ಇಸ್ರೇಲ್‌ನ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಚುನಾವಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ ಹಾಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿದೆ. ಇಸ್ರೇಲ್ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಬಹುಪಕ್ಷೀಯ ಸಂಸದೀಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ (Parliamentary Democracy) ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಜನತೆ ನೇರವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ವಿವಿಧ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯುಳ್ಳ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಜನರು ತಮ್ಮ ಮತವನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಒಟ್ಟು 120 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಇಸ್ರೇಲ್‌ನ ಸಂಸತ್ತಾದ ‘ನೆಸೆಟ್’ (Knesset) ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ತಮ್ಮ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಕಣಕ್ಕಿಳಿಸಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಬಹುಮತ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವ ಬದಲು, ಆರಿಸಿಬಂದ 120 ಸಂಸದರ ಪೈಕಿ ಕನಿಷ್ಠ 61 ಸಂಸದರ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಯಾವ ಪಕ್ಷ ಅಥವಾ ಮೈತ್ರಿಕೂಟ ಪಡೆಯುತ್ತದೆಯೋ, ಅವರು ಮಾತ್ರ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಮೈತ್ರಿ ಸರ್ಕಾರ ರಚಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ
ಇಸ್ರೇಲ್‌ನಲ್ಲಿ 2026ರ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆಯ ಫಲಿತಾಂಶ ಹೊರಬಿದ್ದಿದ್ದು, ಯಾವುದೇ ಪಕ್ಷ ಅಥವಾ ಬಣಕ್ಕೂ ಸ್ಪಷ್ಟ ಬಹುಮತ ದೊರೆಯದೆ ತೀವ್ರ ಅತಂತ್ರ ಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ. 120 ಸ್ಥಾನಗಳ ‘ನೆಸೆಟ್’ (Knesset – ಇಸ್ರೇಲ್ ಸಂಸತ್ತು) ನಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ರಚನೆ ಮಾಡಲು ಕನಿಷ್ಠ 61 ಸದಸ್ಯರ ಬಲದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಆದರೆ, ಹಾಲಿ ಪ್ರಧಾನಿ ಬೆಂಜಮಿನ್ ನೆತನ್ಯಾಹು ನೇತೃತ್ವದ ಲಿಕುಡ್ (Likud) ಪಕ್ಷದ ಬಲಪಂಥೀಯ ಬಣಕ್ಕೆ 53 ಸ್ಥಾನಗಳು ದೊರೆತಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಗಾಡಿ ಐಸೆನ್‌ಕೋಟ್ (Gadi Eisenkot) ನೇತೃತ್ವದ ಯಶಾರ್ (Yashar) ಪಕ್ಷ ಹಾಗೂ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳ ‘ಬದಲಾವಣೆ’ (Change) ಬಣಕ್ಕೆ 48 ಸ್ಥಾನಗಳು ಒಲಿದಿವೆ. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಬಹುಮತ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಸರ್ಕಾರ ರಚನೆ ಕಗ್ಗಂಟಾಗಿದೆ ಹಾಗೂ ಹೊಸ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಚರ್ಚೆಗಳು ಶುರುವಾಗಿವೆ.
ಈ ಅತಂತ್ರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲ್‌ನ ಅರಬ್ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಪಕ್ಷಗಳು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿವೆ. ಯೂಸೆಫ್ ಜಬರೀನ್ ನೇತೃತ್ವದ ಜಾಯಿಂಟ್ ಲಿಸ್ಟ್ (Joint List) ಪಕ್ಷವು 11 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಮನ್ಸೂರ್ ಅಬ್ಬಾಸ್ ನೇತೃತ್ವದ ರಾಮ್ (Ra’am) ಪಕ್ಷವು 8 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಮೂಲಕ ಒಟ್ಟು 19 ಸ್ಥಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ದಾಖಲೆ ನಿರ್ಮಿಸಿವೆ. ಅರಬ್ ಮತದಾರರು ಶೇ. 80ರಷ್ಟು ಭಾರಿ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮತದಾನ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಹಕ್ಕನ್ನು ಪ್ರಬಲವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪಕ್ಷಗಳು ಈಗ ಸರ್ಕಾರ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ‘ಕಿಂಗ್‌ಮೇಕರ್’ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ನೆತನ್ಯಾಹು ಅವರನ್ನು ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ದೂರ ಇಡಲು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ಸೂಚಿಸಿವೆ.
