ಅಡ್ಡಂಡ ಕಾರ್ಯಪ್ಪನವರ ‘ಗಾಂಧಿ ಹತ್ಯೆಯ ಸತ್ಯ’ ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತು ನಾಟಕವನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಬಲವಾದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಾರಣಗಳಿವೆ. ಮನಶಾಸ್ತ್ರದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೂ ಹಂತಕನ ಸಮರ್ಥನೆಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಅಗತ್ಯ
ರಾಷ್ಟ್ರಪಿತ ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಹತ್ಯೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಅಡ್ಡಂಡ ಕಾರ್ಯಪ್ಪ ಅವರು ರಚಿಸಿರುವ ‘ಗಾಂಧಿ ಹತ್ಯೆಯ ಸತ್ಯ’ (The Truth Behind Gandhi’s Assassination) ಎಂಬ ನಾಟಕ ಮತ್ತು ಪುಸ್ತಕದ ಪ್ರದರ್ಶನ ಹಾಗೂ ಪ್ರಸರಣವನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುವಂತೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಆಗ್ರಹಿಸಿ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಮದ್ಯಪಾನ ಸಂಯಮ ಮಂಡಳಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಶರಣಪ್ಪ ಸಲಾದಪುರ ಅವರು ಕರ್ನಾಟಕ ಗಾಂಧಿ ಸ್ಮಾರಕ ನಿಧಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಡಾ. ವೂಡೇ ಪಿ. ಕೃಷ್ಣ ಅವರಿಗೆ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಿರುವುದು ಮಹತ್ವದ ಬೆಳವಣಿಗೆ. https://eedina.com/karnataka-state/addanda-kariappas-truth-of-gandhi-assassination-play-demand-for-book-ban/2026-11-06/
ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಹತ್ಯೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಘಟನೆಗಳ ಕುರಿತು ತಪ್ಪು ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಮೂಡಿಸುವ ಅಥವಾ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ವಿಕೃತಗೊಳಿಸುವ ಅಂಶಗಳು ಕೃತಿಯಲ್ಲಿವೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಮತ್ತು ತಜ್ಞರ ಸಮಿತಿಯಿಂದ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ದಾಖಲೆಗಳು, ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಕೃತಿಯನ್ನು ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಬೇಕು. ತಪ್ಪು ಮಾಹಿತಿ ಅಥವಾ ಐತಿಹಾಸಿಕ ದಾಖಲೆಗಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಅಂಶಗಳು ಕಂಡುಬಂದರೆ ಸೂಕ್ತ ಕಾನೂನು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದು ಈ ಮನವಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಆಶಯವಾಗಿದೆ.
ಈ ಮನವಿಯ ಹಿಂದಿರುವ ಕಾಳಜಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಅಥವಾ ನಾಟಕದ ಕುರಿತದ್ದಲ್ಲ. ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದ ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಚಾರಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಹಂತಕನೊಬ್ಬನ ಹೇಳಿಕೆಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಮರುನಿರೂಪಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡಬೇಕು ಎಂಬುದೇ ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಈ ಕೃತಿಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ನಿಷೇಧಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಆಗ್ರಹಿಸಲು ಹಲವಾರು ಗಂಭೀರ ಕಾರಣಗಳಿವೆ.
ಹಂತಕ ಗೋಡ್ಸೆಯ ಹೇಳಿಕೆಯೇ ಇತಿಹಾಸವಲ್ಲ
ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರನ್ನು ಹತ್ಯೆಗೈದ ನಾಥೂರಾಮ್ ಗೋಡ್ಸೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ದೀರ್ಘ ಹೇಳಿಕೆ ತನ್ನ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆತ ಮಂಡಿಸಿದ ವಾದವಾಗಿತ್ತು. ಒಬ್ಬ ಅಪರಾಧಿ ತನ್ನ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ತಾನೇ ನೀಡುವ ಸಮರ್ಥನೆಯನ್ನು ಇತಿಹಾಸದ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಸತ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆತನ ಹೇಳಿಕೆ ಆತನ ಮನಸ್ಥಿತಿ, ಉದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡ ವಾದಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನೆರವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದನ್ನೇ ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹತ್ಯೆಗೀಡಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಚಾರಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ಇತಿಹಾಸದ ಅಧ್ಯಯನವಲ್ಲ.
