ಕೆಲವರು ಹುಟ್ಟಿದ ಊರಿನ ಹೆಸರನ್ನು ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ತಾವು ಹುಟ್ಟಿದ ನೆಲದ ಹೆಸರನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಸಾಧನೆಯ ಮೂಲಕ ನಾಡಿನಾದ್ಯಂತ ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೈಸೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪಿರಿಯಾಪಟ್ಟಣ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಕಂಪಲಾಪುರದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಜ್ಞಾನಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಳಿಸಲಾಗದ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತು ಮೂಡಿಸಿದ ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಅವರು ಎರಡನೇ ಸಾಲಿಗೆ ಸೇರಿದವರು.
ಕನ್ನಡ ವಿದ್ವತ್ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ‘ಕೆವಿಎನ್’ ಎಂದೇ ಚಿರಪರಿಚಿತರಾಗಿದ್ದ ಅವರು ಇಂದು ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕನ್ನಡ ನುಡಿಯ ಒಳರಚನೆ, ಭಾಷೆಯ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಧ್ಯಯನ, ಸಾಹಿತ್ಯ ವಿಮರ್ಶೆಯ ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಿಂತನೆಯ ಮೂಲಕ ಅವರು ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ಜ್ಞಾನಪರಂಪರೆ ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಗೂ ದಾರಿದೀಪವಾಗಿ ಉಳಿಯಲಿದೆ.
2026ರ ನವೆಂಬರ್ 6ರಂದು ಹೃದಯಾಘಾತದಿಂದ ಅವರು ನಿಧನರಾದ ಸುದ್ದಿ ಕನ್ನಡದ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಭಾಷಾವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಶೋಕದ ಅಲೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸಿದೆ. ಅವರ ನಿಧನ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವಿದ್ವಾಂಸರ ನಿರ್ಗಮನವಲ್ಲ; ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಹೊಸ ಜ್ಞಾನಶಿಸ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿಸಿ, ಅದರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಅನ್ವೇಷಿಸಲು ಶ್ರಮಿಸಿದ ಚಿಂತಕನೊಬ್ಬನ ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಕ್ಷಣವೂ ಹೌದು.
ಕಂಪಲಾಪುರದ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ ಪ್ರತಿಭೆ
1948ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 20ರಂದು ಮೈಸೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪಿರಿಯಾಪಟ್ಟಣ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಕಂಪಲಾಪುರದಲ್ಲಿ ವೀರಣ್ಣ ಮತ್ತು ಕೆಂಚಮ್ಮ ದಂಪತಿಯ ಮಗನಾಗಿ ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಜನಿಸಿದರು. ಗ್ರಾಮೀಣ ಪರಿಸರ, ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷಿಕ ಬದುಕು ಮತ್ತು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ನುಡಿಯೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡ ಅವರ ಬಾಲ್ಯ ಮುಂದೆ ಭಾಷೆಯನ್ನು ನೋಡುವ ಅವರ ವಿಶಿಷ್ಟ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಕ್ಕೆ ಒಂದು ನೆಲೆಯಾಯಿತು.
ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಹುಟ್ಟೂರಾದ ಕಂಪಲಾಪುರದಲ್ಲಿಯೇ ಪಡೆದರು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಅವರ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ಪಯಣ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕಾಲೇಜಿನ ವಿಜ್ಞಾನ ವಿಭಾಗದವರೆಗೆ ಸಾಗಿತು. ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆಯುವ ಅವಕಾಶವಿದ್ದರೂ ಅವರು ಆ ಹಾದಿಯನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಮೈಸೂರಿನ ಯುವರಾಜ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನ ಪದವಿ ಪಡೆದರು. ನಂತರ ಬಿ.ಎಡ್. ಪದವಿ ಪಡೆದು ಪ್ರೌಢಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿ ವೃತ್ತಿಜೀವನ ಆರಂಭಿಸಿದರು.
ವಿಜ್ಞಾನ ಶಿಕ್ಷಣದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಿದ್ದ ಕೆವಿಎನ್ ಅವರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ 1972ರ ಮೈಸೂರಿನ ಬೇಸಿಗೆ ಶಾಲೆಯೊಂದು ಮಹತ್ವದ ತಿರುವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಭಾಷಾವಿಜ್ಞಾನದ ಪರಿಚಯವಾಯಿತು. ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಮಾತಿನ ಅಥವಾ ಬರವಣಿಗೆಯ ಸಾಧನವಾಗಿ ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅದರ ರಚನೆ, ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಧ್ವನಿ, ವ್ಯಾಕರಣ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಸಂಬಂಧಿ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬಹುದೆಂಬ ಅರಿವು ಅವರಲ್ಲಿ ಗಾಢವಾಯಿತು.
