ಮಕ್ಕಳ ಕಳ್ಳಸಾಗಣೆಯ ಜಾಲವನ್ನು ಚಿತ್ರದ ಕೇಂದ್ರ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಇಟ್ಟಿರುವುದು ಮಹತ್ವದ ಸಂಗತಿ. ಆದರೆ ಆ ಜಾಲದ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಬೇಡಿಕೆ, ಅದನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಲಾಭ ಪಡೆಯುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಸಿನಿಮಾ ಹೆಚ್ಚು ದೂರ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟವೂ ಬನಿಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹೋರಾಟದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತದೆ. ಮಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ತಾಯಿಯ ಕಥೆ ಬಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ವಸ್ತುವಿನಂತೆ ನೋಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಬಹುದಿತ್ತು.
ಜೋಯ್‌ಪುರಾ ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಮಿಷ್ಟಿ ಕಾಣೆಯಾಗುವುದರೊಂದಿಗೆ ‘ಗಾಂಧಾರಿ’ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುವಾಗ ಬನಿ ಗಾಯಗೊಂಡು ತನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಮಗಳು ಕಾಣೆಯಾಗಿರುವ ನೋವಿನ ಜೊತೆಗೆ, ಅವಳ ಮಾತನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವೂ ಅವಳ ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಮಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಬನಿ ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಬದುಕಿನೊಳಗೂ ಮತ್ತೆ ಇಳಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ಅವಳು ಮಕ್ಕಳ ಕಳ್ಳಸಾಗಣೆ ಜಾಲಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಳು. ಗೋಕೂಲ್ ಅವಳನ್ನು ಆ ಜಗತ್ತಿನಿಂದ ಹೊರತಂದು ಹೊಸ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ದ. ಆದರೆ ಈಗ ಮಗಳು ಕಾಣೆಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಆ ಹಳೆಯ ಜಗತ್ತು ಮತ್ತೆ ಅವಳ ಮುಂದೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಜೋಯ್‌ಪುರಾ ಸಾಮಾನ್ಯ ಊರಿನಂತೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಬೆಹರೂಪಿಗಳು ವೇಷ ಬದಲಿಸುವ ಕಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಬೆಹರೂಪಿಯಾಗಿರುವುದು ಅಪರಾಧವಲ್ಲ. ವೇಷ ಬದಲಿಸುವುದು ಅವರ ಕಲೆ, ಅವರ ಬದುಕಿನ ಒಂದು ಭಾಗ. ಚಿತ್ರದ ಅಪರಾಧ ಜಗತ್ತು ಈ ಕಲೆಯನ್ನೇ ತನ್ನ ಅನುಕೂಲಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಬೆಹರೂಪಿಗಳನ್ನೂ ಅಪರಾಧಿಗಳನ್ನೂ ಒಂದೇ ಕಡೆ ನಿಲ್ಲಿಸಬಾರದು. ಆದರೆ ಈ ಸಮುದಾಯದ ಬದುಕು ಮತ್ತು ಅದರೊಳಗಿನ ಜನರ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಗಳನ್ನು ಸಿನಿಮಾ ಹೆಚ್ಚು ಆಳವಾಗಿ ನೋಡಬಹುದಿತ್ತು.
ಇಲ್ಲಿಯೇ ಮಹಾಭಾರತದ ಗಾಂಧಾರಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಗಂಡನ ಅಂಧತ್ವದ ಜೊತೆಗೆ ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನೂ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಗಾಂಧಾರಿಯಂತೆ ಬನಿ ಕಣ್ಣು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ. ಆದರೆ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಮುಖ್ಯವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಗಾಂಧಾರಿ ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಾನೇ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಳು. ಬನಿ ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಳು. ನಂತರ ಕುರುಡಳಂತೆ ನಟಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬನಿ ತಾನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.
