ಬಹುತ್ವವೇ ಭಾರತದ ಜೀವಾಳ. ಸರ್ಕಾರಗಳು, ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನೂ ಇಂತಹ ದ್ವೇಷದ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಚಿವುಟಿ ಹಾಕುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ. ದ್ವೇಷದ ಬದಲು ಪ್ರೀತಿ, ಭೇದಭಾವದ ಬದಲು ಸಹಬಾಳ್ವೆಯಷ್ಟೇ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಮುನ್ನಡೆಯ ಮಂತ್ರವಾಗಬೇಕಿದೆ
ಭಾರತವು ತನ್ನ ‘ವಿವಿಧತೆಯಲ್ಲಿ ಏಕತೆ’ ಮತ್ತು ‘ಸರ್ವಧರ್ಮ ಸಮಭಾವ’ದ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾದ ರಾಷ್ಟ್ರ. ಆದರೆ, ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದೇಶದ ವಿವಿಧೆಡೆ ವರದಿಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಕೆಲವು ಘಟನೆಗಳು ಈ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ನೇರ ಸವಾಲೊಡ್ಡುತ್ತಿವೆ. ರಾಜಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಡೆದ ಕಂಬಳಿ ವಿತರಣೆಯ ತಾರತಮ್ಯದಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಆಹಾರ ನಿರಾಕರಣೆ ಹಾಗೂ ಚಲಿಸುವ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಮಾಯಕರ ಹತ್ಯೆಯವರೆಗೆ—ಈ ಸರಣಿ ಘಟನೆಗಳು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬೇರೂರುತ್ತಿರುವ ಧಾರ್ಮಿಕ ದ್ವೇಷದ ಕರಾಳ ಮುಖವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುತ್ತಿವೆ.
ರಾಜಸ್ಥಾನ: ಹೆಸರೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಕಸಿದುಕೊಂಡ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಕಂಬಳಿ
ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ರಾಜಸ್ಥಾನದ ಟೋಂಕ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕರೇಡಾ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನೆ ತೀವ್ರ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ ಖಂಡನೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿದೆ. ಮಾಜಿ ಸಂಸದ ಹಾಗೂ ಬಿಜೆಪಿ ನಾಯಕ ಸುಖ್‌ಬೀರ್ ಸಿಂಗ್ ಜೌನಾಪುರಿಯಾ ಅವರು ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದ ಉಚಿತ ಕಂಬಳಿ ವಿತರಣಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಈ ತಾರತಮ್ಯ ಎಸಗಲಾಗಿದೆ. ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಸರದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಬಡ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಕಂಬಳಿ ನೀಡುವಾಗ, ಅವರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವರು ಮುಸ್ಲಿಂ ಮಹಿಳೆಯರು ಎಂದು ತಿಳಿದ ತಕ್ಷಣ, ನೀಡಿದ್ದ ಕಂಬಳಿಯನ್ನು ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ವಾಪಸ್ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ.
ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, “ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿಯನ್ನು ಬೈಯುವವರಿಗೆ ಕಂಬಳಿ ಪಡೆಯುವ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲ, ಸರದಿಯಿಂದ ಹೊರನಡೆಯಿರಿ” ಎಂದು ಗದರಿದ ವಿಡಿಯೋ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹರಿದಾಡಿದೆ. ಬಡತನ, ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಚಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕನಿಷ್ಠ ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನೂ ಮರೆತು, ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದವರೇ ಈ ರೀತಿ ನಡೆದುಕೊಂಡಿರುವುದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ದುರಂತ ಎಂದು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಹಾಗೂ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜ ತೀವ್ರ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿವೆ.
ಮುಂಬೈ: ಆಹಾರಕ್ಕೂ ಅಡ್ಡಿಯಾದ ಕೋಮುವಾದಿ ಮನಸ್ಥಿತಿ
ಇದೇ ರೀತಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಅಮಾನವೀಯ ಘಟನೆ ಈ ಹಿಂದೆ ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿ ವರದಿಯಾಗಿತ್ತು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಉಚಿತ ಆಹಾರ (ಪೂರಿ-ಹಲ್ವಾ) ವಿತರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವೇಳೆ, ಬುರ್ಖಾ ತೊಟ್ಟು ಬಂದ ಮುಸ್ಲಿಂ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬರಿಗೆ ಆಹಾರವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. “ಜೈ ಶ್ರೀರಾಮ್” ಎಂದು ಘೋಷಣೆ ಕೂಗಿದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ಘೋಷಣೆ ಕೂಗಲು ಒಪ್ಪದಿದ್ದರೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಎಂದು ಆಕೆಯನ್ನು ನಿಂದಿಸಿ ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿತ್ತು.