ವಿಜ್ಞಾನದಿಂದ ಭಾಷೆಯತ್ತ ಅವರು ಹೊರಳಿದ ಈ ಪಯಣ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಮಹತ್ವದ ವಿದ್ವಾಂಸರೊಬ್ಬರನ್ನು ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ನೀಡಿತು.
ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅಧ್ಯಯನದಿಂದ ಭಾಷಾವಿಜ್ಞಾನದ ಆಳಕ್ಕೆ
ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ತೆರಳಿದ ಅವರು ಬೆಂಗಳೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ ಪಡೆದರು. ಇದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸ್ತ್ರೀವಾದಿ ಚಿಂತಕಿಯಾಗಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಭಾವಿ ಪತ್ನಿ ಶ್ರೀಮತಿಯವರ ಪರಿಚಯವಾಯಿತು. ನಂತರ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಪನ ವೃತ್ತಿ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಬೆಂಗಳೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಕನ್ನಡ ಅಧ್ಯಯನ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರೊ. ಜಿ.ಎಸ್. ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪ ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಸಂಶೋಧನೆ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು. ಸಂಸ್ಕೃತ ಕಾವ್ಯಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿಯಾದ ಆನಂದವರ್ಧನನ ‘ಧ್ವನ್ಯಾಲೋಕ’ ಕುರಿತು ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿ ಪಿಎಚ್.ಡಿ. ಪದವಿ ಪಡೆದರು.
ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಕೇವಲ ಸೌಂದರ್ಯಾನುಭವದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಅದರ ಹಿಂದಿರುವ ತಾತ್ವಿಕ ನೆಲೆಗಳು, ಭಾಷಿಕ ರಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸ್ವರೂಪಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವುದು ಅವರ ಅಧ್ಯಯನದ ಪ್ರಮುಖ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿತ್ತು. 1984ರಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ಸ್ಟೋನಿ ಬ್ರೂಕ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಸಂದರ್ಶಕ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಮೈಸೂರಿನ ಕೇಂದ್ರೀಯ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷಾ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ (CIIL) ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಹಿರಿಯ ಸಂಶೋಧಕರಾಗಿಯೂ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಈ ಅನುಭವಗಳು ಅವರ ಭಾಷಿಕ ಚಿಂತನೆಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರ ನೀಡಿದವು.
ಕನ್ನಡವನ್ನು ಜ್ಞಾನಶಿಸ್ತಿನ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿ
ಕೆವಿಎನ್ ಅವರ ವಿದ್ವತ್ ಬದುಕಿನ ವಿಶೇಷತೆಯೆಂದರೆ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಸಾಹಿತ್ಯ ರಚನೆಗೆ ಬಳಸುವ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸದಿರುವುದು. ಭಾಷೆ ಎಂದರೆ ಒಂದು ಸಮುದಾಯದ ಜ್ಞಾನ, ಚರಿತ್ರೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ಚಿಂತನಾ ಕ್ರಮಗಳ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂಬ ವಿಶಾಲ ನಿಲುವು ಅವರ ಅಧ್ಯಯನದ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಕನ್ನಡದ ಆಡುನುಡಿಗಳು, ಸ್ಥಳನಾಮಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿನಾಮಗಳು, ದ್ವಿಭಾಷಿಕತೆ, ಭಾಷೆಯ ಅಳಿವು, ಭಾಷಾ ಶೈಲಿ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಕರಣದಂತಹ ಹಲವು ಆಯಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿದರು.
ಕನ್ನಡದ ಆಡುನುಡಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಭಾಷಿಕ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು, ಜನರ ದೈನಂದಿನ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಭಾಷೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಥೈಸುವುದು ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಆಸಕ್ತಿಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಭಾಷೆ ಸ್ಥಿರವಾದ ವಸ್ತುವಲ್ಲ; ಅದು ಕಾಲ, ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಬಳಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಾ ಬೆಳೆಯುವ ಜೀವಂತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ಅವರ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕನ್ನಡದ ಅಳಿವು-ಉಳಿವು ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವಾಗಲೂ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅಭಿಮಾನಕ್ಕಿಂತ ಭಾಷೆಯ ವಾಸ್ತವಿಕ ಸ್ಥಿತಿ, ಅದರ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಅವರು ಮಹತ್ವ ನೀಡಿದರು.
ಹಂಪಿ ಕನ್ನಡ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ
1993ರಲ್ಲಿ ಹಂಪಿಯ ಕನ್ನಡ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾದ ಕೆವಿಎನ್, ಮುಂದೆ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಕುಲಸಚಿವರಾಗಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಹಲವು ಬಾರಿ ಡೀನ್ ಹಾಗೂ ಪ್ರಭಾರ ಉಪಕುಲಪತಿಯಾಗಿಯೂ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಪದವಿ ನೀಡುವ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲ; ಅದು ಭಾಷೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಸಮಾಜವನ್ನು ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ಜ್ಞಾನಕೇಂದ್ರವಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಆಶಯದೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು.
ಕನ್ನಡ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದರು. ಅಧ್ಯಾಪನ, ಸಂಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸಿ ಸುಮಾರು 15 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ 2007ರಲ್ಲಿ ನಿವೃತ್ತರಾದರು. ನಂತರ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದ ಕುವೆಂಪು ಭಾಷಾ ಭಾರತಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿಯೂ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಅನುವಾದದ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅನುಭವವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡರು.
ಅವರ ಕೃತಿಗಳು: ಕನ್ನಡ ಚಿಂತನೆಯ ಜ್ಞಾನಭಂಡಾರ
ಕೆವಿಎನ್ ಅವರ ಬರವಣಿಗೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ವಿಶಾಲವಾದುದು. ಭಾಷಾವಿಜ್ಞಾನ, ಸಾಹಿತ್ಯ ವಿಮರ್ಶೆ, ಭಾಷಿಕ ರಚನೆ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ಪಾರಿಭಾಷಿಕ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಅವರ ಕೃತಿಗಳು ಕನ್ನಡದ ಅಧ್ಯಯನ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿವೆ.
ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ:
- ಧ್ವನ್ಯಾಲೋಕ-ಒಂದು ಅಧ್ಯಯನ (1998)
- ಬೇರು, ಕಾಂಡ, ಚಿಗುರು (1997)
- ಭಾಷೆಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತ
- ಮತ್ತೆ ಭಾಷೆಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತ (1998)
- ಕನ್ನಡ ಜಗತ್ತು: ಅರ್ಧಶತಮಾನ
- ನಮ್ಮೊಡನೆ ನಮ್ಮ ನುಡಿ
- ಕನ್ನಡದ ಉಳಿಕಂತೆಗಳು: ಕನ್ನಡ ಆಡುನುಡಿಯ ಸೊಲ್ಲರಿಮೆ
- ಸ್ಥಳನಾಮಗಳು-ಪರಿವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವ
- ಕನ್ನಡ ಶೈಲಿ ಕೈಪಿಡಿ
- ಶೈಲಿಶಾಸ್ತ್ರ-ಸಾಹಿತ್ಯ ಪಾರಿಭಾಷಿಕ ಮಾಲೆ
- ಧ್ವನ್ಯಾಲೋಕದ ಓದು
- ವ್ಯಕ್ತಿನಾಮಗಳು: ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ (2000)
- ಕನ್ನಡ ನುಡಿಯ ಆಕರ ಕೋಶ
- ನುಡಿಗಳ ಅಳಿವು
- ಚಾಮ್‌ಸ್ಕಿಯೊಡನೆ ಎರಡು ಹೆಜ್ಜೆ
- ದ್ವಿಭಾಷಿಕತೆ
- ತೊಂಡುಮೇವು (ಒಂಬತ್ತು ಸಂಪುಟಗಳು)
ಈ ಕೃತಿಗಳು ಅವರ ಅಧ್ಯಯನದ ವೈವಿಧ್ಯವನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯನ್ನು ವಿವಿಧ ಜ್ಞಾನಶಿಸ್ತುಗಳ ಮೂಲಕ ಅರ್ಥೈಸುವ ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತವೆ.
ಪಿರಿಯಾಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಹೆಮ್ಮೆ ತಂದ ಕಂಪಲಾಪುರದ ಮಗ
ಒಂದು ಊರಿನ ಹೆಮ್ಮೆ ಎಂದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಭೌಗೋಳಿಕ ಸೌಂದರ್ಯ, ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಅಥವಾ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ನಿರ್ಧಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರು ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಏನು ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿಯೂ ಆ ಹೆಮ್ಮೆ ಅಡಗಿದೆ. ಆ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಅವರು ಪಿರಿಯಾಪಟ್ಟಣ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಕಂಪಲಾಪುರಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇಡೀ ಮೈಸೂರು ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ.
