ಧರ್ಮಸ್ಥಳ ಅಸಹಜ ಸಾವು ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿರುವ ಸಾವುಗಳು ಮತ್ತು ಪಂಚಾಯಿತಿಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿರುವ ಸಾವುಗಳ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ ಎಂದು ತನಿಖಾ ವರದಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಹೇಗೆ ಬಂದಿದೆ? ನಿಜಾಂಶವೇನು? ಎಂಬುದನ್ನು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಲು ಎಸ್ಐಟಿ ತಂಡಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಪೂರಕ ಬಲ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಈ ಸಂಬಂಧ ಮಹಿಳಾ ಆಯೋಗವು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಪತ್ರ ಬರೆದಿದೆ ಎಂದು ಮಹಿಳಾ ಆಯೋಗದ ಅಧ್ಯಕ್ಷೆ ನಾಗಲಕ್ಷ್ಮಿ ಚೌಧರಿ ಹೇಳಿದರು.
ಕರ್ನಾಟಕದ ‘ನಾವೆದ್ದು ನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ’ ಸಂಘಟನೆಯು ಆರಂಭಿಸಿರುವ ‘ಕೊಂದವರು ಯಾರು? Who Killed Women in Dharmasthala?’ ಎಂಬ ರಾಜ್ಯವ್ಯಾಪಿ ಅಭಿಯಾನದ ಭಾಗವಾಗಿ, ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2ರಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಶಿವಾಜಿನಗರದ ಕಾಮರಾಜ್ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿರುವ ‘ಸಭಾ’ ಸಭಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿಚಾರ ಸಂಕಿರಣ ನಡೆದಿದೆ.
ಈ ವಿಚಾರ ಸಂಕಿರಣದ ಮೂರನೇ ಗೋಷ್ಠಿ ‘ಪ್ರತಿರೋಧ ಬೆಳೆಸುವುದು: ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಗೆ ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಟ’ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮಂಡಿಸಿದ ನಾಗಲಕ್ಷ್ಮಿ ಚೌಧರಿ ಅವರು, “ಪ್ರತಿ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಮಾತನಾಡಿದರೂ ನಿಮಗೆ ನೊಂದ, ಸತ್ಯವಾದಂತಹ ಕಥೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟೊಂದು ನೋವು ಈ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿದೆ. ಹಲವು ಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಾಗುವುದೇ ತಡವಾಗುತ್ತಿದೆ. ತಲೆ ಒಡೆದ ಪ್ರಕರಣವೊಂದರಲ್ಲಿ ಏಳು ದಿನವಾದರೂ ದೂರು ದಾಖಲಿಸಿಲ್ಲ. ಈ ತಾಯಿ ನನ್ನ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ಪೊಲೀಸಿನವರು ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಿಸಿದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ನಮ್ಮ ಕಾಲಿನ ಮುಳ್ಳನ್ನು ನಾವೇ ತೆಗೆಯಬೇಕು, ಪಿತೃಪ್ರಧಾನತೆಯ ಭೀತಿ ಮೀರಿ, ಲಕ್ಷ್ಮಣ ರೇಖೆ ದಾಟಿ: ಆರ್ ಸುನಂದಮ್ಮ
ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ, “ಮಹಿಳಾ ಹೋರಾಟಗಾರರಾದ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಹೋರಾಟ, ಅಳಿಸಲಾಗದ ಆ ಧನಿ ಇನ್ನು ಎಷ್ಟೋ ಜನರಿಗೆ ಹೋರಾಟ ಮಾಡಲು ನೈತಿಕ ಹಕ್ಕನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಅದನ್ನು ನಾವೆಂದೂ ಮರೆಯಬಾರದು. ನಾವು ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಬಾರದು. ನಾನು ಮಹಿಳಾ ಆಯೋಗದ ಅಧ್ಯಕ್ಷೆಯಾದರೂ ಇಲ್ಲಿರುವ ಮಹಿಳಾ ಹೋರಾಟಗಾರರಷ್ಟು ಅನುಭವ ನನಗಿಲ್ಲ. ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ಸೋಲೊಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಹೋರಾಟ ಕಡೆಯವರೆಗೂ ಇರಬೇಕು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
“ಪ್ರಜ್ವಲ್ ರೇವಣ್ಣ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲೂ ವೀಡಿಯೋಗಳಿದ್ದವು ಆದರೆ ಯಾರೂ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅಂದು ಮಹಿಳಾ ಆಯೋಗವೇ ಮೊದಲು ಪತ್ರ ಬರೆದಿದ್ದು. ಪ್ರಜ್ವಲ್ ದೇಶದಿಂದ ಹೊರಹೋಗುವ ಮುನ್ನವೇ ಬಂಧಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಕೊಂಚ ತಡವಾದರೂ ಬಂಧನದ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಯಿತು” ಎಂದು ನೆನೆಪಿಸಿಕೊಂಡರು.