ಗೋಡ್ಸೆ ತನ್ನ ಹತ್ಯೆಯ ಸಮರ್ಥನೆಗೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಾಮರಸ್ಯದ ನಿಲುವು, ದೇಶ ವಿಭಜನೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ನೀಡಿದ ಆದ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ನೀಡಬೇಕಿದ್ದ ಹಣಕಾಸಿನ ಪಾಲನ್ನು ಭಾರತ ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬ ಒಪ್ಪಂದದ ಪಾಲನೆಗೆ ನೀಡಿದ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಕಾರಣಗಳಾಗಿ ಮುಂದಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಆದರೆ ಗೋಡ್ಸೆ ಈ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದ ಎಂಬುದರಿಂದ ಅವು ತಪ್ಪಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ರಾಜಕೀಯ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬೇಕೇ ಹೊರತು ಹತ್ಯೆಯ ಮೂಲಕ ಉತ್ತರಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ.
ಹತ್ಯೆಯ ಹಿಂದಿನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಬಾರದು
ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಹತ್ಯೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನಂತರದ ರಾಜಕೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಘಟನೆಯಲ್ಲ. ಅವರ ಜೀವಕ್ಕೆ ಅಪಾಯ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಅದಕ್ಕೂ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೇ ನಡೆದಿದ್ದವು. 1934ರ ಜೂನ್ 25ರಂದು ಪುಣೆಯಲ್ಲಿ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ವಾಹನದ ಮೇಲೆ ಬಾಂಬ್ ಎಸೆಯಲಾಯಿತು. 1944ರಲ್ಲಿ ಪಂಚಗಣಿ ಮತ್ತು ಸೇವಾಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ಹಲ್ಲೆ ನಡೆಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಡೆದವು. 1946ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರೈಲನ್ನು ಹಳಿ ತಪ್ಪಿಸುವ ಯತ್ನವೂ ನಡೆಯಿತು. ಕೊನೆಗೆ 1948ರ ಜನವರಿ 20ರಂದು ದೆಹಲಿಯ ಬಿರ್ಲಾ ಭವನದಲ್ಲಿ ಅವರ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಸಭೆಯ ವೇಳೆ ಬಾಂಬ್ ಸ್ಫೋಟಿಸಿ ಹತ್ಯೆಗೆ ಯತ್ನಿಸಲಾಯಿತು. ಜನವರಿ 30ರಂದು ಗೋಡ್ಸೆ ಅವರನ್ನು ಗುಂಡಿಕ್ಕಿ ಹತ್ಯೆಗೈದ.
ಈ ಕಾಲಕ್ರಮವು ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ವಿರುದ್ಧದ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಹತ್ಯೆಯ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ವಿಭಜನೆಯ ಸಂದರ್ಭದ ವಿವಾದಗಳಿಗಿಂತ ಬಹಳ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೇ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ 1947–48ರ ಘಟನೆಗಳನ್ನೇ ಹತ್ಯೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಾರಣವೆಂಬಂತೆ ನಿರೂಪಿಸುವುದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಅಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ದಾಖಲೆ ಮತ್ತು ಕಾಲಕ್ರಮದೊಂದಿಗೆ ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ.
ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಚಾರಿತ್ರ್ಯಹರಣಕ್ಕೆ ಗೋಡ್ಸೆಯ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಬಳಸಬಾರದು
ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ರಾಜಕೀಯ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ವಿಮರ್ಶಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಇದೆ. ಅವರ ಚಿಂತನೆಗಳ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಇತಿಹಾಸದ ದಾಖಲೆಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಗೋಡ್ಸೆಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ದೇಶಪ್ರೇಮ, ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ಕಳಂಕಿತಗೊಳಿಸುವುದು ವಿಮರ್ಶೆಯಲ್ಲ.
ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಾಮರಸ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದರು. ಕೋಮುಗಲಭೆಗಳಿಂದ ನಲುಗಿದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಉಪವಾಸ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹ ನಡೆಸಿದರು. ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಿದರು. ಧಾರ್ಮಿಕ ದ್ವೇಷಕ್ಕಿಂತ ಮಾನವೀಯತೆ ಮತ್ತು ಸಹಬಾಳ್ವೆಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿದರು. ಅವರ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಂದರ್ಭದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ, ಹಂತಕ ಗೋಡ್ಸೆಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಮಾತ್ರ ನಿರೂಪಿಸುವುದು ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಬದುಕು ಮತ್ತು ಹೋರಾಟದ ಸಮಗ್ರ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಮರೆಮಾಚುತ್ತದೆ.
