‘ಮಾ ಬೆಹೆನ್’ ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯೇ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಲು ಬಳಸುವ ಬೈಗುಳದ ಪದಗಳ ನೆನಪು ತರುವ ಈ ಶೀರ್ಷಿಕೆ, ಚಿತ್ರದ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೂ ಅರ್ಥ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಗೆ ತಕ್ಕಷ್ಟು ತೀಕ್ಷ್ಣತೆ ಕಥನದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಶೀರ್ಷಿಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ದಿಟ್ಟತನ ಕಥೆಯಲ್ಲೂ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಮೂಡಿಬರಬೇಕಿತ್ತು.
ಮಹಿಳೆಯರು ಹೇಗೆ ಉಡುಗೆ ತೊಡಬೇಕು, ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕು, ಎಷ್ಟು ಜೋರಾಗಿ ನಗಬೇಕು, ಯಾರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಬೇಕು ಎನ್ನುವುದನ್ನೂ ಸಮಾಜವೇ ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಗಂಡನಿಲ್ಲದೆ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬದುಕುವ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ಸಮಾಜದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಆಕೆ ತನ್ನಿಷ್ಟದಂತೆ ಬದುಕಿದರೆ, ತನ್ನ ಆಯ್ಕೆಗಳಿಗೆ ತಾನೇ ಹೊಣೆಗಾರಳಾದರೆ ಅದನ್ನೂ ಸಮಾಜ ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆಕೆಯ ಉಡುಗೆ, ಕೆಲಸ, ಸ್ನೇಹ, ಸಂಬಂಧ ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಅನುಮಾನದಿಂದ ನೋಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಆಕೆಯ ಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ತೀರ್ಪು ನೀಡಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳು ತನ್ನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಡೆಸುವ ಹೋರಾಟ, ಅದು ಆಕೆಯ ಕುಟುಂಬದ ಮೇಲೆ ಬೀರುವ ಪರಿಣಾಮ ಮತ್ತು ನೆರೆಹೊರೆಯವರ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹಾಸ್ಯ ಹಾಗೂ ವ್ಯಂಗ್ಯದ ಮೂಲಕ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಸಿನಿಮಾ ‘ಮಾ ಬೆಹೆನ್’. ನಿರ್ದೇಶಕ ಸುರೇಶ್ ತ್ರಿವೇಣಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಸಮಾಜ ಹೇಗೆ ಕಾವಲು ಕಾಯುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಈ ಚಿತ್ರದ ಮೂಲಕ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ.
‘ಮಾ ಬೆಹೆನ್’ ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯೇ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಲು ಬಳಸುವ ಬೈಗುಳದ ಪದಗಳ ನೆನಪು ತರುವ ಈ ಶೀರ್ಷಿಕೆ, ಚಿತ್ರದ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೂ ಅರ್ಥ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಗೆ ತಕ್ಕಷ್ಟು ತೀಕ್ಷ್ಣತೆ ಕಥನದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಶೀರ್ಷಿಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ದಿಟ್ಟತನ ಕಥೆಯಲ್ಲೂ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಮೂಡಿಬರಬೇಕಿತ್ತು.
ಈ ಚಿತ್ರದ ಕೇಂದ್ರ ಪಾತ್ರ ರೇಖಾ ಸಿನ್ಹಾ. ಮಾಧುರಿ ದೀಕ್ಷಿತ್ ಅಭಿನಯಿಸಿರುವ ರೇಖಾ ಗಂಡನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮಹಿಳೆ. ಮದ್ಯದಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ತೋಳಿಲ್ಲದ ಬ್ಲೌಸ್ ಧರಿಸುವುದು, ಜೋರಾಗಿ ನಗುವುದು, ತನ್ನಿಷ್ಟದಂತೆ ಬದುಕುವುದು ಆಕೆಯ ಸಹಜ ಸ್ವಭಾವ. ತನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ತಾನೇ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಆಕೆಯ ನಡವಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಕೆಲಸಗಳನ್ನೇ ನೆರೆಹೊರೆಯವರು ಅನುಮಾನದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಆಕೆಯನ್ನು ‘ಚಾಲು’, ‘ಡಾಯನ್’, ‘ಮನೆಮುರಿಕಿ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆಕೆಯ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಲೈಂಗಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವ ಸಮಾಜ, ಆಕೆಯ ನೈತಿಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೂ ತೀರ್ಪು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆಕೆ ನಿಜವಾಗಿ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಆಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಜನರು ಕಟ್ಟುವ ಕತೆಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು ಸುದ್ದಿಯಾಗುತ್ತವೆ.
ರೇಖಾಳ ಬದುಕಿನ ಸುತ್ತ ಹರಡುವ ವದಂತಿಗಳು ಆಕೆಯ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಯ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನೂ ಅನುಮಾನದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವ ಸಮಾಜದ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬಯಲು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆಕೆಯ ಕೆಲಸಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನೆರೆಹೊರೆಯವರು ನಾನಾ ರೀತಿಯ ಕತೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಕೆ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಆಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಜನರು ಏನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವುದೇ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳು ತನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ತಾನೇ ನಿಭಾಯಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗಲೂ ಸಮಾಜ ಆಕೆಯ ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಅನುಮಾನಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಿನಿಮಾ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ.

ರೇಖಾಳ ಬದುಕಿನ ಜೊತೆಗೆ ಆಕೆಯ ಇಬ್ಬರು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದ ಜಯಾ (ತ್ರಿಪ್ತಿ ದಿಮ್ರಿ) ಮತ್ತು ಸುಷ್ಮಾ (ಧರ್ನಾ ದುರ್ಗಾ) ಅವರ ಬದುಕಿನ ಕಥೆಯೂ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಜಯಾ ತನ್ನ ವೈವಾಹಿಕ ಬದುಕು ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಒತ್ತಡಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದರೆ, ಸುಷ್ಮಾ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಮೂಲಕ ತನ್ನದೇ ಆದ ಗುರುತನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಮೂವರ ಬದುಕು ಮತ್ತು ಹೋರಾಟಗಳು ಒಂದೇ ರೀತಿಯದ್ದಲ್ಲ. ಮಹಿಳೆಯರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅಳೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಪಾತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಸಿನಿಮಾ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ತಾಯಿಯಾಗಿ ರೇಖಾ ಎದುರಿಸುವ ಸವಾಲುಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಜಯಾ ಮತ್ತು ಸುಷ್ಮಾ ಎದುರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಒಂದೇ ಕುಟುಂಬದ ಮೂರು ಮಹಿಳೆಯರ ಬದುಕಿನ ಮೂಲಕ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸಿನಿಮಾ ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಮೂವರ ಬದುಕಿನ ಕಥೆ ಸಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ ನೆರೆಮನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನ ಸಾವು ಹೊಸ ತಿರುವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ನೆರೆಹೊರೆಯವರ ಗಾಸಿಪ್, ಅನುಮಾನ, ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಇತರರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮೂಗು ತೂರಿಸುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳು ಕಥೆಯ ಭಾಗವಾಗುತ್ತವೆ. ‘ಖಲ್ಬಲಿ’ ಎಂಬ ಅಪರಾಧ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಈ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾಗಿ ನಡೆದದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಜನರು ಊಹಿಸಿಕೊಂಡ ಸಂಗತಿಗಳೇ ಹೇಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸುದ್ದಿಯಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಅಪರಾಧದ ಹಿಂದಿನ ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅದನ್ನು ರೋಚಕವಾಗಿ ನೋಡುವ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಬೇರೆಯವರ ಬದುಕಿನ ದುರಂತವೂ ಕೆಲವರಿಗೆ ಮನರಂಜನೆಯ ವಿಷಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಗಾಸಿಪ್ಗಳ ಮೂಲಕ ಜನರು ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನವರ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಿನಿಮಾ ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಡಾರ್ಕ್ ಕಾಮಿಡಿಯ ಮೂಲಕ ಹಲವು ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಸಿನಿಮಾ, ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ನಗಿಸುತ್ತಲೇ ಸಮಾಜದ ಮನಸ್ಥಿತಿಯತ್ತ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಚರ್ಚೆಯಾಗಬೇಕಾದ ಕೆಲವು ಸಂಗತಿಗಳು ಹಾಸ್ಯದ ಭರದಲ್ಲಿ ಮಸುಕಾಗುತ್ತವೆ.
ಇತರರ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಡುವ ಮತ್ತು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ತೀರ್ಪು ನೀಡುವ ಈ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಮಹಿಳೆಯರೂ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯ ಬದುಕನ್ನು ಅನುಮಾನದಿಂದ ನೋಡುವುದು, ಆಕೆಯ ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದು ಇಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಪಿತೃಪ್ರಧಾನ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲೂ ಹೇಗೆ ಬೇರೂರಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಿನಿಮಾ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಅಂಶವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ತರುವ ಅವಕಾಶವಿತ್ತು.
ಸಮಾಜ ರೇಖಾಳ ಬದುಕನ್ನು ತನ್ನದೇ ಮಾನದಂಡಗಳಿಂದ ಅಳೆಯುವಾಗ, ಆಕೆಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ರೇಖಾ ಪರಿಪೂರ್ಣ ತಾಯಿಯಲ್ಲ. ಆಕೆಯಲ್ಲೂ ತಪ್ಪುಗಳಿವೆ, ಮಿತಿಗಳಿವೆ. ತಾಯಿಯಾಗಿರುವುದರಾಚೆಗೂ ಆಕೆಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆಸೆ, ಬಯಕೆ ಮತ್ತು ಆಯ್ಕೆಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಸಿನಿಮಾ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆಕೆಯ ತಾಯ್ತನದ ಸುತ್ತಲೇ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತದೆ. ತಾಯಿಯ ಪಾತ್ರದಾಚೆ ಒಬ್ಬ ಸ್ವತಂತ್ರ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ರೇಖಾಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಅವಕಾಶವಿತ್ತು.

ಈ ಪಾತ್ರಗಳ ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಕಲಾವಿದರು ತಮ್ಮ ಅಭಿನಯದ ಮೂಲಕ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಮಾಧುರಿ ದೀಕ್ಷಿತ್ ರೇಖಾ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಚೈತನ್ಯ ಮತ್ತು ಲವಲವಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಜಯಾ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಪ್ತಿ ದಿಮ್ರಿ ಮತ್ತು ಸುಷ್ಮಾ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಧರ್ನಾ ದುರ್ಗಾ ತಮ್ಮ ಪಾತ್ರಗಳಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪೋಷಕ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ರವಿ ಕಿಶನ್, ಗೀತಾಂಜಲಿ ಕುಲಕರ್ಣಿ, ಅರುಣೋದಯ್ ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಶಾರ್ದೂಲ್ ಭಾರದ್ವಾಜ್ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಕಲಾವಿದರ ಅಭಿನಯದ ಜೊತೆಗೆ ಚಿತ್ರದ ತಾಂತ್ರಿಕ ಅಂಶಗಳೂ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಛಾಯಾಗ್ರಹಣ, ಸಂಕಲನ, ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಹಿನ್ನೆಲೆ ಸಂಗೀತ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿವೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಡಾರ್ಕ್ ಕಾಮಿಡಿಯ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಸಂಕಲನದ ಲಯ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವು ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿನ ದೃಶ್ಯ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಸಹಜವಾಗಿ ಮೂಡಿಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವು ಚಿತ್ರದ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ತಾಂತ್ರಿಕ ಅಂಶಗಳ ಬಳಕೆ ಎಲ್ಲ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲೂ ಸಮಾನ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಭಿನಯ ಮತ್ತು ತಾಂತ್ರಿಕ ಅಂಶಗಳು ಚಿತ್ರದ ಆಶಯಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿದ್ದರೂ, ಚಿತ್ರಕಥೆಯ ಕೆಲವು ಮಿತಿಗಳು ಒಟ್ಟಾರೆ ಅನುಭವದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ಉಪಕಥೆಗಳು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಪಾತ್ರಗಳ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಆತುರವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಕಥೆಯ ತಿರುವುಗಳಲ್ಲೂ ಸಹಜತೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಥನದ ವೇಗವೂ ಪರಿಣಾಮವೂ ಕುಂದುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸಿನಿಮಾ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ ಅವಳ ಕಣ್ಣೋಟ | ‘ನೇರು’- ಸತ್ಯ ಹೇಳುವುದು ಸುಲಭವೇ?
ಮಹಿಳೆಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಕುರಿತು ‘ಮಾ ಬೆಹೆನ್’ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ. ಮಹಿಳೆಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಲು ಆಕೆ ನಿರಪರಾಧಿಯಾಗಿರಬೇಕೆ? ತ್ಯಾಗಮಯಿಯಾಗಿರಬೇಕೆ? ಎಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ಪಾತ್ರಳಾಗಿರಬೇಕೆ? ರೇಖಾ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದರೂ ಆಕೆಗೆ ತನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ತನ್ನಿಷ್ಟದಂತೆ ನಡೆಸುವ ಹಕ್ಕು ಇಲ್ಲವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಎಂದರೆ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗುವುದು ಎಂದೂ ಅಲ್ಲ. ಈ ಎರಡರ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಸಿನಿಮಾ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೆರೆದಿಡಬಹುದಿತ್ತು. ಮಹಿಳೆಯ ಬದುಕನ್ನು ಆಕೆ ಹೇಗೆ ನಡೆಸಬೇಕು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಸಮಾಜಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಈ ಸರಳ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿಯೂ ಸಿನಿಮಾ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಆ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ‘ಮಾ ಬೆಹೆನ್’ ಒಂದಷ್ಟು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಿಂದೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ರುಕ್ಮಿಣಿ ನಾಗಣ್ಣವರ
ಬೆಳಗಾವಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ರಾಮದುರ್ಗ ತಾಲೂಕಿನ ತೋರಣಗಟ್ಟಿ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸರ್ಕಾರೇತರ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.


