ್ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಡೆದ ‘ಬೆಂಗಳೂರು ಕೌಶಲ್ಯ ಶೃಂಗಸಭೆ-2026’ರಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಡಿ ಕೆ ಶಿವಕುಮಾರ್‌ “2032ರ ವೇಳೆಗೆ ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು 1 ಟ್ರಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವ ಗುರಿ ಹೊಂದಲಾಗಿದೆ” ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರು ದೇಶವನ್ನು 5 ಟ್ರಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವ ಭರವಸೆ ನೀಡುತ್ತಾ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಇಂಧನ, ಗ್ಯಾಸ್ ಮತ್ತು ತೆರಿಗೆ ಹೊರೆ ಏರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಾದರಿಯನ್ನೇ ರಾಜ್ಯದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರವೂ ಮರುಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿವೆ. ಬಂಡವಾಳ ಆಕರ್ಷಣೆ, ಐಟಿ-ಬಿಟಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಲಾಭಾಂಶಗಳ ದೊಡ್ಡ ಮಾತುಗಳ ನಡುವೆ ಕೆಳಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ವಾಸ್ತವಿಕ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ.
ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ನೀಡಿದ್ದ ‘ಗ್ಯಾರಂಟಿ’ ಯೋಜನೆಗಳ ವೆಚ್ಚ ಸರಿದೂಗಿಸಲು ಹಾಗೂ ನಿಗಮಗಳ ನಷ್ಟ ಸರಿದೂಗಿಸಲು ಈ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ ಅನಿವಾರ್ಯ ಎಂಬ ಸಮರ್ಥನೆ ಸರ್ಕಾರದ ಕಡೆಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ, ಕೋಲಾರದಂತಹ ಭಾಗದ ಹಾಲು ಉತ್ಪಾದಕ ರೈತರಿಗೆ ಮೇವಿನ ವೆಚ್ಚ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಸರ್ಕಾರ ನೀಡುವ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ಲಾಭ ಅವರಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ತಲುಪುತ್ತಿಲ್ಲ. ದಿನಗೂಲಿ ನೌಕರರು, ಐಟಿ-ಯೇತರ ನೌಕರರು ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಅಂಗಡಿಕಾರರ ಬಜೆಟ್ ಸಂಪೂರ್ಣ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿದೆ.
ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಬೀದಿಗಿಳಿದು ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್, ಈಗ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅದೇ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳ ಮುಸುಕಿನಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕವಾಗಿ “ಇನ್ನೊಂದು ಬಿಜೆಪಿ”ಯಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ.
2032ರ ವೇಳೆಗೆ 1 ಟ್ರಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಾಗುವ ಕರ್ನಾಟಕದ ಗುರಿಯು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯದ್ದಾಗಿದ್ದರೂ, ಇದನ್ನು ತಲುಪಲು ರಾಜ್ಯವು ಹಲವು ಸಂಕೀರ್ಣ ಆರ್ಥಿಕ ಹಾಗೂ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾಗಿದೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ರಾಜ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯು ಸುಮಾರು 300-350 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲಿದ್ದು, ಈ ಗುರಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಮುಂದಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ವಾರ್ಷಿಕ ಸರಾಸರಿ ಶೇಕಡಾ 15 ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆ ದರ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಆದರೆ, ರಾಜ್ಯದ ಒಟ್ಟು ಆರ್ಥಿಕ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಸಿಂಹಪಾಲು ನೀಡುವ ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರವು ತೀವ್ರ ಸಂಚಾರ ದಟ್ಟಣೆ, ರಸ್ತೆಗಳ ದುಸ್ಥಿತಿ, ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಅಭಾವ ಮತ್ತು ಸಾರಿಗೆ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದು, ಜಾಗತಿಕ ಹೂಡಿಕೆದಾರರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಲು ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದೆ.
ಇದರೊಂದಿಗೆ, ಮೈಸೂರು, ಮಂಗಳೂರು, ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಧಾರವಾಡದಂತಹ ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ಹಂತದ ನಗರಗಳು ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಆರ್ಥಿಕ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿ ಬೆಳೆಯದೇ ಇರುವುದು ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ಹಾಗೂ ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕದ ನಡುವಿನ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಅಸಮಾನತೆಯು ಸಮಗ್ರ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ತೊಡಕಾಗಿದೆ.
ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಬೃಹತ್ ಜಾಗತಿಕ ಗುರಿಗಳು ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಅಗತ್ಯ ನಿಜ. ಆದರೆ, ಆ ಪ್ರಗತಿಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನ ತಟ್ಟೆಯ ಅನ್ನ, ಕಪ್ ಕಾಫಿ ಮತ್ತು ದಿನನಿತ್ಯದ ಪ್ರಯಾಣವೂ ದುಬಾರಿಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋದರೆ, ಆ ‘ಟ್ರಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್’ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಲಾಭ ಯಾರಿಗೆ? ರಾಜಕೀಯ ಬಣ್ಣಗಳು ಏನೇ ಇರಲಿ, ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಜೇಬಿಗೆ ಕತ್ತರಿ ಹಾಕಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಚಿತ್ರಣ ಕೊಡುವ ಆಡಳಿತ ವೈಖರಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪಕ್ಷಗಳೂ ಒಂದೇ ನಾಣ್ಯದ ಎರಡು ಮುಖಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿರುವುದು ಇಂದಿನ ದುರಂತ.