ಇದು ಚಿತ್ರದ ಅತ್ಯಂತ ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ ರೂಪಕಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಬನಿಗೆ ಏನೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದುಕೊಂಡವರು ಅವಳ ಮುಂದೆ ತಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಮುಖಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವಳು ಕಾಣದಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಾ ಸುತ್ತಲಿನವರನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾಳೆ. “ಯಾರು ಯಾವ ವೇಷದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ಯಾರ ಮುಖ ನಿಜ, ಯಾರದ್ದು ಸುಳ್ಳು?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅವಳ ಹುಡುಕಾಟದ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ದೃಷ್ಟಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡುವುದಲ್ಲ. ಯಾರನ್ನು ನಂಬಬೇಕು, ಯಾರಿಂದ ದೂರ ಇರಬೇಕು, ಯಾರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೂ ಹೌದು.
ಬನಿಯ ಹಳೆಯ ಬದುಕಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಕೊಂಡಿ ಜುನೂ ಅಂಬಾ. ಬನಿಗೆ ಹೋರಾಡುವುದನ್ನು ಕಲಿಸಿದ ಮಹಿಳೆಯೇ ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬನಿಯ ಬದುಕನ್ನೇ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಬನಿಯ ಇರುವಿಕೆಯ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಬ್ಲ್ಯಾಕ್‌ಹೋಲ್‌ಗೆ ನೀಡುವುದರಿಂದ ಮಿಷ್ಟಿ ಅಪಹರಣಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಬದುಕುಳಿಯುವ ಭಯ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯ ವಿರುದ್ಧ ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಕ್ಷಣ ಇದು. ಜುನೂ ಅಂಬಾಳ ಭಯ ಮತ್ತು ಅಸಹಾಯಕತೆಯೊಳಗೆ ಸಿನಿಮಾ ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಬದುಕುಳಿಯುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನೇ ಪರಸ್ಪರರ ವಿರುದ್ಧ ನಿಲ್ಲಿಸುವ ರೀತಿಯನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ತೆರೆದಿಡಬಹುದಿತ್ತು.
ಮಿಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಬನಿ ಬ್ಲ್ಯಾಕ್‌ಹೋಲ್‌ನ ಕ್ರೂರ ನಿಯಮವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. “ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗಿಗೆ ಬದಲಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗಿ” ಎಂಬ ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಗುವನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕಾದರೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮಗುವಿನ ಬದುಕನ್ನು ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೇರೆ ಬಾಲಕಿಯರ ಬದುಕನ್ನು ಇದೇ ಜಾಲಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಬನಿ ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಅವಳ ತಾಯ್ತನ ಕೇವಲ ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೊಂದು ಮಗುವಿನ ಬದುಕಿನ ಬೆಲೆಗೆ ತನ್ನ ಮಗಳ ಬದುಕನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಳು ಸಿದ್ಧಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಚಿತ್ರದ ಸ್ತ್ರೀಕೇಂದ್ರಿತತೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಬನಿ ತಾಯಿಯಾಗುವ ಮೊದಲೇ ಅವಳಿಗೆ ಒಂದು ಬದುಕಿತ್ತು. ಹೋರಾಡಲು ಕಲಿತಿದ್ದಳು. ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಮಿಷ್ಟಿ ಕಾಣೆಯಾದ ನಂತರ ಅವಳ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಸಿಗುವ ತೂಕ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬನಿ ತಾಯಿಯಾದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅವಳ ಕೋಪವನ್ನು ಸಮಾಜವೂ, ಕಥೆಯೂ ಹೆಚ್ಚು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೇ? ಮಗಳಿಲ್ಲದ ಬನಿಯ ಕೋಪವನ್ನು ಸಿನಿಮಾ ಇದೇ ರೀತಿ ನೋಡುತ್ತಿತ್ತೇ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಚಿತ್ರದೊಳಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ದೂರ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು.
ಬನಿಯ ಕೋಪ ಹಿಂಸೆಯಾಗಿ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾಳೆ, ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾಳೆ, ಪ್ರತೀಕಾರ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಸಿನಿಮಾ ಅವಳನ್ನು ಕೇವಲ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಜಾಗ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಸಮಸ್ಯೆ ಏನೆಂದರೆ, ಆ ಕೋಪದ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ನೋವಿನೊಳಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೆಡೆ ಅವಳನ್ನು ಬೇಗನೆ ಪ್ರತೀಕಾರದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಮಹಿಳೆಯ ಕೋಪವನ್ನು ತೋರಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅದು ಹುಟ್ಟುವ ಬದುಕಿನೊಳಗೆ ಸಿನಿಮಾ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಉಳಿಯಬಹುದಿತ್ತು.
