ಕಬ್ಬು ರೈತನಿಗೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಬೆಳೆ ಅಲ್ಲ. ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಶ್ರಮ, ನೀರು, ರಸಗೊಬ್ಬರ, ಕೂಲಿ, ವಿದ್ಯುತ್, ಕೀಟನಾಶಕ, ಕಟಾವು ಹಾಗೂ ಸಾಗಣೆ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಕೃಷಿ ಹೂಡಿಕೆ. ಹೊಲ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಕಬ್ಬು ಕಾರ್ಖಾನೆಯ ಗೇಟ್ ತಲುಪುವವರೆಗೆ ರೈತ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹಣ ಮತ್ತು ಶ್ರಮ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಕಬ್ಬು ಕಟಾವು ಮಾಡಿ ಕಾರ್ಖಾನೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ ನಂತರವೂ, ಮಾಡಿದ ಒಟ್ಟು ಹೂಡಿಕೆಗೆ ತಕ್ಕ ಆದಾಯ ಕೈಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾತ್ರ ರೈತನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಲೇ ಇದೆ.
ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಜೂನ್ 6, 2026ರಂದು ಹೊರಡಿಸಿರುವ ಕಬ್ಬು ದರ ಸಂಬಂಧಿತ ಆದೇಶ ಪತ್ರ ರಾಜ್ಯದ ಕಬ್ಬು ಬೆಳೆಗಾರರ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಹತ್ವದ ದಾಖಲೆ. ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರವು 2026-27ರ ಸಕ್ಕರೆ ಹಂಗಾಮಿಗೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿರುವ ನ್ಯಾಯಯುತ ಮತ್ತು ಲಾಭದಾಯಕ ಬೆಲೆ (FRP) ಆಧಾರವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. 2013ರ ಕಬ್ಬು ನಿಯಂತ್ರಣ ಕಾಯ್ದೆ ಹಾಗೂ 2014ರ ನಿಯಮಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ಹಂಗಾಮಿನಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳ ಕಬ್ಬು ನುರಿಸುವಿಕೆ, ಸಕ್ಕರೆ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆ ಇಳುವರಿ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಮುಂದಿನ ಹಂಗಾಮಿನ ದರ ನಿಗದಿಗೆ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಎಂಟು ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳ ಅಂಕಿ-ಅಂಶ ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ?
ಆದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಪಟ್ಟಿಯ ಪ್ರಕಾರ 2025-26ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಂಟು ಸಕ್ಕರೆ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು ಒಟ್ಟು ಸುಮಾರು 35.70 ಲಕ್ಷ ಮೆಟ್ರಿಕ್ ಟನ್ ಕಬ್ಬು ನುರಿಸಿವೆ. ಇದರಿಂದ ಸುಮಾರು 3.25 ಲಕ್ಷ ಮೆಟ್ರಿಕ್ ಟನ್ ಸಕ್ಕರೆ ಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗಿದ್ದು, ಒಟ್ಟಾರೆ ಸರಾಸರಿ ಸಕ್ಕರೆ ಇಳುವರಿ ಸುಮಾರು ಶೇ.9.09ರಷ್ಟಿದೆ.
ಕಾರ್ಖಾನೆವಾರು ಅಂಕಿ-ಅಂಶ ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಚಾಮರಾಜನಗರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಬಣ್ಣಾರಿ ಅಮ್ಮನ್ ಶುಗರ್ಸ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್ 5,09,123 ಟನ್ ಕಬ್ಬು ನುರಿಸಿ 44,937 ಟನ್ ಸಕ್ಕರೆ ಉತ್ಪಾದಿಸಿದ್ದು, ಶೇ.8.83ರ ಇಳುವರಿ ದಾಖಲಿಸಿದೆ.
ಹಾಸನ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಚಾಮುಂಡೇಶ್ವರಿ ಶುಗರ್ಸ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್ 3,00,024 ಟನ್ ಕಬ್ಬು ನುರಿಸಿ 27,428 ಟನ್ ಸಕ್ಕರೆ ಉತ್ಪಾದಿಸಿದ್ದು, ಶೇ.9.14ರ ಇಳುವರಿ ಪಡೆದಿದೆ. ಮಂಡ್ಯ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕೋರಮಂಡಲ್ ಶುಗರ್ಸ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್ 3,12,118 ಟನ್ ಕಬ್ಬು ನುರಿಸಿ 28,889 ಟನ್ ಸಕ್ಕರೆ ಉತ್ಪಾದಿಸಿದ್ದು, ಶೇ.9.26ರ ಇಳುವರಿ ದಾಖಲಿಸಿದೆ.
