ಶುಂಠಿ ಬೆಳೆ ಇಂದು ರೈತರಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಆದಾಯ ನೀಡುವ ವಾಣಿಜ್ಯ ಬೆಳೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಲೆ ಏರಿಳಿತವಿದ್ದರೂ, ಒಂದು ಎಕರೆ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದಾಯ ಗಳಿಸುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರೈತರು ಶುಂಠಿ ಕೃಷಿಯತ್ತ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೇರಳ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಿಂದ ಬಂದ ರೈತರು ಕರ್ನಾಟಕದ ಮೈಸೂರು, ಕೊಡಗು, ಹಾಸನ, ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಶುಂಠಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಆದರೆ, ಶುಂಠಿಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಬೆಲೆ ಮತ್ತು ರೈತನ ಆದಾಯದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಹಿಂದೆ ಮತ್ತೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೌನವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ. ಒಂದು ಬೆಳೆಯ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಮಣ್ಣಿನ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ನಾವು ಎಷ್ಟು ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದೇವೆ? ಶುಂಠಿ ಬೆಳೆಯಲ್ಲಿ ರೋಗ ಮತ್ತು ಕೀಟ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬೀಜೋಪಚಾರದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಬೆಳೆ ಕೈಸೇರುವ ಹಂತದವರೆಗೆ ವಿವಿಧ ಕೀಟನಾಶಕ, ಶಿಲೀಂಧ್ರನಾಶಕ, ಕಳೆನಾಶಕ ಮತ್ತು ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರಗಳನ್ನು ಬಳಸುವ ಪದ್ಧತಿ ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರಾಸಾಯನಿಕವೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ, ಪದೇಪದೇ ಅಥವಾ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಶಿಫಾರಸಿನ ಹೊರತಾಗಿ ಬಳಸಿದಾಗ ಸಮಸ್ಯೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.
ರೋಗದಿಂದ ಬೆಳೆ ರಕ್ಷಿಸುವ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳ ಸರಣಿ
ಶುಂಠಿ ಭೂಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗೆಡ್ಡೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಬೆಳೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿರುವ ರೋಗಕಾರಕ ಜೀವಿಗಳು, ನೀರು ನಿಂತುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಸೋಂಕಿತ ಬೀಜಗಡ್ಡೆ ಮತ್ತು ಕಳಪೆ ಮಣ್ಣು ನಿರ್ವಹಣೆ ಬೆಳೆ ಮೇಲೆ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತವೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ Pythium ಮುಂತಾದ ರೋಗಕಾರಕಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ರೈಜೋಮ್ ಕೊಳೆ ಶುಂಠಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿದೆ. ರೋಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕಾಂಡದ ಬುಡ ಭಾಗ ನೀರಿನಿಂದ ನೆನೆದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿ, ನಂತರ ಕೊಳೆ ಗೆಡ್ಡೆಗೆ ಹರಡುತ್ತದೆ.
ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾಂಕೋಜೆಬ್, ಕಾರ್ಬೆಂಡಜಿಮ್, ಮೆಟಲಾಕ್ಸಿಲ್ ಸಂಯೋಜನೆಗಳು, ತಾಮ್ರ ಆಧಾರಿತ ಶಿಲೀಂಧ್ರನಾಶಕಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ರೈತರು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಎಲೆ ಚುಕ್ಕೆ, ಕಾಂಡದ ರೋಗ, ಕೀಟ ಹಾವಳಿ, ಬೇರು ಮತ್ತು ಗೆಡ್ಡೆ ತಿನ್ನುವ ಕೀಟಗಳು ಹಾಗೂ ಕಳೆ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೂ ವಿವಿಧ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳ ಬಳಕೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಒಂದು ರಾಸಾಯನಿಕವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಬಳಸುವುದೇ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ; ಬೆಳೆ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಬಹುತೇಕ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಂತದಲ್ಲೂ ರಾಸಾಯನಿಕ ಅವಲಂಬನೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದು ಪರಿಸರದ ಮೇಲೆ ಒಟ್ಟಾರೆ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ, ಯಾವುದೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಔಷಧಿಯ ಹೆಸರು ಅಥವಾ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಎಲ್ಲ ಹೊಲಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಲಹೆಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು. ಉತ್ಪನ್ನದ ಲೇಬಲ್, ಬೆಳೆಗಾಗಿ ಅದರ ನೋಂದಣಿ, ರೋಗದ ನಿಖರ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಶಿಫಾರಸುಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿಯೇ ಬಳಕೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧಿಕೃತ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಲವು ಕೀಟನಾಶಕಗಳ ಬಳಕೆಗೆ ನಿರ್ಬಂಧಗಳಿವೆ; ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಕಾರ್ಬೋಫ್ಯುರಾನ್‌ನ ಕೆಲವು ರೂಪಗಳ ಬಳಕೆಗೆ ನಿರ್ಬಂಧಗಳಿವೆ.
