ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಬಲಪಂಥೀಯರ ಈ ಮಟ್ಟದ ಏರಿಕೆ ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಪೈಪೋಟಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಆತಂಕಕಾರಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗಿದೆ. ಜರ್ಮನಿ ಮತ್ತು ಬಲಪಂಥ ಎಂದಾಕ್ಷಣ ಇಡೀ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಅಡಾಲ್ಫ್ ಹಿಟ್ಲರ್ ಮತ್ತು ಆತನ ನಾಜಿ ಪಡೆಯ ಕ್ರೂರ ಇತಿಹಾಸ ಕಣ್ಣೆದುರು ಬರುತ್ತದೆ. ಅತಿರೇಕದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ, ಜನಾಂಗೀಯ ದ್ವೇಷ, 60 ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಯಹೂದಿಗಳ ಮಾರಣಹೋಮ (ಹೋಲೋಕಾಸ್ಟ್) ಹಾಗೂ ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಸರಿಸಾಟಿ ಇಲ್ಲದ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಹಿಟ್ಲರನ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಆಡಳಿತ ಜಾಗತಿಕ ಇತಿಹಾಸದ ಅತಿ ಕರಾಳ ಅಧ್ಯಾಯ
ಜರ್ಮನಿಯ ರಾಜಕೀಯ ಚಿತ್ರಣ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಭಾರಿ ಪಲ್ಲಟಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದು, ದೇಶದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ. ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 20, 2026ರಂದು ಪ್ರಕಟವಾದ ಜರ್ಮನಿಯ ಎರಡು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜ್ಯಗಳ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳ ಫಲಿತಾಂಶ ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದೆ. ಇದೊಂದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ತೀವ್ರ ಸ್ವರೂಪದ ರಾಜಕೀಯ ಧ್ರುವೀಕರಣಕ್ಕೆ ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿದೆ. ಒಂದೆಡೆ ರಾಜಧಾನಿ ಬರ್ಲಿನ್ ತೀವ್ರ ಎಡಪಂಥದತ್ತ ವಾಲಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಪೂರ್ವ ಜರ್ಮನಿಯ ಮೆಕ್ಲೆನ್‌ಬರ್ಗ್-ವೆಸ್ಟರ್ನ್ ಪೊಮೆರೇನಿಯಾ ರಾಜ್ಯವು ತೀವ್ರ ಬಲಪಂಥವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಜರ್ಮನಿಯ ಆಂತರಿಕ ರಾಜಕೀಯದ ಬದಲಾವಣೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ದಶಕಗಳಿಂದ ಬೇರೂರಿದ್ದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ರಾಜಕೀಯದ ಮೇಲಿನ ಜನರ ವಿಶ್ವಾಸ ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವ ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ತೀವ್ರಗಾಮಿ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಮಾನದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.
ಬರ್ಲಿನ್ ರಾಜ್ಯದ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಎಡಪಂಥೀಯ ‘ಡೈ ಲಿಂಕೆ’ (Die Linke) ಪಕ್ಷವು ಶೇಕಡಾ 25.7ರಷ್ಟು ಮತಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಮೂಲಕ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಪಕ್ಷವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದೆ. ದಶಕಗಳಿಂದ ಅಧಿಕಾರ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಮಧ್ಯಮ-ಬಲಪಂಥೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಸಿಡಿಯು (CDU) ಕೇವಲ ಶೇ. 18.8 ಹಾಗೂ ತೀವ್ರ ಬಲಪಂಥೀಯ ಎಎಫ್‌ಡಿ (AfD) ಶೇ. 16.3ರಷ್ಟು ಮತಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿಪಟ್ಟುಕೊಂಡಿವೆ. ಶೇ. 74.2ರಷ್ಟು ಉತ್ತಮ ಮತದಾನವಾದ ಬರ್ಲಿನ್‌ನಲ್ಲಿ, ಕಳೆದ ಚುನಾವಣೆಗಿಂತ ಎಡಪಂಥೀಯ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಬರೋಬ್ಬರಿ 13.4 ಅಂಕಗಳ ಭಾರಿ ಏರಿಕೆ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ಆದರೆ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಸಂಸದೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರ ರಚನೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಬಹುಮತದ ಕೊರತೆಯಿರುವ ಕಾರಣ ಡೈ ಲಿಂಕೆ ಪಕ್ಷವು ಎಸ್‌ಪಿಡಿ (SPD) ಮತ್ತು ಗ್ರೀನ್ಸ್ (Greens) ಪಕ್ಷಗಳ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಮೈತ್ರಿ ಸರ್ಕಾರ ರಚಿಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಸಿಲುಕಿದೆ.
ಬರ್ಲಿನ್‌ನ ಈ ದಿಢೀರ್ ಎಡಪಂಥೀಯ ಒಲವಿಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಜ್ವಲಂತ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಾಗೂ ಆರ್ಥಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳೇ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವಾಗಿವೆ. ಯುರೋಪಿನ ಪ್ರಮುಖ ಆರ್ಥಿಕ ಕೇಂದ್ರವಾದ ಬರ್ಲಿನ್‌ನಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ವಸತಿ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು, ಗಗನಕ್ಕೇರುತ್ತಿರುವ ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆ ಹಾಗೂ ಶ್ರೀಮಂತ-ಬಡವರ ನಡುವೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಆರ್ಥಿಕ ಅಸಮಾನತೆಯು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರನ್ನು ಹೈರಾಣಾಗಿಸಿದೆ. ಬರೋಬ್ಬರಿ 2.20 ಲಕ್ಷ ಖಾಸಗಿ ಸ್ವಾಮ್ಯದ ಮನೆಗಳನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ವಾಮ್ಯಕ್ಕೆ (ರಾಷ್ಟ್ರೀಕರಣ) ತರುವ ಡೈ ಲಿಂಕೆ ಪಕ್ಷದ ದಿಟ್ಟ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ ಹಾಗೂ ಎಲಿಫ್ ಎರಾಲ್ಪ್ ಅವರಂತಹ ನಾಯಕರ ತಳಮಟ್ಟದ ಮನೆಮನೆ ಪ್ರಚಾರ ಯುವಜನತೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಭರವಸೆ ಮೂಡಿಸಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ 25ರಿಂದ 34 ವಯೋಮಾನದ ಬಹುಪಾಲು ಮತದಾರರು ಪ್ರಸ್ತುತ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಸಿಡಿದೆದ್ದು, ಎಡಪಂಥದ ಸಮಾಜವಾದಿ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳ ಕೈಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ.
ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಪೂರ್ವ ಜರ್ಮನಿಯ ಮೆಕ್ಲೆನ್‌ಬರ್ಗ್-ವೆಸ್ಟರ್ನ್ ಪೊಮೆರೇನಿಯಾ ರಾಜ್ಯದ ಕಥೆಯೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಿನ್ನ ಹಾಗೂ ಆತಂಕಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಬಲಪಂಥೀಯ ಪಕ್ಷವಾದ ಆಲ್ಟರ್ನೇಟಿವ್ ಫಾರ್ ಡಾಯ್ಚ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್ (AfD) ಶೇ. 38.2ರಷ್ಟು ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಮತಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದೆ. ಆಡಳಿತರೂಢ ಎಸ್‌ಪಿಡಿ (SPD) ಶೇ. 35.5ರಷ್ಟು ಮತಗಳೊಂದಿಗೆ ದ್ವಿತೀಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ದೇಶವನ್ನಾಳಿದ ಸಿಡಿಯು (CDU) ಕೇವಲ ಶೇ. 4.9ಕ್ಕೆ ಕುಸಿದು ತನ್ನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಹೀನಾಯ ಸೋಲು ಕಂಡಿದೆ. ಶೇ. 78.1ರಷ್ಟು ದಾಖಲೆಯ ಮತದಾನವಾದ ಈ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ, ಒಟ್ಟು 71 ಸ್ಥಾನಗಳ ಪೈಕಿ ಎಎಫ್‌ಡಿ ಬರೋಬ್ಬರಿ 32 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಇಡೀ ಯುರೋಪಿನ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಬಿರುಗಾಳಿ ಎಬ್ಬಿಸಿದೆ.