“ಇಂದು ಗಾಂಧಿ ಜಯಂತಿ. ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀವು ಅಳೆಯಬೇಕೆಂದರೆ ನೀವು ನೈತಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಳೆಯಬೇಕು. ಪುರುಷರಿಗಿಂತ ಮೇಲಲ್ಲ, ಅಳೆಯಲೇ ಆಗದ ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ನೈತಿಕ ಶಕ್ತಿ ಮಹಿಳೆಯರದ್ದು ಎಂಬುದು ಗಾಂಧೀಜಿ ಅವರ ಮಾತು” ಎಂದರು.
“ಇಂದು ಮಹಿಳಾ ಸಚಿವರೇ ಇಲ್ಲದೆ ರಾಜ್ಯದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ವಿಧಾನಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಾಪ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಮತ ಹಾಕಲು ನಾವು ಬೇಕು. ಆದರೆ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಬೇಡ. ಅದಕ್ಕೆ ಗಾಂಧೀಜಿ ಅವರು ನೈತಿಕತೆಯ ಬಲದ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಹೆಣ್ಣುಮಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಟಿಕೆಟ್ ಕೊಡುವಾಗಲೂ ದುಡ್ಡು ಎಷ್ಟಿದೆ, ಜನ ಎಷ್ಟು ಇಟ್ಟಿದ್ದೀಯಾ- ಅಂದರೆ ತೋಳುಬಲ, ಹಣಬಲ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ನೈತಿಕ ಬಲ ಯಾರಿಗೂ ಬೇಡ. ನೈತಿಕತೆ ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ನೈತಿಕತೆ ಎಂದರೆ ಸತ್ಯ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ಹೋರಾಟ, ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯ, ಮನೋಬಲ- ಇವೆಲ್ಲವೂ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ” ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.
“ಇಂದು ಜೆನ್-ಝೀ ಮಕ್ಕಳು ಸಕ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು, ಅವರಿಂದ ನಮಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆ ಮಕ್ಕಳು ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ನಾವು ಶಕ್ತಿ ತುಂಬೋಣ, ಅವರ ಜತೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯೋಣ, ಹೋರಾಟ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಇರಲಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಧರ್ಮಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕೊಂದವರು ಯಾರು ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ‘ಕರ್ನಾಟಕದ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಅಸಹಜ ಸಾವುಗಳು ನಡೆದರೂ ಅದರ ತನಿಖೆ ನಡೆದು ಒಂದೇ ಕೊಲೆ ಇಲ್ಲವೆ ಅದು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಧರ್ಮಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಯಾಕೆ ಇವೆಲ್ಲ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರಕರಣವಾಗಿ ಮುಗಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ? ಇದು ಪತ್ತೆಯಾಗದ ಪ್ರಕರಣಗಳೋ ಅಥವಾ ಪತ್ತೆ ಮಾಡದ ಪ್ರಕರಣಗಳೋ?’ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ಓದಿದರು.