ಮಣ್ಣಿನೊಳಗಿನ ಕಾಣದ ಜೀವಜಗತ್ತಿಗೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ?
ಮಣ್ಣು ಕೇವಲ ಮರಳು, ಜೇಡಿಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಖನಿಜಗಳ ಮಿಶ್ರಣವಲ್ಲ. ಅದು ಕೋಟ್ಯಂತರ ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಗಳು, ಶಿಲೀಂಧ್ರಗಳು, ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳು, ಎರೆಹುಳುಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಒಂದು ಜೀವಂತ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಗಳು ಸತ್ತ ಸಸ್ಯ ಅವಶೇಷಗಳನ್ನು ಕೊಳೆಯಿಸಿ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ಜೀವಿಗಳು ಸಸ್ಯಗಳಿಗೆ ಪೋಷಕಾಂಶ ಲಭ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಮೈಕೋರೈಜಲ್ ಶಿಲೀಂಧ್ರಗಳು ಬೇರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಹಜೀವನ ನಡೆಸಿ ನೀರು ಮತ್ತು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಲಭ್ಯತೆಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ಉಪಕಾರಿ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳು ಸಸ್ಯದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ.
ಆದರೆ, ನಿರಂತರ ಮತ್ತು ಅತಿಯಾದ ಕೀಟನಾಶಕ ಬಳಕೆ ಮಣ್ಣಿನ ಈ ಜೈವಿಕ ಸಮುದಾಯದ ರಚನೆ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯವೈಖರಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದು. ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ರೋಗಕಾರಕವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಉಪಕಾರಿ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದರೆ, ಮಣ್ಣಿನ ನೈಸರ್ಗಿಕ ರೋಗನಿರೋಧಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ದುರ್ಬಲವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ರೈತರು ಮುಂದಿನ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ರಾಸಾಯನಿಕಗಳನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಬಹುದು. ಹೀಗೆ ರಾಸಾಯನಿಕ ಅವಲಂಬನೆ, ಮಣ್ಣಿನ ಜೈವಿಕ ಸಮತೋಲನದ ವ್ಯತ್ಯಯ, ರೋಗದ ಒತ್ತಡ, ಮತ್ತಷ್ಟು ರಾಸಾಯನಿಕ ಬಳಕೆ ಎಂಬ ದುಷ್ಚಕ್ರ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ.
ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಮಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ
ಸಾರಜನಕ, ರಂಜಕ ಮತ್ತು ಪೊಟ್ಯಾಸಿಯಂ (NPK) ಸಸ್ಯದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಪ್ರಮುಖ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು. ಆದರೆ ಮಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯ ಎಂದರೆ NPK ಪ್ರಮಾಣ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಕ್ಯಾಲ್ಸಿಯಂ, ಮೆಗ್ನೀಷಿಯಂ, ಸಲ್ಫರ್, ಸತು, ಕಬ್ಬಿಣ, ಬೋರಾನ್, ಮ್ಯಾಂಗನೀಸ್, ತಾಮ್ರ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಸಮತೋಲನ, ಸಾವಯವ ಕಾರ್ಬನ್, ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆ, ಮಣ್ಣಿನ ರಚನೆ, ನೀರು ಹಿಡಿದಿಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯ ಸಂಚಾರ-ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮಣ್ಣಿನ ಫಲವತ್ತತೆಯ ಭಾಗ.
ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರ ಬಳಕೆಯಿಂದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಸಮತೋಲನ ಹದಗೆಡಬಹುದು. ಕೆಲವು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ pH ಬದಲಾಗಬಹುದು; ಕೆಲವು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಸಸ್ಯಕ್ಕೆ ಲಭ್ಯವಾಗದ ರೂಪಕ್ಕೆ ಹೋಗಬಹುದು. ಹೀಗಾಗಿ ‘ಹೆಚ್ಚು ಗೊಬ್ಬರ-ಹೆಚ್ಚು ಫಲವತ್ತತೆ’ ಎಂಬ ಸಮೀಕರಣ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಸರಿಯಲ್ಲ.
ಮಣ್ಣಿನ ರಚನೆ ಹದಗೆಟ್ಟರೆ ನೀರಿನ ಭವಿಷ್ಯವೂ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿದೆ
ಆರೋಗ್ಯಕರ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಖನಿಜ ಕಣಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಸಾವಯವ ಪದಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಜೀವಿಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಉತ್ತಮ ರಂಧ್ರ ರಚನೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಮಳೆನೀರು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಒಳನುಗ್ಗುತ್ತದೆ, ಬೇರುಗಳಿಗೆ ಗಾಳಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣು ನೀರನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡುತ್ತದೆ. ಸಾವಯವ ಪದಾರ್ಥ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದು, ಮಣ್ಣಿನ ರಚನೆ ಹದಗೆಡುವುದು, ಭಾರೀ ಯಂತ್ರೋಪಕರಣಗಳ ಬಳಕೆ, ಅಸಮರ್ಪಕ ನೀರಾವರಿ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಏಕಬೆಳೆ ಪದ್ಧತಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸೇರಿ ಮಣ್ಣಿನ ರಚನೆ ಕುಸಿಯಲು ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.
ಇಂತಹ ಮಣ್ಣು ಮಳೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಒಳಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು ಮೇಲ್ಮೈ ಹರಿವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬಹುದು. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲಿನ ಫಲವತ್ತಾದ ಪದರ ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಮಣ್ಣಿನ ಸವೆತವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಮಣ್ಣು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ; ಅದರೊಂದಿಗೆ ಸಾವಯವ ಕಾರ್ಬನ್ ಮತ್ತು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು.
ರಾಸಾಯನಿಕಗಳು ಹೊಲದಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ
ಕೀಟನಾಶಕವನ್ನು ಹೊಲಕ್ಕೆ ಸಿಂಪಡಿಸಿದಾಗ ಅದರ ಒಂದು ಭಾಗ ಗುರಿಯಾಗಿರುವ ಕೀಟ ಅಥವಾ ರೋಗಕಾರಕದ ಮೇಲೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಉಳಿದ ಭಾಗ ಮಣ್ಣು, ಸಸ್ಯದ ಮೇಲ್ಮೈ, ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬಹುದು. ಮಳೆ ಬಂದಾಗ ಅಥವಾ ನೀರಾವರಿ ಮಾಡಿದಾಗ ಕೆಲವು ರಾಸಾಯನಿಕಗಳು ಮೇಲ್ಮೈ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಹೊಲದಿಂದ ಹೊರಹೋಗಬಹುದು. ಮಣ್ಣಿನ ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ರಾಸಾಯನಿಕದ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸಿ ಕೆಲವು ಪದಾರ್ಥಗಳು ಮಣ್ಣಿನೊಳಗೆ ಚಲಿಸಿ ಅಂತರ್ಜಲಕ್ಕೂ ತಲುಪುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುತ್ತದೆ.