ಮೈಸೂರು ಸಕ್ಕರೆ ಕಂಪನಿ ಲಿಮಿಟೆಡ್ 1,19,206 ಟನ್ ಕಬ್ಬು ನುರಿಸಿ 7,757 ಟನ್ ಸಕ್ಕರೆ ಉತ್ಪಾದಿಸಿದ್ದು, ಶೇ.6.51ರಷ್ಟು ಇಳುವರಿ ದಾಖಲಿಸಿದೆ. ಎಂಆರ್ಎಸ್ ಕೇನ್ ಪವರ್ ಅಂಡ್ ಬಯೋರಿಫೈನರಿ ಪ್ರೈವೇಟ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್ 4,54,109 ಟನ್ ಕಬ್ಬು ನುರಿಸಿ 42,657 ಟನ್ ಸಕ್ಕರೆ ಉತ್ಪಾದಿಸಿದ್ದು, ಶೇ.9.39ರ ಇಳುವರಿ ಹೊಂದಿದೆ.
ಎನ್ಎಸ್ಎಲ್ ಶುಗರ್ಸ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್ 5,16,147 ಟನ್ ಕಬ್ಬು ನುರಿಸಿ 48,555 ಟನ್ ಸಕ್ಕರೆ ಉತ್ಪಾದಿಸಿದ್ದು, ಶೇ.9.39ರ ಇಳುವರಿ ದಾಖಲಿಸಿದೆ. ಶ್ರೀ ಚಾಮುಂಡೇಶ್ವರಿ ಶುಗರ್ಸ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್ 6,06,904 ಟನ್ ಕಬ್ಬು ನುರಿಸಿ 56,316 ಟನ್ ಸಕ್ಕರೆ ಉತ್ಪಾದಿಸಿದ್ದು, ಶೇ.9.27ರ ಇಳುವರಿ ಪಡೆದಿದೆ. ಮತ್ತೊಂದು ಬಣ್ಣಾರಿ ಅಮ್ಮನ್ ಶುಗರ್ಸ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್ ಘಟಕ 7,52,329 ಟನ್ ಕಬ್ಬು ನುರಿಸಿ 68,301 ಟನ್ ಸಕ್ಕರೆ ಉತ್ಪಾದಿಸಿದ್ದು, ಶೇ.9.09ರ ಇಳುವರಿ ದಾಖಲಿಸಿದೆ.
ಈ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳು ಸಕ್ಕರೆ ಉದ್ಯಮದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಕಬ್ಬಿನ ಗುಣಮಟ್ಟ, ಸಕ್ಕರೆ ಇಳುವರಿ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣೆಯ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನೂ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.
₹3,383 ಎಫ್ಆರ್ಪಿ: ರೈತನ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇದರ ಅರ್ಥವೇನು?
ಆದೇಶದ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಮೆಟ್ರಿಕ್ ಟನ್ ಕಬ್ಬಿಗೆ ₹3,383 ಎಫ್ಆರ್ಪಿ ನಮೂದಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ದರವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ, ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿರುವ ಸುಮಾರು 35.70 ಲಕ್ಷ ಟನ್ ಕಬ್ಬಿನ ಒಟ್ಟು ಮೌಲ್ಯ ಸುಮಾರು ₹1,207.72 ಕೋಟಿ ಆಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಈ ₹1,207.72 ಕೋಟಿ ಮೊತ್ತವನ್ನು ರೈತನ ನಿವ್ವಳ ಆದಾಯ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇದೇ ಕಬ್ಬು ಬೆಳೆಗಾರರ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶ.
