ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಆಡಳಿತಾರೂಢ ಮಹಾಯುತಿ (ಬಿಜೆಪಿ-ಶಿವಸೇನೆ-ಎನ್‌ಸಿಪಿ) ಸರ್ಕಾರದ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಹಾಗೂ ಬಹುಚರ್ಚಿತ ‘ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಮಾಝಿ ಲಾಡ್ಕಿ ಬಹಿಣ್’ (ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ನೆಚ್ಚಿನ ಸಹೋದರಿ) ಯೋಜನೆಯಿಂದ ಬರೋಬ್ಬರಿ 69 ಲಕ್ಷ ಮಹಿಳೆಯರು ಹೊರಗುಳಿದಿರುವ ಆಘಾತಕಾರಿ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳು ಹೊರಬಿದ್ದಿವೆ.
ಮಹಿಳಾ ಸಬಲೀಕರಣದ ಬೃಹತ್ ಭರವಸೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ತಿಂಗಳಿಗೆ 1,500 ರೂ. ಆರ್ಥಿಕ ನೆರವು ನೀಡುವ ಈ ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಯೋಜನೆಯು ಜಾರಿಯಾದ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಅರ್ಜಿದಾರರು ತಾಂತ್ರಿಕ ಹಾಗೂ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಸರ್ಕಾರದ ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಘೋಷಣೆಗಳ ಹಿಂದಿನ ನೈಜ ಬದ್ಧತೆಯ ಕುರಿತು ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ.
ಮಹಿಳೆಯರ ಕಲ್ಯಾಣದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ಚುನಾವಣಾ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಭಾರಿ ಪ್ರಚಾರದೊಂದಿಗೆ ಜಾರಿಗೆ ತರಲಾದ ಈ ಯೋಜನೆಗೆ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಸ್ಪಂದನೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜಿಗಳ ಪರಿಶೀಲನೆ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಕಠಿಣ ನಿಯಮಗಳು ಹಾಗೂ ದೋಷಪೂರಿತ ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರದ ಕಾರಣ ನೀಡಿ 69 ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಮಹಿಳೆಯರ ಅರ್ಜಿಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಆಧಾರ್‌ ಕಾರ್ಡ್‌ ಜೋಡಣೆಯಾಗದಿರುವುದು, ಬ್ಯಾಂಕ್‌ ಖಾತೆಗಳ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಮಸ್ಯೆ, ಆದಾಯ ಮಿತಿಯ ಗೊಂದಲಗಳು ಹಾಗೂ ಅಗತ್ಯ ದಾಖಲೆಗಳ ಕೊರತೆಯ ನೆಪವೊಡ್ಡಿ ಸಾವಿರಾರು ಅರ್ಹ ಬಡ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಫಲಾನುಭವಿಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಿಂದ ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ಕೈಬಿಡಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಆರ್ಥಿಕ ನೆರವಿನ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಶ್ರಮಿಕ ವರ್ಗದ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ತೀವ್ರ ನಿರಾಸೆ ಮೂಡಿಸಿದೆ.
ಈ ಬೃಹತ್ ಮಟ್ಟದ ತಿರಸ್ಕಾರವು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಬಿಜೆಪಿ ನೇತೃತ್ವದ ಮೈತ್ರಿ ಸರ್ಕಾರದ ಮಹಿಳೆಯರ ಕುರಿತಾದ ನಿಲುವು ಮತ್ತು ಧೋರಣೆಗಳ ನೈಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಬಯಲು ಮಾಡಿದೆ. ಕೇವಲ ಮತಬ್ಯಾಂಕ್ ಭದ್ರಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇಂತಹ ‘ಗ್ಯಾರಂಟಿ’ಗಳನ್ನು ಘೋಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆಯೇ ವಿನಃ, ಮಹಿಳೆಯರ ಶ್ರೇಯೋಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಆಳವಾದ ಬದ್ಧತೆಯಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಟೀಕೆಗಳಿಗೆ ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಪುಷ್ಟಿ ನೀಡಿದೆ.
ಇದನ್ನು ಓದಿದ್ದೀರಾ? ಬೆಳ್ಳಿತೆರೆಯಿಂದ ವಿಧಾನಸಭೆಗೆ ಆಪ್ತ ಗೆಳೆಯರು: ಸಿಎಂ ವಿಜಯ್‌ಗೆ ವಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕ ಉದಯನಿಧಿ ಮುಖಾಮುಖಿ
ಒಂದು ಕಡೆ ‘ನಾರಿ ಸಮ್ಮಾನ್’ ಕುರಿತು ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಜಾಹೀರಾತು ಪ್ರಚಾರ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಸರ್ಕಾರದ ಬೊಕ್ಕಸದ ಮೇಲಿನ ಆರ್ಥಿಕ ಹೊರೆ ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕಠಿಣ ಷರತ್ತುಗಳ ಮೂಲಕ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಫಲಾನುಭವಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸುವ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆ ಇದರಲ್ಲಡಗಿದೆ.
69 ಲಕ್ಷ ಮಹಿಳೆಯರು ಹೊರಗುಳಿದಿರುವ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ದಿನಗೂಲಿ ನೌಕರರು, ಕೃಷಿ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಹಾಗೂ ಬಡತನ ರೇಖೆಗಿಂತ ಕೆಳಗಿರುವ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಮಹಿಳೆಯರು ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳಿಗಾಗಿ ಕಚೇರಿಯಿಂದ ಕಚೇರಿಗೆ ಅಲೆದಾಡುವ ದುಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ‘ಲಾಡ್ಕಿ ಬಹಿಣ್’ ಯೋಜನೆಯು ಮಹಿಳೆಯರ ಆರ್ಥಿಕ ಸಬಲೀಕರಣದ ಅಸ್ತ್ರವಾಗುವ ಬದಲು, ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಸಂವೇದನಾಶೂನ್ಯತೆಯಿಂದಾಗಿ ನಿರಾಸೆಯ ಕಡಲಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
ಕೇವಲ ತಾಂತ್ರಿಕ ನೆಪಗಳನ್ನೊಡ್ಡಿ 69 ಲಕ್ಷ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಹೊರಗಿಟ್ಟಿರುವುದು, ಸರ್ಕಾರದ ‘ಗ್ಯಾರಂಟಿ’ಯ ಟೊಳ್ಳುತನವನ್ನು ಎತ್ತಿತೋರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಕಲ್ಯಾಣ ಯೋಜನೆಗಳು ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಘೋಷಣೆಗಳಾಗದೆ, ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿ ಕಟ್ಟಕಡೆಯ ಮಹಿಳೆಗೂ ತಲುಪುವಂತಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಭರವಸೆಗಳಿಗೆ ನೈಜ ಅರ್ಥ ಸಿಗಲು ಸಾಧ್ಯ.
