ಜಗತ್ತು ಅತೀ ವೇಗವಾಗಿ ವಿಜ್ಞಾನ-ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಶಿಖರಕ್ಕೇರುತ್ತಿದೆ. ಡಿಜಿಟಲ್ ಕ್ರಾಂತಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೂ ಭಾರತೀಯರಾದ ನಾವು ಮೈಬಣ್ಣದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇಂದಿಗೂ ಹಳೆಯ, ಮಡುಗಟ್ಟಿದ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಹೊರಬರಲಾಗಿಲ್ಲ. ಸಹಜ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ಯಾವುದೋ ಕೃತಕ ಬಿಳುಪನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಮಾನದಂಡವಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಕಪ್ಪು ಚರ್ಮದವರು ಕನಿಷ್ಠ, ಬಿಳಿ ಚರ್ಮದವರೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎನ್ನುವ ಭ್ರಮೆಯೇ ಇಂದಿಗೂ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಕೀಳರಿಮೆ ಹಾಗೂ ಮಾರಕ ರಾಸಾಯನಿಕ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಬಲೆಗೆ ದಬ್ಬಿದೆ.
ಬಿಳಿ ಚರ್ಮವಿರುವವನೇ ನಾಗರೀಕ, ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಬುದ್ಧಿವಂತ, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹ. ಕಪ್ಪು ಅಥವಾ ಗೋಧಿ ಮೈಬಣ್ಣದವ ಕೆಳಮಟ್ಟದವನು ಎಂಬ ಬ್ರಿಟೀಷರು ಬಿತ್ತಿದ ಜನಾಂಗೀಯ ಪೂರ್ವಗ್ರಹದ ವಿಷಬೀಜವೇ ಇಂದಿನ ಈ ಬಣ್ಣದಾಸೆಯ ಮೂಲ. ಆ ವಿದೇಶಿ ಶಕ್ತಿಗಳು ದೇಶಬಿಟ್ಟು ದಶಕಗಳೇ ಕಳೆದಿದ್ದರೂ, “ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಬಂದರೆ ಆಧುನಿಕತೆ, ಫೇರ್ ಆದರೆ ಸುಂದರ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ” ಎಂಬ ಅವರು ಬಿತ್ತಿದ ಗುಲಾಮಗಿರಿ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಭಾರತೀಯ ಸಮಾಜದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ದುರಂತ.
ಈ ಕೀಳರಿಮೆಯನ್ನು ಬಿತ್ತಿದ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರು ಇಂದು ಅದೇ ಕೀಳರಿಮೆಯನ್ನು ಬಂಡವಾಳವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬಹು ಕೋಟಿ ರೂಗಳ ಬೃಹತ್ ಸೌಂದರ್ಯವರ್ಧಕ (Cosmetic) ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆಯೇ ಹೇರಿದ್ದಾರೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ದೇಶಗಳ ಈ ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಮತ್ತು ಲಾಭದಾಯಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಾಗಿ ಲಭಿಸಿರುವುದು ಬೇರೆಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಸ್ವತಃ ಭಾರತದಲ್ಲೇ. ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಕಿನ್-ಲೈಟನಿಂಗ್ (ಚರ್ಮ ಬಿಳಿಯಾಗಿಸುವ) ಅಥವಾ ಫೇರ್‌ನೆಸ್ ಕ್ರೀಮ್‌ಗಳ ಉದ್ಯಮವು ನೂರಾರು ಮಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್‌ಗಳಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನೇ ಹೊಂದಿದೆ. ವಾರ್ಷಿಕ ಶೇಕಡಾ 10 ರಿಂದ 15 ರಷ್ಟು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಈ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಯಶಸ್ಸಿನ ಗುಟ್ಟು ಅಡಗಿರುವುದೇ ಭಾರತೀಯರ ಅಭದ್ರತೆಯ ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ (Insecurity). ಕಾಸ್ಮೆಟಿಕ್ ದೈತ್ಯ ಕಂಪನಿಗಳು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಕೃತಕ ಆಸೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿ, “ನೀನು ಕಪ್ಪಗಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಗೋಧಿ ಬಣ್ಣದವನಾಗಿದ್ದರೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಹೆಚ್ಚಲು ನಮ್ಮ ಕ್ರೀಮ್ ಹಚ್ಚು” ಎಂದು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಜಾಹೀರಾತುಗಳ ಮೂಲಕ ಬ್ರೈನ್ ವಾಶ್ ಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಜಾಗತಿಕ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಸೌಂದರ್ಯವರ್ಧಕ (Skin Lightening & Fairness) ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸಂಶೋಧನಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಾದ ಫಾರ್ಚೂನ್ ಬಿಸಿನೆಸ್ ಇನ್ಸೈಟ್ಸ್ ಮತ್ತು ಫ್ಯೂಚರ್ ಮಾರ್ಕೆಟ್ ಇನ್ಸೈಟ್ಸ್ ವರದಿಗಳ ಅಧಿಕೃತ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಕಾಸ್ಮೆಟಿಕ್ಸ್ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಒಟ್ಟು ಗಾತ್ರ ಸುಮಾರು 10 ರಿಂದ 14 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್‌ಗಳಿಗೂ ಅಧಿಕ (ಭಾರತೀಯ ರೂಪಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ₹85,000 ಕೋಟಿಯಿಂದ ₹1,15,000 ಕೋಟಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು) ಇದೆ. ಈ ಜಾಗತಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಏಷ್ಯಾ-ಪೆಸಿಫಿಕ್ (Asia-Pacific) ಪ್ರದೇಶದ ಪಾತ್ರವೇ ಅತಿ ದೊಡ್ಡದಿದ್ದು, ಜಾಗತಿಕ ಬೇಡಿಕೆಯ ಶೇಕಡಾ 54% ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು (54.02%) ಪಾಲನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಅಂದರೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟವಾಗುವ ಇಂತಹ ಕ್ರೀಮ್‌ಗಳ ಅರ್ಧಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಭಾಗ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲೇ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಚೀನಾ, ಭಾರತ, ಜಪಾನ್ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ ದೇಶಗಳು ಈ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿವೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೇ ಫೇರ್‌ನೆಸ್ ಕ್ರೀಮ್ ಮತ್ತು ಬ್ಲೀಚ್ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ವಾರ್ಷಿಕ ವಹಿವಾಟು ಹಲವಾರು ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ದಾಟಿದೆ (ಅಂದಾಜು ₹10,000 ಕೋಟಿಗೂ ಅಧಿಕ ವಹಿವಾಟು). ಜಾಗತಿಕ ಕಾಸ್ಮೆಟಿಕ್ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ದರದಲ್ಲಿ (CAGR) ಭಾರತವು ಮುಂದಿನ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 7.4% ರಷ್ಟು ವೇಗದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅತಿ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಲಿದೆ.
ಒಟ್ಟು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಕ್ರೀಮ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಲೋಷನ್‌ಗಳೇ (Creams & Lotions) ಶೇಕಡಾ 36% ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪಾಲನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಇವುಗಳನ್ನು ದಿನನಿತ್ಯ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬಳಸಬಹುದು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಪುನರಾವರ್ತಿತ ಖರೀದಿ (Repeat Buying) ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಒಟ್ಟು ಗ್ರಾಹಕರಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 77% ರಷ್ಟು ಭಾಗ ಮಹಿಳೆಯರೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಉಳಿದ ಶೇಕಡಾ 23% ರಷ್ಟು ಪಾಲನ್ನು ಪುರುಷರ ಗ್ರೂಮಿಂಗ್ (Men’s Fairness/Grooming) ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ಭಾರತದಲ್ಲೂ ಪುರುಷರ ಫೇರ್‌ನೆಸ್ ಕ್ರೀಮ್ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 30% ರಷ್ಟು ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಯ (Economy/Mass products) ಉತ್ಪನ್ನಗಳದ್ದಾಗಿದ್ದು, ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಕೈಗೆಟುಕುವ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಇವು ಹಳ್ಳಿಗಾಡಿನ ಮೂಲೆಮೂಲೆಗೂ ತಲುಪುತ್ತವೆ. ಚಿಲ್ಲರೆ ಅಂಗಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಸೂಪರ್‌ಮಾರ್ಕೆಟ್‌ಗಳು (Retail Stores) ಶೇಕಡಾ 40% ರಷ್ಟು ಮಾರಾಟದ ಪಾಲನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.