“ಇದಕ್ಕೂ ನಾವು ಎಸ್ಐಟಿ ರಚನೆಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆದೆವು. ಎಸ್ಐಟಿ ರಚನೆಯಾಯಿತು, ಎಸ್ಐಟಿ ವರದಿ ಪಡೆಯಲು ಸಮನ್ ಮಾಡಬೇಕಾಯಿತು. ಆ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿರುವ ಸಾವುಗಳು ಮತ್ತು ಪಂಚಾಯಿತಿಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿರುವ ಸಾವುಗಳ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ ಎಂದು ತನಿಖಾ ವರದಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಯಾಕೆ ಆಗಿದೆ? ಅಷ್ಟೊಂದು ಜನರು ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರು? ಬಂಗ್ಲೆಗುಡ್ಡೆ ಸ್ಮಶಾನವೇನಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೊಂದು ಅಸ್ಥಿಪಂಜರಗಳು ಹೇಗೆ ಸಿಕ್ಕವು? ವರದಿಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರುವಾಗ ಇದರ ನಿಜಾಂಶ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಎಸ್ಐಟಿ ತಂಡಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರ ಪೂರಕವಾದ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬಬೇಕು ಎಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು. ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಿಳೆಯರ ಹೋರಾಟದೊಂದಿಗೆ ಆಯೋಗ ಸದಾ ಇರುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಭರವಸೆ ನೀಡಿದರು.
ಈ ಗೋಷ್ಠಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ ‘ದಿ ನ್ಯೂಸ್ ಮಿನಿಟ್’ (ಟಿಎನ್ಎಂ) ಸಂಪಾದಕರು ಧನ್ಯಾ ರಾಜೇಂದ್ರನ್, “ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ನಾವು ಪ್ರತಿ ದಿನ ಹೊಸ ಹೊಸ ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ವರದಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ನೋಡುವವರು. ಆದರೆ ಓರ್ವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಡುವಿನ ಪ್ರಕರಣವಾದಾಗ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಾದ ನಾವೂ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ಸಿಸ್ಟರ್ ರನಿತ್ ಎಂ.ಜೆ. ಅವರ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮಸ್ಥಳ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ಶ್ರಮವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಾಕಿ ವರದಿ ಮಾಡಿದೆವು. ಈ ಎರಡು ಪ್ರಕರಣಗಳ ವರದಿ ಮಾಡುವಾಗ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಎಂಬುದು ಏನೆಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಆಳವಾದ ಚಿಂತನೆ ನಡೆಸಿ ವರದಿ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ” ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.

“ನಾವು ಸೌಜನ್ಯ ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ‘ಈದಿನ’ ಮಾಧ್ಯಮದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದೆವು. ಈ ವೇಳೆ ನಮ್ಮ ವೀಡಿಯೋ, ಲೇಖನ, ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ಬ್ಲಾಕ್ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ನಾವು ಇದರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದೆವು, ಕೋರ್ಟ್ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿದೆವು. ನಮಗೆ ಇದು ನೂರಾರು ಶವ ಹೂತಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸುದ್ದಿಯಷ್ಟೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಧರ್ಮಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ದೌರ್ಜನ್ಯ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಜನರು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಆಲೋಚನೆ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಸುದ್ದಿಯಾಗಿತ್ತು. ಇಂದು ನಾವು ಈ ಪ್ರಕರಣ ಎಲ್ಲ ವರದಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತನೆ ನಡೆಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತನೆ ನಡೆಸಲು ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದುದ್ದು. ಧರ್ಮಸ್ಥಳದ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಸುಳ್ಳು ಎನ್ನುವವರಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ನಾವು ಇಂದಿಗೂ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತೇವೆ, ಮುಂದೆಯೂ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇವೆ” ಎಂದರು.
“ಸಿಸ್ಟರ್ ರನಿತ್ ಎಂ.ಜೆ. ಅವರ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಒಂದು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮರೆಯಿತು. ಆದರೆ ಅವರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೋರಾಟ ಮುಂದುವರೆಸಿದರು. ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಎಂಬುದು ಆರೋಪಿ ಖುಲಾಸೆಯಾಗುವುದರ ಮೂಲಕ ಅಥವಾ ದೋಷಿ ಎಂದು ಸಾಬೀತಾಗುವುದರ ಮೂಲಕ ಕೊನೆಯಾಗಲ್ಲ. ಹೊಣೆಗಾರಿಗೆ ಎಂಬುದು ನಿರಂತರ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ನೀವು ಯಾಕೆ ಇನ್ನೂ ಹೋರಾಟ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ಜನರು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಬದಲಾವಣೆ ಇಂದು ನಾಳೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಲ್ಲ. ನನ್ನ, ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲೂ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ನಾವು ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು” ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಿಸಿದರು.
