ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮವು ‘ಅಲ್ಲಾಹನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾನರು’ ಎಂಬ ತತ್ವವನ್ನು ಸಾರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ತಾಲಿಬಾನ್ ಸರ್ಕಾರವು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿರುವ ಹೊಸ ‘ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಪ್ರೊಸೀಜರ್ ಕೋಡ್ ಫಾರ್ ಕೋರ್ಟ್ಸ್’ (ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳಿಗೆ ದಂಡ ಪ್ರಕ್ರಿಯಾ ಸಂಹಿತೆ) ಈ ಮೂಲಭೂತ ತತ್ವವನ್ನೇ ಬುಡಮೇಲು ಮಾಡುವಂತಿದೆ. 2026ರ ಜನವರಿ ತಿಂಗಳ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ತಾಲಿಬಾನ್ ಪರಮೋಚ್ಚ ನಾಯಕ ಹೈಬತುಲ್ಲಾ ಅಖುಂದ್ಜಾದಾ ಅವರ ಅಂಕಿತದೊಂದಿಗೆ ಹೊರಬಿದ್ದ ‘De Mahakumu Jazaai Osulnama’ ಎಂಬ ಹೊಸ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಸಂಹಿತೆಯು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ವಿದ್ವಾಂಸರ ವಲಯದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿದೆ.
ಭಾರತದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ‘ವರ್ಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ’ಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುವಂತೆ, ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದ ಸಮಾಜವನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಸ್ತರಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ, ಒಂದೇ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಂತಸ್ತಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸುವ ವಿಚಿತ್ರ ಹಾಗೂ ಆಘಾತಕಾರಿ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ತಾಲಿಬಾನ್ ಮುಂದಾಗಿದೆ. ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ‘ಮೇಲ್ವರ್ಗ’ ಮತ್ತು ‘ಕೆಳವರ್ಗ’ ಎಂಬ ಕಂದಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ಆರೋಪಗಳು ಕೇಳಿಬಂದಿವೆ.
‘ರಾವದರಿ’ (Rawadari) ಮುಂತಾದ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ತಾಲಿಬಾನ್‌ನ ಹೊಸ ಸಂಹಿತೆಯು ಸಮಾಜವನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಸ್ಪಷ್ಟ ವರ್ಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿದೆ. ಅತ್ಯುನ್ನತ ಶ್ರೇಣಿಯಲ್ಲಿರುವ ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿದ್ವಾಂಸರು (ಮುಲ್ಲಾಗಳು) ಯಾವುದೇ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದರೂ, ಅವರಿಗೆ ಕೇವಲ ‘ಸಲಹೆ’ ಅಥವಾ ‘ಎಚ್ಚರಿಕೆ’ ನೀಡಿ ಬಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅವರನ್ನು ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಜೈಲಿಗೆ ಹಾಕುವುದು ಕಾನೂನಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಅವರು ಕಾನೂನಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದವರು ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಲಾಗಿದೆ. ಎರಡನೇ ಹಂತದಲ್ಲಿರುವ ಗಣ್ಯರು ಮತ್ತು ಬುಡಕಟ್ಟು ಮುಖಂಡರು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೆ, ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಕರೆಸಿ ‘ಗೌಪ್ಯವಾಗಿ’ ಬುದ್ಧಿಮಾತು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ನೇರ ಜೈಲು ಶಿಕ್ಷೆ ಕಾದಿದ್ದರೆ, ಸಮಾಜದ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಳಸ್ತರದಲ್ಲಿರುವ ಬಡವರು ಅದೇ ಅಪರಾಧ ಎಸಗಿದಾಗ ಜೈಲು ಶಿಕ್ಷೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಚಾಟಿಯೇಟಿನಂತಹ ‘ದೈಹಿಕ ಶಿಕ್ಷೆ’ಯನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಹೀಗೆ, ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬ ‘ಮುಲ್ಲಾ’ಗೆ ಕೇವಲ ಬುದ್ಧಿಮಾತು ಸಿಕ್ಕರೆ, ಒಬ್ಬ ಬಡವನಿಗೆ ಜೈಲು ಮತ್ತು ದೈಹಿಕ ಹಿಂಸೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಇದು ತಾಲಿಬಾನ್ ಹೊಸದಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವ ‘ವರ್ಣಾಶ್ರಮ’ದ ಕರಾಳ ಮುಖವಾಗಿದೆ.