ಅನ್ನದಾನವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಾನ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವ, ‘ಅತಿಥಿ ದೇವೋ ಭವ’ ಎಂದು ಸಾರುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ, ಹಸಿವಿನಲ್ಲೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹುಡುಕಿದ್ದು ತಲೆತಗ್ಗಿಸುವಂತಹ ಸಂಗತಿ. ಆಹಾರದಂತಹ ಮೂಲಭೂತ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸುವಾಗಲೂ ಧಾರ್ಮಿಕ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುವ ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿ, ಸಮಾಜದ ತಳಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬುತ್ತಿರುವ ದ್ವೇಷದ ಮನಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ.
ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಆತಂಕಕಾರಿ ರಕ್ತಪಾತ: ರಕ್ಷಕನೇ ಭಕ್ಷಕನಾದಾಗ
ತಾರತಮ್ಯ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷದ ಪರಮಾವಧಿ ಎಂಬಂತೆ ಜುಲೈ 2023ರಲ್ಲಿ ಜೈಪುರ-ಮುಂಬೈ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ರೆಸ್ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಗುಂಡಿನ ದಾಳಿ ಇಡೀ ದೇಶವನ್ನೇ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸಿತ್ತು. ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ರಕ್ಷಣೆಯ ಹೊಣೆ ಹೊತ್ತಿದ್ದ ರೈಲ್ವೆ ರಕ್ಷಣಾ ಪಡೆಯ ಕಾನ್‌ಸ್ಟೇಬಲ್ ಚೇತನ್ ಸಿಂಗ್ ಎಂಬಾತ, ತನ್ನ ಮೇಲಧಿಕಾರಿಯನ್ನು (ಎಎಸ್‌ಐ ಟೀಕಾರಾಮ್ ಮೀನಾ) ಕೊಂದ ಬಳಿಕ, ರೈಲಿನ ವಿವಿಧ ಬೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿ ಕೇವಲ ಮುಸ್ಲಿಂ ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿ ಗುಂಡಿಕ್ಕಿ ಕೊಂದಿದ್ದ.
ಇದನ್ನು ಓದಿದ್ದೀರಾ? ಶೋಯೆಬ್ ಖಾನ್ | ಬಿಹಾರದ ಕುಗ್ರಾಮದಿಂದ ಯುಎಇ ವಿಶ್ವಕಪ್ ತಂಡದವರೆಗೆ ರೋಚಕ ಪಯಣ
ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಆತ ದ್ವೇಷಪೂರಿತ ಭಾಷಣ ಮಾಡಿದ್ದ ವಿಡಿಯೋ ಕೂಡ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿತ್ತು. ಭದ್ರತೆ ನೀಡಬೇಕಾದ ಸಮವಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳೇ ಕೋಮುವಾದಿ ಚಿಂತನೆಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ಅಮಾಯಕರ ಜೀವ ತೆಗೆಯುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ತಲುಪಿರುವುದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬಹುದೊಡ್ಡ ವೈಫಲ್ಯವನ್ನು ಎತ್ತಿತೋರಿಸುತ್ತದೆ. (ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಕರ್ತವ್ಯ ಲೋಪವೆಸಗಿದ ಇಬ್ಬರು ಪೊಲೀಸರನ್ನು ಸೇವೆಯಿಂದ ವಜಾಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ).
ಈ ಮೇಲಿನ ಮೂರೂ ಘಟನೆಗಳು ಭೌಗೋಳಿಕವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳ ಹಿಂದಿರುವ ಮಾನಸಿಕತೆ ಒಂದೇ ಆಗಿದೆ. ಅದುವೇ—’ಅನ್ಯ ಧರ್ಮೀಯರ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ’. ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನದ 15ನೇ ವಿಧಿಯು ಧರ್ಮ, ಜಾತಿ, ಲಿಂಗದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತಾರತಮ್ಯ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ನಿಷೇಧಿಸಿದೆ. ಆದರೆ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಈ ನಿಯಮಗಳು ಗಾಳಿಗೆ ತೂರುತ್ತಿರುವುದು ಆತಂಕಕಾರಿ.
ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ‘ಕಾನೂನು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸಮಸ್ಯೆ’ ಎಂದು ತಳ್ಳಿಹಾಕುವಂತಿಲ್ಲ; ಇದು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ನೈತಿಕತೆಯ ಅವನತಿಯ ಸಂಕೇತ. ಬಹುತ್ವವೇ ಭಾರತದ ಜೀವಾಳ. ಸರ್ಕಾರಗಳು, ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನೂ ಇಂತಹ ದ್ವೇಷದ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಚಿವುಟಿ ಹಾಕುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ. ದ್ವೇಷದ ಬದಲು ಪ್ರೀತಿ, ಭೇದಭಾವದ ಬದಲು ಸಹಬಾಳ್ವೆಯಷ್ಟೇ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಮುನ್ನಡೆಯ ಮಂತ್ರವಾಗಬೇಕಿದೆ.
