ಲಂಡನ್‌ನ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಥೇಮ್ಸ್ ನದಿ ದಡದಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬೆಳಗಿದ ಗಂಗಾ ಆರತಿಯ ದೀಪಗಳು, ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯು ಭೌಗೋಳಿಕ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಿರುವುದರ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 13ರಂದು ಗ್ರೀನ್‌ವಿಚ್‌ನ ಓಲ್ಡ್ ರಾಯಲ್ ನೇವಲ್ ಕಾಲೇಜು ಬಳಿ ಚಿನ್ಮಯ ಮಿಷನ್ ಯುಕೆ ಹಾಗೂ ಇತರ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದ ಈ ಅದ್ದೂರಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು, ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಗೆ ಒಲಿದ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮನ್ನಣೆ ಎಂದೇ ಬಣ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಆದರೆ, ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಗಡಿ ದಾಟಿದಾಗ ಹೆಮ್ಮೆಪಡುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ರಾಜಕೀಯ ವಲಯಗಳು, ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಭಾರತೀಯರಾಗಿರುವ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬರ ಜನ್ಮಸ್ಥಳವನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ರಾಜಕೀಯ ದ್ವೇಷದ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿರುವುದು ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದಿ ರಾಜಕಾರಣದ ಬಹುದೊಡ್ಡ ವೈರುಧ್ಯ. ಇದು ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ವಿಮರ್ಶೆಯಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾದ ಸ್ತ್ರೀದ್ವೇಷಿ ಮತ್ತು ವಿದೇಶಿಮೂಲ ವಿರೋಧಿ ಪ್ರಚಾರವಾಗಿ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ತೇಜೋವಧೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಕೀಳು ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿರುವುದು ತೀವ್ರ ಕಳವಳಕಾರಿ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.
ಥೇಮ್ಸ್ ದಡದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಆರತಿಯು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಆಚರಣೆಯಾಗಿತ್ತೇ ಹೊರತು ಗಂಗೆಯ ನೀರು ಅಲ್ಲಿ ಹರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಇದೇ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ 1983ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 30ರಿಂದಲೂ ಭಾರತದ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಪ್ರಜೆಯಾಗಿರುವ, 2001ರಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ನಿಂದಲೂ ಪೌರತ್ವದ ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆದಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕಿ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ಅವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಸಂಘಪರಿವಾರದ ಬೆಂಬಲಿಗರು ಸದಾ ಕಾಲ ‘ವಿದೇಶಿ’ ಎಂಬ ಶಾಶ್ವತ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯೊಂದಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.
ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ವಿರುದ್ಧದ ಈ ಅಪಪ್ರಚಾರವು ನಿನ್ನೆಯೋ ಮೊನ್ನೆಯೋ ಶುರುವಾದದ್ದಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಹಲವು ದಶಕಗಳಿಂದಲೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬರಲಾಗುತ್ತಿದೆ. 2004ರಲ್ಲಿ ಸೋನಿಯಾ ಪ್ರಧಾನಿಯಾದರೆ ತಲೆಬೋಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಸುಷ್ಮಾ ಸ್ವರಾಜ್ ಹೇಳಿದ್ದರು. 2015ರಲ್ಲಿ ಸಚಿವ ಗಿರಿರಾಜ್ ಸಿಂಗ್ ತೀವ್ರ ಜನಾಂಗೀಯ ನಿಂದನೆ ಮಾಡಿದ್ದರೆ, 2023ರಲ್ಲಿ ಶಾಸಕ ಬಸನಗೌಡ ಪಾಟೀಲ್ ಯತ್ನಾಳ್ ಅವರು ಸೋನಿಯಾ ಅವರನ್ನು ‘ವಿಷಕನ್ಯೆ’ ಹಾಗೂ ‘ವಿದೇಶಿ ಏಜೆಂಟ್’ ಎಂದು ಕರೆದು ಸ್ತ್ರೀದ್ವೇಷ ಮೆರೆದಿದ್ದರು.
ದಶಕಗಳಿಂದ ಮೌಖಿಕ ನಿಂದನೆಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಈ ದ್ವೇಷ, ಇದೀಗ ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯ (AI) ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಕೃತವಾಗಿ ವಿಜೃಂಭಿಸುತ್ತಿದೆ. 2026ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ತೆಲಂಗಾಣ ಘಟಕವು ಎಐ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬಳಸಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಲೈಂಗಿಕೀಕೃತ ‘ಇಟಲಿ ಬಾರ್’ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಹರಿಬಿಡುವ ಮೂಲಕ ತೇಜೋವಧೆಯ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಹಂತಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿದೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳ ಚಾರಿತ್ರ್ಯಹರಣಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭದ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.
ಈ ಕೃತಕ ಚಿತ್ರಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಹಲವು ಹಳೆಯ ನಕಲಿ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನೂ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ಅವರದ್ದೇ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಿ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಹರಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. 1967ರ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ನರ್ತಕಿಯರ ನೈಜ ಚಿತ್ರ, ಸ್ವಿಸ್ ನಟಿ ಉರ್ಸುಲಾ ಆಂಡ್ರೆಸ್ ಅವರ ಚಲನಚಿತ್ರದ ಬಿಕಿನಿ ಚಿತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಉದ್ಯಮಿ ಒಟ್ಟಾವಿಯೊ ಕ್ವಾತ್ರೋಚಿ ಜೊತೆಗಿನ ನಕಲಿ ಫೋಟೊಗಳನ್ನು ಮರುಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಪಕ್ಷವೊಂದರ ನೀತಿ, ಆಡಳಿತ ಹಾಗೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ವಿಮರ್ಶಿಸುವುದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಲಕ್ಷಣ. ಆದರೆ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಟೀಕಿಸುವ ಬದಲು ಜನ್ಮಸ್ಥಳವನ್ನೇ ಅನರ್ಹತೆ ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೊಂದು ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಅದು ದೇಶದ ಕೀರ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಅದೇ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳು ಭಾರತವನ್ನು ತನ್ನ ದೇಶವನ್ನಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಆಕೆಗೇಕೆ ಈ ದ್ವೇಷ? ರಾಜಕೀಯದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಇಂತಹ ದ್ವಂದ್ವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಶೋಭೆ ತರುವುದಿಲ್ಲ.
