ಜಪಾನ್‌ನ ಐಚಿ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆದ 2026ರ ಏಷ್ಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟ ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳಾ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಾಧನೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ. ಬಡತನ, ಗಾಯದ ನೋವು ಹಾಗೂ ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಂತು 14 ಚಿನ್ನದ ಪದಕಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ ಭಾರತದ ‘ಚಿನ್ನದ ಹುಡುಗಿಯರ’ ರೋಚಕ ಯಶೋಗಾಥೆ, ಅಪಾರ ಪರಿಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಮಹಿಳಾ ಶಕ್ತಿಯ ನೈಜ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿದೆ.
ಜಪಾನ್‌ನ ಐಚಿ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಂಡ 2026ರ ಏಷ್ಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟವು ಭಾರತೀಯ ಕ್ರೀಡಾ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುವರ್ಣ ಅಧ್ಯಾಯ. ಒಟ್ಟು 81 ಪದಕಗಳನ್ನು (19 ಚಿನ್ನ, 26 ಬೆಳ್ಳಿ, 36 ಕಂಚು) ಗೆದ್ದುಕೊಂಡಿರುವ ಭಾರತೀಯ ತಂಡದ ಈ ಸಾಧನೆಯ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿರುವುದು ಮಹಿಳಾ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳ ಬೆವರಿನ ಕಥೆ. ಕೇವಲ ಗೆಲುವಿನ ಸಂಭ್ರಮವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪದಕಗಳಿಗೆ ಕೊರಳೊಡ್ಡಿದ ಐವರು ಕ್ರೀಡಾತಾರೆಯರ ಹಿಂದಿನ ಕಷ್ಟ-ಕಾರ್ಪಣ್ಯಗಳು, ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಬೆಳೆದ ಹಾದಿ ಹಾಗೂ ಗಾಯದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಂತು ಸಾಧಿಸಿದ ಏಳುಬೀಳುಗಳ ಕಥೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ರೋಮಾಂಚಕಾರಿ. ವೈಯಕ್ತಿಕ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ 5 ಚಿನ್ನ ಹಾಗೂ ತಂಡ/ಮಿಶ್ರ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ 9 ಚಿನ್ನದ ಪದಕಗಳನ್ನು ದೇಶಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸಿರುವ ಈ ನಾರಿಯರ ಸಾಧನೆ, ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳಾ ಶಕ್ತಿಯ ಜಾಗತಿಕ ದರ್ಬಾರಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.
ಕರ್ನಾಟಕದ ಮೈಸೂರಿನ ಹೆಮ್ಮೆ: ಪ್ರಣವಿ ಅರಸ್ (ಗಾಲ್ಫ್)
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 3ರಂದು ನಡೆದ ಮಹಿಳೆಯರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಗಾಲ್ಫ್ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪದಕ ಗೆದ್ದುಕೊಂಡ ಪ್ರಣವಿ ಅರಸ್, ಕರ್ನಾಟಕದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನಗರಿ ಮೈಸೂರಿನ ಪ್ರತಿಭೆ. ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಗಾಲ್ಫ್ ಕೋರ್ಟ್ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಪ್ರಣವಿ ಅವರ ಕ್ರೀಡಾ ಬದುಕು ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕ್ರೀಡಾಜೀವನ ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೇರುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಎದುರಾದ ಭುಜ ಮತ್ತು ಬೆನ್ನಿನ ಗಾಯದ ಸಮಸ್ಯೆ ಅವರ ವೃತ್ತಿಬದುಕನ್ನೇ ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸುವ ಆತಂಕ ಮೂಡಿಸಿತ್ತು. ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಆಸ್ಪತ್ರೆ, ನೋವು, ಕಠಿಣ ಪುನರ್ವಸತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾಗಿದ ಅವರು, ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿಹೋಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಛಲ ಬಿಡದ ಮೈಸೂರಿನ ಈ ಒಡತಿ, ನೋವಿನ ನಡುವೆಯೂ ನಿರಂತರ ಅಭ್ಯಾಸ ನಡೆಸಿ, ಇಂದು ಏಷ್ಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರ ಗೆಲ್ಲುವ ಮೂಲಕ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಟೀಕಾಕಾರರಿಗೆ ಕ್ರೀಡೆಯ ಮೂಲಕವೇ ಉತ್ತರ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.
