ಭಾರತವು ವಿವಿಧತೆಯಲ್ಲಿ ಏಕತೆಯನ್ನು ಸಾರುವ ವಿಶ್ವದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಹಾಗೂ ಶಾಂತಿಯ ಬೀಡು. ಆದರೆ, ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷದ ಕಿಡಿಗಳು ಮುಗ್ಧರ ಬದುಕನ್ನು ಹೇಗೆ ಸುಡುತ್ತಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಎಂತಹವರ ಮನಸ್ಸಾದರೂ ಒಮ್ಮೆ ಮಮ್ಮಲ ಮರುಗುತ್ತದೆ. ಹೌದು, ದೇಶದಲ್ಲಿ ದಿನೇ ದಿನೇ ಮಿತಿಮೀರುತ್ತಿರುವ ದ್ವೇಷ ಭಾಷಣಗಳು ಹಾಗೂ ದ್ವೇಷ ಅಪರಾಧಗಳ ಕುರಿತು ‘ನಾಗರಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಣಾ ಒಕ್ಕೂಟ’ (APCR) ನವೆಂಬರ್ 10ರಂದು ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿರುವ ವರದಿಯು, ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಕರಾಳ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ಬಹಳ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಿದೆ.
ಈ ವರದಿಯ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುವಂತಿವೆ. ಕೇವಲ ಒಂಬತ್ತು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ 2026ರ ಜನವರಿಯಿಂದ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್‌ವರೆಗಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಒಟ್ಟು 405 ದ್ವೇಷ ಪ್ರಕರಣಗಳು ನಡೆದಿವೆ ಎಂದು ಎಪಿ‌ಸಿ‌ಆರ್ ವರದಿ ಮಾಡಿದೆ. ಈ ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ವಿಂಗಡಿಸಿ ನೋಡುವುದಾದರೆ, ಇದರಲ್ಲಿ 322 ಭೌತಿಕ ದ್ವೇಷ ಅಪರಾಧಗಳಾದರೆ, 83 ಪ್ರಚೋದನಾಕಾರಿ ದ್ವೇಷ ಭಾಷಣದ ಪ್ರಕರಣಗಳಾಗಿವೆ. ಮತ್ತೊಂದು ಆಘಾತಕಾರಿ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಕಲುಷಿತಗೊಂಡ ಈ ದ್ವೇಷದ ವಾತಾವರಣಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ಒಂಬತ್ತು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ 54 ಮುಗ್ಧ ಜೀವಗಳು ಬಲಿಯಾಗಿವೆ ಎಂಬುದು ಅತ್ಯಂತ ದುರಂತದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.
ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ, ಸೌಹಾರ್ದತೆ ಕಾಪಾಡಬೇಕಾದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವವರೇ ದ್ವೇಷ ಬಿತ್ತುತ್ತಿರುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ವಿಪರ್ಯಾಸ. ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಈ 83 ದ್ವೇಷ ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ಕೇವಲ 57 ಮಂದಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಭಾಷಣಕಾರರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿರುವವರ ಹೆಸರುಗಳಿರುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಆತಂಕಕಾರಿ. ಸ್ವತಃ ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ, ಗೃಹ ಸಚಿವ ಅಮಿತ್ ಶಾ ಹಾಗೂ ನಾಲ್ವರು ರಾಜ್ಯಗಳ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಂತಹ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ನಾಯಕರೂ ಇಂತಹ ದ್ವೇಷದ ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿರುವವರು ಮತ್ತು ಪದೇ ಪದೇ ದ್ವೇಷ ಕಾರುವ ಭಾಷಣಕಾರರು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ವಿರುದ್ಧ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹಿಂಸೆಗೆ ಪ್ರಚೋದನೆ ನೀಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮ ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾತ್ರ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ಕುಳಿತಂತಿದೆ ಎಂಬುದು ತೀವ್ರ ಖೇದದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ. ಇಡೀ ದೇಶದಲ್ಲಿ 83 ದ್ವೇಷ ಭಾಷಣಗಳು ಮೊಳಗಿದ್ದರೂ, ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯು ಕೇವಲ 6 ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಎಫ್‌ಐಆರ್ (FIR) ದಾಖಲಿಸಿರುವುದು ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರದ ಅಸಹಾಯಕತೆ, ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಹಾಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೈಫಲ್ಯವನ್ನು ಎತ್ತಿತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಇನ್ನು, ದ್ವೇಷ ಹರಡುವವರ ವಿರುದ್ಧ ಪೊಲೀಸರು ಕೈಗೊಂಡಿರುವ ಕಠಿಣ ಕ್ರಮಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ವರದಿಗಳ ನಡುವೆ ಸಣ್ಣ ಗೊಂದಲಗಳಿದ್ದವು. ಆದರೆ, ಈ ಬಗ್ಗೆ ಇದೀಗ ಸ್ಪಷ್ಟ ಚಿತ್ರಣ ಲಭ್ಯವಾಗಿದೆ. ಪೊಲೀಸರು ಒಂದು ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಮೂವರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿರುವುದು ನಿಜ. ಆದರೆ, ಆ ಬಂಧನವು ಕೇವಲ ಮುಸ್ಲಿಂ ವಿರೋಧಿ ಗೋಡೆಬರಹಕ್ಕೆ (Graffiti) ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದೇ ಹೊರತು, ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ದ್ವೇಷ ಭಾಷಣ ಮಾಡಿದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಭಾವಿ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರನ್ನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಷಣಕಾರರನ್ನಾಗಲಿ ಈವರೆಗೆ ಬಂಧಿಸಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಟು ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಈ ದ್ವೇಷದ ರಾಜಕಾರಣ ಮತ್ತು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮೌನದ ಬಗ್ಗೆ ತಜ್ಞರು ಸುದೀರ್ಘವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ದೇಶದ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಈ ನಿರಂತರ ಮಾನಸಿಕ ಹಾಗೂ ಭೌತಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ತಡೆಯಬೇಕು ಎಂದು ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧಕರು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಆಗ್ರಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಯಾರಿಗೂ ಅಂಜದೆ, ತಮ್ಮ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯವಾಗಿದೆ. ಈ ವರದಿಯು ದೇಶದಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷದ ಜ್ವಾಲೆಯ ಬದಲಾಗಿ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸೌಹಾರ್ದತೆಯ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನಿಗೂ ಮನದಟ್ಟಾಗುವಂತೆ ಎಚ್ಚರಿಸಿದೆ.
