ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ದಾವಣಗೆರೆ ದಕ್ಷಿಣ ಮತ್ತು ಬಾಗಲಕೋಟೆ ಉಪ ಚುನಾವಣೆಗಳ ವಿದ್ಯಮಾನ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದ ಸೈದ್ದಾಂತಿಕತೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಡ್ಡಿದೆ. ಈ ಎರಡು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಅಭ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಆಯ್ಕೆ, ಗೆಲುವು ಸೋಲಿನಾಚೆಗೆ ಕುಟುಂಬ ತಂತ್ರ ಹಾಗೂ ಜನತಂತ್ರನ್ನು ಅಣಕ್ಕಿಸುತ್ತಿದೆ.
ದಾವಣಗೆರೆಯ ಶಾಮನೂರು ಶಿವಶಂಕರಪ್ಪ ಹಾಗೂ ಬಾಗಲಕೋಟೆಯ ಎಚ್.ವೈ. ಮೇಟಿಯವರ ನಿಧನದಿಂದ ತೆರವಾಗಿರುವ ಎರಡು ವಿಧಾನಸಭಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಏಪ್ರಿಲ್ 9ರಂದು ಉಪಚುನಾವಣೆ ನಡೆಯಲಿದೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಬಿರುಸಿನ ಪ್ರಚಾರವನ್ನೂ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ಕೆಲ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಚರ್ಚೆಗಳು ರಾಜಕೀಯ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿವೆ.
ಶಾಮನೂರು ಮತ್ತು ಮೇಟಿ ಇಬ್ಬರೂ ಆರು ಬಾರಿ ಶಾಸಕರಾಗಿ, ಸಚಿವರಾಗಿ, ಸಂಸದರಾಗಿ ನಾಲ್ಕೈದು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ರಾಜಕೀಯ ಅಧಿಕಾರ ಅನುಭವಿಸಿದವರು. ಈ ಬಾರಿಯೂ ಅವರ ಕುಟುಂಬಗಳೇ ಟಿಕೆಟ್ ಗಿಟ್ಟಿಸಿವೆ. ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಬಾವುಟ ಕಟ್ಟಿ, ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಬ್ಯಾನರ್ ಹೊತ್ತು ಇವರಿಗಾಗಿ ಹಾಗೂ ಪಕ್ಷಕ್ಕಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದವರಿಗೆ, ಹೊಸಬರಿಗೆ, ಉದಯೋನ್ಮುಖ ನಾಯಕರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕಿತ್ತು. ಅದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ಕೊನೆಗೂ ಕುಟುಂಬ ತಂತ್ರಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಪ್ರಜಾತಂತ್ರ ಅಣಕಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ.
ಕುಟುಂಬ ರಾಜಕೀಯದ ವಿರುದ್ಧ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಮೂರು ಪಕ್ಷಗಳ ನಾಯಕರು ಪರಸ್ಪರ ಕುಟುಂಬ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜಕೀಯ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪಿತ್ರಾರ್ಜಿತ ಆಸ್ತಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಂತೆ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳೂ ಒಗ್ಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರ, ಫ್ಯೂಡಲ್ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಸೃಷ್ಠಿಯಾಗಿ ಎರಡನೆ ಹಂತದ ನಾಯಕರು ಬೆಳೆಯದಂತಾಗಿದೆ. ಅಂಧಾನುಕರಣೆಗೆ ಒಡ್ಡಿ ಜನರನ್ನು ಬುದ್ಧಿ ಊನರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ದಾವಣಗೆರೆ ದಕ್ಷಿಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಾದಿಕ್ ಪೈಲ್ವಾನ್ ಅಂತಹ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕರು ಚುನಾವಣಾ ಕಣದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದಿದ್ದು ಇದಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉದಾಹರಣೆ.
ಕನ್ನಡದ ಖ್ಯಾತ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಚಿಂತಕ ಡಿ ಆರ್. ನಾಗರಾಜ್ಜ ‘ ನತಂತ್ರ ಉಳಿಯಬೇಕಾದರೆ ನಾಯಕರುಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾ ಇರಬೇಕು’ ಎಂದು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈಗಿನ ರಾಜಕೀಯ ವಿದ್ಯಮಾನ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಇದು ಸರಿ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಜನರ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನು ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅಧಿಕಾರದ ಗದ್ದುಗೆ ಭದ್ರಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಆಸ್ತಿಯಂತೆ ಪರಿಭಾವಿಸುವ ಫ್ಯೂಡಲ್ ಮನಸ್ಥಿಗಳ ಸೋಲು ಆಗಬೇಕಾದರೆ ನಾಯಕರ ನಿರಂತರ ನಿರಾಕರಣೆ ಬೇಕು. ಈ ಎರಡು ವಿಧಾನಸಭಾ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲೂ ಕುಟುಂಬದವರಿಗೆ ಟಿಕೆಟ್ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ದಾವಣಗೆರೆ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಬಹುಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂಮರು ಇದ್ದರೂ ಅವರನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗೆಲುವು ಸೋಲಿನಾಚೆಗೆ ಯೋಚಿಸುವ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುವ ಮತ್ತು ಅದರ ಮೌಲ್ಯ ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಬೇಕಿದೆ.