ಒಂದು ಟನ್ ಕಬ್ಬು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಮೊದಲು ರೈತ ಸಾಕಷ್ಟು ಹಣ ಹೂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಭೂಮಿ ಸಿದ್ಧತೆ, ಬೀಜಕಬ್ಬು, ನಾಟಿ, ರಸಗೊಬ್ಬರ, ಕೀಟನಾಶಕ, ನೀರಾವರಿ, ವಿದ್ಯುತ್, ಕೂಲಿ, ಕಳೆ ನಿರ್ವಹಣೆ, ಅಂತರ ಬೇಸಾಯ, ಕಟಾವು ಹಾಗೂ ಕಾರ್ಖಾನೆಗೆ ಸಾಗಣೆ-ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಂತವೂ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಟನ್ಗೆ ₹3,383 ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಅಂಕಿ; ಆದರೆ, ಆ ಮೊತ್ತದಿಂದ ಉತ್ಪಾದನಾ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಕಳೆದ ನಂತರ ರೈತನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವ ಹಣವೇ ನಿಜವಾದ ಆದಾಯ.
ಬೆಳೆ ದೀರ್ಘಾವಧಿಯದ್ದು; ಆದಾಯ ಮಾತ್ರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ
ಕಬ್ಬಿನ ಕೃಷಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಸಮಸ್ಯೆ ಅದರ ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಸ್ವರೂಪ. ಇತರ ಕೆಲವು ಬೆಳೆಗಳಂತೆ ಕಡಿಮೆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹಣ ಮರಳುವುದಿಲ್ಲ. ರೈತ ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಬೆಳೆ ಬೆಳೆಸಿ, ನೀರು-ಗೊಬ್ಬರ-ಕೂಲಿಗೆ ಹಣ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ, ಕಟಾವಿನ ನಂತರವೇ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಆದಾಯವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಂದರೆ ರೈತನ ಹಣ ಹಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಹೊಲದಲ್ಲೇ ಸಿಲುಕಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದ ಖರ್ಚು, ಕೃಷಿ ವೆಚ್ಚ, ಸಾಲದ ಕಂತು ಮತ್ತು ಬಡ್ಡಿಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ರೈತನ ಮೇಲಿರುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಕಬ್ಬಿನ ಬೆಲೆಯಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಪಾವತಿ ಯಾವಾಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ಎಂಬುದು.
ಕಬ್ಬು ಕಾರ್ಖಾನೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ ಪಾವತಿ ವಿಳಂಬವಾದರೆ, ಮುಂದಿನ ಬೆಳೆಗಾಗಿ ಬೇಕಾದ ಬಂಡವಾಳದ ಕೊರತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ರೈತ ಮತ್ತೆ ಸಾಲದ ಮೊರೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಬಡ್ಡಿ ವೆಚ್ಚ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಹಿಂದಿನ ಹಂಗಾಮಿನ ಆದಾಯದ ಒಂದು ಭಾಗವೇ ಸಾಲ ತೀರಿಸಲು ಹೋಗುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕಡಿಮೆ ಸಕ್ಕರೆ ಇಳುವರಿ: ರೈತನ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ
ಆದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆ ಇಳುವರಿ ಶೇ.9ರ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲಿದೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಕಾರ್ಖಾನೆಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಶೇ.6.51ರಷ್ಟು ಇಳುವರಿ ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಸಕ್ಕರೆ ಇಳುವರಿ ಕಬ್ಬಿನ ತಳಿ, ಕಬ್ಬಿನ ಗುಣಮಟ್ಟ, ಹವಾಮಾನ, ನೀರಿನ ಲಭ್ಯತೆ, ಕಟಾವು ಸಮಯ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಖಾನೆಯ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಅಂಶಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ, ಇಳುವರಿ ಕಡಿಮೆಯಾದಾಗ ಅದರ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಕೇವಲ ಕಾರ್ಖಾನೆಯ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನೋಡುವಂತಿಲ್ಲ. ರೈತ ಭೂಮಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು ಮಾಡಿದ ವೆಚ್ಚ, ಕೂಲಿ, ಗೊಬ್ಬರ, ನೀರಾವರಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಹೂಡಿಕೆಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇಳುವರಿ ಕುಸಿದರೂ ಉತ್ಪಾದನಾ ವೆಚ್ಚ ಬಹುತೇಕ ಅದೇ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಸಕ್ಕರೆ ಇಳುವರಿ ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿನ ಬೆಲೆ ನಿಗದಿಯ ನಡುವೆ ರೈತನ ನೈಜ ಉತ್ಪಾದನಾ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಕಬ್ಬು ಬೆಳೆಗಾರರ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟದ ಹಲವು ಮುಖಗಳು
ಕಬ್ಬು ರೈತನ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ‘ಎಫ್ಆರ್ಪಿ ಕಡಿಮೆ’ ಎಂಬ ಒಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲಿ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇದರ ಹಿಂದೆ ಹಲವು ಹಂತಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಒತ್ತಡವಿದೆ.
