‘ನಾ ಖಾವೂಂಗಾ, ನಾ ಖಾನೇ ದೂಂಗಾ’ (ನಾನೂ ತಿನ್ನಲ್ಲ, ಬೇರೆಯವರಿಗೂ ತಿನ್ನಲು ಬಿಡಲ್ಲ) ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, IBC ಕಾಯ್ದೆಯು ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಸುಸ್ತಿದಾರರ ಪಾಲಿನ ಅತಿದೊಡ್ಡ ರಕ್ಷಾಕವಚವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದೆ.
ಝೀ ಸಮೂಹದ ಸಂಸ್ಥಾಪಕ ಸುಭಾಷ್ ಚಂದ್ರ ಅವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ದಿವಾಳಿತನ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಎನ್‌ಸಿಎಲ್‌ಟಿ ನೀಡಿರುವ ತೀರ್ಪು, ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳ ಅಸಲಿ ಮುಖವನ್ನು ಬಯಲು ಮಾಡಿದೆ. ₹22,006 ಕೋಟಿ ಮೊತ್ತದ ಸಾಲದ ಕ್ಲೇಮ್‌ಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಕೇವಲ ₹6.5 ಕೋಟಿ ಪಾವತಿಸಿ (ಶೇ 99.97 ‘ಹೇರ್‌ಕಟ್’) ಪಾರಾಗಲು ಉದ್ಯಮಿಯೊಬ್ಬರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿರುವುದು, ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರವು ಕೇವಲ ಬೃಹತ್ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಕುಳಗಳ ಪರವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳ ಆರೋಪಕ್ಕೆ ಬಲವಾದ ಪುರಾವೆ ಒದಗಿಸಿದೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಹಣದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಷರಶಃ ಪಂಗನಾಮ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ‘ಹೇರ್‌ಕಟ್’ (Haircut) ಎಂದರೆ, ಸಾಲದಾತರು (ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳು) ತಮಗೆ ಬರಬೇಕಾದ ಅಸಲು ಮೊತ್ತದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪಾಲನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟು ನಷ್ಟವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಒಬ್ಬ ಉದ್ಯಮಿ ಬ್ಯಾಂಕಿಗೆ ₹100 ಸಾಲ ಕಟ್ಟಬೇಕು ಎಂದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಆತ ದಿವಾಳಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಾಗ, ಆತನಿಂದ ಕೇವಲ ₹5 ಪಡೆದು ಉಳಿದ ₹95 ಸಾಲವನ್ನು ಬ್ಯಾಂಕ್ ಮನ್ನಾ ಮಾಡಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ, ಆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟ ₹95 ನಷ್ಟವೇ ‘ಹೇರ್‌ಕಟ್’. ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಇದೇ ‘ಹೇರ್‌ಕಟ್’ ಎಂಬ ತಾಂತ್ರಿಕ ಪದದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಸಾಲವನ್ನು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಮನ್ನಾ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳ ವಸೂಲಾಗದ ಸಾಲಗಳನ್ನು (NPA) ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಮಾಡುವ ‘ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರ’ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ 2016ರಲ್ಲಿ ದಿವಾಳಿ ಮತ್ತು ಪಾಪರ್ ಸಂಹಿತೆ (IBC) ಕಾನೂನನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಸಾಲವನ್ನು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಮನ್ನಾ ಮಾಡುವ ‘ರಾಜಮಾರ್ಗ’ವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ರೈತ ಅಥವಾ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಒಂದು ಇಎಂಐ ಕಟ್ಟದಿದ್ದರೆ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರ್, ಮನೆ ಜಪ್ತಿಗೆ ಬರುವ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳು, ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ಕೃಪಾಕಟಾಕ್ಷದಲ್ಲಿರುವ ಬೃಹತ್ ಉದ್ಯಮಿಗಳಿಗೆ ಮಣೆ ಹಾಕುತ್ತಿರುವುದು ವಿಪರ್ಯಾಸ.
ಮೂಲತಃ ‘ಐಬಿಸಿ’ (IBC) ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಾಗ, ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ಸಾಲ ಮರುಪಾವತಿಸದ ಸುಸ್ತಿದಾರರಿಂದ ಕಂಪನಿಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡು, ತ್ವರಿತಗತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಲ ವಸೂಲಾತಿ ಮಾಡುವ ‘ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಹೆಜ್ಜೆ’ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಕಾಯ್ದೆಯಡಿ ರಚನೆಯಾಗುವ ‘ಸಾಲದಾತರ ಸಮಿತಿ’ (CoC) ಮತ್ತು ‘ರೆಸಲ್ಯೂಶನ್ ಪ್ರೊಫೆಷನಲ್’ (RP) ನಿರ್ಧಾರಗಳೇ ಅಂತಿಮ ಎಂದು ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಈ ಕಾಯ್ದೆಯ ಲೋಪಗಳನ್ನೇ (loopholes) ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಕುಳಗಳು ಬಚಾವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕಾನೂನಿನ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಯೇ ದಿವಾಳಿತನದ ನಾಟಕವಾಡಿ, ‘ವಾಣಿಜ್ಯ ನಿರ್ಧಾರ’ದ (Commercial Wisdom) ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿ, ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಸಾಲವನ್ನು ಕೇವಲ ಕೆಲವು ಕೋಟಿಗಳಿಗೆ ಇತ್ಯರ್ಥಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಕಾರವೇ ನಡೆಯುವ ಈ ‘ಸಾಲ ಕಡಿತ’ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು, ಈಗ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳ ಪಾಲಿಗೆ ಉರುಳಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ.
