ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ಹಸಿರು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ನಮ್ಮ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಅಪರೂಪದ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯ ತಾಣಗಳನ್ನು ಕಲ್ಲಿದ್ದಲಿನ ಕಪ್ಪು ಕರಡಿಗೆ ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಬಹುದೊಡ್ಡ ವಿಪರ್ಯಾಸ ಹಾಗೂ ಅಣಕವೇ ಸರಿ. ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆಯಂತಹ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಇಡೀ ಮಾನವಕುಲ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಸ್ತುತ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಯಾವುದೇ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೆ ನಾಲ್ಕೂವರೆ ಲಕ್ಷ ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿಯುವುದು ಎಂದರೆ ಅದು ಮುಗ್ಧ ಭವಿಷ್ಯದ ಪೀಳಿಗೆಯ ಉಸಿರನ್ನೇ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕಸಿದುಕೊಂಡಂತೆ ಎಂಬುದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ
ಛತ್ತೀಸ್‌ಗಢ ರಾಜ್ಯದ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹರಡಿಕೊಂಡಿರುವ, ‘ಮಧ್ಯ ಭಾರತದ ಶ್ವಾಸಕೋಶ’ ಎಂದೇ ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದಿರುವ ಅಪರೂಪದ ಹಸದೇವ್ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶವು ಇದೀಗ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ವಿನಾಶದ ಅಂಚಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ. ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಹಾಗೂ ತೀವ್ರ ಸಂರಕ್ಷಿತ ಅರಣ್ಯ ವಲಯ (ನೋ-ಗೋ ಏರಿಯಾ) ಎಂದು ಸರ್ಕಾರದಿಂದಲೇ ಈ ಹಿಂದೆ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಈ ದಟ್ಟ ಕಾನನದಲ್ಲಿ, ಇದೀಗ ಕಲ್ಲಿದ್ದಿಲು ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ನಡೆಸಲು ಬರೋಬ್ಬರಿ 1,742 ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಅರಣ್ಯ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಮಂಜೂರು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಭೂಮಿಯ ಹಸ್ತಾಂತರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಶತಮಾನಗಳ ಕಾಲದಿಂದ ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿರುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯದ ಕಗ್ಗೊಲೆಯ ಮುನ್ನುಡಿಯಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ತಜ್ಞರ ಆತಂಕವಾಗಿದೆ.
ಈ ಇಡೀ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಆಘಾತಕಾರಿ ಹಾಗೂ ಕಳವಳಕಾರಿ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಈ ಬೃಹತ್ ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ಯೋಜನೆಗಾಗಿ ಅರಣ್ಯದ ಒಡಲಲ್ಲಿರುವ ಅಂದಾಜು ನಾಲ್ಕೂವರೆ ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿದುರುಳಿಸಲು (ಮರಮೇಧ) ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸಿರುವುದು. ಆಕಾಶದೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿರುವ ದಟ್ಟವಾದ ಮರಗಳ ಹಸಿರು ವೃಕ್ಷಗಳು, ನೂರಾರು ಅಪರೂಪದ ವನ್ಯಜೀವಿಗಳ ನೆಲೆ ಹಾಗೂ ಜೀವ ನದಿಯಾದ ಹಸದೇವ್ ನದಿಯ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಈ ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ಯೋಜನೆಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಪೋಶನ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿದೆ. ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಮರ ಬೆಳೆದು ನೆರಳು ನೀಡಲು ದಶಕಗಳೇ ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಕಲ್ಲಿದ್ದಲಿನ ದಣಿಯದ ದಾಹಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕೂವರೆ ಲಕ್ಷ ಮರಗಳು ಕೇವಲ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕುರುಳಲಿವೆ.
ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯದ ಇಂಧನ ಭದ್ರತೆ ಹಾಗೂ ದಿನೇ ದಿನೇ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯುತ್ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಏಕೈಕ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಒಗ್ಗೂಡಿ ಈ ವಿನಾಶಕಾರಿ ಯೋಜನೆಗೆ ಹಸಿರು ನಿಶಾನೆ ತೋರಿವೆ. ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕುರುಡು ಓಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿ ಮಾತೆಯನ್ನು ಬಲಿಕೊಡುವ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಈ ನಿರ್ಧಾರವು ಪರಿಸರವಾದಿಗಳು, ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸ್ಥಳೀಯ ನಿವಾಸಿಗಳ ತೀವ್ರ ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗಿದೆ. ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಸಿಗುವ ಆರ್ಥಿಕ ಲಾಭಕ್ಕಿಂತ, ಈ ಮಟ್ಟದ ಅರಣ್ಯ ನಾಶದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ದೀರ್ಘಕಾಲಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ಹಾಗೂ ಪಾರಿಸಾರಿಕ ನಷ್ಟ ಅದೆಷ್ಟೋ ಸಾವಿರ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಎಂಬುದನ್ನು ಸರ್ಕಾರಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರೆತಂತಿದೆ.
ಪರಿಸರ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಹಸದೇವ್ ಅರಣ್ಯವು ಕಾಡಾನೆಗಳ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಹಾಗೂ ಸಹಜ ಕಾರಿಡಾರ್ ಆಗಿದ್ದು, ಚಿರತೆ, ಕರಡಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಅಳಿವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಅನೇಕ ವನ್ಯಜೀವಿಗಳ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಆವಾಸಸ್ಥಾನವಾಗಿದೆ. ಒಮ್ಮೆಲೇ 1,742 ಹೆಕ್ಟೇರ್ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯ ನಾಶವಾಗುವುದರಿಂದ ಆನೆಗಳ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವಲಸೆ ಮಾರ್ಗ ತುಂಡಾಗಲಿದ್ದು, ಇದು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಛತ್ತೀಸ್‌ಗಢ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ನೆರೆಯ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲೂ ತೀವ್ರ ಸ್ವರೂಪದ ಮಾನವ-ವನ್ಯಜೀವಿ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಎಡೆಮಾಡಿಕೊಡಲಿದೆ. ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮರಗಳ ಮಾರಣಹೋಮದಿಂದಾಗಿ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶದ ತಾಪಮಾನ ಹೆಚ್ಚಳವಾಗಿ, ಹವಾಮಾನದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಏರುಪೇರಾಗುವ ಭೀಕರ ಅಪಾಯವೂ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆಯೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಇದನ್ನು ಓದಿದ್ದೀರಾ? ಯಾರಿಗೆ ಕೊಕ್, ಯಾರಿಗೆ ಅವಕಾಶ; ನೂತನ ಸಂಪುಟದಲ್ಲಿ ಶುರುವಾಗಲಿದೆಯೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪೀಕಲಾಟ?
ಈ ಅರಣ್ಯ ವಿನಾಶದ ನೇರ ಹಾಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರ ಹೊಡೆತ ಬೀಳುತ್ತಿರುವುದು ತಲೆತಲಾಂತರಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳಾದ ಆದಿವಾಸಿ ಸಮುದಾಯಗಳ ಮೇಲೆ. ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹಸದೇವ್ ಅರಣ್ಯ ಕೇವಲ ಮರಗಳ ಗುಂಪಲ್ಲ, ಅದು ಗೋಂಡ್, ಒರಾವನ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದವರ ಪಾಲಿಗೆ ಪೂಜನೀಯ ದೇವರು, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಏಕೈಕ ಆಧಾರ. ಅರಣ್ಯ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆ-2006 ರ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿಯಮಗಳು ಹಾಗೂ ಸ್ಥಳೀಯ ಗ್ರಾಮ ಸಭೆಗಳ ವಿರೋಧದ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿ, ಕೇವಲ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಕಂಪನಿಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಆದಿವಾಸಿಗಳನ್ನು ತಮ್ಮದೇ ತಾಯಿನೆಲದಿಂದ ನಿರ್ದಯವಾಗಿ ಒಕ್ಕಲೆಬ್ಬಿಸುವ ಹುನ್ನಾರ ಇಲ್ಲಿ ಎದ್ದುಕಾಣುತ್ತಿದೆ.
ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ಹಸಿರು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ನಮ್ಮ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಅಪರೂಪದ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯ ತಾಣಗಳನ್ನು ಕಲ್ಲಿದ್ದಲಿನ ಕಪ್ಪು ಕರಡಿಗೆ ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಬಹುದೊಡ್ಡ ವಿಪರ್ಯಾಸ ಹಾಗೂ ಅಣಕವೇ ಸರಿ. ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆಯಂತಹ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಇಡೀ ಮಾನವಕುಲ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಸ್ತುತ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಯಾವುದೇ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೆ ನಾಲ್ಕೂವರೆ ಲಕ್ಷ ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿಯುವುದು ಎಂದರೆ ಅದು ಮುಗ್ಧ ಭವಿಷ್ಯದ ಪೀಳಿಗೆಯ ಉಸಿರನ್ನೇ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕಸಿದುಕೊಂಡಂತೆ ಎಂಬುದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.
’ಹಸದೇವ್ ಅರಣ್ಯ ಬಚಾವೋ ಸಂಘರ್ಷ ಸಮಿತಿ’ಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಒಂದು ದಶಕಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲದಿಂದ ಆದಿವಾಸಿಗಳು, ಮಹಿಳೆಯರು ಹಾಗೂ ಪರಿಸರವಾದಿಗಳು ಒಗ್ಗೂಡಿ ಹಗಲಿರುಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. “ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಣ ಹೋದರೂ ಸರಿ, ನಮ್ಮ ತಾಯಿಯಂತಹ ಕಾಡನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂಬ ಅವರ ಆರ್ತನಾದದ ಕೂಗು ಆಳುವವರ ಅಧಿಕಾರದ ದರ್ಪದ ಮುಂದೆ ಕೇವಲ ಅರಣ್ಯ ರೋದನವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ. ಜನರ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಹೋರಾಟಗಳನ್ನು ಪೊಲೀಸ್ ಬಲದಿಂದ ಹತ್ತಿಕ್ಕಿ, ಬೃಹತ್ ಯಂತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ರಾತ್ರೋರಾತ್ರಿ ಮರಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸುವ ವಿನಾಶಕಾರಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಸಾಗಿದೆ.
ನೈಜ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಗಗನಚುಂಬಿ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಕಾಡುಗಳ ನಿರ್ಮಾಣ, ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಇಂಧನ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮಾತ್ರ ಖಂಡಿತಾ ಅಲ್ಲ; ಇರುವ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಉಳಿಸುವುದೂ ಕೂಡ ನಿಜವಾದ ಮತ್ತು ಸುಸ್ಥಿರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ. 1,742 ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಹಚ್ಚಹಸಿರಿನ ಅರಣ್ಯ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕೂವರೆ ಲಕ್ಷ ಮರಗಳ ಈ ಅಮಾನವೀಯ ಮಾರಣಹೋಮವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಕೇವಲ ಛತ್ತೀಸ್‌ಗಢ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇಡೀ ಸಮಾಜ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಕಲ್ಲಿದ್ದಲಿನ ಕಪ್ಪು ಮಸಿಯಲ್ಲಿ ಹಸದೇವ್ ಅರಣ್ಯದ ಹಸಿರು ಉಸಿರು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕಮರಿಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಾಂಗ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡು ಈ ವಿನಾಶವನ್ನು ತಡೆಯಬೇಕಿದೆ.