ದಾವಣಗೆರೆ ದಕ್ಷಿಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಶೇ. 35 ರಷ್ಟು ಮುಸ್ಲಿಂಮರೇ ಇದ್ದಾರೆ. ನ್ಯಾಯ ಬದ್ಧವಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ಮುಸ್ಲಿಮರಿಗೆ ಟಿಕೆಟ್ ನೀಡಬೇಕಿತ್ತು. ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಶಾಮನೂರು ಶಿವಶಂಕರಪ್ಪ ಅವರ ಬೆನ್ನಿಗಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮುಖಂಡ ಸಾದಿಕ್ ಫೖಲಾವನ್ ಅವರಿಗೆ ಟಿಕೆಟ್ ಕೊಡಿಸಿ ಗೆಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬರಬೇಕಿತ್ತು. ಈ ಮೂಲಕ ಜನರ ಋಣ ಭಾರ ತೀರಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ನಿರಂತರ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವ ಮುಸ್ಲಿಂ ಮತದಾರರಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ಈ ಚುನಾವಣೆಯಿಂದ ಏನು ಸಂದೇಶ ನೀಡಿದೆ ಎಂದು ಅವಲೋಕಿಸಬೇಕಿದೆ. ಕತ್ತಿ ಪರದೇಶಿಯಾದರೆ ಮಾತ್ರ ನೋವೆ? ನಮ್ಮವರೇ ಹದಹಾಕಿ ತಿವಿದರದು ಹೂವೆ? ಎಂಬ ಸ್ಥಿತಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಮತದಾರರದ್ದಾಗಿದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ:ದಾವಣಗೆರೆ | ‘ಅಹಿಂದ’ ನಾಯಕ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಮಾರಾಟವಾಗಿದ್ದಾರೆ: ಜಿ ಬಿ ವಿನಯ್‌ಕುಮಾರ್‌
ಭಾರತದಂತ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ಜನರ ಕೈಯಲ್ಲಿರಬೇಕು ಎಂಬುದು ಮೂಲಭೂತ ಸಿದ್ದಾಂತ. ಆದರೆ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಜನರ ಕೖಗೆ ಅಧಿಕಾರ ನೀಡಲು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿವಿಯೇ ಎನ್ನುವುದು ಈಗಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ. ದಾವಣಗೆರೆ ದಕ್ಷಿಣ ಮತ್ತು ಬಾಗಲಕೋಟೆ ಉಪಚುನಾವಣೆಗಳು ಇಬ್ಬರು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ನಡುವಿನ ಹಣಾಹಣಿಯಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಅದು ‘ಕುಟುಂಬ ರಾಜಕಾರಣ’ ಮತ್ತು ‘ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಅವಕಾಶ’ಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷವಾಗಿದೆ. ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಅಧಿಕಾರ ಅನುಭವಿಸಿದವರ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೇ ಮತ್ತೆ ಮಣೆ ಹಾಕಿರುವುದು, ಪಕ್ಷಕ್ಕಾಗಿ ಬೆವರು ಸುರಿಸಿದ ಉದಯೋನ್ಮುಖ ನಾಯಕರಿಗೆ ಮತ್ತು ಅರ್ಹ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಅಪಚಾರದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದಾವಣಗೆರೆ ದಕ್ಷಿಣದಂತಹ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಮತದಾರರ ದಟ್ಟಣೆಯಿದ್ದರೂ, ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ ನೀಡದೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ಪಕ್ಷ ಮಣಿದಿರುವುದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಆಶಯಗಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಡಿ.ಆರ್. ನಾಗರಾಜ್ ಅವರು ಹೇಳಿದಂತೆ, “ನಾಯಕರನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸುವ” ಮೂಲಕವೇ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಬೇಕಿದೆ. ರಾಜಕೀಯವು ಕೇವಲ ‘ಪಿತ್ರಾರ್ಜಿತ ಆಸ್ತಿ’ಯಾಗಬಾರದು; ಅದು ಸಮಾನ ಅವಕಾಶಗಳ ವೇದಿಕೆಯಾಗಬೇಕು. ಮತದಾರರು ಕೇವಲ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅಲೆ ಅಥವಾ ಆಮಿಷಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗದೆ, ತಮಗೆ ಸಿಗಬೇಕಾದ ನ್ಯಾಯಬದ್ಧ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಬೇಕಿದೆ.