ಸುಭಾಷ್ ಚಂದ್ರ ಪ್ರಕರಣ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬೃಹತ್ ‘ರೆಸಲ್ಯೂಶನ್’ (ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳ ಬೃಹತ್ ಮೊತ್ತದ ಸಾಲ ತೀರುವಳಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ / ದಿವಾಳಿತನ ಇತ್ಯರ್ಥ ಯೋಜನೆ) ಪ್ರಕರಣಗಳೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಣದ ಲೂಟಿಯನ್ನೇ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ವಿಡಿಯೋಕಾನ್ ಇಂಡಸ್ಟ್ರೀಸ್‌ನ ₹64,838 ಕೋಟಿ ಕ್ಲೇಮ್‌ಗಳ ಪೈಕಿ ಕೇವಲ ₹2,962 ಕೋಟಿಗೆ (ಶೇ 95.85 ನಷ್ಟ) ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ವೇದಾಂತ ಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲಾಯಿತು. ಅಲೋಕ್ ಇಂಡಸ್ಟ್ರೀಸ್ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ₹30,000 ಕೋಟಿ ಸಾಲದ ಎದುರು ರಿಲಯನ್ಸ್-ಜೆಎಂ ಫೈನಾನ್ಷಿಯಲ್ ಒಕ್ಕೂಟಕ್ಕೆ ಶೇ 83ರಷ್ಟು ರಿಯಾಯಿತಿ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳು ರಕ್ತಸ್ರಾವ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಮೌನ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನಾಗಿದೆ.
ಅನಿಲ್ ಅಂಬಾನಿ ಸಮೂಹದ ರಿಲಯನ್ಸ್ ಇನ್‌ಫ್ರಾಟೆಲ್ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಶೇ 90ರಷ್ಟು ಕಡಿತ, ದಿವಾನ್ ಹೌಸಿಂಗ್ ಫೈನಾನ್ಸ್ (DHFL) ನ ₹91,000 ಕೋಟಿ ಬೃಹತ್ ಸಾಲವಿದ್ದರೂ ಪಿರಮಲ್ ಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ₹37,250 ಕೋಟಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದು, ಹಾಗೂ ಭೂಷಣ್ ಪವರ್ ಅಂಡ್ ಸ್ಟೀಲ್ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಜೆಎಸ್‌ಡಬ್ಲ್ಯೂಗೆ ಶೇ 59ರಷ್ಟು ಕಡಿತ ನೀಡಿದ್ದು ಸರ್ಕಾರದ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಅನುಮಾನವನ್ನು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸಿವೆ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಐಬಿಸಿ ಕಾನೂನು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳ ಹಣವನ್ನು ಆಯ್ದ ಉದ್ಯಮಿಗಳ ಜೇಬಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ತಂತ್ರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.
ಹಿಂದೆ ಬಿಜೆಪಿಯ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ ರಾಜ್ಯಸಭಾ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದ ಸುಭಾಷ್ ಚಂದ್ರ ಅವರ ಆಸ್ತಿ ಕರಗಿದ ಪರಿಯಂತೂ ಅಚ್ಚರಿ ತರಿಸುತ್ತದೆ. 2017ರಲ್ಲಿ ₹45,888 ಕೋಟಿ ನಿವ್ವಳ ಆಸ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದಾಗಿ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ನೀಡಿದ್ದವರು, ಈಗ ದಿಢೀರನೆ ತಮಗೆ ಕೇವಲ ₹31 ಕೋಟಿ ಆಸ್ತಿ ಇದೆ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳ ನಾಯಕರ ಮೇಲೆ ಇಡಿ, ಸಿಬಿಐನಂತಹ ತನಿಖಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಛೂ ಬಿಡುವ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ, ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಇಂತಹ ಬೃಹತ್ ಆರ್ಥಿಕ ಕಣ್ಮರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಜಾಣಕುರುಡು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಿದೆ. ಎಲ್‌ಐಸಿ ಮತ್ತು ಎಚ್‌ಡಿಎಫ್‌ಸಿಯಂತಹ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ವಿರೋಧಿಸಿದರೂ, ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾತ್ರ ಸುಸ್ತಿದಾರ ಉದ್ಯಮಿಯ ಪರವಾಗಿಯೇ ನಿಂತಿತು.
‘ನಾ ಖಾವೂಂಗಾ, ನಾ ಖಾನೇ ದೂಂಗಾ’ (ನಾನೂ ತಿನ್ನಲ್ಲ, ಬೇರೆಯವರಿಗೂ ತಿನ್ನಲು ಬಿಡಲ್ಲ) ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಐಬಿಸಿ ಕಾಯ್ದೆಯು ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಸುಸ್ತಿದಾರರ ಪಾಲಿನ ಅತಿದೊಡ್ಡ ರಕ್ಷಾಕವಚವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದೆ. ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಟೀಕಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಇದು ಕೇವಲ ಸಾಲದ ‘ಹೇರ್‌ಕಟ್’ (ಕೂದಲು ಕತ್ತರಿಸುವುದು) ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬೊಕ್ಕಸಕ್ಕೆ ಮಾಡಿರುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ‘ಮುಂಡನ’. ಉದ್ಯಮಿಗಳಿಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ವಿನಾಯಿತಿ ನೀಡಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ ಹಾಗೂ ಜಿಎಸ್‌ಟಿಯ ಬರೆ ಎಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಸರ್ಕಾರದ ಈ ದ್ವಂದ್ವ ನೀತಿಯು ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೇ ಅಣಕಿಸುವಂತಿದೆ.