ಅಸ್ಸಾಂನ ಗೋಲಾಘಾಟ್‌ನಿಂದ ಜಗತ್ತಿನೆತ್ತರಕ್ಕೆ: ಲವ್ಲಿನಾ ಬೊರ್ಗೊಹೈನ್ (ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್)
ಮಹಿಳೆಯರ 75 ಕೆಜಿ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದ ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಪದಕ ವಿಜೇತೆ ಲವ್ಲಿನಾ ಬೊರ್ಗೊಹೈನ್, ಅಸ್ಸಾಂನ ಗೋಲಾಘಾಟ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ‘ಬರೋಮುಖಿಯಾ’ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಕುಗ್ರಾಮದಿಂದ ಬಂದವರು. ತಂದೆ ಸಣ್ಣ ಉದ್ಯಮಿ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ರಸ್ತೆ, ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯಗಳಿಲ್ಲದ ಊರಿನಿಂದ ನಿತ್ಯ ಮೈಲಿಗಟ್ಟಲೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ತರಬೇತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಟೋಕಿಯೋ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ ಸಾಧನೆಯ ನಂತರ ಲವ್ಲಿನಾ ಫಾರ್ಮ್ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರು ಹಾಗೂ ಗಾಯದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರು. ಕ್ರೀಡಾ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಲವ್ಲಿನಾ ಯುಗ ಅಂತ್ಯವಾಯಿತು ಎಂಬ ಮಾತುಗಳು ಕೇಳಿಬಂದಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಆ ಎಲ್ಲಾ ನಕಾರಾತ್ಮಕತೆಗಳನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಂತು, ರಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಪಂಚ್‌ಗಳ ಮೂಲಕ ಏಷ್ಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್ ಬಂಗಾರ ಗೆದ್ದು ತಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮರು-ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಹರಿಯಾಣದ ರೋಹ್ಟಕ್‌ನ ರೈತಪುತ್ರಿ: ಪರ್ವೀನ್ ಹೂಡಾ (ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್)
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2ರಂದು ಮಹಿಳೆಯರ 65 ಕೆಜಿ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಬೇಟೆಯಾಡಿದ ಯುವ ಬಾಕ್ಸರ್ ಪರ್ವೀನ್ ಹೂಡಾ ಅವರದು ಹರಿಯಾಣದ ರೋಹ್ಟಕ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ರೈತ ಕುಟುಂಬದ ಹಿನ್ನೆಲೆ. ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌ನಂತಹ ಪುರುಷಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ಕ್ರೀಡೆಗೆ ಬರುವುದನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸದ ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನು ಮುರಿದು ಬೆಳೆದವರು ಪರ್ವೀನ್. ಆರಂಭಿಕ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತ ಗ್ಲೌಸ್, ಬೂಟುಗಳನ್ನು ಕೊಳ್ಳಲೂ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟ ಎದುರಿಸಿದ್ದ ಅವರು, ಹಳ್ಳಿಯ ಮಣ್ಣಿನ ಅಖಾಡದಲ್ಲಿಯೇ ಪಂಚ್ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಟೂರ್ನಿಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ಸೋಲುಗಳೇ ಅವರಿಗೆ ಮೆಟ್ಟಿಲಾದವು. ಇಂದು ಏಷ್ಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್ ಅಖಾಡದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಳಿಯನ್ನು ಧೂಳೀಪಟ ಮಾಡಿ ನಿಂತಿರುವ ಪರ್ವೀನ್, ಹರಿಯಾಣದ ಸಾವಿರಾರು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ರೋಲ್ ಮಾಡೆಲ್.
ಹರಿಯಾಣದ ಮಣ್ಣಿನ ಮಗಳು: ನೀರು ಧಾಂಡಾ (ಶೂಟಿಂಗ್)
ಶೂಟಿಂಗ್‌ನ ಮಹಿಳೆಯರ ಟ್ರ್ಯಾಪ್ ಹಾಗೂ ಮಿಶ್ರ ಟ್ರ್ಯಾಪ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ಡಬಲ್ ಗೋಲ್ಡ್’ ಗೆದ್ದು ಬೀಗಿದ ನೀರು ಧಾಂಡಾ ಅವರು ಮೂಲತಃ ಹರಿಯಾಣದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಿಂದ ಬಂದವರು. ಶೂಟಿಂಗ್ ಕ್ರೀಡೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ದುಬಾರಿ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ, ಗುಂಡುಗಳು ಹಾಗೂ ತರಬೇತಿಯ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಭರಿಸುವುದು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವರ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿತ್ತು. ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಆರ್ಥಿಕ ಮುಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದಾಗಿ ಟೂರ್ನಿಗಳಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಿತ್ತು. ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಏಕಾಗ್ರತೆ ಬೇಡುವ ಈ ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬದುಕಿನ ಒತ್ತಡಗಳನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ ಕರಾರುವಾಕ್ಕಾಗಿ ಗುರಿ ಹೊಡೆಯುವುದನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡ ನೀರು, ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಶಃ ಚಿನ್ನದ ಬೆಳೆ ತೆಗೆದಿದ್ದಾರೆ.
ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಪ್ರತಿಭೆ: ಕುಮ್‌ಕುಮ್ ಮೊಹೋದ್ (ಆರ್ಚರಿ)
ಬಿಲ್ಲುಗಾರಿಕೆಯ ಮಹಿಳೆಯರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ರಿಕರ್ವ್ ಹಾಗೂ ತಂಡದ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದಿರುವ 17 ವರ್ಷದ ಕುಮ್‌ಕುಮ್ ಮೊಹೋದ್ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯುಳ್ಳ ಅಪ್ಪಟ ಪ್ರತಿಭೆ. ಆರ್ಚರಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಫೆಷನಲ್ ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳ ಬೆಲೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳಿರುತ್ತದೆ. ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಬಿದಿರಿನ ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಮೂಲಕವೇ ಅಭ್ಯಾಸ ಆರಂಭಿಸಿದ ಕುಮ್‌ಕುಮ್, ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಸವೆಸಿದ್ದಾರೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಎದುರಾದ ಹಲವು ಸೋಲುಗಳು ಮತ್ತು ಕ್ರೀಡಾ ರಾಜಕೀಯದಂತಹ ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದಲೇ ಎದುರಿಸಿದ ಅವರು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಬಾಣವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಗುರಿಗೆ ನಾಟಿಸುವ ಮೂಲಕ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹಾಗೂ ತಂಡದ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರ ಗೆದ್ದುಕೊಂಡರು.
ವೈಯಕ್ತಿಕ ವಿಭಾಗದ ಮೇಲಿನ ಐದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಧನೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ತಂಡದ ಆಟಗಳಲ್ಲೂ ಭಾರತದ ವನಿತೆಯರು ಸ್ಪಷ್ಟ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಭಾರತದ ಬಂಗಾರದ ಬೇಟೆ ಮೊದಲು ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದೇ ಮಹಿಳಾ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಅಂಗಳದಿಂದ. ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 22ರಂದು ನಡೆದ ಫೈನಲ್ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ ಹರ್ಮನ್‌ಪ್ರೀತ್ ಕೌರ್ ನಾಯಕತ್ವದ ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳಾ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ತಂಡವು (ಸ್ಮೃತಿ ಮಂಧಾನ, ಶಫಾಲಿ ವರ್ಮಾ, ದೀಪ್ತಿ ಶರ್ಮಾ , ಕರ್ನಾಟಕದ ಶ್ರೇಯಾಂಕ ಪಾಟೀಲ್ ಮುಂತಾದ ಸ್ಟಾರ್ ಆಟಗಾರ್ತಿಯರನ್ನೊಳಗೊಂಡ) ಅದ್ಭುತ ಪ್ರದರ್ಶನ ನೀಡಿ ಚಿನ್ನದ ಪದಕ ಗೆದ್ದುಕೊಂಡಿತು. ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಬೌಲಿಂಗ್ ಎರಡರಲ್ಲೂ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಮೆರೆದ ಮಹಿಳಾ ಪಡೆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಈ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟದ ಮೊದಲ ಬಂಗಾರದ ಉಡುಗೊರೆ ನೀಡಿತು.
ಮಹಿಳಾ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ತಂಡದ ಈ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಗೆಲುವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪದಕಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಅದು ಇಡೀ ಭಾರತೀಯ ಪಾಳಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಅಲೆ ಎಬ್ಬಿಸಿತು. ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಎದುರಾದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಒತ್ತಡದ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ತಂಡದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಆಟಗಾರ್ತಿಯೂ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅರಿತು ಆಡಿದ್ದು ಗೆಲುವಿಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ. ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ ವೈಫಲ್ಯ ಕಂಡಾಗ ಬೌಲರ್‌ಗಳು, ಹಾಗೂ ಬೌಲಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಹಿನ್ನಡೆಯಾದಾಗ ಫೀಲ್ಡರ್‌ಗಳು ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿ ನಿಂತು ತೋರಿದ ‘ಟೀಮ್ ಗೇಮ್’ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅನನ್ಯವಾದದ್ದು.
ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕ್ರೀಡೆಯಾದ ಕಬಡ್ಡಿ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರೀಡೆ ಹಾಕಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಅಧಿಕೃತ ದರ್ಬಾರ್ ನಡೆಸಿದರು. ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 26ರಂದು ಪುಷ್ಪಾ ರಾಣಾ, ರಿತು ನೇಗಿ, ಸೋನಾಲಿ ಶಿಂಗಾಟೆ ಅವರನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಬಲಿಷ್ಠ ಮಹಿಳಾ ಕಬಡ್ಡಿ ತಂಡವು ಎದುರಾಳಿಗಳನ್ನು ಧೂಳೀಪಟ ಮಾಡಿ ಬಂಗಾರ ಗೆದ್ದುಕೊಂಡಿತು. ಅದೇ ರೀತಿ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2ರಂದು ನಡೆದ ಫೀಲ್ಡ್ ಹಾಕಿ ಟೂರ್ನಮೆಂಟ್‌ನ ಫೈನಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಲಿಮಾ ಟೆಟೆ, ಸವಿತಾ ಪುನಿಯಾ, ನವನೀತ್ ಕೌರ್ ನೇತೃತ್ವದ ಹಾಕಿ ತಂಡವು ಅತ್ಯುತ್ಕೃಷ್ಟ ಹಾಗೂ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಆಟವಾಡಿ ಬಂಗಾರದ ಪದಕವನ್ನು ಕೊರಳಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಇತಿಹಾಸ ನಿರ್ಮಿಸಿತು.
ಈ ಎರಡೂ ಕ್ರೀಡೆಗಳಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ (ಫಿಟ್‌ನೆಸ್) ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥೈರ್ಯ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಣಾಯಕ. ಕಬಡ್ಡಿ ಮ್ಯಾಟ್ ಮೇಲೆ ಎದುರಾಳಿಗಳ ಬಲಿಷ್ಠ ಟ್ಯಾಕಲ್‌ಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಭೇದಿಸಿದ ಭಾರತೀಯ ರೈಡರ್‌ಗಳು, ಎದುರಾಳಿ ಪಾಳಯದಲ್ಲಿ ನಡುಕ ಹುಟ್ಟಿಸಿದರು. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಫೀಲ್ಡ್ ಹಾಕಿಯ ಟರ್ಫ್ ಮೇಲೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಓಡುತ್ತಾ, ಪೆನಾಲ್ಟಿ ಕಾರ್ನರ್‌ಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಂಡು, ಮಿಂಚಿನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಕೌಂಟರ್ ಅಟ್ಯಾಕ್ ಮಾಡಿದ ನಮ್ಮ ವನಿತೆಯರ ಆಟ ಭಾರತೀಯ ಹಾಕಿಯ ಸುವರ್ಣ ದಿನಗಳನ್ನು ಮರಳಿ ತಂದಿತು.
ಟ್ರ್ಯಾಕ್ ಅಂಡ್ ಫೀಲ್ಡ್ (ಅಥ್ಲೆಟಿಕ್ಸ್) ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಭಾರತದ ಓಟಗಾರ್ತಿಯರ ಮಿಂಚಿನ ವೇಗಕ್ಕೆ ಉಳಿದ ದೇಶಗಳು ಬೆರಗಾದವು. ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 29ರಂದು ನಡೆದ ಮಹಿಳೆಯರ 4 × 400 ಮೀಟರ್ ರಿಲೇ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಕಿರಣ್ ಪಹಲ್, ಕರ್ನಾಟಕದ ಪೂವಮ್ಮ ಮಾಚೆತ್ತಿರ, ಪ್ರಾಚಿ ಚೌಧರಿ ಮತ್ತು ವಿಥ್ಯಾ ರಾಮರಾಜ್ ಅವರನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಭಾರತದ ತಂಡವು ಟ್ರ್ಯಾಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಿರುಗಾಳಿಯಂತೆ ಓಡಿ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು. ಈ ನಾಲ್ವರು ಓಟಗಾರ್ತಿಯರ ನಡುವಿನ ಬ್ಯಾಟನ್ ಬದಲಾವಣೆಯ ಕರಾರುವಾಕ್ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಹಾಗೂ ಅಂತಿಮ ಕ್ಷಣದ ವೇಗವು ಟ್ರ್ಯಾಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪದಕವನ್ನು ತಂದುಕೊಡುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿತು.
