“ದೇಶವನ್ನು ಮಾರಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂಬ ಮೋದಿಯವರ ಘೋಷಣೆಯು ಈ ಶತಮಾನದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಭರವಸೆಯ ವಂಚನೆ. ಕೇವಲ 5 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಯಿಂದ ಬೆಳೆದು 2.75 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿಯ ಸ್ವಂತ ಮೌಲ್ಯವಿರುವ ಭವ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಶೇ. 6.5ರಷ್ಟು ಪಾಲನ್ನು ಮಾರಿ 31 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ಜೇಬಿಗಿಳಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ‘ಭಾರತ್ ಬೇಚೋ’ ಕೇವಲ ವಿಪಕ್ಷಗಳ ಆರೋಪವಲ್ಲ, ಅದು ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ದೇಶ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಆರ್ಥಿಕ ವಿನಾಶದ ಕಟು ವಾಸ್ತವ
2014ರ ಮಹಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಪ್ರಚಾರದ ಕಾವು ತಾರಕಕ್ಕೇರಿದ್ದಾಗ, “ಈ ಪವಿತ್ರ ಭಾರತದ ಮಣ್ಣಿನ ಆಣೆಯಿಟ್ಟು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನಾನು ಈ ದೇಶವನ್ನು ಮಾರಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂದು ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರು ಭಾವುಕರಾಗಿ ನುಡಿದಿದ್ದ ಮಾತುಗಳು ದೇಶದ ಜನತೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಭರವಸೆ ಮೂಡಿಸಿದ್ದವು. ಆದರೆ, ಅಧಿಕಾರದ ಗದ್ದುಗೆಗೇರಿ ದಶಕ ಕಳೆಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ಮಾತುಗಳು ಅಪ್ಪಟ ಸುಳ್ಳು ಮತ್ತು ಜನವಂಚನೆಯ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ. ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರವು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದ ಬೃಹತ್ ಆಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಹರಾಜು ಹಾಕುವ ಏಕೈಕ ಅಜೆಂಡಾವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ತರುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ನೀತಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಕರೆಯುವಂತೆ ‘ಭಾರತ್ ಬೇಚೋ’ (ಭಾರತ ಮಾರಾಟ) ಎಂಬ ಬೃಹತ್ ವಿನಾಶಕಾರಿ ಅಭಿಯಾನವಾಗಿದೆ.
ಸರ್ಕಾರದ ಬೊಕ್ಕಸ ತುಂಬಿಸುವ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಸುಧಾರಣೆಯ ಸುಳ್ಳು ನೆಪದಲ್ಲಿ, ದಶಕಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿಬೆಳೆಸಿದ ಲಾಭದಾಯಕ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಉದ್ದಿಮೆಗಳನ್ನು ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಕುಳಗಳ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹಾಕುವ ಕಾರ್ಯ ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೆ ಸಾಗಿದೆ. ದೇಶದ ಆಯಕಟ್ಟಿನ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಗಳು, ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಬಂದರುಗಳು, ಟೆಲಿಕಾಂ, ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಗಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಜೀವನಾಡಿಯಾದ ರೈಲ್ವೆಯಂತಹ ಬೃಹತ್ ಜಾಲಗಳನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಖಾಸಗಿ ಒಡೆಯರ ಕೈಗೊಪ್ಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಒಂದು ಕಡೆ ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧರನ್ನಾಗಿಸುವ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ಬಿಗಿಯುತ್ತಲೇ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ದೇಶದ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿರುವ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಗಾಸಿಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ದ್ವಿಮುಖ ನೀತಿಯು ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಮಾರಕವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ.
ಈ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಸ್ತಿಗಳ ಮಾರಾಟದ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ ಇದೀಗ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಭಾರತೀಯರ ಜೀವನಾಡಿಯಾದ ‘ಭಾರತೀಯ ಜೀವ ವಿಮಾ ನಿಗಮ’ವನ್ನು (ಎಲ್.ಐ.ಸಿ) ಕೂಡ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾರಲು ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ಹೊರಟಿದೆ. ಭಾರತದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಎಲ್.ಐ.ಸಿ ಎಂದರೆ ಅದೊಂದು ಕೇವಲ ವಿಮಾ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲ, ಅದು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಬಡ ವರ್ಗದ ಕುಟುಂಬದ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆಯ ಅಡಿಪಾಯ. ಇಂತಹ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಹಾಗೂ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಜನರ ಜೀವಮಾನದ ಉಳಿತಾಯವಿರುವ ಬೃಹತ್ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನೂ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಜೂಜಾಟಕ್ಕೆ ದೂಡಲು ಹೊರಟಿರುವುದು ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ಆರ್ಥಿಕ ದಿವಾಳಿತನವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ದೇಶದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆ ನೀಡುವ ಸದುದ್ದೇಶದಿಂದ 1956ರಲ್ಲಿ ಅಂದಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರು ದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದ ನೂರಾರು ಖಾಸಗಿ ವಿಮಾ ಕಂಪನಿಗಳನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಕರಣಗೊಳಿಸಿ ಎಲ್.ಐ.ಸಿ.ಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದರು. ಕೇವಲ 5 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಅಲ್ಪ ಬಂಡವಾಳದೊಂದಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಈ ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯಮವು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಕಷ್ಟಕಾಲದ ಆಸರೆಯಾಗಿ ಹೆಮ್ಮರವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಆದರೆ, ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ದೂಷಿಸುವ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನ ನಾಯಕರು ಕಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ಕೆಡವುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನೇ ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ, ನೆಹರೂ ಅವರ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಈ ಬೃಹತ್ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಯಾವುದೇ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಇದ್ದಂತಿಲ್ಲ.