ಪೂರ್ವ ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಬಲಪಂಥೀಯ ಪಕ್ಷದ ಈ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿಜಯದ ಹಿಂದೆ ಜನರ ಆಳವಾದ ಆರ್ಥಿಕ ಅಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಅಸಮಾಧಾನ ಅಡಗಿದೆ. ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಜರ್ಮನಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದುಳಿದಿರುವ ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಜೀವನ ವೆಚ್ಚ, ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು ಹಾಗೂ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಭೀತಿ ಜನರನ್ನು ಕಂಗೆಡಿಸಿದೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲದ ವಲಸಿಗರ ಹರಿವಿನ ವಿರುದ್ಧದ ಅಲೆ, ತವರಿನ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳು ನಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಉಕ್ರೇನ್‌ಗೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ನಿರಂತರ ಆರ್ಥಿಕ-ಮಿಲಿಟರಿ ನೆರವು ಹಾಗೂ ರಷ್ಯಾದೊಂದಿಗಿನ ಅಗ್ಗದ ಇಂಧನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಕಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರ ಬಗ್ಗೆ ಜನರಲ್ಲಿರುವ ತೀವ್ರ ಆಕ್ರೋಶವು ಎಎಫ್‌ಡಿ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ವರದಾನವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ.
ಈ ಎರಡೂ ಭಿನ್ನ ಚುನಾವಣೆಗಳ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮತ್ತು ಆಳವಾದ ಸಂದೇಶವೆಂದರೆ- ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ‘ಮಧ್ಯಮಾರ್ಗ’ದ (Centrist) ರಾಜಕೀಯ ವೇಗವಾಗಿ ಕುಸಿಯುತ್ತಿದೆ. ರಾಜಕೀಯ ತಜ್ಞರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಆಡಳಿತ ವಿರೋಧಿ ಅಲೆಯು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಬುಡಮೇಲು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಸಿಡಿಯು ಪಕ್ಷದ ಈ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಹೀನಾಯ ಸೋಲಿನಿಂದಾಗಿ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕರಾಗಿರುವ ಚಾನ್ಸಲರ್ ಫ್ರೆಡ್ರಿಕ್ ಮರ್ಜ್ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಭವಿಷ್ಯವೇ ಇದೀಗ ಡೋಲಾಯಮಾನವಾಗಿದೆ. ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಜರ್ಮನಿಯ ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಸಮತೋಲನದಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದ ಮಧ್ಯಮ-ಎಡ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ-ಬಲ ಪಕ್ಷಗಳು ಜನರ ನೈಜ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ರೋಸಿಹೋಗಿರುವ ಮತದಾರರು ಪರ್ಯಾಯವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಎಡ ಮತ್ತು ಬಲದ ತೀವ್ರಗಾಮಿ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳತ್ತ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಮೆಕ್ಲೆನ್‌ಬರ್ಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಎಎಫ್‌ಡಿ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಪಕ್ಷವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದರೂ ಅವರಿಗೆ ಸರ್ಕಾರ ರಚಿಸುವ ಹಾದಿ ಸುಲಭವಾಗಿಲ್ಲ. ಬಹುಮತಕ್ಕೆ ಅವರಿಗೆ ಕೇವಲ ನಾಲ್ಕು ಸ್ಥಾನಗಳ ಕೊರತೆಯಿದೆ. ಜರ್ಮನಿಯ ಇತರ ಪ್ರಜಾತಾಂತ್ರಿಕ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಪಕ್ಷಗಳು ತೀವ್ರ ಬಲಪಂಥೀಯರ ಜೊತೆ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಅಧಿಕಾರ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳದಿರುವ ‘ಫೈರ್‌ವಾಲ್’ (Firewall) ನೀತಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿವೆ. ಈ ನೀತಿ ಈಗಲೂ ಮುಂದುವರಿದರೆ, ಎಸ್‌ಪಿಡಿ, ಡೈ ಲಿಂಕೆ ಹಾಗೂ ಗ್ರೀನ್ಸ್ ಪಕ್ಷಗಳು ತಮ್ಮ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ, ಒಟ್ಟಾಗಿ 39 ಸ್ಥಾನಗಳ ಬಲದೊಂದಿಗೆ ಪರ್ಯಾಯ ಮೈತ್ರಿ ಸರ್ಕಾರ ರಚಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿವೆ. ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಥಾನ ಗೆದ್ದಿರುವ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ದೂರವಿಡುವುದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಆಶಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧ ಎಂಬ ವಾದವಿದ್ದರೂ, ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಇದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಎಂಬುದು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ನಾಯಕರ ನಿಲುವಾಗಿದೆ.
ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ, ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಬಲಪಂಥೀಯರ ಈ ಮಟ್ಟದ ಏರಿಕೆ ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಪೈಪೋಟಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಆತಂಕಕಾರಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗಿದೆ. ಜರ್ಮನಿ ಮತ್ತು ಬಲಪಂಥ ಎಂದಾಕ್ಷಣ ಇಡೀ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಅಡಾಲ್ಫ್ ಹಿಟ್ಲರ್ ಮತ್ತು ಆತನ ನಾಜಿ ಪಡೆಯ ಕ್ರೂರ ಇತಿಹಾಸ ಕಣ್ಣೆದುರು ಬರುತ್ತದೆ. ಅತಿರೇಕದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ, ಜನಾಂಗೀಯ ದ್ವೇಷ, 60 ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಯಹೂದಿಗಳ ಮಾರಣಹೋಮ (ಹೋಲೋಕಾಸ್ಟ್) ಹಾಗೂ ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಸರಿಸಾಟಿ ಇಲ್ಲದ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಹಿಟ್ಲರನ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಆಡಳಿತ ಜಾಗತಿಕ ಇತಿಹಾಸದ ಅತಿ ಕರಾಳ ಅಧ್ಯಾಯ. ಅಂದು ಹಿಟ್ಲರ್ ಕೂಡ ಜನರ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನೇ ಬಂಡವಾಳವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಪ್ರಜಾತಾಂತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆಯ ಮೂಲಕವೇ ಅಧಿಕಾರ ಹಿಡಿದಿದ್ದ. ಇಂದು ಎಎಫ್‌ಡಿಯಂತಹ ತೀವ್ರ ಬಲಪಂಥೀಯರ ಉಗಮವು, ಅಂದಿನ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಕಾರ್ಮೋಡ ಮತ್ತೆ ಮರುಕಳಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಭೀತಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ. ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು, ವಲಸಿಗರು ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ತೀವ್ರ ತಲ್ಲಣವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ.
ಜರ್ಮನಿಯ ಈ ರಾಜಕೀಯ ಪಲ್ಲಟವು ಕೇವಲ ಆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರದೆ, ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತಿರುವ ವಿಷಮ ಧ್ರುವೀಕರಣದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ಜಾಗತಿಕ ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳ ದತ್ತಾಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ವಿಶ್ವದ ಹಲವು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಬಹುಪಾಲು ಜನ “ಪ್ರಸ್ತುತ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಾಳಾಗಿದೆ” ಎಂಬ ಬಲವಾದ ಭಾವನೆ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಅಸಮಾಧಾನದ ಪ್ರಮಾಣ ಶೇ. 77ರಷ್ಟಿದೆ. ಆತಂಕದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಶೇ. 81ರಷ್ಟು ಜರ್ಮನ್ನರು ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಹೊಂದಿರುವವರನ್ನು ನಂಬಲು ಹಿಂಜರಿಯುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಮಾಜ ವಿಭಜನೆಯಾಗಿದೆ. ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಕೇವಲ 31% ಜನರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ನಿರ್ಧಾರಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಧ್ವನಿಯಿದೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದೆ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಮೇಲಿನ ವಿಶ್ವಾಸ ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವುದರ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿದರ್ಶನಗಳಾಗಿವೆ.
ಜರ್ಮನಿಯ ಈ ರಾಜ್ಯ ಚುನಾವಣೆಗಳು ಜಾಗತಿಕ ರಾಜಕೀಯದ ಹೊಸ ಹಾಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ ದಿಕ್ಸೂಚಿಯಾಗಿವೆ. ನಗರವಾಸಿಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಶೋಷಣೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದ ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಆತಂಕ—ಈ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಅಸಮಾಧಾನಗಳು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಬೇರುಸಹಿತ ಕಿತ್ತೊಗೆಯುವ ಒಂದೇ ಸ್ವರೂಪದ ರಾಜಕೀಯ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಬೀರಿವೆ. ಜನರ ನೈಜ ಜೀವನದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಮರುಗದಿರುವುದು, ಹಿಟ್ಲರ್‌ನಂತಹ ಕ್ರೂರ ಇತಿಹಾಸ ಹೊಂದಿರುವ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಗಂಡಾಂತರ ತಂದೊಡ್ಡಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಜಾತಾಂತ್ರಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳು ಈಗಲಾದರೂ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡು ಜನಪರ ಆಡಳಿತ ನೀಡದಿದ್ದರೆ, ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ವಿಶ್ವವೇ ಮತ್ತಷ್ಟು ಭೀಕರ ರಾಜಕೀಯ ಧ್ರುವೀಕರಣದ ಬೆಂಕಿಗೆ ಆಹುತಿಯಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
