ಈ ಅಸಮರ್ಪಕ ಆರ್ಥಿಕ ಹೊಡೆತದ ವಿರುದ್ಧ ‘ಭಾರತೀಯ ಚಿಲ್ಲರೆ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಸಂಘ’ (Retailers Association of India – RAI) ತೀವ್ರ ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದು, ಕೇಂದ್ರದ ಈ ನಡೆ ಡಿಜಿಟಲ್ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ನುಚ್ಚುನೂರು ಮಾಡಿ, ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಗದು ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಕಡೆಗೆ ತಳ್ಳಲಿದೆ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದೆ. “ಮೊದಲು ನೋಟು ರದ್ದು ಮಾಡಿ ಬಲವಂತವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಡಿಜಿಟಲ್ ಪಾವತಿಯತ್ತ ತಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಈಗ ಎಲ್ಲವೂ ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವಾಗಲೇ ಈ ರೀತಿ ಕಮಿಷನ್ ಹೇರಿ ಕುತ್ತಿಗೆ ಹಿಸುಕಿದರೆ ನಾವು ಬದುಕುವುದು ಹೇಗೆ?” ಎಂದು ಸಂಘಟನೆಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಆಕ್ರೋಶ ಹೊರಹಾಕಿದ್ದಾರೆ.
2016ರ ನವೆಂಬರ್ 8ರ ಆ ಕರಾಳ ರಾತ್ರಿ ದೇಶದ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದ ‘ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣ’ವೆಂಬ ಆರ್ಥಿಕ ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಗಾಯಗಳು ಇನ್ನೂ ಮಾಸಿಲ್ಲ. ಕಪ್ಪುಹಣ ನಾಶ, ನಕಲಿ ನೋಟುಗಳಿಗೆ ಅಂತ್ಯ ಹಾಗೂ ದೇಶವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ‘ನಗದು ರಹಿತ’ (ಕ್ಯಾಷ್ಲೆಸ್) ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನಾಗಿಸುವ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅಂದು ಇಡೀ ಭಾರತವನ್ನು ಬ್ಯಾಂಕುಗಳ ಮುಂದೆ ತಾಸುಗಟ್ಟಲೆ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಯಿತು. ಅಂದು ಶುರುವಾದ ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ‘ಡಿಜಿಟಲ್ ಭಾರತ’ದ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಅವಾಂತರಗಳು ಇಂದು ಮತ್ತೊಂದು ಅಸಂಬದ್ಧ ಮತ್ತು ಆತಂಕಕಾರಿ ತಿರುವಿಗೆ ಬಂದು ತಲುಪಿವೆ. ಭಾರತೀಯರ ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನ ಭಾಗವಾಗಿ ಬೆಳೆದುನಿಂತಿದ್ದ ಯುನಿಫೈಡ್ ಪೇಮೆಂಟ್ಸ್ ಇಂಟರ್ಫೇಸ್ (ಯುಪಿಐ) ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲೆ ಇದೀಗ ಕಮಿಷನ್ ದಂಧೆಯ ಕರಿನೆರಳು ಬಿದ್ದಿದ್ದು, ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಹಠಾತ್ ತೀರ್ಮಾನವು ಸಣ್ಣ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹಕರ ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ನ್ಯಾಷನಲ್ ಪೇಮೆಂಟ್ಸ್ ಕಾರ್ಪೊರೇಷನ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ (ಎನ್ಪಿಸಿಐ) ಹೊರಡಿಸಿರುವ ಹೊಸ ಅಧಿಸೂಚನೆಯ ಪ್ರಕಾರ, 2026ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 15ರಿಂದ ಜಾರಿಗೆ ಬರುವಂತೆ ₹2,000ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮೊತ್ತದ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಯುಪಿಐ ಪಾವತಿಗಳಿಗೆ (ಪಿ2ಎಂ) ಶೇ 0.4ರಷ್ಟು ‘ವ್ಯಾಪಾರಿ ರಿಯಾಯಿತಿ ದರ’ (MDR) ವಿಧಿಸಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಲಾಗಿದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ವರ್ಗಾವಣೆ (ಪಿ2ಪಿ), ₹2,000ವರೆಗಿನ ವಹಿವಾಟು ಹಾಗೂ ತಿಂಗಳಿಗೆ ₹1 ಲಕ್ಷದವರೆಗೆ ಯುಪಿಐ ಹಣ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಅತಿಸಣ್ಣ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳಿಗೆ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ವಿನಾಯಿತಿ ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದ್ದರೂ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ವಾಸ್ತವವೇ ಬೇರೆಯಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಈ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಗ್ರಾಹಕರ ಮೇಲೆ ಹೇರುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸರ್ಕಾರ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ತೆಳುವಾದ ಲಾಭಾಂಶದಲ್ಲಿ (ತಿನ್ ಮಾರ್ಜಿನ್) ದಿನದೂಡುವ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಈ ನಿರ್ಧಾರ ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಬರೆ ಎಳೆದಂತಾಗಿದೆ.
