ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮೂಲಭೂತ ದೋಷಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸದೆ, ಕೇವಲ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೇದಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ವಿದೇಶಿ ಬಂಡವಾಳದ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ. ಹೂಡಿಕೆದಾರರಿಗೆ ಪೂರಕವಾದ, ಮುಕ್ತ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ವಾತಾವರಣ ಕಲ್ಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಫಲವಾಗಿದೆ.
ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಯುನೈಟೆಡ್ ಅರಬ್ ಎಮಿರೇಟ್ಸ್ (ಯುಎಇ) ನಡುವಿನ ವಾಣಿಜ್ಯ ಬಾಂಧವ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ಪ್ರಚಾರ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಯುಎಇಯಿಂದ ಭಾರಿ ಪ್ರಮಾಣದ ಬಂಡವಾಳ ಭಾರತದತ್ತ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹರಿದು ಬರುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ, ವಾಸ್ತವದ ಕಠೋರ ನೆಲೆಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದಾಗ, ಬೃಹತ್ ಶೃಂಗಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಘೋಷಣೆಯಾಗುವ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಡಾಲರ್ ಮೌಲ್ಯದ ಕರಾರು ಒಪ್ಪಂದಗಳು ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿವೆ. ತಳಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನೈಜ ಬಂಡವಾಳ ಹರಿವು ಅತ್ಯಂತ ನಿರಾಶಾದಾಯಕವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಆರ್ಥಿಕ ತಜ್ಞರ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿದೆ.
ಭಾರತ ಮತ್ತು ಯುಎಇ ನಡುವಿನ ‘ಸಮಗ್ರ ಆರ್ಥಿಕ ಪಾಲುದಾರಿಕೆ ಒಪ್ಪಂದ’ (CEPA) ಜಾರಿಗೆ ಬಂದ ನಂತರ ವ್ಯಾಪಾರ ವಹಿವಾಟು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ, ಈ ವಹಿವಾಟಿನ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಇದು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಕೇವಲ ತೈಲ ಆಮದಿನ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆ ಹಾಗೂ ಕಡಿಮೆ ಮೌಲ್ಯದ ಸರಕುಗಳ ವಿನಿಮಯವಷ್ಟೇ ಆಗಿದೆ. ಯುಎಇಯಿಂದ ಭಾರತದ ಉತ್ಪಾದನಾ ವಲಯ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹರಿದು ಬರಬೇಕಿದ್ದ ನೈಜ ವಿದೇಶಿ ನೇರ ಹೂಡಿಕೆ (FDI) ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೈಫಲ್ಯವನ್ನು ಎತ್ತಿತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೇವಲ ಒಪ್ಪಂದಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ ವಿನಃ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಬಂಡವಾಳವಿಲ್ಲ.
ಅರಬ್ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಲು ಇಂದಿಗೂ ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕಲು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿನ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಬೇರುಬಿಟ್ಟಿರುವ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮತ್ತು ವಿಪರೀತ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ವಿಳಂಬ. ಕೆಂಪುಪಟ್ಟಿಯ (Red Tape) ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಿಂದಾಗಿ, ಯಾವುದೇ ಹೊಸ ಯೋಜನೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಇಲಾಖೆಗಳ ಅನುಮೋದನೆ ಪಡೆಯಲು ವರ್ಷಗಳೇ ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ. ಒಂದೆಡೆ ಹೂಡಿಕೆದಾರರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಲು ಕೆಂಪು ಹಾಸು ಹಾಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಹೇಳುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆದಾರರು ಸರ್ಕಾರಿ ಕಚೇರಿಗಳ ಅಲೆದಾಟದಲ್ಲಿಯೇ ಹೈರಾಣಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಲಾಖೆಗಳ ನಡುವಿನ ಸಮನ್ವಯದ ಕೊರತೆಯು ವಿದೇಶಿ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಭಾರತದ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದೆ.
ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕೈಗಾರಿಕೆ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಅಡಚಣೆಯಾಗಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಜಟಿಲವಾದ ಭೂಸ್ವಾಧೀನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಯುಎಇಯ ಮುಬಾದಲಾ ಸೇರಿದಂತೆ ಪ್ರಮುಖ ಸಾವರಿನ್ ವೆಲ್ತ್ ಫಂಡ್‌ಗಳು ಬೃಹತ್ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಹಣ ಒದಗಿಸಲು ಸಿದ್ಧವಿದ್ದರೂ, ವಿವಾದಿತ ಭೂಸ್ವಾಧೀನ ಕಾಯ್ದೆಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಮಟ್ಟದ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರೇರಿತ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಹಳ್ಳ ಹಿಡಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ಇಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲಮಯ ಕಾರ್ಮಿಕ ಕಾಯ್ದೆಗಳು ವಿದೇಶಿ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ನಿರಂತರ ತಲೆನೋವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಉದ್ಯಮ ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ವಾತಾವರಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮರೀಚಿಕೆಯಾಗಿದೆ.
ಇವೆಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ, ಭಾರತದ ತೆರಿಗೆ ನೀತಿಗಳಲ್ಲಿನ ತೀವ್ರ ಅಸ್ಥಿರತೆ ಯುಎಇ ಹೂಡಿಕೆದಾರರಲ್ಲಿ ಅಭದ್ರತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ. ಆಗಿಂದಾಗ್ಗೆ ಏಕಾಏಕಿ ಬದಲಾಗುವ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳು, ಹಿಂದಿನ ದಿನಾಂಕದಿಂದ ಅನ್ವಯವಾಗುವಂತೆ ವಿಧಿಸುವ ತೆರಿಗೆಗಳ ಭೀತಿ ಮತ್ತು ಆಮದು ಸುಂಕದ ಏರಿಳಿತಗಳು ಹೂಡಿಕೆದಾರರ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಸಿದುಕೊಂಡಿವೆ. ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಲಾಭದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಅರಬ್ ಉದ್ಯಮಿಗಳಿಗೆ ಭಾರತದ ಈ ಅನಿಶ್ಚಿತ ಹಾಗೂ ಅಪಾರದರ್ಶಕ ನೀತಿಗಳು ಭಾರಿ ಆತಂಕದ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದು, ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆ ಹುಸಿಯಾಗಿದೆ.
ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ಇಂದಿಗೂ ದಶಕಗಳಷ್ಟು ಹಿಂದಿದೆ ಎಂಬುದು ವಿದೇಶಿ ಬಂಡವಾಳಿಗರಿಗೆ ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಕಟುಸತ್ಯ. ಯುಎಇಯ ಡಿಪಿ ವರ್ಲ್ಡ್ (DP World) ನಂತಹ ಜಾಗತಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಭಾರತದ ಬಂದರು ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ಸರಕು ಸಾಗಣೆ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಲು ಮುಂದಾದರೂ, ಭಾರತದ ಕಳಪೆ ರಸ್ತೆ ಜಾಲ, ರೈಲು ಸಂಪರ್ಕದ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ವಿಳಂಬ ಗತಿಯ ಲಾಜಿಸ್ಟಿಕ್ಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಅವರ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗೆ ಬಹುದೊಡ್ಡ ತೊಡಕಾಗಿದೆ. ಈ ಕಳಪೆ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಉತ್ಪಾದನಾ ಹಾಗೂ ಸಾರಿಗೆ ವೆಚ್ಚ ವಿಪರೀತವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಜಾಗತಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆದಾರರ ಲಾಭಾಂಶವನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಇದನ್ನು ಓದಿದ್ದೀರಾ? ಟಿವಿಕೆ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ‘ಕಮಲ’ ಕಂಟಕ! ‘ಪ್ರಾಕ್ಸಿ ಸಿಎಂ’ ಜಾಲಕ್ಕೆ ಬೀಳುವರೇ ಜೋಸೆಫ್ ವಿಜಯ್?
ಉಭಯ ದೇಶಗಳ ನಡುವಿನ ಬೃಹತ್ ಯೋಜನೆಗಳು ಕೇವಲ ಘೋಷಣೆಗಳಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿರುವುದಕ್ಕೆ ‘ಐಟಿಯುಟು’ (I2U2) ಉಪಕ್ರಮವೇ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿದರ್ಶನ. ಈ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷಿ ಯೋಜನೆಯಡಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ‘ಆಹಾರ ಪಾರ್ಕ್’ಗಳನ್ನು (Food Parks) ನಿರ್ಮಿಸಲು ಯುಎಇ ಎರಡು ಶತಕೋಟಿ ಡಾಲರ್ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ದಿವ್ಯ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ, ನಿಗದಿತ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತ ಭೂಮಿಯ ಲಭ್ಯತೆಯ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ವಿಭಿನ್ನ ಏಜೆನ್ಸಿಗಳ ನಡುವಿನ ಕಳಪೆ ಸಮನ್ವಯದಿಂದಾಗಿ ಈ ಯೋಜನೆಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಕಾಗದದ ಮೇಲೆಯೇ ಧೂಳು ತಿನ್ನುತ್ತಿವೆ. ಯೋಜನೆಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನದಲ್ಲಿನ ಈ ಆಮೆಗತಿಯು ಭಾರತದ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಯನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ.
ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮೂಲಭೂತ ದೋಷಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸದೆ, ಕೇವಲ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೇದಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ವಿದೇಶಿ ಬಂಡವಾಳದ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ. ಹೂಡಿಕೆದಾರರಿಗೆ ಪೂರಕವಾದ, ಮುಕ್ತ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ವಾತಾವರಣ ಕಲ್ಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಫಲವಾಗಿದೆ. ಈ ದುರಾಡಳಿತ, ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ ಹಾಗೂ ಕನಿಷ್ಠ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳ ಕೊರತೆ ಇದೇ ರೀತಿ ಮುಂದುವರಿದರೆ, ಯುಎಇಯಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರುವ ಬೃಹತ್ ಬಂಡವಾಳ ಹರಿವು ಕೇವಲ ಬರೀ ಮಾತಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಲಿದ್ದು, ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಇದು ಭಾರಿ ಹಿನ್ನಡೆಯಾಗಲಿದೆ.
