ಅಪ್ರಾಪ್ತೆಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನ ವಿರುದ್ಧ ದಾಖಲಾಗಿದ್ದ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯ (ಪೋಕ್ಸೊ) ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಲು ದೆಹಲಿ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ನಿರಾಕರಿಸಿದೆ. ಬಾಲಕಿಯು ಆತನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಆತನ ಮೇಲಿರುವ ಅಪರಾಧ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಇವೆರಡೂ ಕಾನೂನಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವಿಚಾರಗಳಾಗಿವೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ.
ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಮತ್ತು ಶೋಷಣೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವ ವಿಶೇಷ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಲೇ ಪೋಕ್ಸೊ (POCSO) ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲಾಗಿದೆ. 18 ವರ್ಷದೊಳಗಿನವರು ಲೈಂಗಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ನೀಡುವ ಒಪ್ಪಿಗೆಗೆ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಮಾನ್ಯತೆಯಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸಂಸತ್ತು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿಯೇ ವಯೋಮಿತಿಯನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದೆ. ಲೈಂಗಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಬಲವಂತ ಅಥವಾ ವಂಚನೆ ನಡೆದಿದೆಯೇ ಎಂಬುದರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಈ ರಕ್ಷಣೆ ನಿಂತಿಲ್ಲ ಎಂದು ನವೆಂಬರ್ 4ರಂದು ನೀಡಿದ ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಸಂಜೀವ್ ನರುಲಾ ಅವರಿದ್ದ ಪೀಠ ತಿಳಿಸಿದೆ.
ವಿವಾಹವಾದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಮಗುವಿಗೆ ಅಪರಾಧ ಕಾನೂನು ನೀಡುವ ರಕ್ಷಣೆ ಇಲ್ಲವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪನ್ನು ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಈ ವೇಳೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದೆ. ಸಂತ್ರಸ್ತೆಯು ಅರ್ಜಿದಾರನೊಂದಿಗೆ (ಪತಿ) ವಾಸಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಿರುವುದು, ಅದಕ್ಕೆ ಆಕೆಯ ತಾಯಿಯ ಬೆಂಬಲ ಇರುವುದು ಮತ್ತು ಮಗುವಿನ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಪರಿಗಣಿಸಿದೆ. ಆದರೆ, ಇವುಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕೇವಲ ಮಾನವೀಯ ನೆಲೆಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪೋಕ್ಸೊದಂತಹ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.
2023ರಲ್ಲಿ ಅಪಹರಣ ಮತ್ತು ಪೋಕ್ಸೊ ಕಾಯ್ದೆಯಡಿ ತನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ದಾಖಲಾಗಿದ್ದ ಎಫ್ಐಆರ್ ರದ್ದುಪಡಿಸುವಂತೆ ಕೋರಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಅರ್ಜಿಯ ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ಹೈಕೋರ್ಟ್ ನಡೆಸಿತು. ಉಭಯ ಪಕ್ಷಗಳ ನಡುವಿನ ರಾಜಿ ಮತ್ತು ಅವರ ವೈವಾಹಿಕ ಸಂಬಂಧದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಈ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಲಾಗಿತ್ತು.
ಫೆಬ್ರವರಿ 2023ರಲ್ಲಿ ತನ್ನ 15 ವರ್ಷದ ಮಗಳು ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಬಾಲಕಿಯ ತಾಯಿ ದೂರು ನೀಡಿದ್ದರು. ಡಿಸೆಂಬರ್ 2023ರಲ್ಲಿ ಬಾಲಕಿ ಪತ್ತೆಯಾದಾಗ ಆಕೆ ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಮುಂದೆ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದ್ದ ಬಾಲಕಿ, ತಾನು ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಆತನೊಂದಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದು, ತನ್ನ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಂದಲೇ ದೈಹಿಕ ಸಂಪರ್ಕ ಬೆಳೆಸಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಳು.
ತಾವು 2023ರ ಫೆಬ್ರವರಿಯಲ್ಲಿ ವಿವಾಹವಾಗಿದ್ದು, 2024ರ ಜೂನ್ನಲ್ಲಿ ಮಗು ಜನಿಸಿದೆ. ಸದ್ಯ ಕುಟುಂಬವಾಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಜೀವಿಸುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ಅರ್ಜಿದಾರರ ಪರ ವಕೀಲರು ವಾದಿಸಿದರು. ಆದರೆ, ಇದನ್ನು ಸರ್ಕಾರಿ ಅಭಿಯೋಜಕರು (ಪ್ರಾಸಿಕ್ಯೂಟರ್) ತೀವ್ರವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ಶಾಲಾ ದಾಖಲೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಬಾಲಕಿಯ ಜನನ ದಿನಾಂಕ 2008ರ ಮಾರ್ಚ್ 15 ಆಗಿದ್ದು, ಫೆಬ್ರವರಿ 2023ರಲ್ಲಿ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವಾಗ ಆಕೆಗೆ ಕೇವಲ 14 ವರ್ಷ 10 ತಿಂಗಳು ವಯಸ್ಸಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ವಿವಾಹ ಅಥವಾ ರಾಜಿ ಸಂಧಾನದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಈ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಕೈಬಿಡಲಾಗದು ಎಂದು ಅವರು ಆಕ್ಷೇಪ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು.
ವಾದ-ಪ್ರತಿವಾದ ಆಲಿಸಿದ ನ್ಯಾಯಾಲಯ, “ಲಭ್ಯವಿರುವ ದಾಖಲೆಗಳು ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಪ್ರಾಪ್ತೆಯ ನಡುವಿನ ದೈಹಿಕ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅರ್ಜಿದಾರನು ತಾನೇ ಮಗುವಿನ ತಂದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಅಪ್ರಾಪ್ತೆಯ ಮೇಲಿನ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯವು ಗರ್ಭಧಾರಣೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದರೆ ಅದು ಪೋಕ್ಸೊ ಕಾಯ್ದೆಯಡಿ ಗಂಭೀರ ಸ್ವರೂಪದ ಅಪರಾಧವಾಗುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿತು.
ಮಾನವೀಯತೆಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕರಣ ರದ್ದು ಮಾಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಹೈಕೋರ್ಟ್, ಸಂವಿಧಾನದ 142ನೇ ವಿಧಿಯಡಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಅಸಾಧಾರಣ ಅಧಿಕಾರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಹಾರ ಕೋರಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಲು ಅರ್ಜಿದಾರನಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಮುಕ್ತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ವಿಲೇವಾರಿ ಮಾಡಿದೆ.