ಕೇರಳದ ವಿಮೆನ್ ಇನ್ ಸಿನೆಮಾ ಕಲೆಕ್ಟಿವ್ನ ಡಾ. ಆಶಾ ಅಚಿ ಜೋಸೆಫ್ ಅವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, “ಇಂದಿನ ಪಿತೃಪ್ರಧಾನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ದೂರು ನೀಡಿದರೂ ಅದು ಜಯ. ನಾವು ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಸೋಲು ಕಂಡೆವು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗದು. ಯಾಕೆಂದರೆ ದೂರು ನೀಡುವ ಮೂಲಕವೇ ನಾವು ಜಯ ಗಳಿಸಿದ್ದೇವೆ. ವಿಮೆನ್ ಇನ್ ಸಿನೆಮಾ ಕೂಡಾ ಇದನ್ನೇ ಮಾಡಿದೆ” ಎಂದರು.
“ನಮ್ಮ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಭಾವನಾ ಅವರ ಪ್ರಕರಣ ನಿಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರಬಹುದು. ಅವರು ದೌರ್ಜನ್ಯ ನಡೆದ ಅದೇ ದಿನ ನಿರ್ಭೀತಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದರು. ಹಲವಾರು ಮಂದಿಗೆ ಆ ನೋವಿನಿಂದ ಹೊರಬರಲು, ಜನರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯಲು ಹಲವಾರು ದಿನಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಭಾವನಾ ಅದೇ ದಿನ ಹೊರಬಂದು ಮಾತನಾಡಿದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಅವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಬೆಂಬಲ. 2017ರ ಫೆಬ್ರವರಿಯಲ್ಲಿ ಭಾವನಾ ದೂರು ದಾಖಲಿಸಿದರು. ಸರ್ಕಾರ ಈ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಾಯಿತು. ಇದಾದ ಬಳಿಕವೇ ಸಿನಿಮಾ ರಂಗದ ಮಹಿಳೆಯರಾದ ನಾವು ಯಾಕೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಚಿಂತನೆ ನಡೆಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆವು” ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.

“ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಶೌಚಾಲಯ, ಇತರೆ ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯಗಳು ಬೇಕೆಂಬ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದಿಟ್ಟೆವು. ಅದಾದ ಬಳಿಕ ನಾವು ಸಿನಿಮಾ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಸ್ಥಿತಿಗತಿ ಬಗ್ಗೆ ವರದಿ ಬೇಕೆಂದು ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಕೇಳಿದೆವು. ಅದೇ ವರದಿ ಹೇಮಾ ಸಮಿತಿ ವರದಿ. ಆ ವರದಿ ಪ್ರಕಾರ ಸಿನಿಮಾ ರಂಗದಲ್ಲಿ 60ಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯ ನಡೆದಿದೆ. ಇಡೀ ದೇಶದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಸರ್ಕಾರ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ವೆಚ್ಚ ಮಾಡಿ ಹೊರತಂದ ವರದಿಯದು. ಆದರೆ ಇಂದಿಗೂ ಆ ವರದಿಯ ಒಂದು ಭಾಗ ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದು ಇಂದಿಗೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ” ಎಂದರು.
“ನನಗೂ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಆಗಿದೆ. ಇದರ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ. ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಎಫ್ಐಆರ್ ದಾಖಲು ತಡವಾಗಿದೆ. ಚುನಾವಣೆ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಎಫ್ಐಆರ್ ದಾಖಲಾಗಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ” ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.
ಇನ್ನು ವಕೀಲೆ ಪೂರ್ಣಾ ರವಿಶಂಕರ್ ಮಾತನಾಡಿ, “ನಾವು ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಎಲ್ಲಿ ದೂರು ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬ ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದು ತಿಳಿದುಬಂತು. ಆದರೆ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಮಹಿಳೆಯರು ಪ್ರತಿದಿನ ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅದರ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಸ್ಥೆ ಇಂತಹ ದೌರ್ಜನ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡಿರುವಾಗ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ” ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.

