ವಿದೇಶಿ ದೇಣಿಗೆ ನಿಯಂತ್ರಣ ಕಾಯ್ದೆಗೆ (ಎಫ್ಸಿಆರ್ಎ – FCRA) ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ತಂದಿರುವ ಕಠಿಣ ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳು ಇಂದು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಸಾವಿರಾರು ಸ್ವಯಂಸೇವಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು (ಎನ್ಜಿಒ) ಹಾಗೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಮುದಾಯದ ಸೇವಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಪಾಲಿಗೆ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸುವ ಉರುಳಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿವೆ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿ, ಶಿಕ್ಷಣ, ಮಾನವ ಹಕ್ಕು ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ದಶಕಗಳಿಂದ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅನೇಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಇದೀಗ ವಿದೇಶಿ ಅನುದಾನವಿಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭೀತಿಯಲ್ಲಿವೆ.
ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ಕರಾಳ ನಿಯಮಗಳು
2020ರಲ್ಲಿ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಎಫ್ಸಿಆರ್ಎ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಸೂದೆಯು ಎನ್ಜಿಒಗಳ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಹಿಂದೆಂದೂ ಇಲ್ಲದಂತಹ ತೀವ್ರವಾದ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ಹೇರಿದೆ. ಆ ಕಠಿಣ ನಿಯಮಗಳು ಹೀಗಿವೆ:
ಅನುದಾನ ಹಸ್ತಾಂತರಕ್ಕೆ ಬ್ರೇಕ್ (ಸೆಕ್ಷನ್ 7): ವಿದೇಶಿ ದೇಣಿಗೆ ಪಡೆಯುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಆ ಹಣವನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಸಣ್ಣ ಎನ್ಜಿಒಗಳಿಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಇದು ಗ್ರಾಮೀಣ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ, ಆದರೆ ಎಫ್ಸಿಆರ್ಎ ಪರವಾನಗಿ ಹೊಂದಿರದ ಸಾವಿರಾರು ಸಣ್ಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಮರಣಶಾಸನವಾಗಿದೆ.
ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ವೆಚ್ಚ ಕಡಿತ (ಸೆಕ್ಷನ್ 8): ಮೊದಲು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಒಟ್ಟು ಅನುದಾನದಲ್ಲಿ ಶೇ 50ರಷ್ಟನ್ನು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ವೆಚ್ಚಗಳಿಗೆ (ಸಿಬ್ಬಂದಿ ವೇತನ, ಕಚೇರಿ ನಿರ್ವಹಣೆ) ಬಳಸಬಹುದಿತ್ತು. ಇದೀಗ ಆ ಮಿತಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಶೇ 20ಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದರಿಂದ ನುರಿತ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ.
ನವದೆಹಲಿಯ ಎಸ್ಬಿಐ ಖಾತೆ ಕಡ್ಡಾಯ (ಸೆಕ್ಷನ್ 17): ದೇಶದ ಯಾವುದೇ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸಂಸ್ಥೆಯಾದರೂ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ನವದೆಹಲಿಯ ಸ್ಟೇಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ (ಎಸ್ಬಿಐ) ಮುಖ್ಯ ಶಾಖೆಯಲ್ಲೇ ಎಫ್ಸಿಆರ್ಎ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆ ಹೊಂದಿರಬೇಕು ಎಂಬ ನಿಯಮ ತರಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಹೊರೆಯಾಗಿದೆ.
ಆಧಾರ್ ಕಡ್ಡಾಯ: ಸಂಸ್ಥೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಪದಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ನಿರ್ದೇಶಕರ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಿ, ಸರ್ಕಾರದ ಕಣ್ಗಾವಲನ್ನು ಬಿಗಿಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಮುದಾಯ ಮತ್ತು ಎನ್ಜಿಒಗಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಹಾರ
ಕೇಂದ್ರ ಗೃಹ ಸಚಿವಾಲಯದ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಕೇವಲ 2021 ರ ಅಂತ್ಯ ಮತ್ತು 2022ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ 6,000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಎಫ್ಸಿಆರ್ಎ ಪರವಾನಗಿಯನ್ನು ನವೀಕರಿಸದೆ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಎಫ್ಸಿಆರ್ಎ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕುಸಿದಿದೆ.
ಇದನ್ನು ಓದಿದ್ದೀರಾ? ‘ಮೈಬಣ್ಣದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿದರು’- ಕಹಿ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟ ಮಾಜಿ ಲೆಗ್ ಸ್ಪಿನ್ನರ್ ಶಿವರಾಮಕೃಷ್ಣನ್
ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ, ಅದರಲ್ಲೂ ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಮುದಾಯದ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಅನಾಥಾಶ್ರಮಗಳು, ಮತ್ತು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಈ ಕಾಯ್ದೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಗುರಿಯಾಗಿವೆ ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ಆರೋಪಗಳಿವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನೊಬೆಲ್ ಪುರಸ್ಕೃತೆ ಮದರ್ ತೆರೇಸಾ ಅವರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ‘ಮಿಷನರೀಸ್ ಆಫ್ ಚಾರಿಟಿ’ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಪರವಾನಗಿಯನ್ನು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ತಡೆಹಿಡಿಯಲಾಗಿತ್ತು (ನಂತರ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಟೀಕೆ ವ್ಯಕ್ತವಾದ ಬಳಿಕ ನವೀಕರಿಸಲಾಯಿತು). ಇದಲ್ಲದೆ, ಆಕ್ಸ್ಫ್ಯಾಮ್ ಇಂಡಿಯಾ, ಕಾಂಪ್ಯಾಶನ್ ಇಂಟರ್ನ್ಯಾಷನಲ್, ಮತ್ತು ಹಲವು ಪ್ರಮುಖ ಕ್ರೈಸ್ತ ಮಿಷನರಿ ಹಾಗೂ ಮಾನವ ಹಕ್ಕು ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ತಮ್ಮ ಪರವಾನಗಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ತಲುಪಿವೆ.
ಸರ್ಕಾರದ ವಾದ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವ
ಸರ್ಕಾರವು ಈ ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳನ್ನು ‘ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತೆ’, ‘ಮತಾಂತರ ತಡೆ’, ‘ಕಪ್ಪುಹಣ ನಿಯಂತ್ರಣ’ ಮತ್ತು ‘ಪಾರದರ್ಶಕತೆ’ಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಕೂಡ ವಿದೇಶಿ ದೇಣಿಗೆ ಪಡೆಯುವುದು ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕಲ್ಲ ಎಂದು ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದೆ.
ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ದಲಿತರು, ಆದಿವಾಸಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಂಚಿಗೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ಸಮುದಾಯಗಳ ಪರವಾಗಿ ದನಿ ಎತ್ತುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಹಣಕಾಸಿನ ಮುಗ್ಗಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಲುಕಿಸಿ ಹತ್ತಿಕ್ಕುವ ತಂತ್ರ ಇದಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ವಾದ. ಕಾಯ್ದೆಯ ಈ ಕಠಿಣ ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲಾಗದೆ, ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳಿಲ್ಲದೆ ಬಡವರ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಮೀಸಲಾಗಿದ್ದ ಯೋಜನೆಗಳು ಅರ್ಧಕ್ಕೇ ನಿಂತಿವೆ.
ಎಫ್ಸಿಆರ್ಎ ತಿದ್ದುಪಡಿಯು ಎನ್ಜಿಒಗಳ ಪಾಲಿಗೆ ಕೇವಲ ‘ನಿಯಂತ್ರಣ’ವಾಗಿರದೆ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ಲೋಪಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಸ್ವತಂತ್ರ ಧ್ವನಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಸೇವಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕುವ ‘ಕರಾಳ ಶಾಸನ’ವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದು ಸದ್ಯದ ಆತಂಕಕಾರಿ ವಾಸ್ತವ.




