ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ಬೇಗೆಯಲ್ಲಿ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ನರಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ರೈತ ರಸಗೊಬ್ಬರಕ್ಕಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸಬೇಕಾದ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ, ವಿದೇಶಾಂಗ ಸಚಿವ ಎಸ್. ಜೈಶಂಕರ್ ಮೂಲಕ ಜಾಗತಿಕ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಿ ಯುದ್ಧಗಳತ್ತ ಬೊಟ್ಟು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆಂತರಿಕ ವೈಫಲ್ಯಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಚಲು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ನೆಪವೊಡ್ಡುತ್ತಿರುವ ಸರ್ಕಾರದ ವಾಕ್ಚಾತುರ್ಯದ ಕಟು ವಾಸ್ತವವಿದು.
ವಿದೇಶಾಂಗ ಸಚಿವ ಎಸ್. ಜೈಶಂಕರ್ ಅವರು ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಭೆಯ ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ಅಧಿವೇಶನದ ಬಳಿಕ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 28ರಂದು ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಏಷ್ಯಾ ಸೊಸೈಟಿ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಜಗತ್ತು ಭಾರಿ ‘ಆಹಾರ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು’ ಎದುರಿಸಲಿದೆ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಉಕ್ರೇನ್ ಹಾಗೂ ಇರಾನ್-ಗಲ್ಫ್ ಸಂಘರ್ಷಗಳಿಂದಾಗಿ ಮುಂದಿನ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಪೂರೈಕೆ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳ್ಳಲಿದೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ವಾದ. ಆದರೆ, ಜಾಗತಿಕ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ಬಿಗಿಯುವ ಕೇಂದ್ರದ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಅದರ ಸಚಿವರು, ದೇಶದೊಳಗಿನ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಲು ಈ ಜಾಗತಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ನೆಪವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಂತಿದೆ. ದೇಶದ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ದಿನನಿತ್ಯದ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯಿಂದ ತತ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಜೈಶಂಕರ್ ಅವರ ಮಾತುಗಳು ಕೇವಲ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ‘ವಿಶ್ವಗುರು’ ಪಟ್ಟವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹತಾಶ ಪ್ರಯತ್ನದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿವೆಯೇ ಹೊರತು, ದೇಶದ ರೈತರು ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಬಗೆಗಿನ ನೈಜ ಕಳಕಳಿಯಿಂದಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟ.
ಜೈಶಂಕರ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಆಹಾರ, ಇಂಧನ, ರಸಗೊಬ್ಬರ ಮತ್ತು ಹಣಕಾಸು (4F – Food, Fuel, Fertiliser, Finance) ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಮೇಲಿನ ಒತ್ತಡವು ಜಾಗತಿಕ ದಕ್ಷಿಣದ (Global South) ಆರ್ಥಿಕತೆಗಳಿಗೆ ಮಾರಕವಾಗಲಿದೆ ಎಂದು ಕಳವಳ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಯುದ್ಧದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಕಪ್ಪು ಸಮುದ್ರದ ಮೂಲಕ ನಡೆಯಬೇಕಿದ್ದ ಧಾನ್ಯ ಸಾಗಣೆ ಸ್ಥಗಿತಗೊಂಡಿರುವುದು ನಿಜವಾದರೂ, ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕ ಹಿನ್ನಡೆಗೆ ಕೇವಲ ಜಾಗತಿಕ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೀಡುವುದು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುವ ತಂತ್ರವಾಗಿದೆ. ಸಂಘರ್ಷದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಂಡವಾಳವು ಸುರಕ್ಷಿತ ತಾಣಗಳತ್ತ ವಲಸೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಚಿವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಹಣದುಬ್ಬರ, ನಿರುದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ತೀವ್ರ ಆರ್ಥಿಕ ಅಸಮಾನತೆಗೆ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ತಪ್ಪು ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳೇ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು, ಇರಾನ್ ಮತ್ತು ಉಕ್ರೇನ್ ಕಡೆಗೆ ಬೊಟ್ಟು ಮಾಡುತ್ತಾ ಜನರನ್ನು ಹಾದಿತಪ್ಪಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ರಸಗೊಬ್ಬರ ಪೂರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗಲಿರುವ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಸಚಿವರು ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ರಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ತೈಲ ಮತ್ತು ಅನಿಲ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿಯಿಂದಾಗಿ ‘ಸಲ್ಫರ್’ (ಗಂಧಕ) ಪೂರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ವ್ಯತ್ಯಯವಾಗಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಡಿಎಪಿ (DAP) ಮತ್ತು ಸಿಂಗಲ್ ಸೂಪರ್ ಫಾಸ್ಫೇಟ್ (SSP) ನಂತಹ ಪ್ರಮುಖ ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಪೆಟ್ಟು ಬಿದ್ದಿದೆ. ವರ್ಷಕ್ಕೆ 3.8 ರಿಂದ 3.9 ದಶಲಕ್ಷ ಟನ್ ಸಲ್ಫರ್ ಬಳಸುವ ಭಾರತ, ಅದರಲ್ಲಿ 2 ರಿಂದ 2.1 ದಶಲಕ್ಷ ಟನ್‌‌ಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ರಸಗೊಬ್ಬರ ಉದ್ಯಮಕ್ಕಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಇಂತಹ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಕಚ್ಚಾವಸ್ತುಗಳಿಗಾಗಿ ಪರಾವಲಂಬಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಮುಂಬರುವ ರಬಿ ಹಂಗಾಮಿಗೆ (ಚಳಿಗಾಲದ ಬೆಳೆ) ರಸಗೊಬ್ಬರ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ ಎಂದು ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದೆ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ, ಕೃಷಿ ನೀತಿಗಳಲ್ಲಿನ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ ರೈತರು ಬಿತ್ತನೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಸಗೊಬ್ಬರಕ್ಕಾಗಿ ಕ್ಯೂ ನಿಲ್ಲುವ ಹಾಗೂ ಕಾಳಸಂತೆಯಲ್ಲಿ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಬೆಲೆ ತೆರುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುವ ಆತಂಕ ದಟ್ಟವಾಗಿದೆ.
ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಸಂಸ್ಥೆಯ (FAO) ಆಗಸ್ಟ್ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಜಾಗತಿಕ ಆಹಾರ ಬೆಲೆಗಳ ಸೂಚ್ಯಂಕವು ಶೇಕಡಾ 1.9ರಷ್ಟು ಏರಿಕೆಯಾಗಿ 133.3 ತಲುಪಿದೆ. 2026ರ ಜಾಗತಿಕ ಧಾನ್ಯ ಉತ್ಪಾದನೆಯು 2.98 ಶತಕೋಟಿ ಟನ್‌ಗಳಷ್ಟಿದ್ದರೂ, ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ ನಿಂತಿಲ್ಲ. ಈ ಜಾಗತಿಕ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ತನ್ನ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಯತ್ನದಲ್ಲಿದೆ. ಆದರೆ, ದೇಶದೊಳಗಿನ ಚಿತ್ರಣವೇ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. ಮುಂಗಾರು ಮಳೆಯ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ ನಿನೊ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ 2026-27ರ ಸಾಲಿನ ಆಹಾರಧಾನ್ಯ ಉತ್ಪಾದನಾ ಗುರಿಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರವೇ ಇಳಿಕೆ ಮಾಡಿದೆ. ರಸಗೊಬ್ಬರ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ, ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಯ (MSP) ಭರವಸೆಗಳ ಈಡೇರಾಮೆ, ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಪರಿಕರಗಳ ಮೇಲಿನ ಜಿಎಸ್‌ಟಿ ಹೊರೆಯು ದೇಶದ ರೈತರ ಬೆನ್ನೆಲುಬು ಮುರಿದಿದೆ.