ಗೋಕೂಲ್ ಜೊತೆಗಿನ ಬನಿಯ ಸಂಬಂಧವೂ ಅಧಿಕಾರದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ಪುರುಷ ಒಮ್ಮೆ ಮಹಿಳೆಗೆ ನೆರವಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮುಂದೆ ಅವಳ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರ ಹೊಂದಬಹುದೇ? ಗೋಕೂಲ್ ಬನಿಯನ್ನು ಹಿಂದಿನ ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಹೊರತಂದಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಆ ಉಪಕಾರ ಅವಳ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಶಾಶ್ವತ ಹಕ್ಕು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಉಪಕಾರ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರ ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಬನಿ ಗೋಕೂಲ್‌ನಿಂದಲೂ ಹೊರಬರುತ್ತಾಳೆ. ಅದು ಕೇವಲ ಗಂಡನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ನಿರ್ಧಾರವಲ್ಲ. ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ತನ್ನದೇ ಹಕ್ಕನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವ ಕ್ಷಣವೂ ಹೌದು.
ಬನಿಯ ಹೊರತಾಗಿ ಚೂರ್ಣಿ ದೀದಿ, ಉಮಾ ದೀದಿ ಮತ್ತು ಜುನೂ ಅಂಬಾಳಂತಹ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಬದುಕಿನಲ್ಲೂ ಭಯ, ನಷ್ಟ ಮತ್ತು ಬದುಕುಳಿಯುವ ಹೋರಾಟಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಸಿನಿಮಾ ಅವರ ಅನುಭವಗಳೊಳಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಬನಿಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವಷ್ಟು ಜಾಗ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮದೇ ಬದುಕು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಜಾಗ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಥೆಯೊಳಗೆ ತರುವುದು ಮಾತ್ರ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರ ಬದುಕಿಗೂ ಸ್ವತಂತ್ರವಾದ ಅರ್ಥ ಬೇಕು.
ಮಕ್ಕಳ ಕಳ್ಳಸಾಗಣೆಯ ಜಾಲವನ್ನು ಚಿತ್ರದ ಕೇಂದ್ರ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಇಟ್ಟಿರುವುದು ಮಹತ್ವದ ಸಂಗತಿ. ಆದರೆ ಆ ಜಾಲದ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಬೇಡಿಕೆ, ಅದನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಲಾಭ ಪಡೆಯುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಸಿನಿಮಾ ಹೆಚ್ಚು ದೂರ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟವೂ ಬನಿಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹೋರಾಟದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತದೆ. ಮಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ತಾಯಿಯ ಕಥೆ ಬಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ವಸ್ತುವಿನಂತೆ ನೋಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಬಹುದಿತ್ತು.
ಜೋಯ್‌ಪುರಾದ ಜನಪದ ನಂಬಿಕೆಗಳು, ಚೌಮುಖಿ ದೇವಿಯ ಹಬ್ಬ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡುವ ಮಗರಸೂರ್‌ನ ಕಥೆ ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಪದರ ಸೇರಿಸುತ್ತವೆ. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನುಂಗುವ ದೈತ್ಯನ ಪುರಾಣವನ್ನು ಮಕ್ಕಳನ್ನೇ ವಸ್ತುವಿನಂತೆ ಬಳಸುವ ನಿಜವಾದ ಜಗತ್ತಿನ ಜೊತೆ ಜೋಡಿಸಿರುವುದು ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಪೊಲೀಸ್ ತನಿಖೆ, ಗೋಕೂಲ್‌ನ ರಹಸ್ಯ, ಬೆಹರೂಪಿಗಳ ಜಗತ್ತು, ಬ್ಲ್ಯಾಕ್‌ಹೋಲ್ ಮತ್ತು ಬನಿಯ ಹೋರಾಟ ಎಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಾಗುವುದರಿಂದ ಕೆಲವು ಕಡೆ ಚಿತ್ರದ ಲಯ ನಿಧಾನವಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಕಥೆಗಳು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮುಗಿದುಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಚಿತ್ರದ ದೃಶ್ಯಭಾಷೆ ಬನಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯ ಜೊತೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ನೆರಳು, ಮೌನ ಮತ್ತು ಶಬ್ದಗಳು ಅವಳ ದೃಷ್ಟಿಯ ಅನುಭವವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತವೆ. ದೃಷ್ಟಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನಂತರವೂ ಚಿತ್ರ ಅವಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಕತ್ತಲೆಯೊಳಗೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಕಡೆ ಮೌನವೇ ಹೆಚ್ಚು ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವು ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡಿನ ಬಳಕೆ ಆ ಕ್ಷಣದ ನೋವಿನಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.
