ದನದ ದೊಡ್ಡಿಗಳಂತಿರುವ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಳಪೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಹುಳುಬಿದ್ದ ಊಟ ನೀಡುತ್ತಾ, ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಮತ್ತು ಭ್ರಷ್ಟ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಜೈಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೇ? ಅಥವಾ ಆಡಳಿತದ ಲೋಪಗಳನ್ನು ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಸಮೇತ ಸಮಾಜದ ಮುಂದಿಡುವ ಪತ್ರಕರ್ತರು, ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸಬೇಕೇ? ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸತ್ಯದ ದನಿ ಅಡಗಿಸುವುದು ಎಂದಿಗೂ ಪರಿಹಾರವಾಗಲಾರದು; ಬದಲಾಗಿ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ದುಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಪಾರುಮಾಡುವುದು ಆಳುವ ಸರ್ಕಾರಗಳ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಬೇಕು.
ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದ ಬಡಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉಚಿತ ಹಾಗೂ ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಬೇಕಾದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ಸರ್ಕಾರಗಳು ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಫಲವಾಗಿವೆ. ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ, ರಾಜಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಹರಿಯಾಣದಂತಹ ಬಿಜೆಪಿ ಆಡಳಿತವಿರುವ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳ ದುಸ್ಥಿತಿ ದನದ ದೊಡ್ಡಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಕಡೆಯಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಜಗಜ್ಜಾಹೀರಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ತಮ್ಮ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ವೈಫಲ್ಯವನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಒದಗಿಸುವ ಬದಲು, ಸರ್ಕಾರಗಳು ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಲು ದಮನಕಾರಿ ನೀತಿಯ ಮೊರೆಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ವಿಪರ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ. ಇದು ಸರ್ಕಾರಗಳ ಹೊಣೆಗೇಡಿತನವನ್ನು ಎತ್ತಿತೋರಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಶಾಲೆಗಳ ನೈಜ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸಮಾಜದ ಮುಂದಿಡುವ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಮತ್ತು ಯೂಟ್ಯೂಬರ್‌ಗಳ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ ಹಾಗೂ ರಾಜಸ್ಥಾನ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ನಿರ್ಬಂಧಿಸಿವೆ. ಶಾಲಾ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ವಿಡಿಯೋ ಚಿತ್ರೀಕರಣ ಮಾಡಬಾರದು ಎಂಬ ಆದೇಶಗಳ ಮೂಲಕ ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರವು ತನ್ನ ಲೋಪಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಚುವ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ನಡೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಸರ್ಕಾರದ ಪಾರದರ್ಶಕತೆಯ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿತೋರಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಅಡಗಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಸಂಚಾಗಿದೆ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಾರ ಪಡೆಯುವ ಸರ್ಕಾರಗಳು, ತಳಮಟ್ಟದ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಕಂಡು ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದಿರುವುದು ಇದರಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ಸರ್ಕಾರಗಳ ಈ ಅಸಂವಿಧಾನಿಕ ಮತ್ತು ಏಕಪಕ್ಷೀಯ ನಿರ್ಬಂಧವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಇದೀಗ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಅರ್ಜಿ (ಪಿಐಎಲ್) ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಶಾಲೆಗಳ ದುಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆಯುವುದು ಹಾಗೂ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿನ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕು ಎಂದು ಅರ್ಜಿಯಲ್ಲಿ ಬಲವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾಗಿದೆ. ಜನರ ತೆರಿಗೆ ಹಣದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳ ವಾಸ್ತವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಅಲ್ಲಿನ ಲೋಪಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಂದ ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಂದ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ಅರ್ಜಿದಾರರ ಪ್ರಮುಖ ಆಕ್ಷೇಪವಾಗಿದೆ.
ಈ ಮಹತ್ವದ ಅರ್ಜಿಯು ಇದೀಗ ದೇಶದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕಟಕಟೆ ಏರಿದೆ. ಆಗಸ್ಟ್ 25ರಂದು ಈ ಗಂಭೀರ ವಿಷಯವನ್ನು ತುರ್ತು ವಿಚಾರಣಾ ಪಟ್ಟಿಗಾಗಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ನ ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಸೂರ್ಯಕಾಂತ್ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದ ಪೀಠದ ಮುಂದೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ವೇಳೆ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ಅರ್ಜಿಯನ್ನು “ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುವುದಾಗಿ” ಮೌಖಿಕವಾಗಿ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಈ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು ನೋಟಿಸ್ ಜಾರಿ ಮಾಡಿದರೆ, ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡುತ್ತಿರುವ ಸರ್ಕಾರಗಳ ದಮನಕಾರಿ ನೀತಿಗಳಿಗೆ ಭಾರಿ ಹಿನ್ನಡೆಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ.