ವಿಶ್ವ ಹವಾಮಾನ ಸಂಸ್ಥೆ (WMO) ಮತ್ತು ಹವಾಮಾನ ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಎಲ್ ನಿನೊ ಪ್ರಭಾವವು ತೀವ್ರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದು, ಇದು 2027ರವರೆಗೂ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. ಇಂತಹ ಹವಾಮಾನ ವೈಪರೀತ್ಯಗಳ ಅಪಾಯ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವಾಗ ಕೃಷಿಗೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ ಹಣಕಾಸು ಒದಗಿಸುವಲ್ಲಿ ಭಾರತ ದಯನೀಯವಾಗಿ ವಿಫಲವಾಗಿದೆ. ಬರದ ಛಾಯೆ ಮತ್ತು ಬೆಳೆ ನಷ್ಟದ ಭೀತಿ ಆವರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ರೈತರಿಗೆ ಬೆಳೆವಿಮೆ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ತ ಪರಿಹಾರ ತಲುಪಿಸುವ ಬದಲು, ಜೈಶಂಕರ್ ಅವರಂತಹ ಸಚಿವರು ವಿದೇಶಿ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಭವಿಷ್ಯದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಬಗ್ಗೆ ಜಾಗತಿಕ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಷಣ ಬಿಗಿಯುವುದು ಅನ್ನದಾತನ ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಬರೆ ಎಳೆದಂತಿದೆ.
ಕೇಂದ್ರ ಹಣಕಾಸು ಸಚಿವಾಲಯದ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಶೀಲನಾ ವರದಿಯೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರುವಂತೆ, ದುಬಾರಿ ತೈಲ ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಪೂರೈಕೆ ವ್ಯತ್ಯಯದಿಂದಾಗಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ‘ಆಮದು ಹಣದುಬ್ಬರದ’ ಅಪಾಯ ಎದುರಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ, ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿನ ಏರಿಳಿತಗಳ ನೇರ ಹೊಡೆತವನ್ನು ಭಾರತೀಯ ಗ್ರಾಹಕರು ಹೊರಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೂ, ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಮತ್ತು ಡೀಸೆಲ್ ಮೇಲಿನ ಅಬಕಾರಿ ಸುಂಕವನ್ನು ಇಳಿಸಿ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ನೀಡುವ ಕನಿಷ್ಠ ಕಾಳಜಿಯೂ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಜಾಗತಿಕ ಸಂಘರ್ಷಗಳ ನೆಪವೊಡ್ಡಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಜೇಬಿಗೆ ಕತ್ತರಿ ಹಾಕಿ ತನ್ನ ಬೊಕ್ಕಸ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವತ್ತ ಮಾತ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಗಮನ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿರುವುದು ಇದರಿಂದ ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ.
ಮಳೆಯ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯಿಂದಾಗಿ ದೇಶೀಯ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪಾದನೆ ಕುಸಿದಿರುವ ಕಾರಣ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಳೆಕಾಳುಗಳ ಬೆಲೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರವು ಆಮದು ಸುಂಕವನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತನೆ ನಡೆಸಿದೆ. ಇದು ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರವು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೆಯುವ ‘ಆತ್ಮನಿರ್ಭರ್ ಭಾರತ್’ (ಸ್ವಾವಲಂಬಿ ಭಾರತ) ಘೋಷಣೆಯ ಟೊಳ್ಳುತನವನ್ನು ಬಯಲು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ದಿನನಿತ್ಯದ ಬಳಕೆಯ ಬೇಳೆಕಾಳುಗಳಿಗೂ ಇತರ ದೇಶಗಳತ್ತ ಮುಖಮಾಡುವ ಮತ್ತು ಆಮದನ್ನೇ ನೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿರುವುದು, ಸರ್ಕಾರದ ಕೃಷಿ ನೀತಿಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ದಿವಾಳಿತನಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದಿದೆ.
