ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಶೂನ್ಯ ಸಹಿಷ್ಣುತೆ ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ವೇದಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ಭಾಷಣ ಬಿಗಿಯುವ ಸರ್ಕಾರ, ಈ ಸರಣಿ ದುರಂತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಾಣಕುರುಡು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಳಪೆ ಕಾಮಗಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಹಾನಿಗಳು ಮೇಲಿಂದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿದ ಯಾವುದೇ ಬೃಹತ್ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಗುತ್ತಿಗೆದಾರನ ವಿರುದ್ಧ ಕಠಿಣ ಕಾನೂನು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರ ಮೇಲೆ ಹದ್ದಿನ ಕಣ್ಣಿಡುವ ಸಿಬಿಐ ಅಥವಾ ಇ.ಡಿಯಂತಹ ಕೇಂದ್ರ ತನಿಖಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಕಳಪೆ ಕಾಮಗಾರಿ ಮಾಡಿದ ಗುತ್ತಿಗೆದಾರರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಯೂ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರದ ಪರೋಕ್ಷ ಬೆಂಬಲವಿರುವುದನ್ನು ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ
ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ರಹಿತ ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವದರ್ಜೆಯ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳ ಭವ್ಯ ಭರವಸೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ನೇತೃತ್ವದ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಾದರಿಯು ಈಗ ಮಳೆನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುವ ಮುನ್ನ ‘ನ ಖಾವೂಂಗಾ, ನ ಖಾನೇ ದೂಂಗಾ’ (ನಾನು ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ, ಬೇರೆಯವರಿಗೂ ತಿನ್ನಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ) ಎಂಬ ಘೋಷವಾಕ್ಯ ಮೊಳಗಿಸಿದ್ದ ಸರ್ಕಾರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ತೆರಿಗೆದಾರರ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ವೆಚ್ಚದ ಬೃಹತ್ ಯೋಜನೆಗಳು ಕಳಪೆ ಕಾಮಗಾರಿಯಿಂದಾಗಿ ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಕಡೆ ಕುಸಿದು ಬೀಳುತ್ತಿವೆ. ಇದು ಕೇವಲ ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಿಕೋಪವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಸರ್ಕಾರದ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿಯ ಡೊಳ್ಳುತನವನ್ನು ಜಗಜ್ಜಾಹೀರು ಮಾಡಿದ ಗಂಭೀರ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಕುಸಿತವಾಗಿದೆ.
ಇದಕ್ಕೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ತಾಜಾ ಉದಾಹರಣೆ, ಕೇವಲ ಐದು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ (ಮಾರ್ಚ್ 28) ಸ್ವತಃ ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿಯವರಿಂದಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ದೂರಿಯಾಗಿ ಉದ್ಘಾಟನೆಗೊಂಡ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಜೇವಾರ್ನ ನೋಯ್ಡಾ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ. ಬರೋಬ್ಬರಿ ₹11,200 ಕೋಟಿ ಬೃಹತ್ ಹೂಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ-ಖಾಸಗಿ ಸಹಭಾಗಿತ್ವದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾದ ಈ ನಿಲ್ದಾಣದ ಕೆಳಸೇತುವೆಯು (ಅಂಡರ್ಪಾಸ್) ಇತ್ತೀಚಿನ ಭಾರಿ ಮಳೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಲಾವೃತವಾಗಿದೆ. ವಾರಣಾಸಿ ಘಾಟ್ಗಳ ಸುಂದರ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಪ್ರದೇಶವು, ತನ್ನ ಮೊದಲ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲೇ ನದಿಯಂತಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು ಸರ್ಕಾರದ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವೈಫಲ್ಯಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿದೆ.