ಈ ದೇಶದ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಯುವಕ-ಯುವತಿಯರು ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಗಳ ಹಸಿಬಿಸಿ ಸುಳ್ಳುಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿ, ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಹಣವನ್ನು ವಿಷಕಾರಿ ಕ್ರೀಮ್‌ಗಳ ಮೇಲೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನು ಸಿನಿಮಾ ರಂಗ ಮತ್ತು ಮನರಂಜನಾ ಜಗತ್ತಂತೂ ಈ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಕೈಗೊಂಬೆಯಾಗಿ ಬಣ್ಣದ ತಾರತಮ್ಯವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪೋಷಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ. ದಶಕಗಳಿಂದಲೂ ನಾಯಕಿಯರನ್ನು ಕೇವಲ ತಿಳಿ ಮೈಬಣ್ಣವಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಸುಂದರ ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವ ಚಿತ್ರರಂಗ, ಸಮಾಜದ ಮೇಲೆ ಬಿಳುಪಿನ ವಿಷ ಎರಚುತ್ತಿದೆ. ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ‘ಬ್ಲಾಕ್ ಲೀವ್ಸ್ ಮ್ಯಾಟರ್’ ನಂತಹ ಜಾಗತಿಕ ಚಳವಳಿಗಳು ನಡೆದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಸಳೆ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿ ದೊಡ್ಡ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಖಂಡನೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ನಮ್ಮದೇ ದೇಶದ ಖ್ಯಾತನಾಮ ಸೆಲೆಬ್ರಿಟಿಗಳು ಹಾಗೂ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳು, ಸ್ವಂತ ಲಾಭದ ವಿಷಯ ಬಂದಾಗ ಅದೇ ತತ್ವ-ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಎಸೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮರುದಿನವೇ ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಗಳ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕಾಗಿ ಅದೇ ಚರ್ಮ ಸುಡುವ ವಿಷಕಾರಿ ಫೇರ್‌ನೆಸ್ ಕ್ರೀಮ್‌ಗಳ ಜಾಹೀರಾತುಗಳಲ್ಲಿ ನಗುತ್ತಾ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಇವರ ಕಪಟತನ ಮತ್ತು ಅವಕಾಶವಾದಿತನ ಇಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕ ಕೀಳರಿಮೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಲ್ಲ ಈ ಬಣ್ಣದಾಸೆ. ಇದು ಜನರ ಪ್ರಾಣದ ಮೇಲೆಯೂ ಸವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನ ವೇಗದಲ್ಲಿ, ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮೈಬಣ್ಣವನ್ನ ಬಿಳಿ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಜಾಹೀರಾತುಗಳ ಮೂಲಕ ಮರುಳು ಮಾಡುವ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಸ್ಕಿನ್-ಲೈಟನಿಂಗ್ ಕ್ರೀಮ್‌ಗಳು ಹಾಗೂ ಬ್ಲೀಚಿಂಗ್ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಒಳಗಿನ ಕರಾಳ ರಹಸ್ಯವೇ ಬೇರೆ ಇದೆ. ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ತನಿಖೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಯಲಾಗಿರುವಂತೆ, ಈ ದುಬಾರಿ ಹಾಗೂ ಅಗ್ಗದ ಕ್ರೀಮ್‌ಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಮಾನವ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಾರಕವಾದ ಪಾದರಸ (Mercury), ಸೀಸ (Lead), ಹೈಡ್ರೋಕ್ವಿನೋನ್ ಮತ್ತು ಅತಿಯಾದ ಸ್ಟಿರಾಯ್ಡ್ ಅಂಶಗಳು ನಿಗದಿತ ಮಿತಿಗಿಂತ ನೂರಾರು ಪಟ್ಟು ಅಧಿಕ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ.