“ನಾನು ಬೆಂಗಳೂರು ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಲಿಂಗ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಬಗ್ಗೆ ತರಬೇತಿ ನೀಡುತ್ತೇನೆ. ಒಂದು ಸಲ ಒಬ್ಬ ಪೊಲೀಸರು ಒಂದು ಎಸಿಗೂ ಮಹಿಳೆಗೂ ಏನು ಸಂಬಂಧ ಎಂದು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ನನಗೆ ಏನಿದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಅನಿಸಿತು. ನೀವೇ ಹೇಳಿ ಸರ್ ಅಂದೆ. ಆಗ ಆ ಪೊಲೀಸ್ ಮನೆಗೆ ನಾವು ಎಸಿ ತಂದರೆ ಎಸಿ ನಮ್ಮ ಮಾತು ಕೇಳಬೇಕಾ ಅಥವಾ ನಾವು ಎಸಿ ಮಾತು ಕೇಳಬೇಕಾ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದರು. ನಾವು ಸದ್ಯ ಈ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನಹರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸಮಾಜವು ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಉಪಕರಣದಂತೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಮನೆಗೆ ತಂದರೆ ಆಕೆ ನಾವು ಹೇಳಿದಂತೆ ಕೇಳಬೇಕು ಎಂಬ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಿದೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
“ತರಬೇತಿ ವೇಳೆ ಬರೀ ಲಿಂಗ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಲಾಗದು. ಧರ್ಮ, ಜಾತಿ, ಮೊದಲಾದ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಮಾತನಾಡಿದೆವು. ಮೀಸಲಾತಿಯಿಂದ ಪೊಲೀಸ್ ಹುದ್ದೆ ಪಡೆದವರೇ ಮೀಸಲಾತಿ ವಿರುದ್ಧ ಮಾತನಾಡುವ ವಿಪಯಾರ್ಸವೂ ಇದೆ. ಇಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸದೆ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಪೊಲೀಸರ ನಡುವೆ ಇಸ್ಲಾಮೊಫೋಬಿಯಾವಿದೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾವು ಪ್ರಶ್ನಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಈ ಮಹಿಳಾ ಚಳವಳಿ ಹಲವು ದಶಕಗಳಿಂದ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಲಿದೆ. ನಾವು ಈ ಚಳವಳಿ ಮುಂದುವರೆಸಬೇಕು. ನಾವು ಈ ಮೂಲ ವಿಚಾರಗಳ ಮಾತನಾಡಿದ್ದರೆ ಉಳಿದೆಲ್ಲವೂ ಅತಿರೇಕದ ಕಲ್ಪನೆಯಂತೆ (fantasy) ಕಾಣುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಿಸಿದರು.
“ಲೈಂಗಿಕ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ಯಾವಾಗಲೂ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಲೈಂಗಿಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರು ಬೇರೆ ಏನಾದರೂ ಉತ್ತಮ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಹುದು ಬಿಟ್ಟು ಇದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಮನೆಗೆಲಸ ಮಾಡುವವರು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಪೂರ್ವಗ್ರಹ ಪೊಲೀಸರಲ್ಲಿದೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರ. ಇಲ್ಲೇ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾವು ಮುಂದೆ ಸಾಗುವುದು ಹೇಗೆ? ಕೋರ್ಟ್ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರುವುದು ಹೇಗೆ” ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.
“ಕೋರ್ಟ್ನಲ್ಲೇ ಹಲವು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ. ವಿಚ್ಛೇದನ ಪ್ರಕರಣವೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಹೆಂಡಿತ ಇಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದಾಳೆ ನೀವು ವಿಚ್ಛೇದನ ಕೇಳುವುದು ಯಾಕೆ ಎಂದು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿಯೇ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಕೇಳಿದ್ದರು. ನಮ್ಮ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಯಾವ ರೀತಿ ಕೂದಲು ಬಾಚಿಕೊಂಡು ಕೋರ್ಟ್ಗೆ ಬರಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದೆ. ಹೈಕೋರ್ಟ್ನ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರನ್ನೇ ಸ್ಟಾಕಿಂಗ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ನೀವು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಪ್ಪು ಬಟ್ಟೆ ಹೊದ್ದಿದ್ದರೂ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ದೌರ್ಜನ್ಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲಾಗದು. ಹಾಗಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ” ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.