ಗ್ರಾಮೀಣ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದು, ವಿಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸಾಹಿತ್ಯದತ್ತ, ಸಾಹಿತ್ಯದಿಂದ ಭಾಷಾವಿಜ್ಞಾನದತ್ತ ಸಾಗಿದ ಅವರ ಪಯಣ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಜ್ಞಾನಯಾತ್ರೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ. ಹುಟ್ಟೂರಿನ ನೆಲದಿಂದ ಹೊರಟು ಜಾಗತಿಕ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಲಯದ ಅನುಭವ ಪಡೆದು, ಮತ್ತೆ ಕನ್ನಡದ ಜ್ಞಾನಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸಲು ತಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟರು.
ಕಂಪಲಾಪುರದ ಹೆಸರನ್ನು ತಮ್ಮ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ಸಾಧನೆಯೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿದವರು ಅವರು. ಪಿರಿಯಾಪಟ್ಟಣದ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ ಪ್ರತಿಭೆಯೊಂದು ಕನ್ನಡದ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲೂ, ಸಂಶೋಧನಾ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲೂ, ಸಾಹಿತ್ಯದ ಚರ್ಚೆಗಳಲ್ಲೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಛಾಪು ಮೂಡಿಸಿತು. ಇಂದು ಅವರ ಹುಟ್ಟೂರಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ನೆನಪು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಸಾಧಕನ ನೆನಪಾಗಿ ಉಳಿಯಬಾರದು. ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೂಲಕ ಎತ್ತರಕ್ಕೇರಬಹುದು ಎಂಬ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ನೀಡುವ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿ ಅದು ಜೀವಂತವಾಗಬೇಕು.
ದೇಹ ಮರೆಯಾದರೂ ನುಡಿಯೊಳಗೆ ಉಳಿಯುವ ಚಿಂತಕ
ಕೆಲವರನ್ನು ಅವರ ಹುದ್ದೆಗಳಿಂದ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಕೆಲವರನ್ನು ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಪುರಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳ ಮೂಲಕವೇ ಬದುಕಿರುತ್ತಾರೆ. ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಅವರು ಅಂತಹವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು. ಅವರು ಬರೆದ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಭಾಷೆಯನ್ನು ನೋಡುವ ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಕನ್ನಡದ ಆಡುನುಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದು. ಭಾಷೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಹಿಂದಿರುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
ಈ ವಿಶೇಷ ವರದಿ ಓದಿದ್ದೀರಾ? ಅಕ್ಕಿ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ಹಿಂದಿನ ಆಟ ಯಾರದ್ದು?: ಕಾರ್ಪೋರೇಟ್ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಕರಾಮತ್ತು!
ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಅಭಿಮಾನವಿರುವುದಷ್ಟೇ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಕನ್ನಡವನ್ನು ಜ್ಞಾನ, ವಿಜ್ಞಾನ, ಸಂಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಚಿಂತನೆಯ ಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆಸಬೇಕು ಎಂಬ ಅವರ ಕೆಲಸದ ಹಾದಿ ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಗೆ ಮಹತ್ವದ ಸಂದೇಶ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಪಿರಿಯಾಪಟ್ಟಣ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಕಂಪಲಾಪುರದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಮಗ ಇಂದು ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಅವರು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಪುಸ್ತಕಗಳಿವೆ, ಸಂಶೋಧನೆಗಳಿವೆ, ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿವೆ, ಚಿಂತನೆಗಳಿವೆ. ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರು ಕನ್ನಡದೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರ ಸಂವಾದ ನಡೆಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.
ಈ ವಿಶೇಷ ವರದಿ ಓದಿದ್ದೀರಾ? ಅಕ್ಕಿ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ಬಿಸಿ: ಗ್ರಾಹಕರ ಕೈ ಸುಡುತ್ತಿದೆ, ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆಗೆ ಎದುರಾಗಿದೆ ಸವಾಲು!
ಕಂಪಲಾಪುರದ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆದ ಪ್ರತಿಭೆ ಕನ್ನಡದ ಜ್ಞಾನಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮರವಾಗಿ ಬೆಳೆದು, ಈಗ ನೆನಪಿನ ನೆರಳಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ.
ಪಿರಿಯಾಪಟ್ಟಣದ ಮಣ್ಣಿನ ಮಗ ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಅವರಿಗೆ ಅಕ್ಷರಗಳ ಮೂಲಕ ನುಡಿನಮನ. ಅವರ ದೇಹ ಇಲ್ಲವಾದರೂ ಕನ್ನಡದ ಭಾಷಿಕ ಚಿಂತನೆಯೊಳಗೆ ಅವರ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಕೆಲಸಗಳು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಜೀವಂತವಾಗಿರಲಿ.
