ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಈಗ ಭಾರೀ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಸ್ಟಿಂಗ್ ಆಪರೇಷನ್ ಪ್ರಕರಣವು ಹೊಸ ಪರ-ವಿರೋಧ ಚರ್ಚೆಗಳಿಗೆ ವೇದಿಕೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ. ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರ ವರ್ಚಸ್ಸನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರ ತೇಜೋವಧೆ ಮಾಡಲೆಂದೇ ಈ ರಹಸ್ಯ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ನಡೆಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಚರ್ಚೆಗಳು ರಾಜಕೀಯ ವಲಯದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಕಾವು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿವೆ. ಜೆಡಿಎಸ್, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಹಾಗೂ ಬಿಜೆಪಿ ನಾಯಕರು ಈ ಕುರಿತು ಪರಸ್ಪರ ಕೌಂಟರ್ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ, ಎದುರಾಳಿಗಳತ್ತ ಬೊಟ್ಟು ಮಾಡುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಸ್ವಹಿತಾಸಕ್ತಿಯ ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭ-ನಷ್ಟದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಆದರೆ, ಈ ಜಟಾಪಟಿಯಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರರ ಮೇಲೆ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಹೊರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಪ್ರಸಾರ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ನಡೆಸುವ ಇಂತಹ ರಹಸ್ಯ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳು ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ನೈತಿಕತೆಯನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿವೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಮೇಲೆ ಇದು ಬೀರುತ್ತಿರುವ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರೂ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಈ ಸ್ಟಿಂಗ್ ಆಪರೇಷನ್ ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರನ್ನ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ದೃಶ್ಯಾವಳಿಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿಗಳು ಹೊರಬಿದ್ದ ತಕ್ಷಣವೇ ರಾಜಕೀಯ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಸಂಚಲನ ಮೂಡಿತು. ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ವರ್ಚಸ್ಸಿಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರಲು ಮತ್ತು ಮುಂಬರುವ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೆಣೆದ ತಂತ್ರವಿದು ಎಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಆರೋಪಿಸಿ, ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಹಾಗೂ ತನಿಖೆಗೆ ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದರು.
ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳಾದ ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಜೆಡಿಎಸ್ ನಾಯಕರು ಪ್ರಕರಣದ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆ ಹೊರಬರಬೇಕು, ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿರುವವರ ವಿರುದ್ಧ ಕಠಿಣ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಸರ್ಕಾರವೇ ಹೊಣೆ ಎಂದು ಸರಣಿ ಪತ್ರಿಕಾಗೋಷ್ಠಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದರು. ಈ ವೀಡಿಯೋಗಳು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ವೈರಲ್ ಆಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ತನಿಖಾ ಹಂತದ ಹೊಸ ಆಯಾಮ ದೊರೆಯಿತು. ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಪರ-ವಿರೋಧದ ಚರ್ಚೆ, ಹೇಳಿಕೆಗಳ ಮಹಾಪೂರವೇ ಹರಿಯಿತು.
ಆದರೆ, ಈ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜಕೀಯ ಆರೋಪ-ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪಗಳ ನಡವೆಯೂ ಈ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲಾದ ಮಹಿಳೆಯ ಮೂಲ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಯಾವುದೇ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ.
ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತಚರ ಇಲಾಖೆ ಕಣ್ಗಾವಲು ಅಥವಾ ಫೋನ್ ಟ್ಯಾಪಿಂಗ್ನಂತಹ ರಾಜಕೀಯ ವಿರೋಧಿಗಳನ್ನು ಹಣಿಯುವ ತಂತ್ರಗಳು ಹೊಸದೇನಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸ್ವಾರ್ಥ ರಾಜಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರದಾಹಕ್ಕಾಗಿ ನೇರವಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ತಳ್ಳಿ, ಆಕೆಯ ಬದುಕನ್ನೇ ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟು ಸ್ಟಿಂಗ್ ಆಪರೇಷನ್ ನಡೆಸಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ನಾಚಿಕೆಗೇಡಿನ ಸಂಗತಿ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಭೋಗದ ವಸ್ತುವಾ? ಸ್ವಾರ್ಥ ಸಾಧನೆಗೆ ಬಳಸಿ, ಕೆಲಸ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಕಸದಂತೆ ಬಿಸಾಡುವ ವಸ್ತುವಾ? ಎಂಬ ಆಕ್ರೋಶಗಳು ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿವೆ.
ಆಕೆಯ ಘನತೆ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಅದೆಷ್ಟೋ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಬಲಿಪಶುವಾಗಿ ಬಲಿ ಕೊಡುತ್ತಿರುವುದು ಯಾವ ನ್ಯಾಯ? ಆಕೆಯ ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ಬಂಡವಾಳ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಈ ಸಮಾಜದ ಕ್ರೌರ್ಯ ಕಂಡು ಜುಗುಪ್ಸೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಈ ಇಡೀ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಕಾರಿ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿರುವ ಮಹಿಳೆಯ ಸಂಕಟ, ನೋವು ಮತ್ತು ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ಕುರಿತು ಯಾವೊಬ್ಬ ನಾಯಕನೂ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತದಿರುವುದು. ಆಕೆಯ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತು ನ್ಯಾಯ ಕೇಳಲು ಮುಂದೆ ಬರದಿರುವುದು ಈ ಸಮಾಜದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ವಿಪರ್ಯಾಸ.
ಈಗಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ರಾಜಕೀಯ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯವೇ ಸಿಗದಂತಾಗಿದೆ. ಒಟ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ತಕ್ಕ ಸ್ಥಾನಮಾನಗಳು ಸಿಗದಿರುವುದು ಒಂದೆಡೆಯಾದರೆ, ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವ ಹಾಗೂ ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಯತ್ನಗಳು ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ.
ಪ್ರಾತಿನಿಧಿತ್ವದ ಕೊರತೆಯ ನಡುವೆಯೂ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಸಮಾಜದ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಗೆ ಬರಬಯಸುವ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ, ಇಂತಹ ವಾತಾವರಣವು ಭೀತಿ ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆ. ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಬಳಸಿ ಬ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಅವರ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ತಡೆದು ತುಳಿಯುವುದು ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಮಾರಕವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಜ್ಞರು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಉದ್ದೇಶ ಎಷ್ಟೇ ಒಳ್ಳೆಯದಿರಲಿ, ಬಳಸುವ ಸಾಧನಗಳು ಅಸಹ್ಯಕರವಾಗಿದ್ದರೂ ಗುರಿ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಂದು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಒಬ್ಬ ಅಪರಾಧಿಯನ್ನು ಅಥವಾ ಭ್ರಷ್ಟನನ್ನು ಹಿಡಿಯುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಅಥವಾ ಸ್ಟಿಂಗ್ ಆಪರೇಟರ್ಗಳು ಸ್ವತಃ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ ಎನಿಸುವ, ಅತಿರೇಕದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಕೈಹಾಕುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ? ಹಿಂದೆ ಕೆಲವು ನಿಯತಕಾಲಿಕೆಗಳು ವೇಶ್ಯೆಯರನ್ನು ಬಳಸಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಬಲೆಗೆ ಕೆಡವಿದ ನಿದರ್ಶನಗಳಿವೆ. ಆದರೆ, ತಪ್ಪೇ ಮಾಡದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಅಸಹಾಯಕರನ್ನು ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ಮೇಲ್ ತಂತ್ರಗಳಿಗೆ ಬಲಿಕೊಡುವುದು ಯಾವ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜದ ಲಕ್ಷಣವೂ ಅಲ್ಲ.
ಇಂತಹ ಸಂವೇದನಾಶೀಲ ಹಾಗೂ ವಿಕೃತ ವರದಿಗಾರಿಕೆಗಾಗಿ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದು ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಲಕ್ಷಣವಲ್ಲ. ಅಪರಾಧಿಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಕಾನೂನು ಜಾರಿ ಏಜೆನ್ಸಿಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಅಧಿಕಾರವಿರಬಹುದೇ ಹೊರತು, ಸ್ವಾರ್ಥ ರಾಜಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಹೆಣ್ಣಿನ ಜೀವನದೊಂದಿಗೆ ಚೆಲ್ಲಾಟವಾಡುವ ಹಕ್ಕು ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ.
ಮಹಿಳಾ ಮೀಸಲಾತಿ, ಮಹಿಳಾ ಸಬಲೀಕರಣ ಹಾಗೂ ಸಮಾನತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ದೊಡ್ಡ ಭಾಷಣ ಬಿಗಿಯುವ ಸರ್ಕಾರ, ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಹಾಗೂ ಸಮಾಜ ಇಂತಹ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಮೌನ ವಹಿಸುವುದು ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಸಮಾನ. ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರ ತೇಜೋವಧೆ ಅಥವಾ ಅಧಿಕಾರದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ, ಈ ಸ್ಟಿಂಗ್ ಆಪರೇಷನ್ನಲ್ಲಿ ಬಲಿಯಾದ ಆ ಅನಾಮಧೇಯ ಮಹಿಳೆಯ ಘನತೆ ಮತ್ತು ಆಕೆಗೆ ಆಗಿರುವ ಅನ್ಯಾಯದ ಕುರಿತು ಸಮಾಜ ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತೀವ್ರ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.
ಅಧಿಕಾರದ ಮದದಲ್ಲಿ ತೇಲಾಡುತ್ತಿರುವವರು, ಇಂತಹ ಅಸಹ್ಯ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಇನ್ನುಳಿದು ಎಷ್ಟು ಜೀವಗಳು ಬಲಿಯಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕಿದೆ. ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಕೇವಲ ದಾಳವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸುವ ಈ ವಿಕೃತ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಈಗಲಾದರೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಲಾಂಜಲಿ ಹಾಡಬೇಕಿದೆ.