ಮನಶಾಸ್ತ್ರದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೂ ಹಂತಕನ ಸಮರ್ಥನೆಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಅಗತ್ಯ
ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮನಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಆಲ್ಬರ್ಟ್ ಬಂಡೂರ ಅವರು Moral Disengagement in the Perpetration of Inhumanities ಎಂಬ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಅನೈತಿಕ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ನೈತಿಕ ಸಮರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಸಮಾಜದ ಹಿತ, ಧರ್ಮರಕ್ಷಣೆ ಅಥವಾ ಉನ್ನತ ಉದ್ದೇಶದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ತನ್ನ ಬಲಿಪಶುವನ್ನೇ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥನಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಿ, ತನ್ನ ಕೃತ್ಯದ ನೈತಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಹುದು.
ಇನ್ನೊಂದು ಅಪಾಯವೆಂದರೆ, ಇಂತಹ ಸಮರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅವುಗಳನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸತ್ಯವೆಂಬಂತೆ ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು. ಅಪರಾಧಿಯು ತನ್ನ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಒಂದು ಗುಂಪು ಅಥವಾ ಸಂಘಟನೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿದಾಗ, ಕೆಲವರು ಅದನ್ನೇ ನಿಜವಾದ ಇತಿಹಾಸವೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ. ಹಂತಕನ ಸಮರ್ಥನೆಗೆ ಇತಿಹಾಸದ ಸ್ಥಾನ ನೀಡುವ ಬದಲು, ಆತನ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದೇ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮತ್ತು ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿಧಾನ.
ಗೋಡ್ಸೆ ವೈಭವೀಕರಣದ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಪರಿಣಾಮ
ಗೋಡ್ಸೆಯನ್ನು ದೇಶಭಕ್ತನಂತೆ ಬಿಂಬಿಸುವುದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಭಿಮಾನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಚಾರವಲ್ಲ. ಅದರ ಮೂಲಕ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಮೃತಿಯಿಂದ ದೂರಮಾಡಿ, ಅವರ ಹತ್ಯೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಬಹುದಾದ ವಾತಾವರಣ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. ಹಂತಕನನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸುವ ಮತ್ತು ಹತ್ಯೆಗೀಡಾದ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಅಪರಾಧಿಯಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸುವ ನಿರೂಪಣೆಗಳು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಕುರಿತ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅರಿವಿನ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು.
ಗಾಂಧೀಜಿ, ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ, ಡಾ. ಬಿ.ಆರ್. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಮತ್ತು ಸರ್ದಾರ್ ವಲ್ಲಭಭಾಯಿ ಪಟೇಲ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕರು ಆಧುನಿಕ, ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆಯ ಭಾರತದ ನಿರ್ಮಾಣದ ಆಶಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನಂತರ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದ ಸಂವಿಧಾನ ರಚನಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕ ಸಮಾನತೆ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಭ್ರಾತೃತ್ವದ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ರೂಪ ದೊರೆಯಿತು. ಇದನ್ನೇ ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಸರ್ವರಿಗೂ ಸಮಬಾಳು, ಸರ್ವರಿಗೂ ಸಮಪಾಲು ಎಂಬ ಆಶಯ.
ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಜನ್ಮದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಮೇಲಿನವರು, ಕೆಳಗಿನವರು ಎಂದು ವಿಂಗಡಿಸುವ ಮನುವಾದಿ ಶ್ರೇಣೀಕರಣಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಸಂವಿಧಾನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಸಮಾನ ಘನತೆ ಮತ್ತು ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಗೋಡ್ಸೆ ವೈಭವೀಕರಣದ ರಾಜಕೀಯದ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಗಾಂಧೀಜಿಯವರನ್ನು ಇತಿಹಾಸದಿಂದ ಅಳಿಸಿ, ಅವರ ಹಂತಕನನ್ನು ನಾಯಕನನ್ನಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವು ಸಂವಿಧಾನದ ಸಮಾನತೆಯ ಆಶಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಚಿಂತನೆಗಳಿಗೆ ಜಾಗ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಅಪಾಯ ಹೊಂದಿದೆ.
ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತು ನಾಟಕವನ್ನು ಏಕೆ ನಿಷೇಧಿಸಬೇಕು?
ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಆಗ್ರಹ ಕೇವಲ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲ. ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತು ನಾಟಕದಲ್ಲಿರುವ ವಿವಾದಾತ್ಮಕ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ದಾಖಲೆಗಳು, ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಆಕರಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಹಂತಕ ಗೋಡ್ಸೆಯ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇತಿಹಾಸದ ಸತ್ಯವೆಂಬಂತೆ ಮಂಡಿಸಲಾಗಿದೆಯೇ? ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಚಾರಿತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವ ಕಪೋಲಕಲ್ಪಿತ ಘಟನೆಗಳು ಅಥವಾ ಆಧಾರರಹಿತ ಆರೋಪಗಳಿವೆಯೇ? ಹತ್ಯೆಯ ಹಿಂದಿನ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಾಲಕ್ರಮವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆಯೇ? ಗೋಡ್ಸೆಯ ಹತ್ಯಾ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥನೆ ಒದಗಿಸುವ ನಿರೂಪಣೆಗಳಿವೆಯೇ? ಈ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ತಜ್ಞರ ಸಮಿತಿ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉತ್ತರ ನೀಡಬೇಕು.
ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರವು ಇತಿಹಾಸಕಾರರು, ಕಾನೂನು ತಜ್ಞರು ಮತ್ತು ಗಾಂಧೀಜಿ ಅಧ್ಯಯನಕಾರರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಮಿತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿ ಕೃತಿಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಪರಿಶೀಲನೆಯಲ್ಲಿ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ನಿಷೇಧಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಆಧಾರಗಳು ದೃಢಪಟ್ಟರೆ, ಪುಸ್ತಕದ ಪ್ರಕಟಣೆ, ಮಾರಾಟ ಮತ್ತು ನಾಟಕದ ಪ್ರದರ್ಶನ ಹಾಗೂ ಪ್ರಸರಣವನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಲು ಸರ್ಕಾರ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈ ಕ್ರಮವು ಯಾವುದೇ ರಾಜಕೀಯ ಒತ್ತಡದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ; ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು.
ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಶರಣಪ್ಪ ಸಲಾದಪುರ ಅವರು ಸಲ್ಲಿಸಿರುವ ಮನವಿಯೂ ಇದೇ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕ ಗಾಂಧಿ ಸ್ಮಾರಕ ನಿಧಿಯು ಈ ಮನವಿಯನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಜೀವನ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟ, ಹತ್ಯೆ ಮತ್ತು ಅವರ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳ ಕುರಿತು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸುವುದೂ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಗಾಂಧೀಜಿಯವರನ್ನು ವಿಮರ್ಶಿಸುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಹಂತಕನ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಇತಿಹಾಸವೆಂದು ಬಿಂಬಿಸಿ, ಮಹಾತ್ಮನ ಚಾರಿತ್ರ್ಯಹರಣ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಮತ್ತು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯೂ ಸಮಾಜಕ್ಕಿದೆ. ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸದ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಯ ಪರಿಶೀಲನೆಯನ್ನು ಕೈಬಿಡಲಾಗದು.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆ ಮುಚ್ಚುವುದು, ಖಾಸಗೀಕರಣ ಎರಡೂ ಅಪಾಯದ ಸೂಚನೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿ, ಉನ್ನತೀಕರಿಸಬೇಕು! ಏಕೆಂದರೆ…
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ ಅಡ್ಡಂಡ ಕಾರ್ಯಪ್ಪನವರ ನಾಟಕದ ವಿವಾದ: ಗೋಡ್ಸೆ ವೈಭವೀಕರಣದ ಹಿಂದೆ ಮನುವಾದಿ ರಾಜಕೀಯದ ನೆರಳು
ಹಂತಕ ಗೋಡ್ಸೆಯ ಹೇಳಿಕೆ ಇತಿಹಾಸವಲ್ಲ. ಹತ್ಯೆಯ ಸಮರ್ಥನೆ ದೇಶಭಕ್ತಿಯಲ್ಲ. ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಚಾರಿತ್ರ್ಯಹರಣ ಇತಿಹಾಸದ ಅಧ್ಯಯನವಲ್ಲ. ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವುದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ; ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಇತಿಹಾಸ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಸಂವಿಧಾನದ ಸಮಾನತೆಯ ಆಶಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ.
ಹಂತಕನ ಸಮರ್ಥನೆಯನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸುವ ಬದಲು, ಹತ್ಯೆಯ ಸತ್ಯವನ್ನು ದಾಖಲೆಗಳ ಮೂಲಕ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ತಲುಪಿಸೋಣ. ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಸತ್ಯ, ಅಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಸೌಹಾರ್ದತೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸೋಣ.
ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಶೆಟ್ಟಿ
ಬರಹಗಾರ, ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರಕಾರ
