ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ (UNGA) ಇಸ್ರೇಲ್ ಪ್ರಧಾನಿ ಬೆಂಜಮಿನ್ ನೆತನ್ಯಾಹು ಭಾಷಣ ಮಾಡಲು ವೇದಿಕೆಗೆ ಆಗಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಜಾಗತಿಕ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಬೆಳವಣಿಗೆ ನಡೆದಿದೆ. ಗಾಜಾದಲ್ಲಿ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನಿಯರ ಮೇಲಿನ ಇಸ್ರೇಲ್ ಕ್ರೌರ್ಯವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ಸುಮಾರು 70ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ದೇಶಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ನೆತನ್ಯಾಹು ಭಾಷಣವನ್ನು ಬಹಿಷ್ಕರಿಸಿ, ಸಭೆಯಿಂದ ಹೊರನಡಿದ್ದಾರೆ. ಮುಸ್ಲಿಂ ಮತ್ತು ಅರಬ್ ದೇಶಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಏಷ್ಯಾ, ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕ ಹಾಗೂ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಹಲವು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ನೆತನ್ಯಾಹು ಭಾಷಣವನ್ನು ಬಹಿಷ್ಕರಿಸಿವೆ. ಸೇನಾ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿರುವ ಬರ್ಮಾ (ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್) ಕೂಡ ಈ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿ, ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನ್ ಪರ ನಿಲುವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ. ಆದರೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಅತೀದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ರಾಷ್ಟ್ರ ಭಾರತ, ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ನೆತನ್ಯಾಹು ಭಾಷಣವನ್ನು ಆಲಿಸಿದೆ. ತಮ್ಮದು ತಟಸ್ಥ ನಿಲುವು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದೆ.
ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚವೇ ಮಾನವೀಯತೆಯ ಪರವಾಗಿ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಿ ಸಭೆಯಿಂದ ಹೊರನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ‘ವಿಶ್ವಗುರು’ ಎಂದು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಭಾರತವು ನೆತನ್ಯಾಹು ಅವರ ಭಾಷಣವನ್ನು ಆಲಿಸಿದ್ದು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಖಂಡನೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿದೆ. ಭಾರತದ ಈ ನಡೆಯು ದೇಶದ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ವಿದೇಶಾಂಗ ನೀತಿಯ ತತ್ವಗಳಿಗೆ ಎಸಗಿದ ಅಪಚಾರ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಮೇಲಿನ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಎಂದು ಹಲವರು ಟೀಕಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಭಾರತವು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ, ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಧೋರಣೆಗಳು ಹಾಗೂ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ. ಭಾರತದ ಮೊದಲ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನ್ ಜನರ ಸ್ವತಂತ್ರ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಭೌಮ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಭಾರತ ಬೆಂಬಲಿಸಿದೆ. ಆದರೆ, ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಈ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ತಳೆದ ತಟಸ್ಥ ನಿಲುವು, ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಸೇನಾ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯನ್ನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಬೆಂಬಲಿಸಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಬಲವಾದ ವಿಮರ್ಶೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ.
ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸರಿ-ತಪ್ಪುಗಳ ನಡುವಿನ ಹೋರಾಟ ನಡೆದಾಗ ‘ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತ’ ಅಥವಾ ‘ತಟಸ್ಥತೆ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮೌನವಹಿಸುವುದು ಆಕ್ರಮಣಕಾರರಿಗೆ ನೀಡುವ ಪರೋಕ್ಷ ಸಹಕಾರವೇ ಆಗಿದೆ ಎಂದು ವಿಶ್ಲೇಷಕರು ಟೀಕಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಈ ಲೇಖನ ಓದಿದ್ದೀರಾ?: SIR ಅಕ್ರಮ | ಗ್ಯಾನೇಶ್ ಕುಮಾರ್ ‘ಅಪರಾಧಿ’ಯಾದ್ರೆ, ಮೋದಿ-ಅಮಿತ್ ಶಾ ಏನು?
ಸೇನಾ ಆಡಳಿತವಿರುವ ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ನಂತಹ ದೇಶವೂ ಸಹ ಮಾನವೀಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲ್ ಪ್ರಧಾನಿಯ ಭಾಷಣವನ್ನು ಬಹಿಷ್ಕರಿಸುವ ರಾಜಕೀಯ ನೈತಿಕತೆ ತೋರಿದೆ. ಆದರೆ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಸಾರುವ, ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ತತ್ವವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಭಾರತವು ಮೋದಿ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಮರೆತಿದೆ ಎಂಬ ಆಸಮಾಧಾನ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ.

2023ರಿಂದ ಗಾಜಾ ಮೇಲೆ ನಿರಂತರ ದಾಳಿ, ಕ್ರೌರ್ಯ ಎಸಗುತ್ತಿರುವ ಇಸ್ರೇಲ್ 16,500 ಮಕ್ಕಳು ಸೇರಿದಂತೆ 41,000 ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನಿಯರನ್ನು ಕೊಂದಿದೆ. 95,000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರು ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. 19 ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನಿಯರು ನಿರಾಶ್ರಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆಹಾರದ ಅಭಾವ, ಹಸಿವು, ಕಲುಷಿತ ನೀರು, ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗಗಳು ಹಾಗೂ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಮಾನವೀಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಎದುರಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ಕೇವಲ ತನ್ನ ಭೌಗೋಳಿಕ-ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭ ಮತ್ತು ಇಸ್ರೇಲ್ನೊಂದಿಗಿನ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ವ್ಯಾಪಾರ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಬಲಿಕೊಟ್ಟಿದೆ.
ದಕ್ಷಿಣ ಗೋಳಾರ್ಧದ ಬಹುತೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಇಸ್ರೇಲ್ ದೌರ್ಜನ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತುತ್ತಿರುವಾಗ, ಭಾರತದ ಈ ಮೌನ ಮತ್ತು ನೆತನ್ಯಾಹು ಭಾಷಣ ಆಲಿಸಿದ ಧೋರಣೆಯು ಕೇವಲ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಇಮೇಜ್ಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತಂದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಜಾಗತಿಕ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತುವ ಭಾರತದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಬದ್ಧತೆಗೆ ಹೊಡೆತ ನೀಡಿದೆ.