ಇದನ್ನು ಓದಿದ್ದೀರಾ? ಈ ದಿನ ಸಂಪಾದಕೀಯ | ರಾಜ್ಯ ಪೊಲೀಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕೆಡಲು ಕಾರಣರಾರು?
ಈ ಹೊಸ ಕಾನೂನಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಆತಂಕಕಾರಿ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಷೇಧಿಸಿರುವ ‘ಗುಲಾಮ’ ಅಥವಾ ‘ದಾಸ್ಯ’ (Slavery) ಪದ್ಧತಿಯ ಪ್ರಸ್ತಾಪ. ಈ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಗುಲಾಮರ ನಡುವಿನ ಕಾನೂನು ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವುದು, ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ‘ಮಾರಾಟದ ಸರಕು’ಗಳಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸುವ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಅಥವಾ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಬೆಂಬಲಿಸಿದಂತಿದೆ.
ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರದ (ಶರಿಯಾ) ಪ್ರಕಾರ ನ್ಯಾಯದಾನದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತ-ಬಡವ ಎಂಬ ಭೇದವಿರಬಾರದು. ಸ್ವತಃ ಪ್ರವಾದಿ ಮಹಮ್ಮದರೇ “ನನ್ನ ಮಗಳು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೂ ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸಲೇಬೇಕು” ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ತಾಲಿಬಾನ್ ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿರುವ ಈ ಪದ್ಧತಿಯು ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಮೂಲ ತತ್ವಗಳಿಗೇ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ತಾಲಿಬಾನ್ ತಾನು ಅನುಸರಿಸುವ ‘ಹನಫಿ’ ಪಂಥವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಪಂಥಗಳನ್ನು (ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಶಿಯಾ, ಇಸ್ಮಾಯಿಲಿ) ಅನುಸರಿಸುವವರನ್ನು ‘ಧರ್ಮಬಾಹಿರರು’ ಎಂದು ಕರೆದು, ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಕಠಿಣ ಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿರುವುದು ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆಯನ್ನು ಸಾಂಸ್ಥೀಕರಣಗೊಳಿಸಿದಂತಿದೆ.
ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದ ಈ ಹೊಸ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸುವುದಾದರೆ, ಹಿಂದೆ ಮನುಸ್ಮೃತಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಒಂದು ನ್ಯಾಯ, ಶೂದ್ರರಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ನ್ಯಾಯ ಎಂಬ ಪದ್ಧತಿ ಇದ್ದಂತೆಯೇ ಈಗ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿಯೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ‘ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿದ್ವಾಂಸರು’ (ಮುಲ್ಲಾಗಳು) ಹೊಸ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಬಡವರು ಶೋಷಿತ ವರ್ಗವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ಈ ಕಾನೂನಿನಿಂದಾಗಿ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಭಯವಿಲ್ಲದ ಆಡಳಿತ ವರ್ಗವು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳಂತಹ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ನಿರ್ಭೀತಿಯಿಂದ ಎಸಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದ್ದು, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೂ ಕಠಿಣ ದೈಹಿಕ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗುವ ಮೂಲಕ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನವು ಬಡವರ ಪಾಲಿಗೆ ನರಕವಾಗುವ ಭೀತಿಯಿದೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿರುವ ತಾಲಿಬಾನ್ ಸರ್ಕಾರ, ಇಂತಹ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ವಿರೋಧಿ ಕಾನೂನುಗಳಿಂದ ಜಾಗತಿಕ ಸಮುದಾಯದಿಂದ ಮತ್ತಷ್ಟು ದೂರವಾಗಲಿದೆ. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ, ತಾಲಿಬಾನ್ ಸರ್ಕಾರವು ‘ದೈವಿಕ ಕಾನೂನು’ ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಬೆಂಬಲಿಗರಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುವ ‘ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿ ವರ್ಗ’ವೊಂದನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆಯ ತತ್ವದ ಮೇಲೆ ನೇರ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದೆ.