ಇದರ ಪರಿಣಾಮ ಹೊಲದ ಸಮಸ್ಯೆ ಮಾತ್ರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹತ್ತಿರದ ಕೆರೆ, ಹಳ್ಳ, ನದಿ ಮತ್ತು ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಮೂಲಗಳ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ. WHO ಪ್ರಕಾರ ಕೀಟನಾಶಕಗಳು ಸ್ವಭಾವತಃ ವಿಷಕಾರಿ ಪದಾರ್ಥಗಳಾಗಿದ್ದು, ಅವುಗಳ ಪರಿಣಾಮ ಪ್ರಮಾಣ, ಸಂಪರ್ಕದ ಅವಧಿ ಮತ್ತು ದೇಹಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮಾರ್ಗದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಕೃಷಿ ಕಾರ್ಮಿಕರು ನೇರ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವ ಗುಂಪಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಜಲಚರ ಜೀವಿಗಳು ಮತ್ತು ಪರಾಗಸ್ಪರ್ಶಕಗಳ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ
ಕೀಟನಾಶಕದ ಗುರಿ ಕೇವಲ ಬೆಳೆ ಕೀಟವಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ, ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಗುರಿ ಜೀವಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗಬಹುದು. ಜೇನುನೊಣಗಳು, ಚಿಟ್ಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಪರಾಗಸ್ಪರ್ಶಕ ಕೀಟಗಳು ಕೃಷಿ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ಕೀಟನಾಶಕಗಳು ಗುರಿಯಲ್ಲದ ಕೀಟಗಳ ಮೇಲೂ ವಿಷಕಾರಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಹೊಲದಿಂದ ಹೊರಹೋಗುವ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳು ಜಲಚರ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಅಪಾಯ ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು. ಮಣ್ಣಿನ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯ ಕುಸಿದರೆ ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಕೇವಲ ಒಂದು ಜೀವಿಯ ನಾಶಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪರಾಗಸ್ಪರ್ಶ, ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಚಕ್ರ, ಮಣ್ಣಿನ ರಚನೆ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಶುದ್ಧೀಕರಣದಂತಹ ಪರಿಸರ ಸೇವೆಗಳ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ.
ಮನುಷ್ಯನ ಆರೋಗ್ಯದ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಇಲ್ಲಿದೆ
ಶುಂಠಿ ಬೆಳೆಯುವ ರೈತರು, ಕೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಮತ್ತು ಕೀಟನಾಶಕ ಸಿಂಪಡಿಸುವವರು ನೇರ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವ ಕಾರಣ ಹೆಚ್ಚು ಜಾಗರೂಕರಾಗಬೇಕಾಗಿದೆ. ಚರ್ಮದ ಸಂಪರ್ಕ, ಉಸಿರಾಟದ ಮೂಲಕ ಪ್ರವೇಶ ಅಥವಾ ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ದೇಹಕ್ಕೆ ಸೇರುವಿಕೆ ತಕ್ಷಣದ ವಿಷಕಾರಿ ಪರಿಣಾಮಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.
ಇದಲ್ಲದೆ, ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಕೀಟನಾಶಕ ಅವಶೇಷಗಳಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಪ್ರಮುಖ ವಿಚಾರವಾಗಿದೆ. WHO ಹೇಳುವಂತೆ, ಕೀಟನಾಶಕಗಳ ಆರೋಗ್ಯ ಪರಿಣಾಮವು ಅವುಗಳ ವಿಷತ್ವ, ಪ್ರಮಾಣ ಮತ್ತು ಸಂಪರ್ಕದ ರೀತಿಯ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದ್ದು, ಆಹಾರ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಮೂಲಕವೂ ಮಾನವ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬರಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಶೇಷಗಳ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷಿತ ಬಳಕೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ.
ಇದರಿಂದ ‘ರಾಸಾಯನಿಕ ಬಳಕೆ ಮಾಡಿದರೆ ಬೆಳೆ ವಿಷವಾಗುತ್ತದೆ’ ಎಂಬ ಸರಳ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಬರುವುದೂ ಸರಿಯಲ್ಲ; ನೋಂದಾಯಿತ ಉತ್ಪನ್ನವನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಬೆಳೆಗಾಗಿ, ಲೇಬಲ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಮಾಣ ಮತ್ತು ಕಾಯುವ ಅವಧಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ಬಳಸುವುದು ಹಾಗೂ ಅವಶೇಷಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣವೇ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮಾರ್ಗ.
ಶುಂಠಿ ಬೆಳೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ರಾಸಾಯನಿಕವೇ ಏಕೈಕ ಪರಿಹಾರವಲ್ಲ
ಇಲ್ಲಿ ಕೃಷಿಯ ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ಬದಲಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಶುಂಠಿಯಲ್ಲಿ ರೋಗ ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ಉತ್ತಮ ಗುಣಮಟ್ಟದ, ರೋಗಮುಕ್ತ ಬೀಜಗಡ್ಡೆ ಆಯ್ಕೆ, ಉತ್ತಮ ನೀರು ಹರಿವು ಇರುವ ಭೂಮಿ, ಸರಿಯಾದ ಬೆಳೆ ಪರಿವರ್ತನೆ, ಮಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆ, ಸಾವಯವ ಪದಾರ್ಥಗಳ ಬಳಕೆ, ಮಲ್ಚಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಜೈವಿಕ ನಿಯಂತ್ರಣ ವಿಧಾನಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬಹುದು. ICARನ ಇತ್ತೀಚಿನ ಕೃಷಿ ಸಲಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಶುಂಠಿಗೆ ಟ್ರೈಕೋಡರ್ಮಾ ಆಧಾರಿತ ಬೀಜೋಪಚಾರ, ಬೇವಿನ ಎಣ್ಣೆ, ಕೊಟ್ಟಿಗೆ ಗೊಬ್ಬರ, ಮಲ್ಚಿಂಗ್, ಸರಿಯಾದ ಬೆಳೆ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ಅಂತರಬೆಳೆ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಸಮಗ್ರ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.
ICARನ ಸಂಶೋಧನಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶುಂಠಿಯ ಪ್ರಮುಖ ರೋಗಕಾರಕಗಳ ವಿರುದ್ಧ Trichoderma, Bacillus ಮತ್ತು PGPR ಆಧಾರಿತ ಜೈವಿಕ ವಿಧಾನಗಳು, ಮಣ್ಣಿನ ಸೌರೀಕರಣ ಮತ್ತು ಸಮಗ್ರ ಕೀಟ ನಿರ್ವಹಣಾ ತಂತ್ರಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ, ರಾಸಾಯನಿಕವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಶೂನ್ಯಕ್ಕೆ ಇಳಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ, ಸರಿಯಾದ ರಾಸಾಯನಿಕವನ್ನು, ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಸಮಗ್ರ ಕೀಟ ನಿರ್ವಹಣೆಯತ್ತ ಸಾಗುವುದು ಹೆಚ್ಚು ವಾಸ್ತವಿಕ ಮಾರ್ಗ.
ಒಂದೇ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಶುಂಠಿ: ಲಾಭದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ಬೆಲೆ ಎಲ್ಲಿ?
ಶುಂಠಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಬೆಲೆ ಬಂದಾಗ ರೈತನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದಾಯದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಸಹಜ. ಬಾಡಿಗೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಮಾಡುವವರಿಗೂ ಒಂದು ಅಥವಾ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಲಾಭ ಮುಖ್ಯವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಕೃಷಿ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಒಂದೇ ಬೆಳೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು, ಸಾವಯವ ಪದಾರ್ಥವನ್ನು ಮರುಪೂರೈಸದೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರ ಬಳಸುವುದು, ರೋಗ ಬಂದಾಗ ಪದೇಪದೇ ಶಿಲೀಂಧ್ರನಾಶಕ ಬಳಸುವುದು ಮತ್ತು ಕೀಟ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ತಕ್ಷಣ ಕೀಟನಾಶಕ ಸಿಂಪಡಿಸುವುದು-ಇವುಗಳ ಒಟ್ಟಾರೆ ಪರಿಣಾಮ ಮಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಬಹುದು.