ಮಳೆ ನೀರು ನಿಂತ ಕೇವಲ 30 ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಪಂಪ್ಗಳ ಮೂಲಕ ನೀರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆರವುಗೊಳಿಸಿ, ವಿಮಾನಗಳ ಹಾರಾಟಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಿಯಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಸಮರ್ಥನೆಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಇದು ಕೇವಲ ತೇಪೆ ಹಚ್ಚುವ ಮತ್ತು ಮುಖ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲಸವಷ್ಟೇ. ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ಸುರಿದು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣವೊಂದರಲ್ಲಿ ಒಳಚರಂಡಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲಭೂತ ವಿನ್ಯಾಸವೇ ವಿಫಲವಾಗಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರವಾದ ಲೋಪ. ಇದು ಮುಂಜಾಗ್ರತಾ ಕ್ರಮಗಳಿಗಿಂತ, ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಕೇವಲ ಡ್ಯಾಮೇಜ್ ಕಂಟ್ರೋಲ್ಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ನೋಯ್ಡಾ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣದ ಈ ವೈಫಲ್ಯವೊಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಘಟನೆಯಲ್ಲ; ಇದು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಕಳಪೆ ಕಾಮಗಾರಿಗಳ ಸರಣಿಯ ಒಂದು ಭಾಗವಷ್ಟೇ. 2024ರ ಜೂನ್ ತಿಂಗಳೊಂದರಲ್ಲೇ ದೇಶದ ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಗಳ ಕಳಪೆ ಕಾಮಗಾರಿ ಜಗಜ್ಜಾಹೀರಾಗಿತ್ತು. ನವದೆಹಲಿ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣದ ಟರ್ಮಿನಲ್-1ರ ಬೃಹತ್ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿ ಕುಸಿದು ಓರ್ವ ಅಮಾಯಕ ಪ್ರಯಾಣಿಕ ಮೃತಪಟ್ಟರೆ, ಅದೇ ವಾರದಲ್ಲಿ ನೂತನವಾಗಿ ಉದ್ಘಾಟನೆಗೊಂಡಿದ್ದ ಜಬಲ್ಪುರ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಕೋಟ್ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಗಳ ಕ್ಯಾನೋಪಿಗಳು (ಹೊರಭಾಗದ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿ) ಮಳೆ-ಗಾಳಿಗೆ ಹಾರಿಹೋಗಿದ್ದವು. ಇನ್ನು ಪ್ರತಿ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ಗೆ 18 ಕೋಟಿ ರೂ. ಬದಲು ಬರೋಬ್ಬರಿ 250 ಕೋಟಿ ರೂ. ವೆಚ್ಚ ಮಾಡಲಾದ ದ್ವಾರಕಾ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ವೇ ಕಾಮಗಾರಿಯ ಭಾರಿ ಆರ್ಥಿಕ ವೈಪರೀತ್ಯಗಳನ್ನು ಸಿಎಜಿ ವರದಿಯೇ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿತ್ತು. ಗುಜರಾತ್ನ ಮೊರ್ಬಿಯಲ್ಲಿ ದುರಸ್ತಿಗೊಂಡ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತೂಗುಸೇತುವೆ ಕುಸಿದು 135 ಜನರು ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಭೀಕರ ದುರಂತವು, ಗುತ್ತಿಗೆದಾರರ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಳಗಿನ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರಕ್ಕೆ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿತ್ತು.
ದೇಶದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ, ಪವಿತ್ರ ಹಾಗೂ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಯೋಜನೆಗಳ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೂ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಲ್ಲ. ಜಿ-20 ಶೃಂಗಸಭೆಗಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾದ ಪ್ರಗತಿ ಮೈದಾನದ ಟನಲ್ ಸಣ್ಣ ಮಳೆಗೂ ಸ್ವಿಮ್ಮಿಂಗ್ ಪೂಲ್ನಂತೆ ಜಲಾವೃತವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇತ್ತ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಭಕ್ತರ ಶ್ರದ್ಧಾಕೇಂದ್ರವಾದ ಅಯೋಧ್ಯೆ ರಾಮಮಂದಿರದ ಗರ್ಭಗುಡಿಯ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿ ಚೊಚ್ಚಲ ಮಳೆಗೆ ಸೋರಿಕೆಯಾಗಿದ್ದು ಹಾಗೂ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ವೆಚ್ಚದ ರಾಮಪಥ ರಸ್ತೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಿರುವುದು ತೀವ್ರ ಆಘಾತ ಮೂಡಿಸಿದೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ನೌಕಾಪಡೆಯ ದಿನದಂದು ಸ್ವತಃ ಪ್ರಧಾನಿ ಉದ್ಘಾಟಿಸಿದ್ದ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಸಿಂಧುದುರ್ಗದ ಛತ್ರಪತಿ ಶಿವಾಜಿ ಮಹಾರಾಜರ ಬೃಹತ್ ಪ್ರತಿಮೆ ಗಾಳಿಗೆ ಉರುಳಿದ್ದು ಹಾಗೂ ಡಬಲ್ ಎಂಜಿನ್ ಸರ್ಕಾರದ ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿ ಉದ್ಘಾಟನೆಗೂ ಮುನ್ನವೇ ಹತ್ತಾರು ಸೇತುವೆಗಳು ಪೇಪರ್ನಂತೆ ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವುದು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ‘ವಿಶ್ವಗುರು’ ಮಾದರಿಯ ಅಸಲಿ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಬಯಲು ಮಾಡಿವೆ.