ಟ್ರ್ಯಾಕ್‌ನಲ್ಲಿನ ಈ ರಿಲೇ ಸ್ಪರ್ಧೆಯು ದೇಶದ ವಿವಿಧ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ಬಂದ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಯಿತು. ಓಟಗಾರ್ತಿಯರು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಬ್ಯಾಟನ್ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸುವಾಗ ತೋರಿದ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಸಂವಹನ, ಇಡೀ ಭಾರತದ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯಲ್ಲಿನ ಏಕತೆಯನ್ನು ಕ್ರೀಡಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಿತು. ಕೇವಲ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರತಿಭೆಯಿಂದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಪರಸ್ಪರರ ಮೇಲಿನ ಅಪಾರ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಇಂತಹ ಜಾಗತಿಕ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಸಾಧ್ಯವನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ರಿಲೇ ತಂಡ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿತು.
ಬಿಲ್ಲುಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಶೂಟಿಂಗ್‌ನ ತಂಡದ ಹಾಗೂ ಮಿಶ್ರ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಹಿಳೆಯರು ಪದಕದ ಬೇಟೆಯಾಡಿದರು. ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 30ರಂದು ಚಿಕಿತಾ ತನಿಪರ್ತಿ, ಜ್ಯೋತಿ ಸುರೇಖಾ ವೆನ್ನಂ, ಪ್ರೀತಿಕಾ ಪ್ರದೀಪ್ ಅವರನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಮಹಿಳಾ ಕಾಂಪೌಂಡ್ ಆರ್ಚರಿ ತಂಡ, ಹಾಗೂ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2ರಂದು ಅಂಕಿತಾ ಭಕತ್, ಕೀರ್ತಿ ಶರ್ಮಾ, ಕುಮ್‌ಕುಮ್ ಅವರನ್ನೊಳಗೊಂಡ ರಿಕರ್ವ್ ತಂಡ ಸಲೀಸಾಗಿ ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದವು. ಇನ್ನು ಶೂಟಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಸುರುಚಿ ಸಿಂಗ್ (ಮಿಶ್ರ 10 ಮೀ ಏರ್ ಪಿಸ್ತೂಲ್) ಹಾಗೂ ಆರ್ಚರಿಯಲ್ಲಿ ಚಿಕಿತಾ ತನಿಪರ್ತಿ (ಮಿಶ್ರ ಕಾಂಪೌಂಡ್) ಅವರು ಪುರುಷರೊಂದಿಗೆ ಹೆಗಲಿಗೆ ಹೆಗಲು ಕೊಟ್ಟು ಮಿಶ್ರ ತಂಡದ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ ದೇಶಕ್ಕೆ ಚಿನ್ನ ತಂದುಕೊಟ್ಟರು.
2026ರ ಏಷ್ಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟವು ಭಾರತೀಯ ಕ್ರೀಡಾಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾ ಸಬಲೀಕರಣದ ಹಾಗೂ ಕ್ರೀಡಾ ಶಕ್ತಿಯ ನೈಜ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದಿದೆ. ಎದುರಾಳಿಗಳು ಎಷ್ಟೇ ಬಲಿಷ್ಠರಿದ್ದರೂ, ಕಠಿಣ ಅಭ್ಯಾಸ ಹಾಗೂ ದೃಢ ಸಂಕಲ್ಪದ ಮುಂದೆ ಯಾವುದೂ ಅಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ‘ಚಿನ್ನದ ಹುಡುಗಿಯರು’ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಾರಿದ್ದಾರೆ. ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹಾಗೂ ತಂಡದ ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 14 ಚಿನ್ನದ ಪದಕಗಳನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿರುವ ಈ ನಾರಿಯರ ನಿರಂತರ ಕ್ರೀಡಾ ಸಾಧನೆಯು, ಮುಂಬರುವ ಪೀಳಿಗೆಯ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಯುವ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯ ಸೆಲೆಯಾಗಿ ಸದಾ ಕಾಲ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಲಿದೆ.
