ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಪರಿಸರ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಲಯ (ಇಎಸ್‌ಎ) ಗುರುತಿಸುವ ಹಾಗೂ ಸಂರಕ್ಷಿಸುವ ಕುರಿತು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬಹುನಿರೀಕ್ಷಿತ 7ನೇ ಕರಡು ಅಧಿಸೂಚನೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದೆ. ಆದರೆ, ದಶಕಗಳಿಂದ ನೆನೆಗುದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ಈ ಅಧಿಸೂಚನೆಗೆ ಕರ್ನಾಟಕವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಘಟ್ಟದಂಚಿನ ಆರೂ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ಎಂದಿನಂತೆ ತೀವ್ರ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ.
ಕೇಂದ್ರ ಅರಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಸಚಿವಾಲಯ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ಕರಡಿನಲ್ಲಿ ಆರು ರಾಜ್ಯಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ 56,825 ಚ.ಕಿ.ಮೀ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಪರಿಸರ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಲಯ ಎಂದು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು, ಅಂದರೆ 20,668 ಚ.ಕಿ.ಮೀ. ಪ್ರದೇಶ ಸೇರಿದೆ. ಆದರೆ, 2014ರಿಂದ ಈವರೆಗೆ ಹೊರಡಿಸಲಾದ ಈ ಹಿಂದಿನ ಆರು ಕರಡುಗಳಂತೆ, ಈ 7ನೇ ಕರಡಿಗೂ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಹಾಗೂ ಸ್ಥಳೀಯ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಿಂದ ತೀವ್ರ ಆಕ್ಷೇಪ ವ್ಯಕ್ತವಾಗತೊಡಗಿದೆ.
ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾಮಗಾರಿಗಳಿಗೆ ಭಾರಿ ಹಿನ್ನಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನೆಪವೊಡ್ಡಿ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಹಾಗೂ ಸ್ಥಳೀಯ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಈ ಕರಡನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರಸ್ತೆ, ಆಸ್ಪತ್ರೆ, ಶಾಲೆಗಳಂತಹ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವ ಜೊತೆಗೆ, ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ತೋಟಗಾರಿಕಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಮೇಲೂ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಹಿಡಿತ ಬಿಗಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಆಕ್ಷೇಪ. ಹೀಗಾಗಿ, ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಜೀವನೋಪಾಯ ಹಾಗೂ ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ನಡುವೆ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಸಂಘರ್ಷವೇ ಏರ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಪ್ರಸ್ತುತ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಡುವೆ ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ಚರ್ಚೆ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬಂದಿದೆ.
ಆದರೆ, ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿ ಅವಲೋಕಿಸಿದರೆ ಈ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಪರಿಸರಕ್ಕೇ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕಾದ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕೇರಳದ ವಯನಾಡು ಹಾಗೂ ಕರ್ನಾಟಕದ ಶಿರೂರಿನಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಭೀಕರ ಭೂಕುಸಿತಗಳು, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೇಲಿನ ನಮ್ಮ ನಿರಂತರ ಶೋಷಣೆ ಹಾಗೂ ದೌರ್ಜನ್ಯದ ಭೀಕರತೆಯನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಾಚುವಂತೆ ಮಾಡಿವೆ. ಮಿತಿಮೀರಿದ ಅರಣ್ಯ ನಾಶ, ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕಲ್ಲು ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ವಾಣಿಜ್ಯ ಉದ್ದೇಶದ ಬೃಹತ್ ರೆಸಾರ್ಟ್‌ಗಳ ನಿರ್ಮಾಣದಿಂದಾಗಿ ಅಪರೂಪದ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯದ ತಾಣವಾದ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳು ಇಂದು ಅಕ್ಷರಶಃ ನಲುಗಿ ಹೋಗಿವೆ.
ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಮತೋಲನವೇ ಉಳಿಯದಿದ್ದರೆ ಜನರ ಜೀವನೋಪಾಯವಾದರೂ ಹೇಗೆ ತಾನೇ ಉಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ? ಕಾಡು, ಬೆಟ್ಟಗಳು ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದರೆ, ಇಂದು ರೈತರು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವ ಅದೇ ಸಾಗುವಳಿ ಭೂಮಿ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನಡಿ ಹೂತುಹೋಗುತ್ತದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಬಹುತೇಕ ಜೀವನಾಡಿ ನದಿಗಳಿಗೆ ಮೂಲವಾಗಿರುವ ಹಾಗೂ ಇಡೀ ಪರ್ಯಾಯ ದ್ವೀಪದ ಹವಾಮಾನವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಉಳಿವು, ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯದ ಅಳಿವು-ಉಳಿವಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಕೇವಲ ಅಲ್ಪಾವಧಿಯ ಆರ್ಥಿಕ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಅಥವಾ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಬಲಿಕೊಡುವುದು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ನಾವು ಮಾಡುವ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ದ್ರೋಹವಾಗುತ್ತದೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ, ಸರ್ಕಾರಗಳು ಮತ್ತು ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಅಲ್ಪಕಾಲಿಕ ಜನಪ್ರಿಯತೆಗಾಗಿ ಪರಿಸರ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಸಡಿಲಿಸುವ ಅಪಾಯಕಾರಿ ನಿರ್ಧಾರದಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಬೇಕು. ನಿಜವಾದ ಸಣ್ಣ ರೈತರ ದೈನಂದಿನ ಕೃಷಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆಯಾಗದಂತೆ, ಅವರನ್ನು ಒಕ್ಕಲೆಬ್ಬಿಸದಂತೆ ಸೂಕ್ತ ಭರವಸೆ ನೀಡಬೇಕು. ಇದರ ಜೊತೆಗೇ, ಪರಿಸರ ನಾಶ ಮಾಡುವ ಬೃಹತ್ ವಾಣಿಜ್ಯ ಮತ್ತು ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಲೇಬೇಕು. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುವ ಮುನ್ನ ಪರಿಸರ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಲಯದ ಕಠಿಣ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವುದೊಂದೇ ಭೂಮಂಡಲವನ್ನು ಉಳಿಸಲು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.