ಇಂತಹ ರಾಸಾಯನಿಕಯುಕ್ತ ವಿಷಕಾರಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಮುಖ ಹಾಗೂ ಮೈಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಚರ್ಮದ ಮೇಲ್ಮೈ ಸುಟ್ಟುಹೋಗಿ (Skin Burn) ಶಾಶ್ವತವಾದ ಕಪ್ಪು ಕಲೆಗಳು, ಬಣ್ಣಗೆಡುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಚರ್ಮ ಸುಡುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಚರ್ಮದ ಮೂಲಕ ರಕ್ತನಾಳಗಳನ್ನು ಸೇರುವ ಈ ಮಾರಕ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳು ನೇರವಾಗಿ ಮೂತ್ರಪಿಂಡಗಳ (Kidney) ಮೇಲೆ ತೀವ್ರವಾದ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿ, ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮೂತ್ರಪಿಂಡಗಳ ವೈಫಲ್ಯಕ್ಕೆ (Kidney Failure) ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತವೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ನರಮಂಡಲದ (Central Nervous System) ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆಯನ್ನು ಕುಂಠಿತಗೊಳಿಸಿ ಕೈಕಾಲುಗಳ ನಡುಕ, ನೆನಪಿನ ಶಕ್ತಿ ನಷ್ಟ, ದೃಷ್ಟಿದೋಷ, ತೀವ್ರ ತಲೆನೋವು ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕ ಖಿನ್ನತೆಗೆ (Depression) ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು ಎಂದು ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆ (WHO) ಮತ್ತು ವಿಶ್ವದ ಪ್ರಮುಖ ಚರ್ಮರೋಗ ತಜ್ಞರು ಪದೇ ಪದೇ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.
ಹೀಗೆ ಒಳಿತು ಮಾಡುವ ಬದಲು ದೇಹದ ಆಂತರಿಕ ಅಂಗಾಂಗಗಳನ್ನೇ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುವ ಬ್ಲೀಚ್ ಹಾಗೂ ಕ್ರೀಮ್‌ಗಳು ವಿಷವೆಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕೇವಲ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿತವಾಗುವ ಬಿಳುಪಿನ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಜನರು ಜಾಗೃತರಾಗದೆ ತಮ್ಮ ಕೈಯಾರೆ ಆ ವಿಷವನ್ನು ಮೈಮೇಲೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ದುರಂತ.
ಇನ್ನು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮದುವೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ, ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗಕ್ಕೆ ಈ ಜಾಲ ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡಿದೆ. ಹಿಂದೆ ವಾರಪತ್ರಿಕೆ, ದೈನಂದಿನ ಸುದ್ದಿಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಮೂಲೆಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದ ‘ವಧು ಬೇಕಾಗಿದ್ದಾರೆ’ ಅಥವಾ ‘ವರ ಬೇಕಾಗಿದ್ದಾರೆ’ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಜಾಹೀರಾತು ಇಂದು ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಮೌಲ್ಯದ ಮ್ಯಾಟ್ರಿಮೋನಿ ಆಪ್‌ಗಳು, ವೆಬ್‌ಸೈಟ್‌ಗಳು ಹಾಗೂ ಒಟಿಟಿ ವೇದಿಕೆಗಳ ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್‌ಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದೆ. ವೆಬ್ ಮೈನಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಟೆಕ್ಸ್ಟ್ ಅನಲಿಟಿಕ್ಸ್ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಡಿಜಿಟಲ್ ಪ್ಲಾಟ್‌ಫಾರ್ಮ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ವಧು-ವರರ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸುವ ಪ್ರಮುಖ ಕೀವರ್ಡ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ʼFairʼ ಮತ್ತು ʼWhiteʼ ಪದಗಳ ಬಳಕೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದು, ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಒಟ್ಟು ಜಾಹೀರಾತುಗಳ ಪೈಕಿ ಸಿಂಹ ಪಾಲನ್ನು ಇವೇ ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ. ಬಳಕೆದಾರರು ಪದೇ ಪದೇ ಹುಡುಕುವ ಆದ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಅದೇ ರೀತಿಯ ‘ಬಿಳಿ ಮೈಬಣ್ಣದ’ ಪ್ರೊಫೈಲ್‌ಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮೊದಲ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಇದು ಕನಿಷ್ಠ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವಾದರೂ ತಾರತಮ್ಯವನ್ನು ತೊಡೆಯಬೇಕಿದ್ದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ವಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಡಿಜಿಟಲ್ ಪಿತೂರಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ಭಾರತದ ಹಿಂದುಳಿದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ಮೈಬಣ್ಣ ಅಥವಾ ಗೋಧಿ ವರ್ಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೀರಿದ ಗಾಢ ವರ್ಣದ ಯುವತಿಯರಿಗೆ ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ ಮದುವೆಗೆ ಗಂಡು ಸಿಗುವುದೇ ದುಸ್ತರ. ಈ ಕೀಳರಿಮೆಯನ್ನು ಬಂಡವಾಳವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ಕುಟುಂಬಗಳ ಕಪ್ಪು ಮೈಬಣ್ಣದ ಯುವತಿಯರನ್ನು ದೂರದ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ, ಹೆಚ್ಚು ವಯಸ್ಸಿನ ವರರಿಗೆ ಅಥವಾ ಅಪರಿಚಿತ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು ಕಳುಹಿಸಿಬಿಡುವ ಅಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಹಾಗೂ ಶೋಷಣಾತ್ಮಕ ವಲಸೆ ಮದುವೆಗಳ (Cross-region marriage migrations) ಜಾಲ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಮೈಬಣ್ಣವನ್ನೇ ಒಂದು ಬಂಡವಾಳ ಅಥವಾ ನ್ಯೂನತೆಯನ್ನಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸಿ, ಯುವತಿಯರ ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ಶೋಷಿಸುವ ಈ ಅಮಾನವೀಯ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಡಿಜಿಟಲ್ ಭಾರತದಲ್ಲೂ ಜೀವಂತವಿರುವುದು ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನೈತಿಕ ದಿವಾಳಿತನಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದಿದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ‘ಟಾಕ್ಸಿಕ್’ ಮೇಲೆ ಸಿನಿಪ್ರಿಯರ ಬೇಸರ; ಅಬ್ಬರದ ದೃಶ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಕಳೆದುಹೋದ ಕಥೆ, ಮಹಿಳಾ ಧ್ವನಿ
ವರ್ಣಭೇದ ನೀತಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಅಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆಯ ಪಾಠ ಕಲಿಸಿದ ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಮಹಾನ್ ನಾಯಕ ನೆಲ್ಸನ್ ಮಂಡೇಲಾ ಅವರು ತಮ್ಮ ಜೀವನದ 27 ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದು, ಬಣ್ಣದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣುವುದು ಇಡೀ ಮಾನವಕುಲದ ಮೇಲಿನ ಅಪರಾಧ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಜಾಗತಿಕ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಂಡೇಲಾ ಅವರ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುವ ನಾವು, ನಮ್ಮದೇ ದೇಶದೊಳಗೆ, ನಮ್ಮದೇ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಜೀವಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಬಣ್ಣದ ಗೀಳು ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಿರುವುದು ದೊಡ್ಡ ವಿಪರ್ಯಾಸ.
ನಿಜವಾದ ಬದಲಾವಣೆ ಬರಬೇಕಾದರೆ ಮನುಷ್ಯನ ಯೋಗ್ಯತೆ, ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಆತನ ಚರ್ಮದ ಬಣ್ಣದಿಂದಲ್ಲ, ಆತನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಗುಣದಿಂದ ಅಳೆಯುವ ನೈತಿಕ ಹಾಗೂ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಬ್ಯೂಟಿ ಪ್ರಾಡಕ್ಟ್ ಕಂಪನಿಗಳ ಸುಳ್ಳು ಆಕರ್ಷಣೆಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗದೆ, ನಮ್ಮದೇ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.