ಸರ್ಕಾರದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದವರ ಮೇಲೆಯೇ ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರವು ಪ್ರಹಾರ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಆತಂಕಕಾರಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ರಾಜಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ‘ಸ್ಕೂಲ್ ಠೀಕ್ ಕರೋ’ (ಶಾಲೆ ಸರಿಪಡಿಸಿ) ಅಭಿಯಾನದಡಿ ಮುರುಕು ಶಾಲೆಯೊಂದರ ವಿಡಿಯೋ ಮಾಡಿ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನ ವಿರುದ್ಧವೇ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ಎಫ್‌ಐಆರ್ ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇತ್ತ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಹಾಥರಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಳೆನೀರು ನುಗ್ಗಿ ಜಲಾವೃತವಾಗಿದ್ದ ಶಾಲೆಯ ಶೋಚನೀಯ ದುಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಿಡಿಯೋ ಮಾಡಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ, ಓರ್ವ ಮುಗ್ಧ ಗ್ರಾಮಸ್ಥನನ್ನು ಪೊಲೀಸರು ಬಂಧಿಸಿ ಜೈಲಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುವ ಮೂಲಕ ಆಡಳಿತವು ತನ್ನ ಕ್ರೂರತೆಯನ್ನು ಮೆರೆದಿದೆ.
ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆದವರ ಧ್ವನಿ ಅಡಗಿಸುವ ಇಂತಹ ದಮನಕಾರಿ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗೆ ಹಳೆಯ ಇತಿಹಾಸವೂ ಇದೆ. 2019ರಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಶಾಲೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟದಲ್ಲಿ ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶದ ಬದಲು ಕೇವಲ ‘ಉಪ್ಪು ಮತ್ತು ರೊಟ್ಟಿ’ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಕರಾಳ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಪತ್ರಕರ್ತ ಪವನ್ ಜೈಸ್ವಾಲ್ ವರದಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಸತ್ಯ ತೋರಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಿಸಿ ಕಿರುಕುಳ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು (ನಂತರ ತನಿಖೆಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಕ್ಲೀನ್‌ಚಿಟ್ ಸಿಕ್ಕಿತು). ಆದರೆ, ಆ ಶಾಲೆಯ ಅನ್ಯಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ಪತ್ರಕರ್ತನಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿದ್ದ ಸ್ಥಳೀಯ ರಾಜ್‌ಕುಮಾರ್ ಪಾಲ್ ಎಂಬುವವರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಜೈಲಿಗೆ ತಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತು.
ಕಟ್ಟಡಗಳ ದುಸ್ಥಿತಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಬಡಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನೀಡುವ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಬಿಸಿಯೂಟದ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಸರ್ಕಾರಗಳು ನಿರ್ದಯವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿವೆ. ಹರಿಯಾಣದ ಶಾಲೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಬಿಸಿಯೂಟಕ್ಕೆ ಬಳಸುವ ಆಹಾರಧಾನ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹುಳುಗಳು ಪತ್ತೆಯಾಗಿರುವುದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕೊಳೆತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ಬಿಹಾರದ ಬರೋಬ್ಬರಿ 75 ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟದಲ್ಲಿ ಹುಳುಗಳು ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದ ಆಘಾತಕಾರಿ ವರದಿಗಳು ಹೊರಬಂದಿವೆ. ಇದು ಕೇವಲ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಭವಿಷ್ಯದ ಪ್ರಜೆಗಳಾದ ಮಕ್ಕಳ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಜೀವದ ಜೊತೆ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರ ಚೆಲ್ಲಾಟವಾಗಿದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ ಈ ದಿನ ಸಂಪಾದಕೀಯ |ಯುವಜನರ ನಿಜ ಆಕ್ರೋಶ ಪರೀಕ್ಷಾ ಅಕ್ರಮದಾಚೆಗಿದೆ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ…
ಈ ಎಲ್ಲಾ ಘಟನೆಗಳು ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ಸಮಾಜದ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಗಂಭೀರವಾದ ಯಕ್ಷಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿವೆ. ದನದ ದೊಡ್ಡಿಗಳಂತಿರುವ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಳಪೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಹುಳುಬಿದ್ದ ಊಟ ನೀಡುತ್ತಾ, ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಮತ್ತು ಭ್ರಷ್ಟ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಜೈಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೇ? ಅಥವಾ ಆಡಳಿತದ ಲೋಪಗಳನ್ನು ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಸಮೇತ ಸಮಾಜದ ಮುಂದಿಡುವ ಪತ್ರಕರ್ತರು, ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸಬೇಕೇ? ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸತ್ಯದ ದನಿ ಅಡಗಿಸುವುದು ಎಂದಿಗೂ ಪರಿಹಾರವಾಗಲಾರದು; ಬದಲಾಗಿ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ದುಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಪಾರುಮಾಡುವುದು ಆಳುವ ಸರ್ಕಾರಗಳ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಬೇಕು.
