ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ “ದಿಮಾಗಿ ನಕ್ಸಲ್” (ಬೌದ್ಧಿಕ ನಕ್ಸಲರು ಅಥವಾ ಮಿದುಳಿನ ನಕ್ಸಲರು) ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದಾರೆ. ದೇಶದ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಒಂದಾಗಿ ಆಚರಿಸುವ ದೀಪಾವಳಿಯಂತಹ ಶುಭ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಸಿಆರ್‌ಪಿಎಫ್ (CRPF) ಯೋಧರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದ್ದು ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಸರಿ ಎಂದು ದೇಶದ ಹಿತೈಷಿಗಳು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ದೇಶವನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ನಾಯಕರೇ, ಒಂದು ಮಿಲಿಟರಿ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ದೇಶದ ಜನರ ಒಂದು ವರ್ಗವನ್ನು (ಅವರು ಎಷ್ಟೇ ವಿರೋಧಿಗಳಾಗಿದ್ದರೂ) ಹೀಗೆ ಹೀಯಾಳಿಸುವುದು ರಚನಾತ್ಮಕ ನಡೆಯಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಹಲವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
ಇದರ ನಡುವೆ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏಳುತ್ತದೆ: ಗಣರಾಜ್ಯದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ “ದಿಮಾಗಿ ನಕ್ಸಲ್” ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ಪ್ರಬಲ ನಾಯಕರಾದ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಸಲು ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿ ಏಕೆ ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ?
ನಿಜವಾದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಇರುವ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನಾಯಕರು ಪರಸ್ಪರ ಚರ್ಚಿಸುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ನಾವು ಮೆಚ್ಚುವ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಅಮೆರಿಕ), ನಾಯಕತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪಕ್ಷದೊಳಗೇ ಮುಕ್ತ ಚರ್ಚೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ (ನಾಲ್ಕನೇ ಅಂಗ) ತಮ್ಮ ನೀತಿಗಳು, ರಾಜಕೀಯ ನಿಲುವುಗಳು ಮತ್ತು ತಪ್ಪುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾಯಕರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಹಕ್ಕನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ.
ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರಬಲ ವಾಗ್ಮಿಯಾಗಿರುವ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರನ್ನು, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳು, ನಾಯಕತ್ವದ ಶೈಲಿ ಮುಂತಾದ ಗಂಭೀರ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸುವ ಮೂಲಕ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಎಂತಹ ದೊಡ್ಡ ರಿಸ್ಕ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹಲವರು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಪ್ರಭಾವಿ ನಾಯಕರಾದ ಮೋದಿಯವರ ಎದುರಿನ ಮುಖಾಮುಖಿ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಸೋತರೆ, ಅದು ಅವರಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇಡೀ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೇ ದೊಡ್ಡ ಪೆಟ್ಟು ನೀಡಬಹುದು. ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷದ ವಿರುದ್ಧ ದನಿ ಎತ್ತಲು ಯಾರೂ ಸಾಹಸ ಮಾಡದಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಬಹುದು. ಆದರೂ, ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಮುಂದೆ ಮತ್ತು ನಿರೂಪಕರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯವರೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚಿಸಲು ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದಿರುವುದು ಅವರ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ತೋರುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ, ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಆಶ್ಚರ್ಯದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿಯವರು ಈ ಚರ್ಚೆಯ ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿರುವುದು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಮೋದಿಯವರು ಈ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ, ತಮ್ಮನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವವರನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವವರನ್ನು ತಮ್ಮ ವಾದಗಳಿಂದ ಸೋಲಿಸಿದರೆ, ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಮಾತನಾಡಲು ಬೇರೆ ಯಾರು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ಈ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಮೋದಿಯವರು ಏಕೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅರ್ಥವಾಗದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.
ಸನಾತನ ಧರ್ಮದ ರಕ್ಷಕರೆಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೋದಿಯವರು, ಸನಾತನದ ವಿಜಯವನ್ನು ಸಾರಬಹುದಾದ ಇಂಥದ್ದೊಂದು “ಬೌದ್ಧಿಕ ಮಲ್ಲಯುದ್ಧ”ದಿಂದ ಏಕೆ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅವರ ಕಟ್ಟಾ ಬೆಂಬಲಿಗರು (ಅಂಧ ಭಕ್ತರು) ಕೂಡ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು. ಸಿಆರ್‌ಪಿಎಫ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಭದ್ರತಾ ಪಡೆಗಳ ಯೋಧರು ಕೂಡ, ತಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ ನಾಯಕ ಈ ಚರ್ಚೆಯಿಂದ ಏಕೆ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುತ್ತಿರಬಹುದು.
ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಮೋದಿಯವರು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಮುಂದುವರಿದರೆ, “ದಿಮಾಗಿ ನಕ್ಸಲ್” ಎಂದು ಅವರು ಯಾರನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೋ, ಅಂಥವರನ್ನು (ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಹಿಂದಿನವರೆಗೂ ‘ಪಪ್ಪು’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನು) ಎದುರಿಸಿ ‘ಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥ’ (ಬೌದ್ಧಿಕ ಚರ್ಚೆ) ನಡೆಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮೋದಿಯವರಿಗೆ ಇಲ್ಲವೇನೋ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಸ್ವತಃ ಅವರ ಬೆಂಬಲಿಗರಲ್ಲೇ ಮೂಡುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. ಇದು ಮೋದಿಯವರ ‘ಬೌದ್ಧಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ’ದ ಬಗ್ಗೆ ಬಿಂಬಿತವಾಗಿರುವ ಚಿತ್ರಣಕ್ಕೆ ಭಾರಿ ಪೆಟ್ಟು ನೀಡಬಹುದು.
ಇದಲ್ಲದೆ, ಈ ಶತಮಾನದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸುವ ಮತ್ತು ಆ ಮೂಲಕ ಮನರಂಜನೆ ಹಾಗೂ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಅವಕಾಶದಿಂದ ಇಡೀ ದೇಶವೇ ವಂಚಿತವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆದಿ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಅನುಯಾಯಿಯಾಗಿರುವ ಮೋದಿಯವರು, ಪ್ರಾಚೀನ ಗುರುವಿನಂತೆಯೇ ಬೌದ್ಧಿಕ ಚರ್ಚೆಯ ಮೂಲಕ ಭಾರತೀಯತೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೇರಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಹಳೆಯ ಗುರುವಿಗೆ ತಮ್ಮದೇ ದೇಶದ ಒಂದು ವರ್ಗವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಿಆರ್‌ಪಿಎಫ್‌ನಂತಹ ಪಡೆಗಳ ಬೆಂಬಲ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದೂ ಗಮನಾರ್ಹ.
ಹೀಗಾಗಿ, ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ದೇಶದ ಜನತೆ, ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡು ಅವರಿಗೆ ತಕ್ಕ ಉತ್ತರ ನೀಡುವಂತೆ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ವಿನಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ?
- – ದೆಹಲಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ನಿವೃತ್ತ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾದ ಬದ್ರಿ ರೈನಾ ಅವರ ಲೇಖನದ ಸಾರಾಂಶ – ಕೃಪೆ: ದಿ ವೈರ್ (The Wire)