ಈ ಅಸಮರ್ಪಕ ಆರ್ಥಿಕ ಹೊಡೆತದ ವಿರುದ್ಧ ‘ಭಾರತೀಯ ಚಿಲ್ಲರೆ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಸಂಘ’ (Retailers Association of India – RAI) ತೀವ್ರ ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದು, ಕೇಂದ್ರದ ಈ ನಡೆ ಡಿಜಿಟಲ್ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ನುಚ್ಚುನೂರು ಮಾಡಿ, ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಗದು ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಕಡೆಗೆ ತಳ್ಳಲಿದೆ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದೆ. “ಮೊದಲು ನೋಟು ರದ್ದು ಮಾಡಿ ಬಲವಂತವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಡಿಜಿಟಲ್ ಪಾವತಿಯತ್ತ ತಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಈಗ ಎಲ್ಲವೂ ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವಾಗಲೇ ಈ ರೀತಿ ಕಮಿಷನ್ ಹೇರಿ ಕುತ್ತಿಗೆ ಹಿಸುಕಿದರೆ ನಾವು ಬದುಕುವುದು ಹೇಗೆ?” ಎಂದು ಸಂಘಟನೆಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಆಕ್ರೋಶ ಹೊರಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಹಿಂದೆ ನಗದು ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ ಶಾಪ ಹಾಕಿದ್ದ ಸರ್ಕಾರವೇ, ಈಗ ತನ್ನ ಅತಿಯಾದ ಶುಲ್ಕದ ದುರಾಸೆಯಿಂದಾಗಿ ಚಿಲ್ಲರೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ನಗದಿಗೆ ಮಣೆಹಾಕುವ ವಾತಾವರಣ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ ಎಂಬುದು ವರ್ತಕರ ನೇರ ಆರೋಪ.
ನೆಲಮಟ್ಟದ ವಾಣಿಜ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಈ ನಿಯಮದ ಬಿಸಿ ಈಗಾಗಲೇ ಧಗಧಗಿಸತೊಡಗಿದೆ. ದೇಶದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ಸ್ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಾದ ದೆಹಲಿಯ ನೆಹರೂ ಪ್ಲೇಸ್ನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಪುಣೆ ಮಾರ್ಕೆಟ್ ಯಾರ್ಡ್ವರೆಗೆ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಬೀದಿಗಿಳಿಯುವ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಕೇವಲ ಶೇ 1ರಿಂದ 2ರಷ್ಟು ಅತ್ಯಲ್ಪ ಲಾಭಾಂಶದಲ್ಲಿ ದಿನಸಿ, ತರಕಾರಿ, ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ಸ್ ಮತ್ತು ಸಗಟು ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಶೇ 0.4ರಷ್ಟು ಎಂಡಿಆರ್ ಪಾವತಿಸುವುದೆಂದರೆ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನೇ ಮುಚ್ಚಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಪುಣೆ ಮತ್ತು ದೆಹಲಿಯ ಹಲವು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ “ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ನಗದು ಮಾತ್ರ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾಗುವುದು” (Cash Only) ಎಂಬ ಹಳೆಯ ಬೋರ್ಡ್ಗಳನ್ನು ಅಂಗಡಿಗಳ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ತೂಗುಹಾಕಲು ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದು, ಡಿಜಿಟಲ್ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಸೊಲ್ಲು ಅಡಗುವಂತಾಗಿದೆ.
ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರಕಾರ ಈ ಕಮಿಷನ್ ಅನ್ನು ಗ್ರಾಹಕರಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ವಸೂಲಿ ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಇದು ವ್ಯಾಪಾರಿ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹಕರ ನಡುವೆ ಭಾರಿ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಲಿದೆ. ₹2,000 ದಾಟಿದಾಗ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ನಗದು ಪಾವತಿಗೆ ಒಂದು ರಿಯಾಯಿತಿ ದರ, ಯುಪಿಐ ಪಾವತಿಗೆ ದುಬಾರಿ ದರ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಸಿಲುಕಲಿದ್ದಾರೆ. ದಿನಸಿ ಸಾಮಗ್ರಿ ಅಥವಾ ಬಟ್ಟೆ ಖರೀದಿಗೆ ಬರುವ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ಕ್ಯೂಆರ್ ಕೋಡ್ ಸ್ಕ್ಯಾನ್ ಮಾಡಲು ಹೋದಾಗ, “₹2,000 ಮೀರಿದರೆ ಯುಪಿಐ ಇಲ್ಲ, ನಗದು ಕೊಡಿ” ಎಂದು ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಸನ್ನಿವೇಶ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಒಡೆದುಹಾಕಿದ್ದು, ನೋಟು ರದ್ದತಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ಕಿರಿಕಿರಿಯನ್ನೇ ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ದಾಟಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಈ ವಿವಾದ ಇದೀಗ ಕೇವಲ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಗದ್ದಲವಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ; ಸರ್ಕಾರದ ಈ ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ ತೀರ್ಮಾನದ ವಿರುದ್ಧ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ನಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಅರ್ಜಿ (ಪಿಐಎಲ್) ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ₹2,000 ಮಿತಿಯನ್ನು ಯಾವ ತರ್ಕದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಚಿಲ್ಲರೆ ವರ್ತಕರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಲಿಕೊಟ್ಟು ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ಗಳಿಗೆ ಲಾಭ ಮಾಡಿಕೊಡಲು ಸಂವಿಧಾನಬದ್ಧ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಲಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಕಾನೂನು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಎದ್ದಿವೆ. ಯಾವುದೇ ಪೂರ್ವಸಿದ್ಧತೆ ಅಥವಾ ಮುಕ್ತ ಸಮಾಲೋಚನೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ಏಕಪಕ್ಷೀಯವಾಗಿ ಇಂತಹ ತುಘಲಕ್ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರವು ಸಣ್ಣ ಉದ್ಯಮಗಳನ್ನು ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮೊರೆ ಹೋದವರು ವಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ‘ಕ್ಯಾಷ್ಲೆಸ್ ಇಂಡಿಯಾ’ ಎಂಬುದು ಆಡಳಿತಾರೂಢ ಸರ್ಕಾರದ ಕೇವಲ ಕಾಗದದ ಮೇಲಿನ ಭ್ರಮೆಯಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳ ಸಮೇತ ಬಯಲಾಗಿದೆ. ನೋಟು ರದ್ದತಿಯ ಮೂಲಕ ನಗದನ್ನು ಹೊಸಕಿಹಾಕಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಎಸ್ಬಿಐ ಇಕೋವ್ರ್ಯಾಪ್ (SBI Ecowrap 2026) ವರದಿ ಮುಖಭಂಗ ತಂದಿದೆ. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಯುಪಿಐ ವಹಿವಾಟು ಎಷ್ಟು ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆಯೋ, ಅಷ್ಟೇ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ನಗದಿನ ಪ್ರಮಾಣವು ದಾಖಲೆಯ ₹41.6 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿಗೆ ಜಿಗಿದಿದೆ! ನಗದು ಎಂದಿಗೂ ಸತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಮೇಲೆ ಬಲವಂತದ ಆರ್ಥಿಕ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ಹೇರಿ, ಅವರ ನೈಜ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವ ವಿಫಲ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಈ ಸರ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಈ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳೇ ಸಾಕ್ಷಿ.
ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಈ ಹೊಸ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಹಿಂದೆ ಡಿಜಿಟಲ್ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯದ ರಕ್ಷಣೆಯ ಸೋಗಿದ್ದರೂ, ಅಸಲಿ ಉದ್ದೇಶ ಮಾತ್ರ ಬೊಕ್ಕಸ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಪಾಹಪಿ ಎಂಬುದು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟ ವಿಷಯವೇನಲ್ಲ. ಈ ಹೊಸ ಎಂಡಿಆರ್ ನಿಯಮದ ಮೂಲಕ ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ ಸುಮಾರು ₹15,000 ಕೋಟಿ ಮೊತ್ತವನ್ನು ಬಾಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಹುನ್ನಾರ ಅಡಗಿದೆ ಎಂದು ಆರ್ಥಿಕ ತಜ್ಞರು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ “ಎಲ್ಲವೂ ಉಚಿತ, ಪಾರದರ್ಶಕ” ಎಂದು ನಂಬಿಸಿ, ಕೋಟ್ಯಂತರ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಅಂಗಡಿಯವರನ್ನು ಕ್ಯೂಆರ್ ಕೋಡ್ ಜಾಲಕ್ಕೆ ಎಳೆದು ತಂದು, ಈಗ ಇಡೀ ಆರ್ಥಿಕತೆಯು ಯುಪಿಐ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ಶುಲ್ಕ ವಿಧಿಸುವುದು ನೇರ ವಂಚನೆಯಲ್ಲವೇ ಎಂಬ ಆಕ್ರೋಶ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ.
ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಭಾವನೆಗಳಂತೂ ತೀವ್ರ ನಿರಾಶೆ ಮತ್ತು ಅಸಹಾಯಕತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿವೆ. ಅಂದು ನೋಟು ರದ್ದತಿಯಿಂದಾಗಿ ಕೆಲಸ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕಾರ್ಮಿಕರು, ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿದ ಸಣ್ಣ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು, ಹಣ ಸಿಗದೆ ಮೃತಪಟ್ಟ ಅಮಾಯಕರ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಮೇಲೆ ಈ ‘ಕ್ಯಾಷ್ಲೆಸ್’ ರಥವನ್ನು ಎಳೆಯಲಾಗಿತ್ತು. ಇಂದು ಅದೇ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ಡಿಜಿಟಲ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡ ನಂತರ, ಅವರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಯಾಪೈಸೆಯ ವಹಿವಾಟಿನ ಮೇಲೂ ತೆರಿಗೆ ಮತ್ತು ಕಮಿಷನ್ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟಿರುವುದು ಸರ್ಕಾರದ ಜನವಿರೋಧಿ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. “ಪ್ರತಿ ಹಂತದಲ್ಲೂ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರನ್ನು ಹಿಂಡಿ ಹಿಪ್ಪೆ ಮಾಡುವುದೇ ಈ ಸರ್ಕಾರದ ಆರ್ಥಿಕ ಸುಧಾರಣೆಯೇ?” ಎಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ತೀವ್ರ ಆಕ್ರೋಶ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಗಮನಾರ್ಹ ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದರೆ, ಯಾವ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಸಮುದಾಯ, ನಗರದ ಜನತೆ ಹಾಗೂ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗವು ಯುಪಿಐ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಶಿರಸಾವಹಿಸಿ ಪಾಲಿಸಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆಯೋ, ಅದೇ ವರ್ಗ ಕಳೆದ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಭಾರತೀಯ ಜನತಾ ಪಾರ್ಟಿ (ಬಿಜೆಪಿ) ಹಾಗೂ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿ ನಿಂತು ಸತತವಾಗಿ ಬೆಂಬಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ. ಸರ್ಕಾರದ ‘ಡಿಜಿಟಲ್ ಇಂಡಿಯಾ’ ಕರೆಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿ ಹಗಲಿರುಳು ದುಡಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಗೊಳಿಸಿದ ಈ ಮೂಲ ಮತಬ್ಯಾಂಕ್ ಮೇಲೆಯೇ ಇದೀಗ ಶುಲ್ಕದ ಗದಾಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಿರುವುದು ತೀವ್ರ ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. “ಯಾರಿಗೆ ನಾವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದೆವೋ, ಅವರೇ ಈಗ ನಮ್ಮ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಚೂರಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ” ಎಂಬ ಭಾವನೆ ನಗರದ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗ ಹಾಗೂ ವರ್ತಕರಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಆರ್ಥಿಕ ಅಸಮಾಧಾನವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ತನ್ನ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಬೆಂಬಲಿಗರನ್ನೇ ಕಡೆಗಣಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸರ್ಕಾರ ಎಸಗುತ್ತಿರುವ ರಾಜಕೀಯ ದ್ರೋಹದಂತೆಯೂ ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಬಿಂಬಿತವಾಗುತ್ತಿದೆ.
ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಅವಾಂತರಕಾರಿ ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಯೋಗಗಳ ಸರಣಿ ಇದೀಗ ಯುಪಿಐ ಎಂಡಿಆರ್ ಮೂಲಕ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಕೋಪಕ್ಕೆ ಮುಟ್ಟಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಯಶಸ್ವಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವೆಂದು ಭಾರತ ಹೆಮ್ಮೆಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಯುಪಿಐ ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು, ಇಂತಹ ದುಡುಕಿನ ಶುಲ್ಕ ನೀತಿಗಳು ಬುಡಮೇಲು ಮಾಡುವ ಅಪಾಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಸಣ್ಣ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಬದುಕಿಗೆ ಕೊಳ್ಳಿ ಇಟ್ಟು, ದೇಶವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ‘ನಗದು ವ್ಯವಹಾರ’ದ ಹಳೆಯ ಕಾಲಕ್ಕೆ ದೂಡುತ್ತಿರುವ ಈ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ತಕ್ಷಣವೇ ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸದಿದ್ದರೆ, ಡಿಜಿಟಲ್ ಭಾರತದ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯು ಮೋದಿಯವರ ಮತ್ತೊಂದು ಆರ್ಥಿಕ ದುರಂತವಾಗಿ ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟ ಸೇರುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