”ಕೆಲವು ದೇಶಗಳು ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ವರ್ತಿಸಬಾರದು, ತಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಂದ ಇತರರಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು” ಎಂದು ಜೈಶಂಕರ್ ಅವರು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ದೇಶಗಳಿಗೆ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಿವಿಮಾತು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ಈ ಮಾತುಗಳು ಸ್ವತಃ ಕೇಂದ್ರದ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತವೆ. ದೇಶದ ಜನತೆ ತೀವ್ರ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ, ಯುವಜನತೆ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನಿಂದ ನರಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ದೇಶದ ಒಳಗಿನ ಈ ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸದೆ ಕೇವಲ ಜಾಗತಿಕ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಉಪದೇಶ ನೀಡುವುದು ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಸರಿ? ಆರ್ಥಿಕತೆ ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಬದುಕನ್ನು ಹಸನು ಮಾಡುವ ಬದಲು, ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರವು ಕೇವಲ ಕೋಮುವಾದ, ಮುಸ್ಲಿಮರ ವಿರುದ್ಧದ ದ್ವೇಷ ಬಿತ್ತುವ ರಾಜಕಾರಣ ಮತ್ತು ನಿರಂತರ ಸುಳ್ಳು ಪ್ರಚಾರಗಳಲ್ಲೇ ತನ್ನ ಬಹುಪಾಲು ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಕಟು ಟೀಕೆಗಳು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿವೆ. ನೈಜ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಂದ ಜನರ ಗಮನವನ್ನು ಬೇರೆಡೆ ಸೆಳೆಯಲು ಇಂತಹ ವಿಭಜಕ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ತಮ್ಮ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ವೈಫಲ್ಯಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಚಲು ಜೈಶಂಕರ್ ಅವರು ಬಳಸುತ್ತಿರುವ ಈ ವಾಕ್ಚಾತುರ್ಯವು, ದೇಶದ ಜನರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮಣ್ಣೆರಚುವ ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ನಾಯಕತ್ವದ ಭ್ರಮೆ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ತಂತ್ರವಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೇನಲ್ಲ.
ಕಳೆದ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತು ಕಂಡ ಪ್ರಮುಖ ಆಹಾರ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಈಗಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಜಾಗತಿಕ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಹವಾಮಾನ ವೈಪರೀತ್ಯಗಳು ಹಸಿವಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ, ಹಿಂದಿನ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಇಂತಹ ಕಠಿಣ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ತೋರಿದ ಕನಿಷ್ಠ ರಾಜಕೀಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯಾಗಲೀ, ಪೂರ್ವಸಿದ್ಧತೆಯಾಗಲೀ ಈಗಿನ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ತಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ವೈಫಲ್ಯಗಳಿಗೆ ವಿದೇಶಿ ಯುದ್ಧಗಳ ನೆಪವೊಡ್ಡುವುದು ಹಾಗೂ ಏನೇ ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಾದರೂ ಕೇವಲ ಹಿಂದಿನ ಸರ್ಕಾರಗಳನ್ನು ದೂರಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರಿದೆ.
ಎಸ್. ಜೈಶಂಕರ್ ಅವರು ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಜಾಗತಿಕ ಆಹಾರ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯು, ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಆಂತರಿಕ ವೈಫಲ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕುವ ರಾಜಕೀಯ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿದೆ. ರಸಗೊಬ್ಬರ ಕೊರತೆ, ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ, ಆಮದು ಹಣದುಬ್ಬರ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಉತ್ಪಾದನಾ ಕುಸಿತದಂತಹ ದೇಶದ ಆಂತರಿಕ ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸರ್ಕಾರ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಫಲವಾಗಿದೆ. ಜಾಗತಿಕ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ವಾಕ್ಚಾತುರ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವುದರಿಂದ ದೇಶದ ಬಡವರ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬುವುದಿಲ್ಲ. ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರವು ಇನ್ನಾದರೂ ಜಾಗತಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ನೆಪಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳು ಪ್ರಚಾರಗಳನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟು, ರೈತರ ಹಿತರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ದೇಶದ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆಗಾಗಿ ನೈಜ, ಪಾರದರ್ಶಕ ಹಾಗೂ ಕಠಿಣ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