ಮಣ್ಣಿನ ಫಲವತ್ತತೆ ಕಳೆದುಹೋದರೆ ರೈತನ ಲಾಭವೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ
ಇಂದು ಶುಂಠಿಯಿಂದ ಒಂದು ಎಕರೆಗೆ ಉತ್ತಮ ಆದಾಯ ಬಂದರೂ, ಅದೇ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಬೆಳೆ ಉತ್ಪಾದನೆ ಕುಸಿದರೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಗೊಬ್ಬರ ಬೇಕಾದರೆ, ರೋಗ ಹೆಚ್ಚಾದರೆ ಅಥವಾ ನೀರಿನ ಅಗತ್ಯ ಹೆಚ್ಚಾದರೆ ರೈತನ ವೆಚ್ಚವೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ, ಮಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯದ ಕುಸಿತವು ಪರಿಸರದ ಸಮಸ್ಯೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ-ರೈತನ ಭವಿಷ್ಯದ ಉತ್ಪಾದನಾ ವೆಚ್ಚದ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಹೌದು. ಮಣ್ಣು ಒಂದು ರೈತನ ಆಸ್ತಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಕೃಷಿಯ ಆಧಾರ. ಇಂದು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉತ್ಪಾದನೆ ಪಡೆಯಲು ಅದರ ಜೈವಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ಮರಳಿ ತುಂಬಿಸದಿದ್ದರೆ ನಾಳೆಯ ಕೃಷಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ದುಬಾರಿಯಾಗಬಹುದು.
‘ಹೆಚ್ಚು ರಾಸಾಯನಿಕ’ ಅಲ್ಲ, ‘ಹೆಚ್ಚು ವಿಜ್ಞಾನ’
ಶುಂಠಿ ಕೃಷಿಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು ಪರಿಹಾರವಲ್ಲ. ರೈತನಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಆದಾಯ ಬೇಕು. ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಅಗತ್ಯವೂ ಇದೆ. ಆದರೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಮಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಬಲಿಕೊಡುವ ಕೃಷಿಯ ಬದಲು ಮಣ್ಣು ಉಳಿಸುವ, ನೀರು ಉಳಿಸುವ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ರಾಸಾಯನಿಕ ಅವಲಂಬನೆಯ ಶುಂಠಿ ಕೃಷಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ…
- ಮಣ್ಣು ಪರೀಕ್ಷೆ ಆಧಾರಿತ ಗೊಬ್ಬರ ಬಳಕೆ;
- ರೋಗಮುಕ್ತ ಮತ್ತು ಗುಣಮಟ್ಟದ ಬೀಜಗಡ್ಡೆ;
- ಬೆಳೆ ಪರಿವರ್ತನೆ;
- ಉತ್ತಮ ನೀರು ಹರಿವು ಮತ್ತು ನೀರು ನಿಲ್ಲದಂತೆ ನಿರ್ವಹಣೆ;
- ಸಾವಯವ ಪದಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಕೊಟ್ಟಿಗೆ ಗೊಬ್ಬರದ ಸಮರ್ಪಕ ಬಳಕೆ;
- ಮಲ್ಚಿಂಗ್;
- ಟ್ರೈಕೋಡರ್ಮಾ ಮತ್ತು ಇತರ ಸೂಕ್ತ ಜೈವಿಕ ನಿಯಂತ್ರಣ ವಿಧಾನಗಳು;
- ಕೀಟಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಹಾನಿ ಮಿತಿ ಆಧಾರಿತ ನಿರ್ಧಾರ;
- ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ನೋಂದಾಯಿತ ಕೀಟನಾಶಕ ಬಳಕೆ;
- ಒಂದೇ ರಾಸಾಯನಿಕವನ್ನು ಪದೇಪದೇ ಬಳಸುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿ ಸೂಕ್ತ ಪರ್ಯಾಯ ಕ್ರಮಗಳ ಬಳಕೆ;
- ಸಿಂಪಡಿಸುವಾಗ ರಕ್ಷಣಾ ಸಾಧನಗಳ ಬಳಕೆ;
- ಕೊಯ್ಲಿಗೆ ಮುನ್ನ ಕಾಯುವ ಅವಧಿ ಪಾಲನೆ;
- ಖಾಲಿ ಕೀಟನಾಶಕ ಬಾಟಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ಯಾಕೆಟ್‌ಗಳನ್ನು ನೀರು ಅಥವಾ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಎಸೆಯದಿರುವುದು
ಇವುಗಳನ್ನು ಕೃಷಿಯ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಭಾಗವಾಗಿಸಬೇಕು.
ಶುಂಠಿ ಬೆಳೆಯುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲ; ಮಣ್ಣನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವುದೇ ಅಪಾಯ. ರೈತನಿಗೆ ಶುಂಠಿ ಒಂದು ಆದಾಯದ ಬೆಳೆ. ಆದರೆ, ಮಣ್ಣು ಕೇವಲ ಒಂದು ಹಂಗಾಮಿನ ಉತ್ಪಾದನಾ ಯಂತ್ರವಲ್ಲ.
ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಜೀವವಿದೆ. ಆ ಜೀವ ಉಳಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಕೃಷಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ
ಕೀಟನಾಶಕವು ಒಂದು ಕೀಟವನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಹುದು. ಶಿಲೀಂಧ್ರನಾಶಕವು ಒಂದು ರೋಗಕಾರಕವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಹುದು. ಗೊಬ್ಬರವು ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ, ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿದಾಗ ಮಣ್ಣಿನ ಜೈವಿಕ ಸಮತೋಲನ, ನೀರಿನ ಗುಣಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲೆ ಉಂಟಾಗುವ ಒಟ್ಟು ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲಾಗದು. ಹೀಗಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ‘ಶುಂಠಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕೇ, ಬೇಡವೇ?’ ಎಂಬುದಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆ
‘ಶುಂಠಿ ಬೆಳೆಸುತ್ತಲೇ ಮಣ್ಣನ್ನೂ ಉಳಿಸಬಹುದೇ?’
ಈ ವಿಶೇಷ ಸುದ್ದಿ ಓದಿದ್ದೀರಾ?ಈ ದಿನ ಸಂಪಾದಕೀಯ | ಸರ್ಕಾರ ಸುರಂಗ ರಸ್ತೆಯತ್ತ; ನಾಗರಿಕರ ಚಿತ್ತ ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯತ್ತ
ಉತ್ತರ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಹೌದು. ಆದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮಣ್ಣಿನ ವಿಜ್ಞಾನ, ಸಮಗ್ರ ಕೀಟ ನಿರ್ವಹಣೆ, ಜೈವಿಕ ನಿಯಂತ್ರಣ, ಬೆಳೆ ಪರಿವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ರೈತರಿಗೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಹೆಚ್ಚಾಗಬೇಕು. ಇಂದು ಒಂದು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಶುಂಠಿ ಬೆಳೆ ಬೆಳೆದು ರೈತನಿಗೆ ಆದಾಯ ಕೊಡಬಹುದು. ಆದರೆ ನಾಳೆಯೂ ಅದೇ ಭೂಮಿ ಫಲ ನೀಡಬೇಕಾದರೆ, ಬೆಳೆಗಿಂತ ಮೊದಲು ಮಣ್ಣನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಕೃಷಿ ಅಗತ್ಯ. ಶುಂಠಿ ಬೆಳೆ ಉಳಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸ-ಶುಂಠಿ ಬೆಳೆದ ನಂತರವೂ ಭೂಮಿ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು.