ಮೊದಲನೆಯದು-ಉತ್ಪಾದನಾ ವೆಚ್ಚದ ಏರಿಕೆ. ಕೂಲಿ, ರಸಗೊಬ್ಬರ, ಕೀಟನಾಶಕ, ಡೀಸೆಲ್, ವಿದ್ಯುತ್, ನೀರಾವರಿ ಮತ್ತು ಯಂತ್ರೋಪಕರಣಗಳ ವೆಚ್ಚ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿವೆ.
ಎರಡನೆಯದು-ಪಾವತಿ ವಿಳಂಬ. ಕಬ್ಬು ಕಾರ್ಖಾನೆಗೆ ಹೋದ ನಂತರ ಹಣ ತಡವಾಗಿ ಬಂದರೆ, ಮುಂದಿನ ಹಂಗಾಮಿನ ಕೃಷಿ ಚಕ್ರವೇ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುತ್ತದೆ.
ಮೂರನೆಯದು-ಸಾಲದ ಹೊರೆ. ಕೃಷಿ ವೆಚ್ಚಕ್ಕಾಗಿ ಪಡೆದ ಸಾಲಕ್ಕೆ ಬಡ್ಡಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ಕಬ್ಬಿನಿಂದ ಬರುವ ಆದಾಯದ ಒಂದು ಭಾಗ ಸಾಲ ಸೇವೆಗೆ ಮೀಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ನಾಲ್ಕನೆಯದು-ಬೆಳೆ ಅಪಾಯ. ಮಳೆ ಕೊರತೆ, ಅತಿವೃಷ್ಟಿ, ನೀರಿನ ಸಮಸ್ಯೆ, ಕೀಟ-ರೋಗ ಹಾಗೂ ಹವಾಮಾನ ವೈಪರೀತ್ಯಗಳು ಇಳುವರಿ ಕುಸಿತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.
ಐದನೆಯದು-ಕಟಾವು ಮತ್ತು ಸಾಗಣೆ ವೆಚ್ಚ. ಹೊಲದಿಂದ ಕಾರ್ಖಾನೆಗೆ ಕಬ್ಬು ತಲುಪಿಸುವವರೆಗಿನ ವೆಚ್ಚ ರೈತನ ಒಟ್ಟು ಆದಾಯದ ಮೇಲೆ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ.
₹3,383ರ ಆಚೆಗೆ ನೋಡಬೇಕಾದ ರೈತನ ಲೆಕ್ಕ
ಸಕ್ಕರೆ ಉದ್ಯಮದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ₹3,383 ಒಂದು ನಿಗದಿತ ದರವಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ರೈತನ ಲೆಕ್ಕ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನ.
“ಒಂದು ಟನ್ ಕಬ್ಬು ಬೆಳೆಯಲು ನನಗೆ ಎಷ್ಟು ಖರ್ಚಾಯಿತು? ಕಾರ್ಖಾನೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ ನಿಜವಾಗಿ ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ?”. ಇದೇ ಕಬ್ಬು ಬೆಳೆಗಾರರ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು.
ಒಂದು ಕಡೆ ಸಕ್ಕರೆ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು ಸಕ್ಕರೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ, ಉತ್ಪಾದನಾ ವೆಚ್ಚ, ಸಕ್ಕರೆ ಬೆಲೆ ಮತ್ತು ಉದ್ಯಮದ ಆರ್ಥಿಕ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ರೈತರು ಕೃಷಿ ವೆಚ್ಚ, ಸಾಲ, ಕುಟುಂಬದ ಜೀವನ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಹಂಗಾಮಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಬಂಡವಾಳದ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಎರಡರ ನಡುವೆ ರೈತನಿಗೆ ನ್ಯಾಯಯುತ ಪಾಲು ದೊರೆಯುವಂತೆ ಬೆಲೆ ಮತ್ತು ಪಾವತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ರೂಪಿಸುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ.
ರೈತನಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಕೇವಲ ದರದ ಘೋಷಣೆ ಅಲ್ಲ
ಕಬ್ಬು ಬೆಳೆಗಾರರ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆಗೆ ಉತ್ಪಾದನಾ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದ ಬೆಲೆ ನಿಗದಿ ಅಗತ್ಯ. ಎಫ್ಆರ್ಪಿ ಪಾವತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವಿಳಂಬವಾಗದಂತೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ರೂಪಿಸಬೇಕು.
ಕಬ್ಬು ಕಟಾವು ಮತ್ತು ಸಾಗಣೆ ವೆಚ್ಚದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಬೇಕು. ಕಬ್ಬಿನ ತೂಕ, ಗುಣಮಟ್ಟ, ಸಕ್ಕರೆ ಇಳುವರಿ ಮತ್ತು ಪಾವತಿ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಇರಬೇಕು.
ರೈತರಿಗೆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹಣ ಪಾವತಿಯಾಗುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಕೃಷಿ ಸಾಲದ ಬಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ಮರುಪಾವತಿ ಒತ್ತಡ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ಅಗತ್ಯ. ನೀರಾವರಿ, ವಿದ್ಯುತ್ ಹಾಗೂ ಬೆಳೆ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಕ್ರಮಗಳೂ ರೈತನ ನಿಜವಾದ ಆದಾಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗುತ್ತವೆ.
ರೈತನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ?
ಕಬ್ಬಿನ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ‘ಟನ್ಗೆ ಎಷ್ಟು?’ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. “ಒಂದು ಟನ್ ಕಬ್ಬು ಬೆಳೆಯಲು ಎಷ್ಟು ಖರ್ಚಾಯಿತು? ಆ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಕಳೆದ ನಂತರ ರೈತನ ಕುಟುಂಬದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಹಣ ಉಳಿಯಿತು?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ನಿಜವಾದ ಮಾನದಂಡವಾಗಬೇಕು.
ಜೂನ್ 6ರ ಆದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳು ರಾಜ್ಯದ ಸಕ್ಕರೆ ಉದ್ಯಮದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಲಕ್ಷಾಂತರ ಟನ್ ಕಬ್ಬು ನುರಿಯುತ್ತದೆ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಟನ್ ಸಕ್ಕರೆ ಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ನೂರಾರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಮೌಲ್ಯದ ಕಬ್ಬು ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಿಗೆ ಸೇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆರ್ಥಿಕ ಚಕ್ರದ ಮೂಲದಲ್ಲಿರುವ ಕಬ್ಬು ಬೆಳೆಗಾರನ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿರತೆ ಖಚಿತವಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉತ್ತರ ಅಗತ್ಯ.
ಕಬ್ಬು ಕೇವಲ ಸಕ್ಕರೆ ಕಾರ್ಖಾನೆಯ ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತುವಲ್ಲ; ಅದು ಸಾವಿರಾರು ರೈತ ಕುಟುಂಬಗಳ ವರ್ಷದ ಆದಾಯದ ಆಧಾರ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕಬ್ಬಿನ ಬೆಲೆ ನಿಗದಿ ಕೇವಲ ಉದ್ಯಮದ ಲೆಕ್ಕವಾಗದೆ, ರೈತನ ಬದುಕಿನ ಲೆಕ್ಕವೂ ಆಗಬೇಕು.
ಈ ವಿಶೇಷ ಸುದ್ದಿ ಓದಿದ್ದೀರಾ?ಹಳೇ ಮೈಸೂರು: ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಕೇಂದ್ರದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆಯೇ?
ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಕಬ್ಬಿನ ಬೆಲೆ ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಸರಿಯಾದ ಮಾನದಂಡ ಟನ್ಗೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ದರವಲ್ಲ; ಉತ್ಪಾದನಾ ವೆಚ್ಚ, ಸಾಲ, ಅಪಾಯ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಜೀವನೋಪಾಯದ ಖರ್ಚುಗಳನ್ನು ಭರಿಸಿದ ನಂತರ ರೈತನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವ ಆದಾಯ. ಅದೇ ಕಬ್ಬು ಬೆಳೆಗಾರನ ನಿಜವಾದ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆಯ ಅಳತೆ.