ತಾಪ್ಸಿ ಪನ್ನು ಬನಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ದೇಹದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಟ್ಟಿಲ್ಲ. ದೃಷ್ಟಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನಂತರದ ಅವಳ ಹೆಜ್ಜೆ, ಯಾರನ್ನಾದರೂ ನಂಬಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ ಎನ್ನುವ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿನ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಮತ್ತು ಮಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಕಾಣಿಸುವ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡುತ್ತವೆ. ತಾಯಿಯ ಆತಂಕ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಬದುಕಿನೊಳಗೆ ಮತ್ತೆ ಇಳಿಯುವ ಮಹಿಳೆಯ ಕೋಪ ಎರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡುವಲ್ಲಿ ತಾಪ್ಸಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ ಅವಳ ಕಣ್ಣೋಟ | ಟಾಕ್ಸಿಕ್ – ಮಹಿಳಾ ಧ್ವನಿ ಇದೆ; ಅವರ ಕಥೆ ಇಲ್ಲ!
‘ಗಾಂಧಾರಿ’ ಬನಿಗೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುವ, ಹೋರಾಡುವ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಹಕ್ಕು ಸಾಧಿಸುವ ಜಾಗ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮಹಿಳಾ ಪಾತ್ರಗಳ ಬದುಕು ಬನಿಯ ಸುತ್ತಲೇ ಸೀಮಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಕಳ್ಳಸಾಗಣೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ಅವಳ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹೋರಾಟದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತದೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಬನಿಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಾಯ್ತನದಾಚೆಯೂ ಇನ್ನಷ್ಟು ನೋಡಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೂ ಅವಳು ಕೊನೆಗೆ ಯಾರೊಬ್ಬರ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿ ಅಥವಾ ಯಾರೊಬ್ಬರ ತಾಯಿಯಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಮಹಾಭಾರತದ ಗಾಂಧಾರಿ ತನ್ನ ಗಂಡನ ಅಂಧತ್ವದ ಜೊತೆಗೆ ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಳು. ಬನಿ ಕಣ್ಣು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೂ ಕತ್ತಲೆಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ದೃಷ್ಟಿ ಮರಳಿದ ಮೇಲೂ ಕುರುಡಳಂತೆ ನಟಿಸಿ, ತನ್ನ ಸುತ್ತಲಿನವರನ್ನು ನೋಡಿದಳು. ಕೊನೆಗೆ ತನ್ನ ಬದುಕನ್ನೂ ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದಲೇ ಮತ್ತೆ ನೋಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು.
ಬಹುಶಃ ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೇ ಚಿತ್ರದ ಗಾಂಧಾರಿ ಪೌರಾಣಿಕಳಲ್ಲ. ಅವಳು ಕಣ್ಣು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಬನಿ. ತನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ಮತ್ತೆ ತನ್ನದೇ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡಲು ಕಲಿತ ಮಹಿಳೆ.
ರುಕ್ಮಿಣಿ ನಾಗಣ್ಣವರ
ಬೆಳಗಾವಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ರಾಮದುರ್ಗ ತಾಲೂಕಿನ ತೋರಣಗಟ್ಟಿ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸರ್ಕಾರೇತರ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