ಸರ್ಕಾರ ರಚನೆಯೇ ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕೀರ್ಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ. ಗಾಡಿ ಐಸೆನ್‌ಕೋಟ್ ಅವರು ಅರಬ್ ಪಕ್ಷಗಳ ಹೊರಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ ‘ಅಲ್ಪಮತದ ಸರ್ಕಾರ’ (Minority Government) ರಚಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿವೆ. ಇಸ್ರೇಲ್ ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಕಾರ, ಸರ್ಕಾರ ರಚನೆಗೆ 61 ಸಂಸದರು ಮೈತ್ರಿಕೂಟದ ಭಾಗವಾಗಿರಬೇಕೆಂಬ ಕಡ್ಡಾಯ ನಿಯಮವಿಲ್ಲ; ವಿಶ್ವಾಸಮತ ಯಾಚನೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ಪರವಾಗಿ ಬೀಳುವ ಮತಗಳು, ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಬೀಳುವ ಮತಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರೆ ಸಾಕು. ಅರಬ್ ಪಕ್ಷಗಳು ಐಸೆನ್‌ಕೋಟ್ ಪರವಾಗಿ ಮತ ಚಲಾಯಿಸಿದರೆ ಅಥವಾ ತಟಸ್ಥವಾಗಿ ಉಳಿದರೂ, ಅವರು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರಬಹುದು. ಆದರೆ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳ ಬಣದಲ್ಲಿರುವ ಅವಿಗ್ಡೋರ್ ಲಿಬರ್‌ಮನ್ ಮತ್ತು ನಫ್ತಾಲಿ ಬೆನೆಟ್ ಅವರಂತಹ ನಾಯಕರು ಅರಬ್ ಪಕ್ಷಗಳ ಬೆಂಬಲ ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ತೀವ್ರ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ನೆತನ್ಯಾಹು ಅವರ ಮುಂದಿರುವ ಮಾರ್ಗಗಳು ಬಹಳ ಸೀಮಿತವಾಗಿವೆ. ಅವರು ಸರ್ಕಾರ ರಚಿಸಬೇಕಾದರೆ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳಿಂದ ಕನಿಷ್ಠ 8 ಸಂಸದರನ್ನು ತಮ್ಮ ಬಣಕ್ಕೆ ಸೆಳೆಯಬೇಕು ಅಥವಾ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ‘ಏಕತಾ ಸರ್ಕಾರ’ (Unity Government) ರಚಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಐಸೆನ್‌ಕೋಟ್, ಲಿಬರ್‌ಮನ್ ಹಾಗೂ ಬೆನೆಟ್ ಅವರು ನೆತನ್ಯಾಹು ಅವರ ಕೈಕೆಳಗೆ ಕೆಲಸಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಚಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಜೊತೆಗೆ, ಯುನೈಟೆಡ್ ಟೋರಾ ಜುದಾಯಿಸಂ (UTJ) ನಂತಹ ಹರೇಡಿ (Haredi) ಪಕ್ಷಗಳು ಕೂಡ ಸೈನ್ಯ ಸೇವೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕಾನೂನುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡಿವೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ನೆತನ್ಯಾಹು ಅವರ ಹಾದಿಯು ಕಠಿಣವಾಗಿದೆ.
ಈ ನೆನೆಗುದಿಯಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಇಸ್ರೇಲ್ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳಿವೆ. ಚುನಾವಣಾ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ನಂತರ, ಇಸ್ರೇಲ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಐಸಾಕ್ ಹರ್ಜೋಗ್ ಅವರು ಸಂಸತ್ತಿಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಎಲ್ಲಾ ಪಕ್ಷಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಲೋಚನೆ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಯಾವ ನಾಯಕನಿಗೆ ಸರ್ಕಾರ ರಚಿಸುವ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಅವಕಾಶವಿದೆ ಎಂದು ಅಧ್ಯಕ್ಷರಿಗೆ ಮನವರಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಆ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ರಚಿಸಲು ಮೊದಲು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮೊದಲ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗೆ ಮೈತ್ರಿಕೂಟ ರಚಿಸಲು 28 ದಿನಗಳ ಕಾಲಾವಕಾಶ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ 14 ದಿನಗಳ ವಿಸ್ತರಣೆಯನ್ನು ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ನೀಡಬಹುದು.
ಒಂದು ವೇಳೆ ಮೊದಲ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ನಿಗದಿತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಹುಮತ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ವಿಫಲವಾದರೆ, ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಎರಡನೇ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗೂ ಸರ್ಕಾರ ರಚಿಸಲು 28 ದಿನಗಳ ಗಡುವು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ವಿಸ್ತರಣೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಎರಡನೇ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯೂ ವಿಫಲವಾದರೆ, ಸಂವಿಧಾನವು ಕೊನೆಯ ಅವಕಾಶವೊಂದನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅದೆಂದರೆ, ಕನಿಷ್ಠ 61 ಸಂಸದರು ಒಗ್ಗೂಡಿ 21 ದಿನಗಳ ಒಳಗೆ ತಮಗೆ ಸಮ್ಮತವಾದ ಯಾವುದೇ ಒಬ್ಬ ಸಂಸದನನ್ನು ಲಿಖಿತವಾಗಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಿಗೆ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಬಹುದು. ಈ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗೆ ಬಹುಮತ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಅಂತಿಮವಾಗಿ 14 ದಿನಗಳ ಕಾಲಾವಕಾಶ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಮೂರು ಹಂತಗಳು ಸರ್ಕಾರ ರಚನೆಗಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ದಾರಿಗಳಾಗಿವೆ.
ಬ್ರೆಜಿಲ್‌ನಂತೆ ಮರುಮತದಾನ ಸಾಧ್ಯವೆ?
ಇಸ್ರೇಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಬ್ರೆಜಿಲ್‌ನಂತೆ ಮರುಮತದಾನ ಸಾಧ್ಯವೆ ಎಂದರೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅಲ್ಲಿನ ಸಂವಿಧಾನದ ನಿಯಮಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಬ್ರೆಜಿಲ್‌ನ ಅಧ್ಯಕ್ಷೀಯ ಚುನಾವಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ, ದೇಶದ ಜನತೆಯು ನೇರವಾಗಿ ತಮ್ಮ ನಾಯಕನನ್ನು ಅಥವಾ ರಾಷ್ಟ್ರಾಧ್ಯಕ್ಷನನ್ನು ಮತದಾನದ ಮೂಲಕ ಆರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಸುತ್ತಿನ ಮತದಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿರುವ ಯಾವೊಬ್ಬ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗೂ ಚಲಾವಣೆಯಾದ ಒಟ್ಟು ಮಾನ್ಯ ಮತಗಳಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 50ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು (ಅಂದರೆ ಅರ್ಧಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು) ಮತಗಳು ಲಭ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ, ತಕ್ಷಣವೇ ಚುನಾವಣೆಯ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಎರಡನೇ ಸುತ್ತಿನ ಮತದಾನ (Run-off election) ನಡೆಯುವುದು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಎರಡನೇ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಮತಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ಮೊದಲ ಇಬ್ಬರು ಮುಂಚೂಣಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಶೇಕಡಾ 50ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಂಬಲ ಪಡೆದು ಸ್ಪಷ್ಟ ವಿಜೇತರಾಗಿ, ಬಹುಮತದ ನಾಯಕರಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಬ್ರೆಜಿಲ್‌ನ ನೇರ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಿಷ್ಟ ಹಾಗೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ.