ಎಲ್.ಐ.ಸಿ.ಯ ಮೌಲ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಹಣದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಇದರ ಬೃಹತ್ ಸ್ವರೂಪ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. 1956ರಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 5 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳಿಂದ ಶುರುವಾದ ಈ ಸಂಸ್ಥೆ, ಇಂದು ತನ್ನ ಲಾಭದಿಂದಲೇ ಬರೋಬ್ಬರಿ 2.75 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳಷ್ಟು ‘ಸ್ವಂತ ಆಸ್ತಿ’ (Net Worth) ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ಕೋಟ್ಯಂತರ ಭಾರತೀಯರು ತಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಟ್ಟಿರುವ 40 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳಿಗೂ ಅಧಿಕ ಬೃಹತ್ ಮೊತ್ತದ ಹಣವನ್ನು (ಒಟ್ಟು ನಿರ್ವಹಣಾ ಆಸ್ತಿ) ಎಲ್.ಐ.ಸಿ. ಅತ್ಯಂತ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಂತಹ ಬೃಹತ್ ಮೌಲ್ಯದ ಲಾಭದಾಯಕ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಖಾಸಗಿಯವರಿಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿರುವುದು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಪರ್ಯಾಸ.
ಸದ್ಯ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರವು ಎಲ್.ಐ.ಸಿ.ಯ ಶೇ. 6.5ರಷ್ಟು ಪಾಲನ್ನು (ಷೇರುಗಳನ್ನು) ಮಾತ್ರ ಮಾರಿ, 31 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿದೆ. ಕೇವಲ ಶೇ. 6.5ರಷ್ಟು ಪಾಲಿಗೆ ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತ ಸಿಗುವುದಾದರೆ, ಇಡೀ ಸಂಸ್ಥೆಯ ನೈಜ ಬೆಲೆ ಎಷ್ಟು ಎಂದು ನೀವೇ ಊಹಿಸಿ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಆತಂಕ ಶುರುವಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲಿ; ಈ ಶೇ. 6.5ರಷ್ಟು ಪಾಲು ಮಾರಾಟ ಕೇವಲ ಒಂದು ಆರಂಭವಷ್ಟೇ. ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಇಡೀ ಎಲ್.ಐ.ಸಿ.ಯನ್ನೇ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಕುಳಗಳಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾರಲು ಸರ್ಕಾರ ಈಗಲೇ ದಾರಿ ಸಿದ್ಧಮಾಡಿಕೊಂಡಿದೆ.
“ಜೀವನದ ಜೊತೆಯೂ, ಜೀವನದ ನಂತರವೂ” ಎಂದು ನಂಬಿದ್ದ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಪಾಲಿಸಿದಾರರ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ಈ ಮೂಲಕ ಅಕ್ಷರಶಃ ದ್ರೋಹ ಬಗೆದಿದೆ. ಈ ಶೇ. 6.5ರಷ್ಟು ಷೇರು ಮಾರಾಟದ ಮೂಲಕ ಷೇರುಪೇಟೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ನಂತರ, ಸಂಸ್ಥೆಯ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಆದ್ಯತೆಯು ಪಾಲಿಸಿದಾರರ ಹಿತರಕ್ಷಣೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಷೇರುದಾರರ ಲಾಭದ ಕಡೆಗೆ ವಾಲುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಬೋನಸ್ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ರಕ್ಷಣೆಯು ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಕುಳಗಳ ಪಾಲಾಗುವ ಗಂಭೀರ ಅಪಾಯವನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿಯೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ.
“ಸರ್ಕಾರವು ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುವ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ತನ್ನ ಖಾಸಗೀಕರಣದ ಅಜೆಂಡಾವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಇದು ಗಗನಕ್ಕೇರುತ್ತಿರುವ ವಿತ್ತೀಯ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕುವ ಯತ್ನವಾಗಿದೆ. ನಿರುದ್ಯೋಗ ನಿವಾರಣೆ, ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಹಣದುಬ್ಬರ ನಿಯಂತ್ರಣದಂತಹ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಫಲವಾಗಿರುವ ಈ ಆಡಳಿತವು, ಈಗ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಪತ್ತಿನ ಒಂದೊಂದೇ ಭಾಗವನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿ ದಿನದೂಡುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ದೇಶದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಹಸ್ತಾಂತರಿಸುವ ಅಧಿಕೃತ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಲೂಟಿಯಾಗಿದೆ.
“ದೇಶವನ್ನು ಮಾರಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂಬ ಮೋದಿಯವರ ಘೋಷಣೆಯು ಈ ಶತಮಾನದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಭರವಸೆಯ ವಂಚನೆ. ಕೇವಲ 5 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಯಿಂದ ಬೆಳೆದು 2.75 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿಯ ಸ್ವಂತ ಮೌಲ್ಯವಿರುವ ಭವ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಶೇ. 6.5ರಷ್ಟು ಪಾಲನ್ನು ಮಾರಿ 31 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ಜೇಬಿಗಿಳಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ‘ಭಾರತ್ ಬೇಚೋ’ ಕೇವಲ ವಿಪಕ್ಷಗಳ ಆರೋಪವಲ್ಲ, ಅದು ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ದೇಶ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಆರ್ಥಿಕ ವಿನಾಶದ ಕಟು ವಾಸ್ತವ.
