ಇದೀಗ ಎನ್‌ಸಿಆರ್‌ಬಿ ವರದಿ ನೀಡಿರುವ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರಗಳು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾದ ಸಕಾಲ ಒದಗಿಬಂದಿದೆ. ಕೇವಲ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಆತಂಕಪಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ತಳಸಮುದಾಯದ ಬದುಕಿಗೆ ಭದ್ರತೆ ಒದಗಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ತುರ್ತು ಹಾಗೂ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ನೀತಿ-ನಿಯಮಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ
ದೇಶದಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆವರು ಸುರಿಸುವ ದಿನಗೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಬದುಕು ಅತ್ಯಂತ ದುಸ್ತರವಾಗಿದ್ದು, ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಶರಣಾಗುತ್ತಿರುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಇದೀಗ ಆತಂಕಕಾರಿ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಪರಾಧ ದಾಖಲೆಗಳ ಬ್ಯೂರೊ (NCRB) ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿರುವ 2024ನೇ ಸಾಲಿನ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಒಟ್ಟು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಪ್ರಕರಣಗಳ ಪೈಕಿ ಶೇ. 31ರಷ್ಟು ಮಂದಿ ದಿನಗೂಲಿ ನೌಕರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಕಳೆದ ಒಂದು ದಶಕದಲ್ಲೇ ಈ ವಲಯದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾದ ಅತ್ಯಧಿಕ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿದೆ.
ರಾಷ್ಟ್ರದ ಆರ್ಥಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಭರವಸೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವ ನಡುವೆಯೇ, ತಳಮಟ್ಟದ ಶ್ರಮಿಕ ವರ್ಗ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಭೀಕರ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಎನ್‌ಸಿಆರ್‌ಬಿ ವರದಿಯ ಈ ದತ್ತಾಂಶಗಳು ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಾಚುವಂತೆ ತೆರೆದಿಟ್ಟಿವೆ. ವರದಿಯನ್ನು ಕೂಲಂಕಷವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದರೆ, ದಿನದ ತುತ್ತು ಅನ್ನಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿಯುವ ಪ್ರತಿದಿನ ನೂರಾರು ದಿನಗೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಬದುಕಿನ ಭರವಸೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಸಾವಿನ ಹಾದಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕಳೆದ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಪರಾಧ ಹಾಗೂ ಸಾವಿನ ದತ್ತಾಂಶಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, 2024ರಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾದ ಶೇ. 31ರಷ್ಟು ಮರಣ ಪ್ರಮಾಣವು ಈ ಅಸಂಘಟಿತ ವರ್ಗದ ಜನರ ಆರ್ಥಿಕ ಅಭದ್ರತೆಯ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಆತಂಕಕಾರಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ತೀವ್ರ ಸ್ವರೂಪದ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟ, ಸದಾ ಕಾಡುವ ಉದ್ಯೋಗದ ಅಭದ್ರತೆ ಹಾಗೂ ಗಗನಕ್ಕೇರುತ್ತಿರುವ ಜೀವನ ವೆಚ್ಚವೇ ನೇರ ಕಾರಣವಾಗಿವೆ. ಕೃಷಿ ಕೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕರು, ಕಟ್ಟಡ ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಸೇರಿದಂತೆ ದಿನಗೂಲಿಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ನಿಶ್ಚಿತ ಆದಾಯ, ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆ ಅಥವಾ ಭವಿಷ್ಯ ನಿಧಿಯಂತಹ ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ಬಿಸಿಯ ನಡುವೆ ದೈನಂದಿನ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಖರ್ಚು-ವೆಚ್ಚಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲಾಗದೆ, ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಲೇವಾದೇವಿಗಾರರ ಸಾಲದ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬಡ್ಡಿ ಕಟ್ಟಲಾಗದ ಹತಾಶೆ ಅವರ ಜೀವ ತೆಗೆಯುತ್ತಿದೆ.
ದಶಕಗಳ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ರೈತರ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳ ದತ್ತಾಂಶಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದಾಗ ರೈತರು, ನಿರುದ್ಯೋಗಿ ಯುವಜನರು ಮತ್ತು ಸಂಬಳ ಪಡೆಯುವ ವೃತ್ತಿಪರ ವರ್ಗಕ್ಕಿಂತಲೂ ದಿನಗೂಲಿ ನೌಕರರ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಪ್ರಮಾಣವೇ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಎಂಬುದು ವರದಿಯಿಂದ ದೃಢಪಟ್ಟಿದೆ. ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟಕಡೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ, ಅಸಂಘಟಿತ ವಲಯದಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿರುವ ಈ ವರ್ಗವು ದೇಶದ ಯಾವುದೇ ಆರ್ಥಿಕ ಏರಿಳಿತಗಳು ಅಥವಾ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳಿಗೆ ಅತಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಮೊದಲಿಗರಾಗಿ ತುತ್ತಾಗುತ್ತಿರುವುದು ದೊಡ್ಡ ವಿಪರ್ಯಾಸ.
ಇದನ್ನು ಓದಿದ್ದೀರಾ? ಬೆಳ್ಳಿತೆರೆಯಿಂದ ವಿಧಾನಸಭೆಗೆ ಆಪ್ತ ಗೆಳೆಯರು: ಸಿಎಂ ವಿಜಯ್‌ಗೆ ವಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕ ಉದಯನಿಧಿ ಮುಖಾಮುಖಿ
ಕೇಂದ್ರ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳ ನೂರಾರು ಕಲ್ಯಾಣ ಯೋಜನೆಗಳು ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ನೈಜ ಹಾಗೂ ಅರ್ಹ ಫಲಾನುಭವಿಗಳನ್ನು ತಲುಪುವಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಫಲವಾಗುತ್ತಿರುವುದರ ದ್ಯೋತಕವೇ ಈ ಸಾವಿನ ಸರಣಿ ಎಂದು ಸಮಾಜಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಹಾಗೂ ಆರ್ಥಿಕ ತಜ್ಞರು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕನಿಷ್ಠ ವೇತನ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸಮರ್ಪಕ ಜಾರಿಯಾಗದಿರುವುದು ಹಾಗೂ ಅನಾರೋಗ್ಯ ಅಥವಾ ತುರ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣದ ನೆರವಿಗೆ ಧಾವಿಸುವ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಮರೀಚಿಕೆಯಾಗಿರುವುದು ದೇಶದ ಶ್ರಮಿಕ ವರ್ಗವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೈರಾಣಾಗಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ನಿಸ್ಸಹಾಯಕ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ನೂಕಿದೆ.
ಇದೀಗ ಎನ್‌ಸಿಆರ್‌ಬಿ ವರದಿ ನೀಡಿರುವ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರಗಳು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾದ ಸಕಾಲ ಒದಗಿಬಂದಿದೆ. ಕೇವಲ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಆತಂಕಪಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ತಳಸಮುದಾಯದ ಬದುಕಿಗೆ ಭದ್ರತೆ ಒದಗಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ತುರ್ತು ಹಾಗೂ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ನೀತಿ-ನಿಯಮಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಅಸಂಘಟಿತ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಕಡ್ಡಾಯ ನೋಂದಣಿ, ಸುಲಭ ಶೂನ್ಯ ಬಡ್ಡಿ ಸಾಲ ಸೌಲಭ್ಯ, ಸಮಗ್ರ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮಾ ಯೋಜನೆ ಹಾಗೂ ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತ್ರಿಯಂತಹ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಶ್ರಮಿಕರ ಜೀವ ಉಳಿಸುವ ಕೆಲಸ ಸಮರೋಪಾದಿಯಲ್ಲಿ ಆಗಬೇಕಿದೆ.