ಆದರೆ, ಇಸ್ರೇಲ್‌ನ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಚುನಾವಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ ಹಾಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿದೆ. ಇಸ್ರೇಲ್ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಬಹುಪಕ್ಷೀಯ ಸಂಸದೀಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ (Parliamentary Democracy) ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಜನತೆ ನೇರವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ವಿವಿಧ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯುಳ್ಳ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಜನರು ತಮ್ಮ ಮತವನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಒಟ್ಟು 120 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಇಸ್ರೇಲ್‌ನ ಸಂಸತ್ತಾದ ‘ನೆಸೆಟ್’ (Knesset) ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ತಮ್ಮ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಕಣಕ್ಕಿಳಿಸಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಬಹುಮತ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವ ಬದಲು, ಆರಿಸಿಬಂದ 120 ಸಂಸದರ ಪೈಕಿ ಕನಿಷ್ಠ 61 ಸಂಸದರ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಯಾವ ಪಕ್ಷ ಅಥವಾ ಮೈತ್ರಿಕೂಟ ಪಡೆಯುತ್ತದೆಯೋ, ಅವರು ಮಾತ್ರ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಮೈತ್ರಿ ಸರ್ಕಾರ ರಚಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಹೀಗಾಗಿ, ಇಸ್ರೇಲ್ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಬ್ರೆಜಿಲ್ ಮಾದರಿಯಂತೆ ಇಬ್ಬರು ಪ್ರಮುಖ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ: ಹಾಲಿ ಪ್ರಧಾನಿ ಬೆಂಜಮಿನ್ ನೆತನ್ಯಾಹು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕ ಗಾಡಿ ಐಸೆನ್‌ಕೋಟ್) ನಡುವೆ ‘ಎರಡನೇ ಸುತ್ತಿನ ಮರುಮತದಾನ’ ನಡೆಸುವ ಯಾವುದೇ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಅವಕಾಶವೇ ಇಲ್ಲ. ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಬಹುಮತ ಬಾರದಿದ್ದಾಗ, ತಕ್ಷಣವೇ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮರುಚುನಾವಣೆ ನಡೆಸಿ ಆ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವಂತೆ ಕೇಳುವ ಪದ್ಧತಿ ಇಸ್ರೇಲ್‌ನ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿರುವ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಅಥವಾ ಸಂಸದರು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಿ, ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಂಸತ್ತಿನ ಒಳಗೆ ಬಹುಮತದ ಗಣಿತವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಂವಿಧಾನವು ಒದಗಿಸಿರುವ ಈ ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಸುಮಾರು 100 ದಿನಗಳ ಮೈತ್ರಿ ಕಸರತ್ತುಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಫಲವಾದರೆ ಮಾತ್ರ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಂಸತ್ತು ತಾನಾಗಿಯೇ ವಿಸರ್ಜನೆಗೊಂಡು ಹೊಸ ಚುನಾವಣೆ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಬೆಂಜಮಿನ್ ನೆತನ್ಯಾಹು ಅವರು ಕೇವಲ ಉಸ್ತುವಾರಿ (caretaker) ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯಲಿದ್ದಾರೆ. ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಆಫ್ ಜಸ್ಟಿಸ್ ತೀರ್ಪಿನ ಪ್ರಕಾರ ಉಸ್ತುವಾರಿ ಸರ್ಕಾರವು ಯುದ್ಧಕ್ಕಿಳಿಯುವ ಹಾಗೂ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ಅದಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತ ಅವಕಾಶಗಳಿವೆ ವಿನಾ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಮಾನ್ಯತೆ ಇಲ್ಲ.