ಈ ಎಲ್ಲಾ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ವೈಫಲ್ಯಗಳ ಹಿಂದಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ, ಸರ್ಕಾರದ ‘ಇವೆಂಟ್ ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟ್’ ಮತ್ತು ಪ್ರಚಾರದ ಗೀಳು. ಚುನಾವಣೆಗಳು ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಕಾಮಗಾರಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವ ಮುನ್ನವೇ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಘಾಟನೆ ಮಾಡುವ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಚಾಳಿಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ತಾಂತ್ರಿಕ ನಿಖರತೆ, ಜನರ ಸುರಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಗುಣಮಟ್ಟದ ಪರೀಕ್ಷೆಗಿಂತ (ಕ್ವಾಲಿಟಿ ಕಂಟ್ರೋಲ್) ರಾಜಕೀಯ ಗಡುವುಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಎಂಜಿನಿಯರ್ಗಳು ಮತ್ತು ಗುತ್ತಿಗೆದಾರರು ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಕಳಪೆ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಕಾಮಗಾರಿ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವುದು ಈಗ ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ.
ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಶೂನ್ಯ ಸಹಿಷ್ಣುತೆ ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ವೇದಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ಭಾಷಣ ಬಿಗಿಯುವ ಸರ್ಕಾರ, ಈ ಸರಣಿ ದುರಂತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಾಣಕುರುಡು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಳಪೆ ಕಾಮಗಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಹಾನಿಗಳು ಮೇಲಿಂದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿದ ಯಾವುದೇ ಬೃಹತ್ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಗುತ್ತಿಗೆದಾರನ ವಿರುದ್ಧ ಕಠಿಣ ಕಾನೂನು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರ ಮೇಲೆ ಹದ್ದಿನ ಕಣ್ಣಿಡುವ ಸಿಬಿಐ ಅಥವಾ ಇ.ಡಿಯಂತಹ ಕೇಂದ್ರ ತನಿಖಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಕಳಪೆ ಕಾಮಗಾರಿ ಮಾಡಿದ ಗುತ್ತಿಗೆದಾರರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಯೂ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರದ ಪರೋಕ್ಷ ಬೆಂಬಲವಿರುವುದನ್ನು ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಬೃಹತ್ ಯೋಜನೆಗಳ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಹಾಗೂ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ದೇಶದ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕಟ್ಟಿದ ಬೆವರು ಮತ್ತು ರಕ್ತದ ತೆರಿಗೆ ಹಣ. ದೀರ್ಘಕಾಲಿಕವಾಗಿ ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಆಸರೆಯಾಗಬೇಕಿದ್ದ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳು, ಕೇವಲ ಫೋಟೋ ಶೂಟ್ ಮತ್ತು ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಸಿನಿಮಾ ಸೆಟ್ಗಳಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ತಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಡವಿರುವ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಈ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿಯು, ಇಡೀ ದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೇ ಅಣಕಿಸುವಂತಿದೆ. ಕಳಪೆ ಕಾಮಗಾರಿಗಳ ಈ ಆತಂಕಕಾರಿ ಸರಣಿಯು ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಕುಸಿತದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.
